Атлант және Ғұрып темір жолының тарихы

Кіріспе

Атлантика және Перс шығанағы темір жолы 1856 жылдың ақпанында Джорджия штатының Бас Ассамблеясының заңымен құрылды. Ол сондай-ақ "Main Trunk Railroad" деп те белгілі болды. Ол Оңтүстік Джорджиядағы Скривен қаласынан Бейнбридж қаласына дейін салынды. Құрылысы 1859 жылдың қаңтар айының басында басталды. Америка Азамат соғысы құрылысты тоқтатты. Соғыс аяқталғаннан кейін құрылыс қайта жаңғырылып, 1867 жылдың желтоқсан айының соңына қарай Бейнбриджге, Джорджияға дейін аяқталды. Бұл темір жол бастапқы ниеттелгендей Мексика шығанағына жетпеді. Компания 1877 жылы банкротқа ұшырады және 1879 жылы Генри Б. Плант сатып алып, оның "Plant System" жүйесіне қосылды. Оның негізгі желісі қазіргі уақытта CSX Transportation компаниясымен пайдаланылуда. Тарихы бойы Атлантика және Перс шығанағы темір жолы Саванна және Албани теміржол компаниясымен және оның ізбасары Саванна, Албани және Перс шығанағы теміржолымен тығыз байланыста болды.

Брансуик пен Саванна

1830 жылдары Оңтүстік Джорджия арқылы Атлантика жағалауына теміржол салу жолы бірнеше бәсекелес компанияның мақсаты болды. Аймақтағы мақта өндірісінің өсуі және өзендердің кеме жүзуге қолайсыз болуы осы бағытты қажет етті. Флинт өзенінде кеме қатынасының соңғы нүктесі Альбани қаласы (Джорджия штаты) болды, ол аймақтағы мақта саудасының орталығы еді; алайда Флинт өзені салыстырмалы түрде кішкентай болды, ал Апалачикола шығанағында лайықты порт болған жоқ. Ол кезде Джорджияның Атлантика жағалауында екі ірі порт болды: Брансуик және Саванна. Брансуик және Флорида теміржол компаниясы 1835 жылдың 22 желтоқсанында Джорджия Бас Ассамблеясынан жарғысын алды. Бұл жарғы оларға Брансуик (Джорджия) және Флорида арасындағы бағытты таңдауға және олардың 32 шақырамына дейінгі аралықта басқа бағыттардың салынуына тыйым салуға рұқсат берді. Сол күні Ұлы Батыс теміржол компаниясы да жарғысын алды. Олардың жарғысы Маконнан бастап Окмулги өзенінің екі жағындағы Алтамаха өзенінің басталуына дейін, сондай-ақ желіні Брансуикке және Флинт өзеніне дейін ұзарту мүмкіндігімен жол салуға рұқсат берді. Бірақ соңғысы көп ұзамай естен шықты. 1836 жылға қарай Брансуик және Флорида теміржол компаниясы Брансуиктен Апалачиколаға бағыт салу ниетін жариялады. Брансуик және Флорида қаржы мәселелеріне байланысты үлкен қиындықтарға тап болды. 1847 жылдың 25 желтоқсанында Саванна және Олбани теміржол компаниясы Джорджия Бас Ассамблеясымен Саваннаға жақын жердегі Орталық Джорджия теміржолынан Альбаниге дейін теміржол құрылысын жүргізуге уәкілеттік алды, сондай-ақ теміржолды кез келген уақытта Чаттахучи өзеніне дейін ұзарту мүмкіндігі болды. Бұл заң жобасын Нельсон Тифт енгізді. 1853 жылға қарай компанияның бір бөлігі Флоридаға тармақ салуды талқылады. 1854 жылдың ақпан айында акционерлік компания жаңа жарғы арқылы Саванна, Олбани және Персика шығанағы теміржолы болып қайта тіркелді, бірақ жоспарланған бағыттың өте аз бөлігін ғана аяқтады. Брансуик және Флорида теміржолының жарғыларымен берілген оңтүстік бағытына заңдық құқығы да болмады. 1855 жылдың қараша айында Александр Лоутон Джорджия Бас Ассамблеясына Саванна, Олбани және Персика шығанағының оңтүстік тармағына Брансуик және Флорида теміржолының жолынан өту құқығын беру туралы заң жобасын ұсынды, бірақ ол қабылданбады.

In the 1830s, a railroad route through south Georgia to the Atlantic coast was the goal of several different competing companies. The route was desired due to the growth of cotton production in the area and the lack of navigable rivers through the area. The head of navigation on the Flint River was at Albany, Georgia, the center of cotton trade in the region; however, the Flint River was relatively small and Apalachicola Bay lacked a decent harbor. There were two major ports on Georgia's Atlantic coast at the time: Brunswick and Savannah. The Brunswick and Florida Railroad Company received its charter from the Georgia General Assembly on December 22, 1835. Their charter allowed them to select a route between Brunswick, Georgia and Florida, and forbade another route from existing with 20 mile (32 km) of their own. On that same day, the Great Western Railroad Company received their charter. Theirs allowed for a route from Macon to the start of the Altamaha River on either side of the Ocmulgee River with the option of extending the line to Brunswick and to the Flint River. The latter soon faded into obscurity. By 1836, the Brunswick and Florida Railroad Company was advertising their desire for a route from Brunswick to Apalachicola. The Brunswick and Florida faced major setbacks due to funding problems. On December 25, 1847, the Savannah and Albany Railroad Company was chartered by the Georgia General Assembly to construct a rail line from a point along the Central of Georgia Railway near Savannah to Albany with the possibility of extending the railroad to the Chattahoochee River at any time. The bill was introduced by Nelson Tift. By 1853, some in the company were discussing a branch line to Florida. In February 1854, the stock company rebranded themselves the Savannah, Albany, and Gulf Railroad through a new charter from the state, but had also completed very little of the planned route. They also lacked the legal right to a more southern route that the Brunswick and Florida Railroad had by its charters. In November 1855, a bill was introduced to the Georgia General Assembly by Alexander Lawton to give the Savannah, Albany, and Gulf's southern branch line the right to cross the line of the Brunswick and Florida, but it did not pass.

Құрылыс және құрылыс

1856 жылдың басында екі бәсекелес компания арасында келісімге қол жеткізілді, бұл келісім Грузия Бас Ассамблеясымен бекітілді. Олар Оңтүстік Джорджияның белгілі бір нүктесіне дейін құрылыс жүргізіп, содан кейін негізгі магистральдық желі салады. Бұл желіні салуға арналған компания 1856 жылдың ақпан айында «Атлантика және Перс шығанағы» темір жолы компаниясы болып тіркелді. «Атлантика және Перс шығанағының» құрылысы «Брансуик және Флорида» және «Саванна, Олбани және Перс шығанағы» темір жолдарының тоғысқан жеріне дейін тоқтатылды. Аталған тоғысқаннан кейін желі Апплинг, Уэр және Уэйн округтерінің шекараларының қиылысынан басталатын болды. Темір жол құрылғаннан бері осы округтердің шекаралары айтарлықтай өзгерді. Заң компанияға Форт-Гейнс, Джорджия мен Флинт және Чаттахучи өзендерінің қосылған жері арасындағы кез келген нүктеде штаттың батыс шекарасына дейін маршрутты кеңейтуге рұқсат берді. Бұл маршрут Пенсакола, Флорида немесе Мобил, Алабама арқылы Мексика шығанағына жылдам қол жеткізуді қамтамасыз етуге бағытталған. Сол кезде «Брансуик және Флорида» желісінің алғашқы 51 шақырымын ғана аяқтаған еді. 1856 жылдың 31 наурызында «Атлантика және Перс шығанағының» комиссарлар кеңесі Милледжвиллде кітаптарды ашу және акцияларға жазылуды жоспарлау үшін кездесті. 1856 жылдың 22 қазанында комиссарлар жиналған акциялардың жалпы сомасы 600 000 доллар екенін көрсетті. Қазан айында Джорджия штаты 500 000 доллар сомасына жазылды. 1856 жылдың желтоқсан айында Джеймс П. Скривен компания президенті болып тағайындалды. Ол сонымен қатар «Саванна, Олбани және Перс шығанағы» темір жолының президенті де болды. «Брансуик және Флорида» темір жолы компаниясының мүшелері 1856 жылдың желтоқсан айында Грузия заң шығарушы органы жасаған жарғыға енгізілген өзгерістерді талқылау үшін кездесті. Олар өз компаниясының «Атлантика және Перс шығанағы» компаниясымен қосылудан немесе жарғылық артықшылықтардан бас тартуын ұсынды, егер бұл Брансуик қаласының дамуына пайдалы болмаса. Сонымен қатар, қосылу орын алған жағдайда, оның Сатилла өзенінің шығысында орналасуын қалады. «Брансуик және Флорида» темір жолы компаниясы 1857 жылдың сәуірінде Лаундес және Берриен округтерінің азаматтарын өз жақтарына алуға тырысып, Лаундес округінде ғана 40 000 долларлық акция жиналғанын мәлімдеді. Сол уақытта «Саванна-Олбани және Перс шығанағы» темір жолы Алтамаха және Кіші Сатилла өзендері арасындағы желі бөлігін салуды аяқтады. Бұл бөлік қазіргі Доктортаун мен Скривеннің арасында орналасқан. «Брансуик және Флорида» темір жолы компаниясының бір бөлігі «Атлантика және Перс шығанағы» темір жолының маршрутын 1859 жылдың соңына дейін құрылысы толыққанша ашық түрде сынап келді. Тағы бір желі, «Брансуик және Пенсакола» темір жолы, екінші жобаланған маршрут болды, ол қазіргі Гленмор, Джорджиядағы «Брансуик және Флорида» және «Саванна, Олбани және Перс шығанағы» темір жолдарының тоғысқан жерін «Атлантика және Перс шығанағы» темір жолымен Томасвиллде байланыстыруға тиіс болды. Бұл желі ешқашан салынбады. «Брансуик» фракциясы 1861 жылға қарай Албаниге жоспарлаған тармақ желісіне, ол «Брансуик және Албани» темір жолына айналатын, назар аудара бастады. «Атлантика және Перс шығанағы» темір жолының маршруты өтуі тиіс Уайреграсс аймағында халық тым аз болды. Бұл аймақта ұзын жапырақты қарағайлар мен ылғалды алқаптар өсіп, бірнеше өзендер ағып жатты. Жұмыстың көп бөлігі құлдармен атқарылды. Компанияның бас инженері Э. Л. Хериот Лоундес округі арқылы үш түрлі маршрутты зерттеді: солтүстік Троувилл арқылы маршрут, солтүстік Лоундес округі арқылы желі және Лоундес округі арқылы өтіп, Минерал Спрингсте Уитлакоучи өзенін кесіп өтетін желі. 1858 жылдың 17 маусымында компания үш маршруттың ең оңтүстік маршрутын таңдағанын жариялады. 1858 жылдың шілдесінде Берриен және Лоундс округтерінің азаматтары жиналып, таңдалған маршрулға наразылық білдірді. Олар таңдалған маршрут Флорида штатының шекарасына тым жақын екенін және Оңтүстік Джорджия азаматтарына пайдалы бола алмайтынын, сондықтан «Атлантика және Перс шығанағы» өзінің жарғысын бұзатынын айтты. «Атлантика және Перс шығанағы» темір жолының құрылысы 1859 жылдың 2 қаңтарында қазіргі Скривен, Джорджия қаласының жанында Кіші Сатилла өзенінде басталды. Құрылыс аптасына орташа есеппен 2 шақырымға созылды. 1859 жылдың шілдесінде Джеймс П. Скривен қайтыс болды және оның орнын оның ұлы Джон Скривен «Атлантика және Перс шығанағының» президенті болды. 1860 жылдың соңында «Атлантика және Перс шығанағы» мемлекеттік бағалы қағаздардың тұрақтанбауы және жеке инвесторлардың төлемдерді уақтылы төлемеуі салдарынан мердігерлер Макдауэлл мен Каллаханға төлеуге үлкермеді. «Каллахан және Ко.» мердігерлік фирмасы Томасвилль батысындағы 39 шақырымдық көпірлер мен жолдарды салуға шақырылды.

In early 1856, a compromise was reached between the two competing companies was passed by the Georgia General Assembly. They would both build to a certain point in south Georgia, and then a main trunk line was to be built. The company chartered to build that line was incorporated as the Atlantic and Gulf Railroad Company in February 1856. Construction of the Atlantic and Gulf was forbidden until the junction of the Brunswick and Florida Railroad and the Savannah, Albany, and Gulf Railroad. After that junction had been made the line was to state from the intersection of the county lines of Appling, Ware, and Wayne. The borders of those counties have changed substantially since the passage of the act creating the railroad. The act authorized the company to extend the route to the western state line at any point between Fort Gaines, Georgia and the confluence of the Flint and Chattahoochee Rivers with the route chosen to allow for speedy access to the Gulf of Mexico through either Pensacola, Florida or Mobile, Alabama. At that time the Brunswick and Florida had only completed the first 32 mile (51 km) of its line. On March 31, 1856, the board of commissioners for the Atlantic and Gulf met in Milledgeville to plan for the opening of books and the subscription of stocks. By October 22, 1856, the commissioners showed a total of $600,000 in stock raised. On October, the state of Georgia subscribed to a total of $500,000. James P. Screven was named as the president of the company in December 1856. He was also the president of the Savannah, Albany, and Gulf Railroad. Members of the Brunswick and Florida Railroad Company also met in December 1856 to discuss the changes to the charter made by the Georgia legislature. They recommended that their company refuse to junction with or surrender charter privileges to the Atlantic and Gulf Company unless it was beneficial to the development of the city of Brunswick. They also wanted the junction, if it was to take place, to be located east of the Satilla River. The Brunswick and Florida Railroad Company was still busy in April 1857 trying to get the citizen of Lowndes and Berrien counties on their side and claimed that $40,000 in stock had been raised in Lowndes County alone. At that same time, the Savannah Albany, and Gulf Railroad had finished grading the section of their line between the Altamaha River and the Little Satilla River. That section is between modern Doctortown and Screven in Wayne County, Georgia. Portions of the Brunswick and Florida Railroad Company were being openly critical of the route of the Atlantic and Gulf Railroad until its construction was well underway in late 1859. Another line, the Brunswick and Pensacola Railroad was a second projected route that was to link the junction of the Brunswick and Florida Railroad and the Savannah, Albany, and Gulf Railroad at what is now Glenmore, Georgia to the Atlantic and Gulf Railroad at Thomasville, Georgia. That line was never constructed. The Brunswick faction began focusing on the branch line they had planned to Albany, which would evolve into Brunswick and Albany Railroad by 1861. The Wiregrass Region that the route of the Atlantic and Gulf Railroad was to pass through was sparsely populated. It dominated by large stands of longleaf pines and wetlands, and crossed by several rivers. Most of the work was done by enslaved people. Three different routes through Lowndes County were surveyed by E. L. Heriot, Chief Engineer for the company: a route through northern Troupville a line through northern Lowndes County, and a line passing through Lowndes County and crossing the Withlacoochee River at Mineral Springs. On June 17, 1858, the company announced it had chosen the southernmost route of the three. In July 1858, a meeting of citizens from Berrien and Lowndes counties expressed their disapproval with the route chosen. They commented that the route chosen was too close to the Florida state line to be beneficial to the citizen of south Georgia and that because of it, the Atlantic and Gulf was in violation of its charter. Construction of the Atlantic and Gulf Railroad began on January 2, 1859, at the Little Satilla River near modern Screven, Georgia. Construction averaged 1.27 mile (2 km) a week. In July 1859, James P. Screven died and was replaced by his son John Screven as president of Atlantic and Gulf. In late 1860, Atlantic and Gulf failed to pay contractors McDowell and Callahan due to state securities stagnating and private investors failing to pay their installments. The contracting firm Callahan & Co. had been hired to construct the 24 mile (39 km) of bridging and grading west of Thomasville.

Азаматтық соғыс

Америка Азамат соғысы Атлантика және Перс шығанағының құрылысын тоқтатты. 1861 жылдың сәуір айында темір жол Томасвиллге дейін жетті. Алғашқы жоспар бойынша Бэйнбриджге дейін құрылыс 1861 жылдың 15 қазанында аяқталуға тиіс еді. Алайда, бұл қадам 1865 жылдың наурыз айында ғана аяқталды, соғыс аяқталуға бір ай қалғанда. Бұл Флорида және Джорджия штаттарын байланыстырған алғашқы темір жол болды. Соғыстан кейін, ол Атлантика және Перс шығанағының Флорида бөлімшесі ретінде жұмыс істеді. Бастапқыда Атлантика және Перс шығанағы темір жолы компаниясының Брансуик және Флорида темір жолымен екі қосылған нүктесі болды. Біріншісі – қазіргі Шлаттервиллден қазіргі Уэйкроссқа дейінгі Брансуик және Флориданың тармақ желісі. Брансуик және Флориданың магистральдық желісінің Атлантика және Перс шығанағымен негізгі қосылған жері Гленмор болды. Бірақ Азамат соғысы кезінде, Уорсбороға дейін созылған 60 мильдік (97 км) тармақ желісін Джорджияның Конфедерация үкіметі оны әскери маңызы бар аймақтарда пайдалану үшін алып қойды. Азамат соғысынан кейін, Брансуик және Флорида темір жолының желісін 1869 жылы Брансуик және Албани темір жолы басқарды. Шлаттервиллден Гленморға дейінгі маршрут Уэйкростың өсуіне байланысты тоқтатылды. Атлантика және Перс шығанағы желісі Азамат соғысының көп бөлігінде ашық болды. Оның ашық болуы орталық және жағалаудағы Джорджияның көптеген халқына Атланта науқаны және 1864 жылдың жазынан күзіне дейін Шерманның теңізге жасаған жорығы кезінде Томасвилл және Валдоста сияқты Оңтүстік Джорджия қалаларында паналауға мүмкіндік берді. 1864 жылдың 19 желтоқсанында Альтамаха көпірі шайқасы Доктортаунға жақын Альтамаха өзеніндегі Атлантика және Перс шығанағының көпірінде болды. Конфедерацияның жеңісі жағалаудағы Джорджиядан Оңтүстік Джорджияға дейінгі жалғыз пойыз жолын уақытша ашық қалдырды. Азамат соғысы кезінде бұл темір жол Джорджиядағы басқа темір жолдарға қарағанда аз зақымдалды. Атлантика және Перс шығанағының шамамен 6,5 милі (10 км) теміржолдары қалпына келтірілмейтіндей қирады, ал Джорджтауннан (Чатэм округі, Джорджия) Морган көліне дейін, Альтамаха өзенінің жанында 25,5 миль (41 км) зақымдалды. Огечи және Кіші Огечи өзендеріндегі көпірлер қиратылды, бірақ Альтамаха өзеніндегі ұзын көпір зақымдалмады және 1865 жылдың маусымына қарай пайдалануға дайын болды, сол кезде Атлантика және Перс шығанағының бақылауы генерал Генри Уорнер Бирджтің директорлар кеңесіне қайтарылды.

The American Civil War disrupted the construction of the Atlantic and Gulf. By April 1861, the railroad had just reached Thomasville. The original completion date to Bainbridge was supposed to be October 15, 1861. This link was not completed until March 1865, a month before the end of hostilities. It was the first railroad connecting the states of Florida and Georgia. After the war, it was operated by the Atlantic and Gulf as the Florida Division. Originally the Atlantic and Gulf Railroad Company had two junctions with the Brunswick and Florida Railroad. The first was with the Brunswick and Florida's branch line from what is now Schlatterville to what is now Waycross, Georgia. The Brunswick and Florida's main line's primary junction with the Atlantic and Gulf was at Glenmore, but during the Civil War 60 mile (97 km) of the branch line which had extended all the way to Waresboro, Georgia was taken up by the Confederate government of Georgia to be used in more militarily important regions. After the Civil War, Brunswick and Florida Railroad's line was taken over by the Brunswick and Albany Railroad in 1869. The Schlatterville to Glenmore route was abandoned because of the growth of Waycross. The Atlantic and Gulf line remained open throughout most of the Civil War. Its remaining open allowed many people from central Georgia and coastal Georgia to take refuge in towns like Thomasville and Valdosta in south Georgia during the Atlanta Campaign and Sherman's March to the Sea from Summer to Autumn 1864. On December 19, 1864, the Battle of Altamaha Bridge took place at Atlantic and Gulf's trestle over the Altamaha River near Doctortown. The Confederate victory temporarily kept the only train route from coastal Georgia to south Georgia open. The railroad sustained some damage the during Civil War compared to other railroads in Georgia. An estimated 6.5 mile (10 km) of the Atlantic and Gulf's rails were irreparably destroyed, with a total of 25.5 mile (41 km) damaged from Georgetown, Chatham County, Georgia to Morgan Lake near the Altamaha River. The trestles across the Ogeechee and the Little Ogeechee rivers were destroyed, but the long trestle across the Altamaha River was undamaged and ready to use by June 1865, when control of the Atlantic and Gulf was restored to its board of directors by General Henry Warner Birge.