Алуред Кларк: Британ әскери қолбасшысы және саяхатшысы

Кіріспе

Британдық саясаткер, дін қызметкері, Эксетер деканы болған Сер Алюрд Кларк (1744 жылдың 24 қарашасы – 1832 жылдың 16 қыркүйегі) – британдық армия офицері. 1780 жылдың мамыр айында ол Грузиядағы барлық британдық әскерлерге басшылық етті, содан кейін Америка революциялық соғысының соңғы кезеңдерінде британдық әскери тұтқындарды эвакуациялауды қадағалау үшін Филадельфияға жіберілді. Одан кейін ол Ямайка губернаторы, сосын Төменгі Канаданың лейтенант-губернаторы болды, осы қызметінде 1791 жылғы Конституциялық актіні іске асыруға жауапты болды. Кейін ол Үндістанға жіберілді, онда Мадрас армиясының бас қолбасшысы, содан кейін қысқа мерзімге Үндістанның генерал-губернаторы, ал соңында Төртінші англо-майсур соғысы кезінде Үндістанның бас қолбасшысы болды.

Әскери мансап

Чарльз Кларк (1702–1750 жж.) және Джейн Кларк (құрметті аты – Муллинс) ұлы болып туған Олюрд Кларк Итон колледжінде білім алып, 1759 жылдың 20 наурызында 50-ші жаяу әскер полкінің прапорщигі болып тағайындалды. Сол жылы ол Германияда Гранби графының басшылығымен қызмет етті. Кларк 1780 жылдың мамыр айында Грузиядағы барлық британдық әскерлерге басшылық етті және 1782 жылдың 16 мамырында полковник шеніне көтерілді. Ол 1783 жылдың мамыр айында британдық соғыс тұтқындарының эвакуациясын қадағалау үшін Филадельфияға жіберілді. Ямайка губернаторы ретінде өзін жақсы көрсеткендіктен, 1790 жылдың қазан айында король Георг III-ке Төменгі Канаданың лейтенант-губернаторы лауазымына лайықты деп ұсынылды. 1791 жылдың тамызында Англияға кеткен губернатордың орнында ол британдық күштерге басшылық етіп, 1791 жылғы Конституциялық актіні іске асыруға кірісті. Бұл актіге Төменгі Канада мен АҚШ және Төменгі Канада мен Канаданың қалған бөлігі арасындағы географиялық шекараларды белгілеу, жер кешірушілерге жер беру және провинцияның алғашқы заң шығару жиналысын шақыру кірді. 1796 жылдың басында Үндістанға келгеннен кейін ол Мадрас армиясының бас қолбасшысы болды. 1796 жылдың 3 мамырында генерал-лейтенант шеніне көтерілді және 1797 жылдың 14 қаңтарында Бат орденінің серігі болып тағайындалғаннан кейін, 1797 жылдың 4 ақпанында генерал-лейтенант шеніне көтерілді. 1798 жылдың наурыз айында Үндістанның генерал-губернаторы міндетін атқарушы болды (осы қызметте ол Бенгал армиясының бас қолбасшысы міндетін де атқарды), ал 1798 жылдың мамырында Үндістанның бас қолбасшысы болды. Орденнің қайта ұйымдастырылуынан кейін, ол 1815 жылдың 4 қаңтарында Бат орденінің Ұлы крестінің иегері аталды. 1803 жылы вице-адмирал Нельсон және сэр Эван Нипианмен бірге полковник Эдвард Деспардтың мемлекетке қарсы қылмыс ісінде куәгер ретінде сөйледі. Олар Деспардтың Кариб теңізіндегі қызметі туралы куәлік берді. Кларк сонымен қатар 1-ші батальон 60-шы Корольдік американдық полкінің, 68-ші жаяу полкінің, 5-ші жаяу полкінің және кейін 7-ші жаяу полкінің құрметті полковнигі болды. Қызметтен шыққаннан кейін Кларк Лондонның Мэнсфилд көшесінде тұрды. 1830 жылдың 22 шілдесінде король Уильям IV-тің тәж киюіне орай фельдмаршал шеніне көтерілді. Ол 1832 жылдың 16 қыркүйегінде Уэльстегі Лланголенде немересіне қонаққа барғанда қайтыс болды.

Born the son of Charles Clarke (c.1702–1750) and Jane Clarke (née Mullins), Alured Clarke was educated at Eton College and was commissioned as an ensign in the 50th Regiment of Foot on 20 March 1759. Later that year he served in Germany under the Marquess of Granby. Clarke took charge of all British troops in Georgia in May 1780 and, having been promoted to colonel on 16 May 1782, he was then deployed to Philadelphia to supervise the evacuation of British prisoners of war in May 1783. he acquitted himself well enough as Governor of Jamaica that he was recommended to King George III as a suitable person to become lieutenant governor of Lower Canada in October 1790. In the absence of the governor, who had departed for England in August 1791, he took command of British forces and set about implementing the Constitutional Act 1791 which involved settling geographical boundaries (between Lower Canada and the United States and between Lower Canada and the rest of Canada), offering land to settlers and convening the first legislature of the Province. On arrival in India in early 1796 he became Commander in Chief of the Madras Army. He was promoted to the local rank of lieutenant general on 3 May 1796 and, having been appointed a Knight Companion of the Order of the Bath on 14 January 1797, he was promoted to the substantive rank of lieutenant general on 4 February 1797. He became acting Governor General of India in March 1798 (in which capacity he also served as acting Commander in Chief of the Bengal Army) and then became Commander in Chief, India in May 1798. Following a re organisation of the order, he was advanced to Knight Grand Cross of the Order of the Bath on 4 January 1815. In 1803 he appeared, alongside Vice Admiral Nelson and Sir Evan Nepean, as a character witness in the treason trial of Colonel Edward Despard. Together they testified to Despard's service in the Caribbean. Clarke also served as honorary colonel of 1st Battalion 60th Royal American Regiment, of the 68th Regiment of Foot, of the 5th Regiment of Foot and then of the 7th Regiment of Foot. In retirement, Clarke lived at Mansfield Street in London. He was promoted to field marshal on the occasion of the coronation of King William IV on 22 July 1830. He died at Llangollen in Wales on 16 September 1832 while visiting his niece.

Отбасы

Кларк 1770 жылы Елизавета Кэтрин Хантерге үйленді, ол сегіз жыл бұрын үйленген Пемброк графымен қашып кеткен еді. Киттидің Пемброктан ұлы болды және 1790 жылға дейін одан жәрдем төлемі алды, бірақ Кларк пен оның арасында балалары болған жоқ.