Кіріспе
Ұлттық велосипедшілер одағы (NCU) – 1878 жылдың 16 ақпанында Лондонның Гилдхолл тавернасында «Велосипедтер одағы» ретінде құрылған бірлестік. Оның мақсаты велосипедшілерді қорғау және Ұлыбританияда велосипед жарыстарын ұйымдастыру мен реттеу болды. 1882 жылы үш дөңгелекті велосипедшілер одағымен бірігіп, 1883 жылы Ұлттық велосипедшілер одағы деп аталды. Ұлттық велосипедшілер одағы әлем чемпионаттарына командаларды іріктеп, Англия мен Уэльстегі жол және тас жол жарыстарын реттеді. Ол Халықаралық велосипедтік ассоциацияның негізін қалаушы мүшесі, әлемдік басқару органы – Union Cycliste Internationale-нің алдағы іргетасы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін NCU бәсекелес ұйыммен, Ұлыбританиялық жарыс велосипедшілер лигасымен қарым-қатынаста дауға түсті, ол NCU ережелеріне бағынбай, көптеген қатысушылармен жарыстарды тек басқа көлік қозғалысы тоқтатылған кезде ғана қоғамдық жолдарда өткізуге болатынын талап етті. Екі ұйым арасындағы күрес он жылға созылды, содан кейін олар бірігіп, Ұлыбритания велосипед федерациясын құрды.
Құрылу
Велосипедтер одағы 1878 жылдың 16 ақпанында Лондондағы Гилдхолл тавернасында өткен отырыста ресми түрде құрылды. Бұл бастама Джерард Фрэнсис Коббқа (Кембридж университетінің музыка пәнінің оқытушысы, Кембридж университетінің велосипед клубының президенті, сондай-ақ Велосипедшілер туристік клубының ұлттық кеңесінің мүшесі) тиесілі болды. Оның мақсаты – велосипедшілерді қорғау және Ұлыбританияда велосипед жарыстарын ұйымдастыру мен реттеу. 1878 жылдың шілдесінде Кобб, бірінші президент ретінде, Велосипедтер одағының британдық тас жолдарымен басқаратын ресми органдардың бірі – Жергілікті Өкімет Кеңесіне лобби жасады, сонымен қатар Кембриджтегі тас жолдарды жақсарту үшін белсенді түрде үгіт жүргізді. 1886 жылдың қазан айында CTC және NCU бірігіп, Жолдарды жақсарту қауымдастығын құрды. Бұл ұйым өзін велосипедтік ұйым ретінде таныстырмады, керісінше бастапқыда тас жолдар басқармалары мен инженерлеріне таратылатын, құрылыс және күтім әдістерін жақсартуға бағытталған техникалық әдебиеттерді дайындауға баса назар аударды.
Әуесқойлық және Халықаралық Велосипедшілер қауымдастығы
NCU әлемдегі алғашқы велосипедтік билік органы – Халықаралық велосипедшілер қауымдастығының (ICA) негізін қалаушы мүшесі болды. 1937 жылға дейін кез келген елден келген балуандарға ашық болған NCU чемпионаттары әлемнің ресми емес чемпионаттары деп есептелді. Франция 1900 жылы Парижде әлем чемпионатын өткізуге міндетті болды. Ол NCU-ның позициясын қабылдаудан бас тартты және ICA отырысында мәселені талқылай алмағаннан кейін, Парижде Халықаралық велосипедшілер одағын (UCI) құру үшін жиын өткізді. Бұл Ұлыбританиядан тек бір командаға ғана рұқсат берумен қатар, NCU және Ұлыбританияның басқа басқару органдарын да негіздейтін жиынға қатыспағандықтары үшін қабылдамады. Ұлыбритания 1903 жылға дейін қабылданып алынбады.
Жол жарыстары
NCU 1890 жылы қоғамдық жолдарда велосипед жарыстарын тоқтатты, себебі бұл басқа велосипедшілердің беделін қауіпке ұшыратады деп қорқыды. Ол мүшелерін жарыстарды велодромдарда – сол кезде бұл термин әлі кеңінен танылмаған – немесе парктер мен әуежайлар сияқты жабық жолдарда өткізуге міндеттеді. Қоғамдық жолдарда рұқсат етілген жалғыз жарыстар – уақытқа қарсы жарыстар (time trials) болды, онда спортшылар белгілі интервалдармен сағатқа қарсы күш сынасты, сондай-ақ қашықтыққа және бір жерден екінші жерге рекорд жасауға тырысты. Мұндай шектеу басқа елдерде болған жоқ және бұқаралық жол жарыстары бұрынғысынша жалғасты. Бұл британдықтарға көп әсер етпеді, өйткені олар жіберген халықаралық жарыстардың көпшілігі – әсіресе Олимпиада және әлем чемпионатының жол жарыстары – жеке уақытқа қарсы жарыс түрінде өткізілді. 1922 жылы Ұлыбритания Шропширде 162 шақырымдық уақытқа қарсы жарыс түрінде әлем чемпионаты ұйымдастырды. 1933 жылы UCI чемпионаттардың жаппай стартпен басталатынын шешті. NCU 1933 жылғы әлем чемпионатының іріктеу жарысын Суррейдегі Вейбриджге жақын орналасқан Бруклендте өткізді. Бұл және солтүстік Мидлендс аймағындағы Донингтон паркі 1942 жылға дейін Ұлыбританияның құрлықтағы жаппай жарыстар үшін жалғыз арналары болды, сонымен қатар көршілес Мэн аралындағы Снейфелл тау жолы да қолданылды. Іріктеу жарысы Бруклендте Charlotteville велосипед клубының ұйымдастыруымен, апталық «The Bicycle» журналын шығарған кәсіби спортшы Билл Миллс басшылығымен бірқатар жарыстарға әкелді. Миллс – NCU жол жарыстары жөнінде кеңес алуға болатын санаулы сарапшылардың бірі болды және хатшы Х.Н. Кроудың өтініші бойынша NCU ережелерін жазды. 1933 жылы Миллс таңдаған сөздер NCU-дың кейінірек құрылған қарсыласы – Британдық жарыс велосипедшілер лигасымен (British League of Racing Cyclists) ұзаққа созылған қақтығысына себеп болды. Миллс былай деп жазды: «Басқа көлік құралдарының қозғалысы үшін заңмен жабылмаса, жабық трассадан басқа жерде жаппай стартпен жарыс өткізуге рұқсат етілмейді». Тоғыз жыл өткен соң, 1942 жылдың қазанында және BLRC жабық жолдарға қатысты талаптарға наразылық білдіріп NCU-дан бөлінгеннен кейін, Миллс өзінің істегеніне өкінді: «1933 жылы болашақты – соғысты, жолдардағы жағдайдың өзгеруін, трек спортының құлдырауын және нақты жол жағдайында жаппай стартқа деген сұраныстың артуын болжау мүмкін емес еді. Менің жазбаларым 1933 жылғы жағдайды қамтиды». Сол кезде жазушы және команда жетекшісі Час Мессенджер айтқандай, «мыңдаған адамдар уақытқа қарсы жарыстарға қатысып, велосипед жарысы туралы көбінесе ештеңе білмейтін». Бруклендтегі жарыстар кейбір спортшыларды шабыттандырды, ал Перси Сталлард 1942 жылы соғыс кезеңіндегі азайған көлік қозғалысын пайдаланып, Лланголеннен Вулвергемптонға дейін ашық жолда жарыс ұйымдастырды. NCU оны мерзімі белгісіз тоқтатты (sine die) және ол басқалармен бірге Британдық жарыс велосипедшілер лигасының құрылуына қатысты.
BLRC-мен бәсекелестік
NCU және BLRC (Британдық жарыс велосипедшілер лигасы) 17 жыл бойы қарсыластар болып қалып келді, бұл британдық велоспортты екіге бөлді. BLRC-нің пікірінше, жолда жарысу заңға қайшы емес, ол басқа жолаушылардың жолын кеспейді және Англия мен Уэльстен келген велосипедшілерге халықаралық жарыстарға қатысу тәжірибесін береді. NCU соғыс кезеңіндегі басқаруын негізгі қағидаларды өзгертуге құқығы жоқ төтенше жағдай комитетіне жүктеді. Журналист Джон Деннис NCU-ның жолдағы жарыстар велоспорттың барлық түріне қауіпті деп санайтынын және көптеген мүшелері соғыста болғанда ешқандай өзгеріс жасағысы келмейтінін айтты. 1945 жылы бейбітшілік орнағаннан кейін екі тарап та өз ұстанымдарында тұрып алды және көп жыл бойы бірін-бірінің мүшелерін қабылдаудан бас тартты. 1959 жылы екеуі бірігіп, Британдық велоспорт федерациясын құрғанда бәсекелестік аяқталды.
Херн Хилл
Ұлттық велосипедшілер одағы 1942 жылдың 25 наурызынан бастап 21 жылға Херн-Хилл велодромын жалдап алды.
Жазбалар
Велосипедтер одағы мен NCU құжаттары, көбінесе комитет отырыстарының хаттамалары, Англиядағы Уорвик университеті кітапханасындағы Қазіргі заманғы жазбалар орталығында сақталады.