Кіріспе

Тувайал Тхавасу, сөзбе-сөз "күнәні жуу арқылы тәуба ету" – 19 ғасырда болған маңызды діни оқиға. Оны тувайал панти деп те атаған. (Панти – тойларда тамақ ішу үшін адамдардың қатарласып отыруы). 19 ғасырдың 30-жылдарының соңында, Аяваджи діні белгілі бір қызығушылық пен қуанышпен пайда болған кезде, әртүрлі жастағы және жыныстағы адамдар тобы Лорд Вайкундардың бұйрығымен осы ерекше жаттығуды орындауға кірісті. Бұл жаттығуға қатысушылар мүлкін жарты бағасына сатқан көрінеді. Олар ең төменгі күнкөріс қаражатымен шығыс жағалауындағы, қазір Вакаипати деп аталатын, Коморин мүйісінен солтүстікке қарай шамамен төрт шақырым жерде орналасқан жерге барды. Олар сол жерде бірге тұрып, ритуал ретінде келесі әрекеттерді орындады: күнде үш рет теңіз суымен шомылып, киімдерін жуып, шикі күріш пен жасыл бұршақтан вегетариандық тағам дайындап, күніне бір рет ғана жеді. Тамақты аузымен тікелей құмнан алып жеді. Тек тұзды су ішіп, балықтан бас тартты. Тамақ пісіру, тамақтану және киім жуудан басқа уақыттарын рухани жаттығулармен өткізді. Олар араларында болашақты көру қабілеті бар адамдардың үйреткен дұғаларын жаттап айтты. Олар топқа не істеу керектігін нұсқау берді. Осы адамдардың бірі топқа "Укапатиппу" деп аталатын кең таралған дұғаны үйретті, бұл сөзбе-сөз "заманның әні" дегенді білдіреді. Оның айтылуы, көбінесе қысқартылған нұсқасы, бүгінгі күнге дейін Аяваджи дінінің күнделікті рәсімдерінің бір бөлігі болып табылады. Тувайал Тхавасу жаттығуына қарсылық болған сияқты. Акилатираттуда былай делінген: зұлымдар осы тувайал тхавасуға қатысқандарды күшпен таратып жіберді. Жоғары касталы адамдар кедергі келтіріп, қатысушыларды таратуға тырысты. Бірақ қатысушылар төтеп беріп, жаттығуды жалғастырған көрінеді. Акилатиратту мәліметтері бойынша, халық бұл рәсімді шамамен алты ай бойы орындаған. Күн өткен сайын, масалар, кенелер, шыбықтар және басқа да зиянды жәндіктер тері ауруларын және олардың денсаулығында ауыр бұзылыстарды тудырды. Халық оларды Ая Вайкундардың олардың сеніміне, батылдығына және төзімділігіне қойған сынағы деп қабылдады және барлық қиындықтарға төтеп берді. Соңында, бір адамның түсі арқылы нұсқау алғаннан кейін, олар Вакаипатидегі тәвасуды аяқтап, Вакаипатиден оңтүстікке қарай үш шақырым қашықтықта орналасқан, қазір Муттапати деп аталатын жерге көшті. Муттапатиде олар ұқсас жаттығуларда бір ай өткізді және бірнеше адамның өліміне себеп болған ауыр аурулар соққысына ұшырағанға дейін тоқтатты, олар мұны тәвасуды аяқтаудың нақты белгісі деп түсіндірді. Тәвасуды аяқтағаннан кейін қатысушылар өздерінің туған жерлеріне оралды. Оларды құрметпен қарсы алып, "Тувайал пантарамдары" деп атады. Олар әртүрлі жерлерге барып, тәвасудан алған білімдерін таратуға кірісті. Аяваджи дінінің жақтастары оларды жылы қарсы алып, оларға қонақжайлық көрсетуді діни парыз деп санайтын. Қазіргі Нижал Тангалдарда тамақ сыйлау (таванаканчи) дәстүрі осы қайырымдылық әрекетінен бастау алған болып көрінеді. Қатысушылардың сыртқы келбеті осы жаттығудан кейін өзгерген сияқты. Акилатираттуда былай делінген: оларды көрген айналадағы адамдар: "Нампутири және басқа брахмандардың киімдері сұрланып кетті, ал Чанарлардың киімдері күндей жарқырайды. Чанарлар үшін қандай өзгеріс болды! Балықтың келуін аңсап күткен, тіпті жартылай пісірілген балықты ашкөздікпен жеген, темекіні үнемі шайнаған адамдар осылай өзгерді!" 1892 жылғы LMS есебінде былай делінген: "Олардың [Викунда Сваминің адал жақтастарының] денелері мен үйлері қалғандарына қарағанда тазарақ екені рас".