Кіріспе

Англиялық ақсүйек әйел

Анн Бошамп, Уорвиктің 16-шы графинясы (13 шілде 1426 – 20 қыркүйек 1492) – соңғы ортағасырлық Англияның маңызды ақсүйек әйелдерінің бірі. Ол Ричард Бошамп, Уорвиктің 13-ші графы мен оның екінші әйелі Изабел ле Деспенсердің (Томас ле Деспенсердің (22 қыркүйек 1373 – 13 қаңтар 1399/1400) және Йорк Констанциясының қызы) қызы болды. Анн Бошамп екі танымал қыздың анасы болды: Джордж Плантагенеттің әйелі, Кларенс герцогы Изабель Невилл және Англия королевасы, Ричард III-нің әйелі Энн Невилл.

Мұрагерлік

Энн Бошамп Оксфордширдегі (қазіргі Беркшир) Кавершам замкісінде дүниеге келді. Ол Ричард Невиллге үйленді, ал оның інісі Генри Бошамп 1436 жылы Ричардтың әпкесі Сесилияға үйленді. 1439 жылы Аннаның әкесі, содан кейін 1446 жылы оның ағасы Генрих, ал 1449 жылы оның сәби қызы Леди Анна қайтыс болғаннан кейін Невилл титулды және Уорвик графының едәуір мүлкін әйелі арқылы мұра етті. Алайда, бұл Аннның үш үлкен жарты әпкесі, оның әкесі Берклидің мұрагері Елизаветамен алғашқы некеде болған балаларымен таласты. Олардың бірі, леди Элеонора, Сомерсет герцогының 2-ші Эдмунд Бофортына тұрмысқа шықты (Сент-Олбанс шайқасының біріншісінде 1455 жылы қаза тапты). Уорвик мұрасына қатысты дау Невиллдер мен Бофорттардың арасындағы азаматтық дұшмандыққа отын құйды. Анна Бошамптың күйеуі Ричард, герцогтің қайтыс болған әкесінің әпкесі, Вестморленд графесі леди Джоан Бофорттың немересі болды. Заң бойынша, Анн Бошамп соңғы графиняның толыққанды әпкесі болғандықтан, оның үлкен жартылай әпкелеріне қарағанда мұрагерлікке көбірек құқылы болды, сондықтан олар онымен бірге мұрагер емес, соның ішінде үлкені - леди Маргарет, Шрусбери графинясы (1468 жылы қайтыс болды). Ричард Невилл Уорвик пен Деспенсер мүлкін сақтап қалды. 1474 жылы дауды біржола шешу үшін Парламент Аннаның заңды түрде қайтыс болғанын жариялады және оның мұрасы екі қызының арасында бөлінді. 1478 жылы Джордж мемлекетке опасыздық жасағаны үшін жазаланғаннан кейін, оның ұлы Эдуард Уорвик графының титулын мұра етті, ал Ричардтың ұлы Солсбери графы болып тағайындалды.

Кейінгі өмірі

Анна күйеуінен, қыздарынан және оны мұрадан айырған күйеу балаларынан аман қалған күйі жасырын қайтыс болды. 1486 жылы ол Беулие монастырында паналап, Генрих VII-ге өзінің мүлігін қайтару туралы өтініш жасады. Ол мүліктің шағын бөлігін қайтарып алды, бірақ тек мұрагерлік құқығын жойып, оның көп бөлігін Генрих VII-ге беру шартымен. «Уорвик пен Спенсер жерлері», оның туған мүлігі патшалық қазынасының бір бөлігіне айналды.

Шығармалық бейнелер

Уорвик графесі Анна Филиппа Грегоридің "Ақ патшайым" (2009), "Қызыл патшайым" (2010) және "Патшақұтқарушының қызы" (2012) романдарында маңызды рөлде бейнеленеді. Оны 2013 жылы шыққан барлық үш романның "Ақ патшайым" телесериалында Джульет Обри сомдайды. Ол Изабель мен Энн Невиллдің салқынқанды, амбициялы анасы және күйеуінің ең адал қолдаушысы ретінде көрсетілген. Уорвик графинінің көбірек мейірімді бейнесі Шарон Кей Пенменнің "Күннің шарапы" романында, ал аналық қыры Жан Плейдидің "Некеге келмейтін патшайым" романында көрінеді. Романшы Сандра Уорт оның күйеуінің ішкі дауысы ретінде Розалар соғысы туралы бес романында бейнелейді. Энн Бошамптың тағы бір жақсы көрінісі – Сандра Уилсонның 1974 жылғы "Патшақұтқарушының әйелі" атты туындысы.