Бавариялық әмірзаде Альбрехттің өмірі мен тағдыры

Кіріспе

Бавария князі (1905–1996)

Альбрехт, Бавария герцогы (Альбрехт Люитпольд Фердинанд Михаил; 3 мамыр 1905 – 8 шілде 1996) – Баварияның соңғы тәж мұрагері Руппрехт пен оның бірінші әйелі, Бавария герцогинясы Мария Габриэльдің ұлы. Ол осы некеден туған, ересекке жеткен жалғыз бала. Оның әкесінің әкесі Баварияның соңғы королі Людвиг III болды, ол 1918 жылы тақтан түсірілді.

Өмір

Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Альбрехттің әкесі Людвиг патша тақтан алынды. Альбрехт отбасымен Бавариядан Австрияның Тироль аймағына уақытша көшіп кетті. 1943 жылдың қыркүйегінде неміс әскері Италияны басып алды, ал бұрынғы тәж мұрагері Флоренцияда жасырынды. 1944 жылдың қазан айында Германия Мажарстанды басып алғаннан кейін Альбрехт пен оның отбасы Добадағы Эрдёди сарайында Гестапомен тұтқындалып, Заксенхаузен концлагеріне жіберілді. Соғыстың соңына қарай олар генерал Паулюс отбасы сияқты басқа да арнайы тұтқындармен бірге Планзе көліндегі (Тироль) бұрынғы қонақ үйде ұсталды, бірақ АҚШ-тың үшінші армиясы босатқаннан кейін де әскери күзетте қалуға мәжбүр болды. Кейін Альбрехт отбасымен бірге Линдерхофқа қашып, орман сақшысының үйінде жасырынды. Соңында олар көптеген қашқынмен бірге Старнбергке жақын Лютштеттен сарайының шаруашылық ғимаратына көшіп келді, оны одақтас комиссия басқарды, және біраз уақыттан кейін бұрынғы тәж мұрагері де Римнен оралды. 1949 жылдан бастап Альбрехт өмірінің соңына дейін Старнберг көлінің жанында, Мюнхеннің оңтүстік-батысында орналасқан Берг сарайында (Бавария) салыстырмалы оқшаулықта өмір сүрді. Оның ұлы Франц еске алады: «Ол көп жылдық сағыныштан кейін оралды, бұрынғы он жылдық қапалылықтан, соның ішінде адамдық жағынан да көп қиындықтарды бастан өткерді. Ол өзінің барлық жақын достары өлтірілген немесе құлаған елге оралды. Ол аман қалғандар туралы жағымсыз естеліктермен келді, және сол кездегі көп орындар нацистік кезеңмен ластанған сияқты көрінді. Ол енді өзінің Бавариясы емес Баварияға оралды. Осының салдарынан оқшаулану өмір бойымен бірге жүрді». Альбрехт 1955 жылдың 2 тамызында әкесі қайтыс болғаннан кейін Баварияның құлатылған патшалық отбасының басшысы болды. Виттельсбах әулетінің басшысы ретінде Альбрехт Виттельсбах әулетінің ордендерінің, Әйіргі Святой Георгий орденінің, Әйіргі Святой Губерт орденінің және Әйіргі Тереза орденінің Ұлы магистрі болды. 1952 жылғы Рождество қарсаңында Альбрехт Бавариялық Иерусалимдегі Киелі қабірдің рыцарь орденіне қабылданды; ол Бавариялық орден провинциясының президенті болды. Герцог маңызды шараларда көпшілік алдында пайда болды. Көріну үшін ол Виттельсбах әулетінің басшысының Нимфенбург сарайында жыл сайынғы қабылдауларын ұйымдастырды, олар бүгінгі күнге дейін жалғасуда, оларға мемлекеттік саясаттан, муниципалитеттерден, шіркеулерден және ғылымдардан, өнерден және медицинадан 1500-ге жуық қонақ шақырылады. 1959 жылы Альбрехт ресми салтанатта грек патшасы Пауыл қабылдаған грек патшасының тажын (алғашқыда Грекияның алғашқы заманауи монархы ретінде билік еткен бавариялық ханзада Отто патша үшін жасалған) грек халқына қайтарды. Ол ұлы Франц пен қызымен бірге 1954 және 1956 жылдары Грекия патшасы Пауль мен королева Фредерика ұйымдастырған кеме саяхаттарына қатысты, олар «Патшалар круиздері» деп аталды және бүкіл Еуропадан 100-ден астам патшалар қатысты. 1980 жылы Альбрехт Баварияда Виттельсбах әулетінің Бавария тағына отырғанына 800 жыл толуын мерекелеу үшін салтанатты шараларға төрағалық етті. Альбрехт көп аңшы және бұғы зерттеушісі болды, ол 3425 пар мүйіз жинады, қазір олардың бір бөлігі Берхтесгадендегі бұрынғы патша сарайындағы зерттеу қызметіне арналған тұрақты көрмеде көрсетілген. Ол сондай-ақ «бұғының мінез-құлқы» туралы екі кітап жазды, сонымен қатар Англияның, Шотландияның және Ирландияның соңғы Стюарт патшасы Джеймс II және VII-нің 1688 жылы тақтан түсірілген династиялық өкілі және мұрагері болды.

Following the First World War, Albrecht's grandfather King Ludwig was deposed. Albrecht and the family temporarily moved from Bavaria to the Austrian Tyrol. In September 1943, the German Army occupied Italy and the former crown prince went into hiding in Florence. In October 1944, after Germany had occupied Hungary in March, Albrecht and his family were arrested by the Gestapo in the Erdődy mansion in Doba, Hungary, and deported to the Sachsenhausen concentration camp. Towards the end of the war, they were interned with other special prisoners, including the family of General Paulus, in a former hotel on Lake Plansee (Tyrol), but had to remain there under military guard even after they were liberated by the United States Third Army. After a while, Albrecht and his family fled to Linderhof and hid there with a forest ranger. Finally, together with numerous refugees from Hungary, they moved into an outbuilding of Leutstetten Castle near Starnberg, which was occupied by an Allied commission, where after some time the former crown prince also returned from Rome. Since 1949 Albrecht lived at Berg Palace (Bavaria), southwest of Munich on Lake Starnberg, in relative seclusion until the end of his life. His son Franz remembers: “He came back after being away for many years, having previously experienced a decade of severe disappointments including on a human level. He came back to a country where almost all of his real friends had been murdered or fallen. And he had mostly bad memories of some of the people who had survived and whom he met back then For him, many places were contaminated by the Nazi era. He came back to a Bavaria that was no longer his Bavaria. The resulting isolation accompanied him throughout his life.”

Albrecht became head of the deposed royal family of Bavaria with the death of his father on 2 August 1955. As head of the House of Wittelsbach, Albrecht was also Grand Master of the Wittelsbach House Orders, the Order of Saint George, the Order of St. Hubert and the Order of Theresa. On Christmas Eve 1952, Albrecht of Bavaria was invested in the Knights' Order of the Holy Sepulchre in Jerusalem; he was president of its Bavarian Order Province. The Duke appeared in public on important occasions. In order to remain present, he established the annual receptions by the head of the House of Wittelsbach at Nymphenburg Palace, which are still held today, to which around 1,500 guests from state politics, municipalities, churches and sciences, art and medicine as well as friends and relatives are invited. In 1959 Albrecht, in an official ceremony, returned the Greek crown jewels (originally made for a Bavarian prince who reigned as Greece's first modern monarch, King Otto) to the Greek nation, accepted by King Paul of Greece. Together with his son Franz and a daughter, he had taken part in the ship tours organized by King Paul of Greece and Queen Frederica in 1954 and 1956, which became known as the “Cruises of the Kings” and were attended by over 100 royals from all over Europe. In 1980 Albrecht presided over sumptuous ceremonies in Bavaria celebrating the 800th anniversary of the ascension of the House of Wittelsbach to the Bavarian throne. Albrecht was a prolific hunter and deer researcher, collecting 3,425 sets of antlers, now partially shown in a permanent exhibition on his research activities in the former royal castle at Berchtesgaden. He also wrote two books on "the habits of deer" he was also the dynastic representative and heir general of England, Scotland and Ireland's last Stuart king, James II and VII, deposed in 1688.

Некелер мен балалар

Альбрехт 1930 жылғы 3 қыркүйекте Берхтесгаденде Тракостяндық Мария Драскович графиняға (1904 жылғы 8 наурызда Венада дүниеге келген, 1969 жылғы 10 маусымда Вилдбад Кройтта қайтыс болған) үйленді. Граф Дионис Мария Драскович фон Тракостян мен принцесса Джулиана Роза фон Монтенуовоның қызы (Австрияның Мария Луизасының шөбересі, кейде Франция императоршасы), ол 1230 жылдан бері танымал хорват ақсүйектері отбасына жатады және 1631 жылы императорлық титул алды. Альбрехттің әкесі осы некеге рұқсат бергенімен, Виттельсбахтар отбасы кеңесі бұл некенің династияның тарихи үй заңдарында белгіленген некелік дәстүріне сәйкес келмейтінін анықтады, zu Wykradt und Isny (1930–2011).
Франц, Бавария герцогы (1933 жылы туған)
Макс, Бавариядағы герцог (1937 жылы туған), 1967 жылы Элизабет Дуглас графиняға (1940 жылы туған) үйленді, Эуленбург князі Филипптің шөбересі.

Атаулары мен стильдері

Альбрехт туған кезде Баварияның принці (ханзадасы) атағымен таныстырылды. 1955 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін ол өзінің атағын Баварияның герцогы (герцогі) деп өзгертті. Виттельсбах әулетінің басшысы ретінде Альбрехт дәстүрлі түрде Баварияның, Франконияның және Швабиядағы Рейн граф-палатині, оның биліктерінің герцогы деп аталды.