Кіріспе
Албай провинциясының муниципалитеті, Филиппин
Манито, ресми түрде Манито муниципалитеті (; ) – Филиппиннің Албай провинциясындағы 4-ші санаттағы муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 26 162 адамды құрайды.
Тарих
Бұл аймақтағы алғашқы қоныс аударушылар Бейкон, Каграрей аралы немесе Касигураннан келді, олар географиялық жағынан Манитоға жақын орналасқан. Көне заманда биколандықтар жоғарыда аталған жерлерде өркениеттің белгілерін көрсеткен. Жақында, филиппин және шетел антропологтары қазған артефакттар Биколда алдымен биколандықтар, емес шетелдік саудагерлер қоныстанғанын дәлелдейді. 1840 жылы Манито жағалауынан қорқып, Висаядан бірнеше қоныс аударушылар келіп, қоныстанды, себебі олар моро басқыншыларынан қорқып келді. Олар бұл жерді ресми түрде құрып, оған Манито деп ат қойды, өйткені онда нито деп аталатын, жабысатын жүзімдер көп өсті, ол ратан тұқымдасына жатады және себеттер жасау үшін шикізат ретінде пайдаланылады. Нито жүзімдері шеберлікпен себетке тоқылғанда, дайын өнімдер кофе түсіне ұқсас, табиғи қоңыр түспен боялған. "Ма" префиксі "мол" дегенді білдіреді, сондықтан Манито "нитоға толы" деген мағынаны білдіреді. Кейіннен, моро шабуылшыларынан қашқан Альбай, Бейкон және Рапу-Рапу қалаларының жергілікті тұрғындары теңіз жағалауына жақын және Манитоның батысындағы тығыз орманға жақын қауіпті орын тапты. Бұл қала бұрын тығыз орманмен оралып, Висая қоныс аударушыларына қауіпсіздік пен жайлылық беретін табиғи бекзат болған. Олар батыл болғанымен, моролармен күресу үшін қару-жарақтары мен оқ-дәрілері жетіспеді. Қоныстанудың алғашқы жылдарында, кейін Побласионға айналған осы жердің орталығында сирек үйлер ғана болды. Орман кесілгеннен кейін, абака және басқа да егістер егілді. Орман және ауыл шаруашылығы өнімдерін сатудан түскен мол табыс пен азық-түлікке байланысты Манито дамыған елді мекенге айналды. Бірақ бүгінде ол көршілес қалалардан қалып қойды. 1980-жылдары орманның көп бөлігі кесілгендіктен құрғап қалды, ал ағаштарды қайта отырғызуға көңіл бөлмеді.
География
Манито орналасқан. Филиппин статистикасы агенттігінің мәліметінше, муниципалитеттің жер көлемі Албай облысының жалпы ауданының құрайды. Манито Альбай облысының оңтүстік-шығыс ұшында, Легаспи қаласының оңтүстік-шығыс шекарасына іргелес орналасқан. Манитоның батыс және солтүстік-батыс жағалауы Полики шығанағы бойында, Легаспи қаласының қарсы жағында жатыр. Муниципалитеттің солтүстік және солтүстік-шығыс жағалауында Альбай шығанағы орналасқан. Манитоның шығысында және оңтүстігінде Покдол тауларымен бөлінген Сорсогон провинциясы жатыр, бұл аймақ Бекон-Манито жанартау кешені деп те аталады. Жер бедерінің ерекшелігіне байланысты, екі провинция теңіз жағалауы арқылы байланыспайды. Наготгот ауылынан өтетін тау жолы Манитоны Сорсогон провинциясындағы Сорсогон қаласымен байланыстырады. Поблациядан оңтүстік-батысқа қарай Буйо өзенімен бөлінген Буйо ауылы орналасқан. Екі өзен шағын күріш далаларын суаруға және тұрғындарға сумен қамтамасыз етуге мүмкіндік береді.
According to the Philippine Statistics Authority, the municipality has a land area of constituting of the total area of Albay. Manito is located on the south eastern tip of Albay, adjoining the south eastern limit of Legazpi City. The west and NW coast of Manito lies along Poliqui Bay opposite the city of Legazpi. To the north and north east coast of the municipality lies Albay Gulf. To the east and south of Manito is the province of Sorsogon separated by the Pocdol Mountains, which is also called as the Bacon Manito Volcanic Complex. Because of topography, the two provinces are not connected along the coast. A mountain pass from barangay Nagotgot connects Manito to Sorsogon City in Sorsogon province. Southwest of the poblacion is barangay Buyo separated by the Buyo River. The two rivers serve as irrigation for small rice fields and water sources for the residents.
Барангай
Манито саяси тұрғыдан 15 барангайға бөлінеді. Әр барангай пуроктардан тұрады, ал кейбіреулерінде сайтолар да бар. Қазіргі уақытта 14-і ауылдық аймақтар ретінде жіктеледі, ал тек побласьон (қала орталығы, сондай-ақ Barangay It ba деп те аталады) қалалық аймақ ретінде жіктеледі. Побласьон қаланың солтүстік-батыс теңіз жағасында, Каманитохан өзенінің сағасынан оңтүстікке қарай орналасқан. Қала орталығынан солтүстік-батысқа қарай Кавит барангайы орналасқан, оны Каманитохан өзені бөліп тұрады.
Демография
2020 жылғы санақта Манитоның халқы 26 162 адамды құрады. Халық тығыздығы көрсетілмеген.
Экономика
Қалалық әкімдік ласа шөбінің және оның түпкілікті өнімі – жұмсақ сыпырғыштың жеткізушісі болып табылады. Көптеген үй шаруашылықтары жұмсақ сыпырғыш жасауды күнкөріс көзі ретінде пайдаланады. Нито жүзімінің қоры азайып бара жатқанына қарамастан, көптеген үй шаруашылықтары себет тоқу сияқты қолөнер кәсіптерімен әлі де айналысып келеді. 1982 жылы Манито муниципалитеті PD k.20364 жарлығымен геотермиялық барлау және дамыту үшін резервтік аймақ ретінде бекітіліп, көзге түсті. 1994 жылдың маусым айында Бакман геотермалдық өндіріс алаңы толыққанды жұмыс істеуге кірісті, ал 1998 жылдың қазан айында президент Джозеф Эстрада Манитоның Пава ауылында орналасқан қосымша 1,5 мегаватттық электр қуаты / көп егістік кептіру орнатын ашып, осылайша өзінің азық-түлік қауіпсіздігі бағдарламасын қолдады.
Қалалық фестиваль
Архангел Рафаэль Манито қаласының қасиетті қамқоршысы, және оның құрметіне жыл сайын 24 қазан күні қалалық мереке тойланады.