Кіріспе

Джедедиа Хочкисс (30 қараша 1828 – 17 қаңтар 1899), көбінесе Джед деп аталатын, мұғалім және Америка Азамат соғысының ең белгілі картографы және топографы болды. Оның Шенноа аңғарының егжей-тегжейлі және дәл карталары көптеген адамдар тарапынан 1862 жылғы Аңғар науқанында Конфедерация генералы Стоунволл Джексонның жеңістеріне басты себепкер деп есептеледі.

Ерте өмір

Хочкис Нью-Йорк штатының Виндзор қаласында дүниеге келген. Ол Виндзор академиясын бітіріп, 18 жасында Пенсильвания штатының Лайкенс-Вэлли аймағында мектепте сабақ берді. Келесі жылы ол Шенандоа аңғарына көшіп, Аугуста округінде Мосси Крик академиясын ашты. Мұғалімдік қызметін геолог ретінде жұмыс істеу арқылы толықтырды. Жаңа үйінің маңындағы әдемі аймақты зерттеу барысында ол карта жасау хоббиін (және шағын бизнесін) бастады, ол оның өмірінің қалған бөлігінде басты орын алды. 1853 жылы Пенсильваниядан келген Сара Энн Комфорт есімді әйелге үйленді, олардың екі қызы болды. 1855 жылы Хотчкисс ағасы Нельсонмен бірге Вирджиния штатының Черчвилл қаласында ұлдарға арналған Лох Виллоу академиясын құрды. Оның туған үйі, Джедедия Хотчкисс үйі 1982 жылы тарихи ескерткіштердің ұлттық тізіліміне енгізілді.

Азаматтық соғыс

1861 жылдың маусым айының соңында Хотчкисс Конфедерацияның конвойы ретінде Батыс Вирджиниядағы Рич-Маунтиндегі Черчвилл кавалериясына жабдық жеткізуге келісім берді. Хочкисс Бриг. генерал Ричард Б. Гарнетке карта жасаушы ретінде қызмет етуді ұсынды, оның Конфедерация бригадасы Батыс Вирджинияда әрекет етіп жатқан еді. Хочкисс Рич-Маунтин шайқасында болды және генерал Роберт Лидің таулардағы жоспарланған науқаны үшін карталар жасады. Ол қызбадан ауырғаннан кейін қысқа мерзімге медициналық демалысқа шықты, бірақ 1862 жылдың наурыз айында Valley District бас топографиялық инженері болып, генерал-майор Стоунволл Джексонға есеп берді. 1862 жылғы 26 наурызда Джексон 1862 жылғы аңғарлық науқанында Кернстаун шайқасының алғашқы жеңілісінен кейін Хочкисті Вудсток маңындағы Тар жолға шақырды және оған «Харперс-Ферриден Лексингтонға дейін аңғардың картасын жаса, сол жерлердегі шабуыл мен қорғанысқа қатысты барлық нүктелерді көрсет» деп бұйырды. Хочкистің бірден берген ұсынысы – Вудстоктағы Stony Creek бойындағы Джексонның орналасқан жері қорғаныссыз екендігі және Джексонның оңтүстікке қарай, қорғанысқа қолайлы кішкентай төбеге, Рудс Хиллге шегінуі керек екендігі болды. Джексон 1862 жылы Шенноа аңғарындағы сәтті науқанының қалған бөлігінде өзінің әскерін қайта ұйымдастырды. Шенноа аңғарының егжей-тегжейлі картасы бұрын жасалған емес еді. 150 мильге созылып, 25 миль ені бар бұл үлкен жұмыс болды, бірақ Хочкисс тапсырманы қабылдады және соғыстың соңына дейін картада жұмыс істеді. 1:80,000 масштабты орналастыру үшін ол 7 фут 3 фут көлеміндегі үлкен картаны жасау үшін үш бөліктен сызық матасын біріктірді. Капитан Хочкисс Джексонның өмірінің соңына дейін оның қол астында қызмет етті. Ол көптеген дәл, егжей-тегжейлі және тіпті әдемі карталарды жасады, сонымен қатар генералға өзі жақсы білетін жерлерде әскерлердің қозғалысын жеке басқару арқылы көмектесті. Джексонның жылдам қозғалыстары мен күтпеген шабуылдары, жауларын шатастыруы Хочкистің картографиясының арқасында мүмкін болды. Олар бірге Аңғарлық науқанда, Солтүстік Вирджиния науқанында (Седр тауының шайқасы, Булл-Ран шайқасының екіншісі және Шантилли шайқасы), Мэриленд науқанында (Харперс-Ферри және Антиетамды қоса алғанда) және Фредериксбург шайқасында қызмет етті. 1863 жылдың мамырында Чанселлорсвилл шайқасында Джексон Хочкисстен Фредериксбургтен батысқа қарайғы ауданның сегіз картасын сұрады және жергілікті тұрғындармен бірге Джексон корпусының Одақ армиясына қарсы жасаған әйгілі фланктік шабуылының маршрутын анықтады. Сол түні Джексон ауыр жарақат алды және екі аптадан кейін қайтыс болды. Джексонның қайтысынан кейін Хочкисс оның орнын басушы корпус командирлерінің штабына (генералдар Ричард С. Юэлл және Джубал А. Эрли) тағайындалды, бірақ ол жиі Солтүстік Вирджиния армиясының штабында генерал Роберт Лиге тікелей жұмыс істеуге шақырылатын. Осы екі жауапкершілікті теңестіре отырып, ол Геттисбург науқаны, Майн Ран науқаны және Overland науқаны кезінде қызмет етті. 1864 жылдың маусым айында ол Эрлидің Шенноа аңғары арқылы Вашингтонға қарай жасаған шабуылына қатысты және оның карталарының бірі Эрлидің Седар-Крик шайқасында генерал Филипп Шериданға қарсы жасаған сәтті шабуылына көмектесті (дегенмен карта Эрлидің шайқастың соңындағы шешуші жеңілісін тоқтатуға мүмкіндік бермеді). Содан кейін ол Эрлидің жеңілген әскерінің қалдықтарымен бірге соғыстың соңына дейін Петербургті қоршауға оралды. 1865 жылдың сәуір айында генерал Лидің Аппоматтокс сотында капитуляциялауынан кейін Хочкисс Одақ армиясына берілді. Генерал Улисс С. Грант Хочкисті босатып, оның карталарын қайтарды. Грант оның кейбір карталарын өз есептерінде пайдалануға рұқсат бергені үшін Хочкиске ақы төледі және АҚШ Соғыс департаменті жариялаған ресми жазбалардағы Конфедерация карталарының көп бөлігі оның салғандарынан құралды.

Соғыстан кейінгі мансап

Азамат ретінде Хочкис Вирджиния штатының Стаунтон қаласына оралып, мектебін қайта ашты және соғыстан қираған Шенандоа аңғарының жаңаруына, сондай-ақ ардагерлердің мәселелеріне бағытталған экономикалық шараларға қатысты. Мектепте сабақ бергеннен кейін, ол азаматтық және тау-кен инженерлік консалтингтік кеңсе ашты. Штат географиясын жақсы білгендіктен, ол тиімді шетелдік және солтүстік инвестицияларын ең қолайлы жерлерге бағыттай алды. 1865 жылдың қазан айында федералдық детектив Хочкиске оның карталар жинағын тәркілеу туралы әскери бұйрық көрсетті. Хочкис бұйрыққа бағынудан бас тартып, карталарының бір бөлігін әскери инженерлердің қарауына Ричмондқа алып кетті. Федералдық қысымға қарамастан, ол Вирджиния штаттарының карталарын АҚШ армиясы үшін дайындаумен бірге, барлық карталарына иелігін сақтап қалды. Хочкис 12 томдық Конфедерация әскери тарихын жазуға қатысты, ал 1295 беттен тұратын Вирджиния томын өзі жазды. Оның күнделіктерін 1973 жылы Арчи П. Макдональд өңдеп, «Маған аңғардың картасын жасаңыз: Стоунволл Джексонның картографының Азамат соғысы күнделігі» деген атпен жариялады. Хочкистің эскиздері, күнделіктері мен карталары Вашингтондағы Конгресс кітапханасында сақтаулы. Ол 1881 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. Хочкис 71 жасында Стаунтондағы үйінде дүниеден өтті. Ол Торнроуз зиратында жерленген. Роли округіндегі Батыс Вирджиния штатындағы Хотчкисс шағын қаласы оның құрметіне аталды. Хочкис 1888 жылы Стаунтон қаласындағы Шығыс Беверли көшесіндегі 437 нөмірде салынған әсем Анна патшайым және Истлейк стиліндегі сарай әлі де тұр. Ол тарихи орындардың ұлттық тізілімінде және Вирджиния ескерткіштерінің тізілімінде «Окс» атымен тіркелген. 1948 жылы Хочкистің мұрагерлерінен сатып алынған отбасы 2019 жылдың ақпан айында сатқаннан кейін қазір жеке меншікте.

Hotchkiss карталар жинағы

Хочкис жинағында негізінен 1861 және 1865 жылдар аралығында Виргиния аймағына қатысты 600-дан астам карта бар. Кейбір карталар оның соғыстан кейінгі жұмыстарынан, ал кейбіреулері жеке меншіктерге, тағы бір бөлігі басқалар жасаған бастапқы карталар. Карталар жинағы оның отбасы тарапынан оның қайтысынан кейін және федералдық тәркілеу туралы бұйрықтан бас тартудан соң сақталды. Вирджиния штатының Винчестер қаласындағы Хэндли аймақтық кітапханасының кітапханашысы К. Вернон Эдди, карталарды арнайы жасалған алюминий түтіктерде тізімдеу және қауіпсіз сақтау шараларын ұйымдастырды, содан кейін 1948 жылы олар Ұлттық Конгресс кітапханасына тапсырылды, ол 1951 жылы карталарды жариялады. Хочкис отбасы үш түпнұсқа картаны Хэндли кітапханасына сыйға тартты: Геттисбург науқанының жол картасы, Винчестер шайқасының эскизі [Бірінші] және Винчестер шайқасының екінші эскизі. Джедедия Хочкис қағаздары Вирджиния штатының Винчестер қаласындағы Хэндли аймақтық кітапханасындағы Винчестер Фредерик округі тарихи қоғамы арқылы Стюарт Белл-младший мұрағат бөлмесінде қолжетімді.