Кіріспе

Кристаллдардағы атомдық ионның радиусы

Иондық радиус, rion – иондық кристалл құрылымындағы моноатомдық ионның радиусы. Атомдардың да, иондардың да нақты шекаралары болмаса да, олар радиусы бар қатты шарлар ретінде қарастырылады, сонда катион мен анионның иондық радиустарының қосындысы кристалл торындағы иондар арасындағы қашықтықты көрсетеді. Иондық радиустар әдетте пикометрмен (pm) немесе ангстреммен (Å) өлшенетін болып келеді, мұнда 1 Å = 100 pm. Типик мәндер 31 pm (0,3 Å) бастап 200 pm (2 Å) дейін жетеді. Бұл түсінік сұйық ерітінділердегі сольватталған иондарға, сольватациялық қабықты ескере отырып, қолданылуы мүмкін.

Тенденциялар

X−NaXAgXF464492Cl564555Br598577Натрий және күміс галоидтары үшін бірлік тор параметрлері (pm, екі M–X байланыс ұзындығына тең). Барлық қосылыстар NaCl құрылымында кристалданады. Ионның электр зарядына байланысты иондар бейтарап атомнан үлкен немесе кіші болуы мүмкін. Атом электрон жоғалтып, катионға айналғанда, қалған электрондар ядроға күштірек тартылады, нәтижесінде ион радиусы кішірейеді. Сол сияқты, атомға электрон қосылып, анион пайда болғанда, қосылған электрон электрондық бұлттың мөлшерін электрондық итергіш күш арқылы ұлғайтады. Ионикалық радиус – берілген ионның тұрақты қасиеті емес, координациялық санға, спин жағдайына және басқа параметрлерге байланысты өзгереді. Дегенмен, иондық радиус мәндері кезеңдік заңдылықтарды анықтауға жететіндей ауыстырыла алады. Басқа типтегі атомдық радиустар сияқты, иондық радиустар да топ бойынша төмен қарай ұлғаяды. Ион мөлшері (бірдей ион үшін) координациялық санның артуымен де ұлғаяды, ал жоғары спиндік жағдайдағы ион, төмен спиндік жағдайдағы сол ионнан үлкен болады. Жалпы алғанда, иондық радиус оң зарядтың артуымен кемиді және теріс зарядтың артуымен ұлғаяды. Кристалдағы «аномальды» иондық радиус көбінесе байланыстағы маңызды коваленттік сипаттың белгісі болып табылады. Ешбір байланыс толық иондық емес, ал кейбір «иондық» қосылыстар, әсіресе өтпелі металдардың, коваленттік сипатқа ие. Бұл натрий және күміс галоидтарының бірлік ұяшық параметрлері кестеде көрсетілген. Фторидтерге сүйенсек, Ag+ ионы Na+ ионынан үлкен деп айтуға болады, бірақ хлоридтер мен бромидтерге сүйенсек, керісінше көрінеді. Бұл AgCl және AgBr байланыстарындағы коваленттік сипаттың күшеюі байланыс ұзындығын және осылайша Ag+ ионының иондық радиусын азайтады, бұл эффект электропозитивті натрий галоидтарында немесе фторлы күмісте байқалмайды, себебі фтор ионы салыстырмалы түрде поляризацияланбайды.

Сфералық емес иондар

Иондық радиустар тұжырымдамасы ионның шар тәрізді пішінін қабылдауға негізделген. Дегенмен, топтық теориялық тұрғыдан алғанда, бұл болжам тек жоғары симметриялы кристалл торларында орналасқан иондар үшін ғана негізделген, мысалы, галиттегі Na және Cl немесе сфалериттегі Zn және S. Тиісті тордың нүктелік симметрия тобын қарастырғанда, NaCl және ZnS-тегі Oh және Td кубикалық топтары болып табылатын нақты айырмашылықты байқауға болады. Төмен симметриялы орындардағы иондарда электрон тығыздығы шар тәрізді пішінен айтарлықтай өзгешеленуі мүмкін. Бұл, әсіресе, полярлы симметриялы тор орындарындағы иондар үшін дұрыс, яғни кристаллографиялық нүктелік топтар C1, C1h, Cn немесе Cnv, n = 2, 3, 4 немесе 6. Пирит түріндегі қосылыстарда, яғни C3 торларында моновалентті халькоген иондары орналасқан жерде, байланыс геометриясының жан-жақты талдауы жақында жүргізілді. Халькоген иондарын симметрия осы бойындағы және оған перпендикуляр радиустары әртүрлі эллипсоидты заряд тарату арқылы модельдеу қажеттігі анықталды.