Олла: Мэриленд тарихи ауданы

Кіріспе

Мэриленд штатының тарихи ауданы.

Оелла – АҚШ-тың Мэриленд штатының батыс Балтимор округінде, Патапско өзенінің жағасында, Катонсвилл мен Элликотт қалаларының арасында орналасқан диірмен қаласы. Бұл 19 ғасырдағы диірмен жұмысшыларының үйлерінен тұратын ауыл.

Тарих

Оелла 1808 жылы Union Manufacturing Company компаниясының мақта фабрикасының жұмысшылары үшін жұмысшы табының қауымдастығы ретінде құрылды. Бұл АҚШ-тағы ең ерте және ең ірі мақта фабрикаларының бірі болды және 1819 жылдан бастап сумен жұмыс істейтін тоқыма станоктарын пайдаланды. Union Manufacturing Company 1807 жылғы Эмбарго заңының нәтижесінде құрылды, ол Балтимор саудагерлерін Англия емес, АҚШ-та дайын өнімдерді өндіруге міндеттеді. Компания акциялары бірнеше өнеркәсіптік фабрикаларды қаржыландыру үшін шығарылды, олардың ішіндегі ең ірілері мақта мен жүнмен жұмыс істеді. 1811 жылы 150-ге жуық қызметкер жұмыс істеді, олардың арасында балалар мен мұқтаж еңбекшілер де болды. 1812 жылғы соғыс аяқталғаннан кейін эмбарго алынып тасталды, мақта бағасы төмендеді. 1815 жылдың 13 желтоқсанында ең ірі фабрикадағы өрттің салдарынан оны қайта жаңарту мен қалпына келтіруге он жыл уақыт кетті. Фабрика сумен жұмыс істейтін тоқыма станоктарымен қайта іске қосылды және үш фабрикалық ғимаратқа дейін кеңейтілді. Бірақ 1887 жылы мата бағасының тағы да төмендеуіне байланысты жабылды. Дикисвилл (Гвинс-Фоллс) қаласының тұрғыны Уильям Д. Дики 1887 жылы фабриканы сатып алып, оны W. J. Dickey and Sons деп атады, ал фабрикаға Америкада мақта иіруді бастаған алғашқы әйелдің құрметіне «Оелла» деген ат берді. Оелла тарихи ауданына 19 ғасырға тән жұмысшылардың тұрғын үйлерінен және 19 ғасырдың соңында салынған бір шіркеуден тұратын ауыл кіреді. 20 ғасырға тән жалғыз ғимарат – 1919 жылы 1918 жылғы өрттен кейін қайта салынған W. J. Dickey Company Mill. Кейіннен бұл зауыт қаланың қажеттіліктері үшін пайдаланылды. 1812 жылы Максимилиан Годфрой салған суретте тас ғимараттардың көп бөлігі көрсетілген. Кірпіштен салынған үйлер 19 ғасырдың ортасында, ал ағаштан жасалған ғимараттар ғасырдың соңында салынған. Оелла методистік шіркеуі – солтүстік-шығыс бұрышында мұнарасы бар қарапайым ағаш ғимарат, ол кейін кеңселерге айналдырылды. Патапско өзені 1972 жылға дейін электр энергиясын өндіру үшін пайдаланылды, бірақ «Агнес» дауілінен электр стансасы суға батты. Сол жылы Дики компаниясы өндірісті тоқтатты. 1976 жылы ол Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Балтимор округінің демалыс және саябақтар департаменті 1998 жылдың 9 маусымында ашылған саябақты басқарады. Археологиялық қазбалар мен кең табиғат жолдары бар бұл саябақ – АҚШ-тағы ең ірі африкалық американдық тарихи орын. Саябақтың басты мақсаты – Баннекердің еңбектерін көрсететін мұражай.

Oella was founded in 1808 by the Union Manufacturing Company as a working class community for the company's mill workers. It was one of the earliest and most extensive cotton factories in the United States and used water powered looms as early as 1819. The Union Manufacturing Company was motivated by the Embargo Act of 1807 which required Baltimore merchants to manufacture finished goods in the United States rather than England. Stock in the company was issued to fund a series of industrial mills, the largest working with cotton and wool. Child and indigent labor was used reaching 150 employees in 1811. After the War of 1812 ended the embargo, cotton prices fell. A fire at the largest mill on 13 December 1815 took a decade to rebuild and recover from. The Mill rebounded with water driven looms, and expanded to three mill buildings before finally dissolving in 1887 after another drop in textile prices. William J. Dickey of Dickeysville (Gwynns Falls) purchased the mill in 1887, operating it as W. J. Dickey and Sons, naming the mill "Oella" after the first woman to spin cotton in America. The Oella Historic District includes the village that consists of 19th century workers housing and one late 19th century church. The only known 20th century building is the W. J. Dickey Company Mill constructed in 1919 as a rebuild after a 1918 fire. The plant was eventually used for the city. A drawing from 1812 by Maximilian Godefroy shows most of the stone buildings. The brick houses date from the mid 19th century, while the frame buildings were constructed at the end of the century. The Oella Methodist Church is a simple frame building with a tower on the northeast corner, which has been converted into offices. The Patapsco River continued to provide power to generate electricity until 1972, when Hurricane Agnes flooded the power plant. That same year, the Dickey Company ceased manufacturing. It was added to the National Register of Historic Places in 1976. The Baltimore County Department of Recreation and Parks manages the park, which was dedicated on June 9, 1998. The park, which encompasses and contains archaeological sites and extensive nature trails, is the largest original African American historical site in the United States. The primary focus of the park is a museum highlighting Banneker's contributions.

Геология

Оелла – Оелла формациясының типтік орны, қалыптасуы кейінгі протерозой немесе ерте кембрий кезеңіне жататын тақтатас.