Кіріспе

Американдық құл Принс Уиппл (1750–1796) – африкалық-американдық құл, кейіннен азат болған. Ол Американ революциясы кезінде әскерде қызмет етіп, құл иесі генерал Уильям Уипплдің Нью-Гэмпшир милициясының қауіпсіздік күзетшісі болды. Генерал Уильям Уиппл 1784 жылы оны ресми түрде азат етті. Принс Эммануэль Лютценің «Вашингтон Делавэрді кесіп өтуі» және Томас Саллидің «Делавэрден өту» картиналарында бейнеленген.

Америка революциясы

Революция басталғанда Уильям Уиппл Континенттік армияда капитан болып тағайындалды және Принсті өзімен бірге алып кетті. Бастапқыда Принс Уильямның күзетшісі болды, себебі әскери ережелер қара нәсілді адамдарға әскерде немесе жасақта қызмет етуге тыйым салды. Бұл шектеулерге қарамастан, қара нәсілділер Лексингтон және Банкер-Хилл сияқты көптеген шайқастарда отаршылдармен бірге шайқасқандары туралы хабарлар болды. Британдықтар американдық құлдарға, егер олар американдық колонияларға қарсы британдық армияда қызмет етсе, бостандық ұсынды. 1780 жылы Оңтүстік колониялары британдықтардың іс-әрекетіне жауап ретінде ерікті қара нәсілділерді және таңдалған құлдарды әскери қызметке шақыруды бастады. Қара нәсілділерді әскери қызметке шақыру – он үш колонияның адам күшінің азаюына жауап болды. Адамдардың қажеттілігінің артуы Принске Уильямның әскери көмекшісі және Нью-Гэмпшир жасағында сарбаз ретінде қызмет етуге мүмкіндік берді.

Уильям Уипплдің басқаруындағы қызмет

1777 жылы Вильям бригадир генерал болып тағайындалды және Вермонтқа баруға бұйрық алды. Принс оған қосылды, бірақ құл ретіндегі мәртебесіне наразылық білдірді. Принс Вильяммен: "Сен өзіңнің бостандығың үшін күресесің, ал менің күресер ештеңем жоқ" деді. Вильям Принске әскери қызметін жалғастырса, бостандық беретінін ұсынды. Принс келісті, және соғыс аяқталған соң Вильям Принстің құлдықтан босатылып, оған толық бостандық берді. Портсмут, Нью-Гэмпшир қалалық жазбаларына сәйкес, генерал Уиппл Принске 1781 жылдың 22 ақпанында, оның үйлену күнінде, еркін азаматтың құқықтарын берді. 1784 жылдың 26 ақпанында генерал Вильям Уиппл оны заң жүзінде босатты.

Соғыстан кейін

Принс Портсмутқа босатылған адам ретінде оралып, ағасы Куффимен қайта қосылды. Ол Дина есімді әйелге үйленді, ол Нью-Касл қаласында құл болған және 21 жасында оның иесі оған бостандық құқығын берді. Соғыстағы қызметі үшін Принске шағын жер учаскесі берілді, онда ол, оның ағасы және әйелі үй салды. Олар сол үйді кішкентай балаларды оқыту үшін «Ladies Charitable African School» мектебіне айналдырды. Дина өмірінің соңына дейін сол мектепте сабақ берді.

Өлім және мұра

Принс 1796 жылы қайтыс болды және Портсмуттың тарихи Ескі Солтүстік зиратында жерленді (оның бұрынғы иесі Уильям Уиппл сияқты). Кем дегенде екі суретші Принстің Американ революциясы кезінде Джордж Вашингтон мен Уильям Уипплдің басшылығымен көрсеткен патриоттық қызметін екі көрнекті туындысында бейнеледі. Аңыз бойынша, Принс Уиппл генерал Уиппл мен Джордж Вашингтонға Делавэр өзенінен өту кезінде бірге болды және неміс-американдық суретші Эммануэль Лютце салған "Вашингтон Делавэр өзенінен өтуі" картинасында Вашингтонның тізесіндегі мұзды елікпен қорғап тұрған қара нәсілді адам ретінде бейнеленген. Дегенмен, көптеген тарихшылар бұл оқиғаның негізсіз екеніне күмән келтіреді. Трентон шайқасында генерал Уипплдің немесе Принс Уипплдің қатысқандығына сену қиын. Ол кезде генерал Уиппл Филадельфиядан қашып, Трентоннан 217 шақырым қашықтықтағы Балтиморде қайта құрылған Континенттік Конгресте қызмет етіп жатқан. Сонымен қатар, картинаға тапсырыс берілген кезде Принс Уиппл әйгілі болған жоқ, сондықтан Лютце оның есімін естімеген болуы мүмкін. 1819 жылы американдық суретші Томас Салли Трентон шайқасын бейнелеген туындысын жасады. Суретте Вашингтон ақ ат үстінде, үш ақ офицер мен қара нәсілді адаммен бірге көрсетілген. Суреттегі қара солдат қызыл киім киіп, офицермен сөйлесіп тұр. Сули Принс туралы естігендіктен және оны суретіне қосып, оның Принс Уиппл екенін растады. Лютце салған картинадағыдай, Принс Вашингтонның Делавэр өзенінен өтуі кезінде Трентонда болмағанға ұқсайды.