Кіріспе

Палимбанг, ресми түрде Палимбанг муниципалитеті (таг. Palimbang; малай. Perbandaran Palimbang; Jawi: ايڠايد نو ڤليمبڠ) – Филиппиннің Сұлтан Кударат провинциясындағы 2-ші сыныпты муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 92 828 адамды құрайды. Президент Карлос П. Гарсияның 1959 жылғы 14 тамыздағы № 350 жарлығымен құрылған. Жыл сайынғы мерекесі – Калиланг са Биванг 11 қарашада тойланады.

Тарих

Шариф Кабунсуанның Минданаоға келген алғашқы күндері Палимбанг аралдың географиялық картасында белгілі бір нүкте болған жоқ. Бұл жерде біз мәдени азшылық немесе жоғарыдағы тұрғындар деп атамайтын, қарапайым халық өмір сүрді. Тарсиланың айтуынша, Ислам дінінің жағалау аймақтарында, әсіресе Биванг аймағында кеңінен таралуынан кейін қоғамда үлкен өзгерістер болды, бұл тұрғындардың Исламдық мәдениетке қадам жасайтын жолын ашты. Палимбанг сол кезде жергілікті тұрғындар арасында Пула деп аталатын ағашқа байланысты болды. Индонезияның Палембанг қаласынан келген балықшылар тобы күшті желдің әсеріне ілігіп, кездейсоқ түрде Пула өзенінің сағасына жетті. Оларды жергілікті билеушілер, Сонало Тамбуто бастаған дәттер жылы қарсы алды. Оларға көрсетілген меймандостық олардың жүрегіне орныққандықтан, балықшылар осы жерде қоныстанып, жергілікті мұсылмандармен араласып, үйленуге бейімделді. Жаңа қоғам пайда болды және кейіннен балықшылардың туған қаласының құрметіне Палимбанг деп аталды, бұл атау бүгінгі күнге дейін сақталған. Палимбангты муниципалитетке айналдыруға үш рет әрекет жасалды: біріншісі, 1940 жылдары доктор Хулио Сарайбаның белсенді басшылығымен; екіншісі, 1953 жылдың 24 шілдесінде ПАТ А ИНГЕД (төрт қауымдастық) – (1) Краан, (2) Канипаан, (3) Пула және (4) Маганао – он жеті ықпалды басшысының қатысуымен: доктор Хулио Сарайба (төраға), Сиксто Киджано (төраға орынбасары), Ремегио Манагад, Педро Мамон, Педро Бонифасио, Кресенсио Генэза, Фелипе Тунгала, Дәтү Пасай Аяо, Дәтү Манти Пангансаян, Ломонтод Латип, Дәтү Таликоп Лидасан, Дәтү Сундало Тамбуто, Хажи Салик Манан, Хаджи Друз Али, Сесилио Доминго, Горгонио Баганг, Доминадор Дурендес және Дәтү Сумана Сулог (мүшелер). Сондай-ақ, Дәтү Падасан Макут, Дәтү Обпон Дипатуан, Дәтү Пеланкинг Баянг және Доминадор Гарсия да қатысты. Өтініш берушілерге үкіметті басқаруға қабілетсіздік танылды және жағалаудағы аймақтардың кірісі жаңа муниципалитет құруға қажетті талаптарды қанағаттандыруға жеткіліксіз болды. Үшіншісі, бұл мәселемен айналысқан өтініш берушілер Палимбангта үкіметтік орын алу үшін сайлауға қатысатын кандидаттарды қолдауға келісті. Сәттілікке жетіп, "Дәтү Удтог Маталам" фракциясы жеңіске жетті. Содан кейін, Котабато провинциясының губернаторы Дәтү Удтог Маталам, провинциялық кеңес мүшелерінің ұсынысымен, конгрессмен Салипада К. Пендатунның демеушілігімен және Дәтү Гуиван Мастура мен Киамба қаласының мэрі Корнелио Фальгуидің қолдауымен Палимбанг 1959 жылдың 14 тамызында №350 жарлыққа сәйкес, президент Карлос П. Гарсияның Әкімшілік кодексінің қайта қарастырылған 68-бабына сәйкес муниципалитет болып жарияланды. Құрылғаннан бері бүгінгі күнге дейін Палимбангқа он екі буын муниципалдық шенеуніктер қызмет етті. Палимбангтың ерекше даму әлеуеттеріне қарамастан, муниципалитет физикалық даму жағынан кейбір кемшіліктерге тап болды. Муниципалдық билік жаңа сын-қатерлерге қарсы тұру үшін стратегияларды зерттеп, қолдағы қаражатын жұмсап жатыр. Жеке сектор экономиканың локомотиві болғандықтан, оны қолдайтын азаматтар мен мықты саяси басшылық, адам және табиғи ресурстарды толыққанды дамытуға бағытталған муниципалитет өзінің даму көзқарасын іске асыруға тиіс. Палимбанг президент Карлос П. Гарсияның 1959 жылдың 14 тамызындағы №350 жарлығымен муниципалитет болып ұйымдастырылды. Оған Лебак және Киамбаның қырық алты аймағы кірді, екеуі де сол кездегі Котабато провинциясының құрамында болды. 1973 жылы провинция бөлінгеннен кейін, Маркостың №341 президенттік жарлығымен муниципалитет жаңадан құрылған Сұлтан Кударат провинциясының құрамына кірді.

Малисбонг қырғыны

Малисбонг мешітінің қырғыны, сондай-ақ Палимбанг қырғыны деп те аталады, 1974 жылдың 24 қыркүйегінде Палимбангтың Малисбонг жағалау ауылында моро халқының жаппай қырғыны болды. Губернатор Сионко мен Филиппин армиясының жасақтары 1000-нан астам адамды өлтірді. Генерал Сантос қаласындағы Моро әйелдер орталығы жинаған мәліметтерге сәйкес, мешіт ішінде 11-ден 70 жасқа дейінгі 1500 моро еркегі өлтірілді, 9-дан 60 жасқа дейінгі 3000 әйел мен бала ұсталды, әйелдер зорланды, ал үкіметтік күштер 300 үйді өртеді. Бұл қырғын Фердинанд Маркостың 1972 жылдың қыркүйек айында әскери жағдай режимін жариялағаннан кейін екі жыл өткен соң орын алды. Қырғын Рамазан айының алғашқы төрт күнінде Филиппин констабулярларының келіп, ауылдық шенеуніктермен бірге 1000-нан астам мұсылманды тұтқынға алып, қайта оралмауынан басталды. Бір айдан астам уақыт бойы әскерилер аймақтағы тұрғындарды партияларға бөліп тұтқынға алды. Куәліктерге сәйкес, құрбандарды киімдерін шешіріп, өздері үшін қабір қазып, содан соң атып өлтірді.

Үкімет

Палимбанг қаласының әкімдерінің тізімі Аты-жөні Қызмет еткен жылдары Ескермелер Дату Гуиван Мастура 1959–1967 Дату Друз Али 1967–1986 Моксин Манондонг 1986–1987 Дималуб Намиль 1987–1988 Лабуалас Б. Мамансуал 1988–1998 Карим Дауд 1998–2001 Әбубакар П. Маулана 2010–2018 Лабуалас Б. Мамансуал 2001–2010 Харон Б. Сабиванг 2018 жылғы қаңтар – 2019 Жоэним Б. Капина 2019 – қазіргі уақытқа дейін