Маргарита Алигер: Ақын, аудармашы және журналист өмірі мен шығармашылығы
Margarita Aliger
Маргарита Алигер: кеңес ақыны, аудармашы, журналист. Өлеуметтік реализм, индустриализация, 2-ші дүниежүзілік соғыс тақырыптарындағы өлеңдері. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Совет ақыны, аудармашы және журналист Маргарита Иосифовна Алигер (; 7 қазан 1915 [ескі стиль бойынша 24 қыркүйек 1915] – 1 тамыз 1992) – совет және ресейлік ақын, аудармашы және журналист.
Soviet poet, translator, and journalist
Margarita Iosifovna Aliger (; October 7 1915 [O. S. September 24 1915] – August 1, 1992) was a Soviet and Russian poet, translator, and journalist.
Өмірбаян
Ол Одессада еврей кеңсе қызметкерлерінің отбасында дүниеге келді; нағыз фамилиясы Зелигер (Зейлигер) еді. Жасөспірім шағында химиялық зауытта жұмыс істеді. 1934 жылдан 1937 жылға дейін Максим Горький атындағы әдебиет институтында оқыды. Оның ерте шығармаларының басты тақырыптары – индустрияландыру кезеңінде (туған жылы, 1938; Теміржол, 1939; Тастар мен шөп, 1940) және Екінші дүниежүзілік соғыс жылдарында (Лирика, 1943) совет халқының батырлығы болды. Оның ең әйгілі өлеңі – нацистер өлтірген жас қыз Зоя Космодемьянская туралы "Зоя" (1942). Бұл туынды совет кезеңіндегі ең танымал өлеңдердің біріне айналды. 1940-1950 жылдары Алигердің поэзиясы оптимистік, жартылай ресми өлеңдермен ("Ленинские горы", 1953) және Алигердің өз еліндегі ахуалды шынайы талдауға тырысқан өлеңдермен ("Сенің жеңісің", 1944-1945) ерекшеленді. 1956 жылы Хрущевтің интеллигенция өкілдерімен болған кездесуінде ол жазушыларды саяси жүйеге араласуы үшін айыптады. Ол шарада оған қарсы сөйлеген жалғыз жазушы Алигер болды. Ол зейнетке шыққан соң ғана ол өзінің мінез-құлқы үшін кешірім сұрады. Алигер орыс әдебиеті туралы көптеген эсселер мен мақалалар жазды, сондай-ақ саяхаттарынан алған әсерлерін бөлісті ("Поэзия және ақындар туралы", 1980; "Чилиден оралу", 1966). Оның бірінші күйеуі – композитор Константин Макаров Ракитин, ол 1941 жылы Яртсево маңындағы шайқаста, ұлдары дүниеден өткеннен кейін қаза тапты (олардың қызы Татьяна [1940-1974] ақын және аудармашы болды). Бұл оқиға оны қатты күйзелтіп жіберді. Келесі жылы ол жазушы Александр Фадеевпен романтикалық қарым-қатынаста болды; осы одақтан Мария (Маша Энзенбергер) дүниеге келді, ол Ханс Магнус Энзенсбергерге үйленді және жиырма жыл бойы шетелде тұрды. 1991 жылы Ресейге қысқа ғана уақытқа оралғаннан кейін өзіне қол жұмсады. Алигердің екінші және соңғы күйеуі – Орталық Комитет қызметкері Игорь Черноутсан (1918-1990) болды. Ол барлық күйеулері мен балаларынан аман қалды және қызы Мария Энзенсбергерден кейін аз уақыттан соң қайтыс болды. Маргарита Алигер Переделкинода қыздарының қасына жерленген.
She was born in Odessa in a family of Jewish office workers; the real family name was Zeliger (Зейлигер). As a teenager she worked at a chemical plant. From 1934 to 1937 she studied at the Maxim Gorky Literature Institute. The main themes of her early poetry were the heroism of the Soviet people during industrialization (Year of birth, 1938; Railroad, 1939; Stones and grass, 1940) and during World War II (Lyrics, 1943). Her most famous poem is "Zoya" (1942), about Zoya Kosmodemyanskaya, a young girl killed by Nazis. This work was one of the most popular poems during the Soviet era. From 1940 to 1950, the poetry of Aliger was characterised by a mix of optimistic semi official verses ("Leninskie mountains", 1953), and poems in which Aliger tried to analyse the situation in her country in a realistic way ("Your Victory", 1944 1945). In 1956, in a gathering of Khrushchev with the intelligentsia he admonished the writers for interfering with the political system. It is noted that Aliger was the only writer to speak up against him at the event. It was after the retirement that he apologized to her for his behavior. Aliger wrote numerous essays and articles about Russian literature and her impressions on travelling ("On poetry and poets", 1980; "The return from Chile", 1966). Her first husband was the composer Konstantin Makarov Rakitin, who was killed at the front near Yartsevo in 1941 after the death of their infant son (their daughter Tatyana [1940 1974] became a poet and translator), a double tragedy that left her devastated. The following year she had an affair with the author Alexander Fadeyev; from this union was born a daughter Maria (Masha Enzenberger), who married Hans Magnus Enzensberger and lived abroad for twenty years, killing herself shortly after a brief return to Russia in 1991. Aliger's second and final husband was the Central Committee official Igor Chernoutsan (1918–1990). She survived all her husbands and children, dying shortly after her daughter Maria Enzensberger. Margarita Aliger is buried in Peredelkino next to her daughters.