Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ямайкалық джаз музыканты және композитор
Jamaican jazz musician and composer
Джозеф Артурлин Харриотт (15 шілде 1928 – 2 қаңтар 1973) – ямайкалық джаз музыканты және композитор, оның басты аспабы альт-саксофон болды. Алғашқыда бибоп стилінде ойнаған ол, еркін джаздың негізін салушылардың біріне айналды. Кингстонда дүниеге келген Харриотт 1951 жылы жұмыс істейтін музыкант ретінде Ұлыбританияға көшіп, өмірінің соңына дейін сол елде тұрды. Ол 1950-ші жылдары Ұлыбританияға келген Кариб теңізі аймағының джаз музыканттарының бір тобының құрамына кірді, олардың ішінде Диззи Рис, Гарольд МакНейр, Гарри Бекетт және Уилтон Гейнер болды.
Joseph Arthurlin Harriott (15 July 1928 – 2 January 1973) was a Jamaican jazz musician and composer, whose principal instrument was the alto saxophone. Initially a bebopper, he became a pioneer of free form jazz. Born in Kingston, Harriott moved to the United Kingdom as a working musician in 1951 and lived in the country for the rest of his life. He was part of a wave of Caribbean jazz musicians who arrived in Britain during the 1950s, including Dizzy Reece, Harold McNair, Harry Beckett and Wilton Gaynair.
Өмірбаян
Ямайканың Кингстон қаласында туған ол баритон және тенор саксофонда ойнаумен айналысты, жергілікті би тобымен өнер көрсетіп жүргенде, бірақ ақырында альт саксофонды таңдады. Харриот 1951 жылдың жазында 23 жасында Осси Да Костаның тобының құрамында Лондонға келді. Ол кезде британдық азаматтарға жұмыс рұқсаты немесе көші-қон визасы қажет болған жоқ. Топ гастрольдерін аяқтағаннан кейін Харриот Лондонда қалуға бел буды.
Born in Kingston, Jamaica, He took up the baritone and tenor saxophone while performing with local dance bands, before settling on the alto saxophone. Harriott arrived in London in the summer of 1951, aged 23, as a member of Ossie Da Costa's band. British subjects did not require work permits or immigration visas at that time. When the band had completed their tour, Harriott decided to stay in London.
Еркін инновация
Қазір бибоп солисі ретінде бекем орныққан Харриот 1960 жылы өзі "абстрактты" немесе "еркін форма" деп атаған музыкаға көшті. 1950 жылдардың ортасында оның еркін формадағы алғашқы ойлары болған, бірақ 1959 жылы туберкулезбен ауруханада ұзақ жатқаннан кейін ғана ол өз концепциясын қалыптастырды. 1960 жылдардың соңында ол скрипкашы Джон Майермен бірге Индо-джаз фьюжн музыкасын жасады – бұл әртүрлі мәдениеттердің музыкалық дәстүрлерін үйлестіруге жасалған алғашқы қадам. Алан Робертсонның маңызды өмірбаяны, сондай-ақ Колридж Гудтың оны еске түсіретін терең ойлары Харриоттың өмірі мен шығармашылығын кеңінен танытуға көмектесті. Харриоттың танымалдылығын оның ең маңызды альбомдарының CD форматында қайта шығарылуы да арттырды, атап айтқанда Free Form, Abstract, Movement және Hum Dono, алайда, тағы да бірнеше маңызды альбомдары әлі қайта басылмаған. Соңғы жылдары Харриоттың өмірінің шарықталу кезеңіндегі жазбалары да табылды. Майкл Гаррик өзінің Jazz Academy лейблінде Genius атты CD жинағын шығарды. Бұл 1960 жылдардың басындағы тікелей концерттер мен пианист досы Уильям Хейг Джойспен бірге жазылған үй жазбаларынан құралған. 2006 жылы 1963 жылы Лестердегі шағын клубта тіркелген концерт жазбасы Live At Harry's деген атпен CD ретінде жарық көрді. 2007 жылдың басында оның 1950 жылдардың ортасындағы, жетекші және қатысушы ретіндегі табалдырықтан аспайтын көптеген жазбалары 2 CD жинағында қолжетімді болды. 2011 жылы "Джо Харриотт тарихы" (Proper Box) атты төрт дискілік жинақ шығарылды.
By now firmly established as a bebop soloist, in 1960 Harriott turned to what he termed "abstract" or "free form" music. He had some loose free form ideas by the mid 1950s, but finally settled upon his conception in 1959, after a protracted spell in hospital with tuberculosis. During the late 1960s he and violinist John Mayer developed Indo Jazz Fusion an early attempt at building on music from diverse traditions. An important biography by Alan Robertson, as well as the publication of Coleridge Goode's poignant reminiscences of him, have helped to make Harriott's story more widely known. Harriott's profile has also been helped by CD reissues of his most important albums, notably Free Form, Abstract, Movement and Hum Dono, however other key albums have yet to be reissued. In recent years, other recordings of Harriott in his prime have surfaced. Michael Garrick has compiled and released a CD on his own Jazz Academy label, entitled Genius. This consists of some early 1960s live performances and home recordings made with a pianist friend, William Haig Joyce. In 2006, a 1963 live recording made at a small club in Leicester was unearthed and issued on CD, entitled Live At Harry's. In early 2007, many of his hard to find mid 1950s sessions, both as leader and sideman, were made available on the 2 CD compilation Killer Joe. A four CD set entitled The Joe Harriott Story (Proper Box) was issued in 2011.