Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сербияның герцогы, 1786 жылы туған Стеван Шупльикац (1786 – 15 желтоқсан 1848), қарапайымдап Воевода Шупльикац деп аталатын серб воеводасы және Сербия Воеводинасының тұңғыш воеводасы.
Duke of Serbia, born 1786
Stevan Šupljikac (; 1786 – 15 December 1848), known simply as Vojvoda Šupljikac was a Serbian voivode and the first voivode of the Serbian Vojvodina.
Өмір
1786 жылы Петринья қаласында дүниеге келген. Оның ағасы Йован да соғысшы болған, ал сіңлісі Анка кейін Габриэль Милетичке үйленді. 1805 жылы Австрия армиясына қабылданып, кейін генерал атанды. 1806-1814 жылдары Француз императорлық армиясының офицері болды. 1812 жылғы Ресей жорығы барысында «Құрметті легион» орденімен марапатталды. 1814 жылы тағы да Австрия армиясында офицер болып қызмет етті, Банат және Ликадағы Огулин полкінің командирі болды. Содан кейін Жозеф Радецкий фон Радецтің басшылығымен бригада командирі болды, одан кейін «Темір тәждің Ұлы крестімен» марапатталды. 1848 жылы Италия бірігуі кезінде итальяндық көтерілісшілерді басуға қатысты. 1848 жылғы төңкерістер аясында Австрия-Мажарстан құрамындағы сербтер бұрынғы ғасырдағы құқықтарын талап етті: серб тілін мемлекеттік тіл ретінде мойындау, православие шіркеуінің католиктермен теңестірілуі және жыл сайынғы шіркеу жиналыстарын өткізу. Олар Сремски-Карловцы және Нови-Сад қалаларында бас қосты. Кничанин әскери қолбасшы болып сайланды. Маусым және шілде айларында Князьдықтан Воеводинаға еріктілердің көп толқыны келді, Кничанин 25 шілдеде келді. Мажарлар бұл кезде сербтерге жақсы қарым-қатынас жасамады, бірақ Венадан қолдау келді – жаңа император Франц Иосиф Сербия Воеводинасын құруға келісім берді, ал Шюпльикац герцог болды. 6 қазан күні Сербия ұлттық әскерлерінің жоғарғы бас қолбасшысы болды. 15 желтоқсанда Панчево қаласында қайтыс болды, Крушедол монастырында жерленді.
He was born in Petrinja, in 1786. He had a brother Jovan who was also a fighter, and a sister Anka who later married Gabriel Miletić. He entered the Austrian army in 1805, subsequently becoming a general. Between 1806 and 1814 he was officer of the Imperial French army. During the Russian Campaign of 1812, he was awarded with the Légion d'honneur. In 1814, he again served as officer in the Austrian army, as a commander of the Ogulin regiment at Banat and Lika. He then was brigade commander under Joseph Radetzky von Radetz, after which he was awarded with the Great Cross of the Iron Crown. In 1848 he took part in the suppression of Italian rebels in the Unification of Italy. As part of the Revolutions of 1848, the Serbs under Austria Hungary demanded what they had in the previous century; recognition of Serbian as official language, equality of the Orthodox church as with Catholics, and annual church assembly gatherings. They met at Sremski Karlovci and Novi Sad. Knićanin was elected military commander. In June and July a large wave of volunteers from the Principality entered Vojvodina, Knićanin arrived at 25 July. Hungarians were not friendly to the Serbs at this time, but support came from Vienna – the new emperor Franz Joseph approved the establishment of the Serbian Vojvodina, with Šupljikac as Duke. He became the supreme military commander of the Serbian national troops on 6 October. He died on 15 December, at Pančevo, he was buried in the Krušedol Monastery.