Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тілден кейінгі саңыраулық – сөйлеу мен тілді меңгергеннен кейін, әдетте алты жастан асқанда дамитын саңыраулық. Тілден кейінгі есту қабілетінің нашарлауы тілге дейінгі саңыраулықтан гөрі әлдеқайда көп кездеседі. Көбінесе есту қабілетінің төмендеуі біртіндеп болады, сондықтан зардап шеккен адамдардың туыстары мен достары бұл кемістікті өздері мойындамас бұрын көп жағдайда байқайды.
Post lingual deafness is a deafness which develops after the acquisition of speech and language, usually after the age of six. Post lingual hearing impairments are far more common than prelingual deafness. Typically, hearing loss is gradual, and often detected by family and friends of the people so affected long before the patients themselves will acknowledge the disability.
Себептер
Кейбір жағдайларда есту қабілетінің жоғалуы өте күрт болып, оны менингит сияқты нақты ауруларға немесе Gentamicin сияқты ототоксикалық дәрілерге байланысты табуға болады. Екі жағдайда да жоғалудың соңғы деңгейі әртүрлі болады. Кейбіреулері тек ішінара есту қабілетін жоғалтса, ал енді біреулері толық саңырау болады. Есту қабілетін қалпына келтіру үшін есту аппараттары мен кохлеарлық имплантаттар қолданылуы мүмкін, мұнда әр адамның жетістік деңгейі әртүрлі болады. Сонымен қатар, зардап шеккен адам қарым-қатынас үшін сөйлеуді түсіну және/немесе қол тіліне жүгінуі мүмкін. Көп жағдайларда есту қабілетінің жоғалуы ұзақ мерзімді нашарлау болып табылады. Пресбикузис туралы бұрынғы ұғымдарды жоққа шығарып, Розен ұзақ мерзімді есту қабілетінің жоғалуының себебі көбінесе өнеркәсіптік дамыған елдерде қоршаған орта шуына ұзақ уақыт бойы тозудың салдары екенін көрсетті (Розен, 1965). АҚШ Қоршаған ортаны қорғау агенттігі де осы пікірді қолдап, АҚШ Конгресі алдында шамамен 34 миллион америкалықтың (көбінесе жол және ұшақ шуынан) есту қабілетінің жоғалу қаупін қоса алғанда, денсаулыққа зиян келтіретін шу деңгейіне ұшырағанын мәлімдеді (EPA, 1972). Кейбір генетикалық жағдайлар да тілден кейінгі саңыраулыққа алып келуі мүмкін. Тілге дейінгі саңыраулықтың генетикалық себептері көбінесе аутосомдық рецессивті болса, тілден кейінгі саңыраулықтың генетикалық себептері көбінесе аутосомдық доминантты болып келеді.
In some cases, the loss is extremely sudden and can be traced to specific diseases, such as meningitis, or to ototoxic medications, such as Gentamicin. In both cases, the final degree of loss varies. Some experience only partial loss, while others become profoundly deaf. Hearing aids and cochlear implants may be used to regain a sense of hearing, with different people experiencing differing degrees of success. It is possible that the affected person may need to rely on speechreading and/or sign language for communication. In most cases the loss is a long term degradation in hearing loss. Discrediting earlier notions of presbycusis, Rosen demonstrated that long term hearing loss is usually the product of chronic exposure to environmental noise in industrialized countries (Rosen, 1965). The U. S. Environmental Protection Agency has asserted the same sentiment and testified before the U. S. Congress that approximately 34 million Americans are exposed to noise pollution levels (mostly from roadway and aircraft noise) that expose humans to noise health effects including the risk of hearing loss (EPA, 1972). Certain genetic conditions can also lead to post lingual deafness. In contrast to genetic causes of pre lingual deafness, which are frequently autosomal recessive, genetic causes of post lingual deafness tend to be autosomal dominant.
Емдеу
Қоршаған орта факторлары салдарынан туған жағдайларда, алдымен осы факторларды жою немесе азайту қажет, содан кейін науқастарға есту аппаратын тағайындау керек, әсіресе егер олар егде жаста болса. Егер есту қабілетінің жоғалуы тұқым қуалаушылыққа байланысты болса, көбінесе толық саңыру болады. Бір жағынан, есту қабілеті біртіндеп нашарлаған адамдар өте бақытты, себебі олар сөйлеуді үйренген. Соңында, зардап шеккен адам қарым-қатынас мәселелерін ым тілімен қарымдасуды үйрену, әріптер бойынша сөйлеуді оқу, есту аппаратын қолдану немесе кохлеарлық имплант сияқты протездерді орнатуға болатын хирургиялық емді қабылдау арқылы шеше алады.
In cases where the causes are environmental, the treatment is to eliminate or reduce these causes first of all, and then to fit patients with a hearing aid, especially if they are elderly. When the loss is due to heredity, total deafness is often the result. On the one hand, persons who experience gradual deterioration of their hearing are fortunate in that they have learned to speak. Ultimately the affected person may bridge communication problems by becoming skilled in sign language, speech reading, using a hearing aid, or accepting elective surgery to use a prosthetic devices such as a cochlear implant.
Әлеуметтік әсері
Өмір бойы есту қабілетін жоғалтқан адамдар, мысалы, жасөспірім шағының соңында немесе ересек жасында, өз алдына ерекше қиындықтармен бетпе-бет келеді. Мысалы, олар тәуелсіз өмір сүруге мүмкіндік беретін жағдайларға бейімделуі керек. Олар есту аппаратын немесе кохлеарлық имплантты пайдалануға, сөйлеуді түсіну дағдыларын дамытуға және/немесе қол тілін үйренуге үйренуі мүмкін. Телефон арқылы байланыс үшін зардап шеккен адамға TTY, бейне телефон, аудармашы немесе релелік қызмет қажет болуы мүмкін. Жалғыздық пен депрессия оқшауланудың (достармен және жақындарымен қарым-қатынас құру мүмкін болмауының) және мүгедектігін қабылдаудың қиындығынан туындауы мүмкін. Бұл қиындық оларды қоршағандардың есту қабілетінің нашарлауына бейімделуі қажеттігімен күшейеді.
Those who lose their hearing later in life, such as in late adolescence or adulthood, face their own challenges. For example, they must adjust to living with the adaptations that make it possible for them to live independently. They may have to adapt to using hearing aids or a cochlear implant, develop speech reading skills, and/or learn sign language. The affected person may need to use a TTY, a videophone, an interpreter, or relay service to communicate over the telephone. Loneliness and depression can arise as a result of isolation (from the inability to communicate with friends and loved ones) and difficulty in accepting their disability. The challenge is made greater by the need for those around them to adapt to the person's hearing loss.