Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ad hoc шағын, тәуелсіз, біріктірілген қарулы әскери бөлім
Ad hoc small, independent, combined arms military unit
Ұшатын колонна – жылдам қимылдауға қабілетті және әдетте барлық қару түрлерінен құралған шағын, тәуелсіз әскери құрлықтық бөлім. Ол көбінесе операциялар барысында құрылатын арнайы жасақталған бөлімше болып табылады. Бұл термин әдетте, бірақ міндетті түрде емес, бригададан кем күштерге қолданылады. Ұшатын колоннаның басты мақсаты – жылдамдық болғандықтан, оның құрамында қажетті ең минималды жабдықтар ғана болады. Ол әдетте тиімді жылдам көлік құралдарын пайдаланады; тарихта жылқылар қолданылса, қазіргі заманда оларды жүк машиналары мен тікұшақтар алмастырды.
A flying column is a small, independent, military land unit capable of rapid mobility and usually composed of all arms. It is often an ad hoc unit, formed during the course of operations. The term is usually, though not necessarily, applied to forces less than the strength of a brigade. As mobility is its primary purpose, a flying column is accompanied by the minimum of equipment. It generally uses suitable fast transport; historically, horses were used, with trucks and helicopters replacing them in modern times.
Тарих
Ұшатын колонналар туралы Сунь Цзы өзінің «Соғыс өнері» атты еңбегінде айтқан, бұл оның жазған кезінде бұл жаңа ұғым емес екенін көрсетеді. Бұл кем дегенде б.з.д. 6 ғасырдың ортасына дейін, мүмкін б.з.д. 8 ғасырдың соңына дейін сона жетеді. Рим әскері империяның алғашқы кезеңінде ұшатын колонналарды тиімді пайдаланды. Мұндай қолбасшылардың бірі, проконсул Герман Каисар, Римнің ең ірі жауы Арминийге қарсы жорықтың алғашқы кезеңдерінде ұшатын колонналарды табысты қолданды. Тютобург орманы шайқасында үш рим легионын (17-ші, 18-ші және 19-шы) жойған герман тайпаларына қарсы барлаушылар, шабуыл жасаушылар және қорғау күштері қолданылды. 17-20 ғасырлардағы Оңтүстік Африкадағы бур коммандолары ұшатын колоннаның бір түрі ретінде қарастырылуы мүмкін (қазіргі мағынадағы коммандолардан өзгеше). 1899-1902 жылдардағы Оңтүстік Африка соғысында британ империясының күштері бур күштеріне қарсы қолданған жылдам колонналар әдетте екі жаяу әскер батальоны, артиллерия батареясы және атты әскер эскадронынан тұрды, бұл аралас бригаданың шамамен жартысына тең болды. Ұшатын колонналар партизандық соғыста да қолданылды, әсіресе 1919-1921 жылдардағы Ирландия Тәуелсіздік соғысы кезінде Ирландия Республикалық Армиясының жылдам әрекет ететін құрамаларында. Осы кезеңде полиция мен әскерилерге ең көп зиян келтірген ирландтық ұшатын колонналар Майкл Килройдың басшылығындағы батыс Коннемара, оңтүстік Майо және батыс Майо колонналары болды. 1919 жылы поляк офицері Станислав Мачек жылқымен жылдамдығын арттырып, көптеген пулеметтермен жабдықталған, шайқаста шыңдалған жаяу әскерден ұшатын рота құрды. Олар Польшаның 4-ші жаяу әскер дивизиясының құрамына кірді. 1920 жылдары, АҚШ-тың басып кіруіне Канаданың ұсынған жауабы – No. 1 қорғаныс схемасы бойынша, подполковник Джеймс «Бастер» Браун соғыс жарияланған кезде ұшатын колонналарды дереу жіберуді ұсынды, бұл шекарадан қарсы шабуыл жасап, «жерді күйдіру» саясатын жүзеге асыруға, АҚШ-ты солтүстік қалаларын қорғауға әскери ресурстарды жұмылдыруға мәжбүрлеу үшін жасалды. 1941 жылғы Англо-Ирак соғысы кезінде және одан кейін британдық күштері «Кингкол», «Меркол» және «Гокол» кодтық аттарымен ұшатын колонналарды қолданды. Кингкол Иордания мен Палестинадан Иракқа қарай жылжыды.
Flying columns are mentioned by Sun Tzu in his Art of War in such a fashion that indicates it was not a new concept at the time of his writing. This dates to at least the middle 6th century BC, and possibly the late 8th century BC. The Roman army made good use of the flying columns in the early imperial era. One such commander, the proconsul Germanicus Caesar used flying columns to great effect in the early stages of the campaign against one of Rome's greatest enemies, Arminius. Scouts, raiders, and screening forces were used against the Germanic tribes responsible for destroying three Roman legions (the 17th, 18th, and 19th) in the Battle of the Teutoburg Forest. Boer kommandos in 17th–20th century South Africa may be regarded as a form of flying column (unlike commandos in the more recent sense). The mobile columns employed against Boer forces, by British Empire forces in the South African War of 1899–1902, were usually of the strength of two battalions of infantry, a battery of artillery, and a squadron of cavalry, almost exactly half that of a Mixed brigade. Flying columns have also been used in guerrilla warfare, notably the mobile armed units of the Irish Republican Army during the Irish War of Independence 1919–1921. During this period, the most successful Irish flying columns in terms of casualties inflicted on the police and military were the west Connemara, the south Mayo and the west Mayo column under the command of Michael Kilroy. In 1919, Polish officer Stanisław Maczek created a flying company made of a battle hardened infantry, using horses for mobility, and a lot of machineguns for fire power. They were part of the 4th Infantry Division (Poland). In the 1920s, Defence Scheme No. 1, the proposed Canadian response to an invasion by the United States, Lt. Col. James "Buster" Brown suggested "immediate dispatch of flying columns on the declaration of war" in order to counter invade across the border and enact a scorched earth policy, forcing the USA to divert military resources towards the defense of its northern cities. During and shortly after the Anglo Iraqi War of 1941, British forces employed flying columns code named Kingcol, Mercol and Gocol. Kingcol advanced into Iraq from Jordan and Palestine.