Кіріспе
Рим-католик кардиналы Жан Мари Вило (11 қазан 1905 – 9 наурыз 1979) – француз дінбасы және Рим-католик шіркеуінің кардиналы. Ол 1965 жылдан 1967 жылға дейін Лион архиепископы, 1967 жылдан 1969 жылға дейін Пап дін қызметкерлері жөніндегі Конгрегация префекті, 1969 жылдан 1979 жылға дейін Ватикан мемлекеттік хатшысы, ал 1970 жылдан 1979 жылға дейін Киелі Рим шіркеуінің камерленгосы қызметін атқарды. 1965 жылы кардинал дәрежесіне көтерілді.
Jean Marie Villot (11 October 1905 – 9 March 1979) was a French prelate and Cardinal of the Roman Catholic Church who served as Archbishop of Lyon from 1965 to 1967, Prefect of the Congregation for the Clergy from 1967 to 1969, Vatican Secretary of State from 1969 to 1979, and Camerlengo of the Holy Roman Church from 1970 to 1979. He was made a cardinal in 1965.
Ерте өмір
Ол 1905 жылы 11 қазанда Пю-де-Дом департаментінің Сент-Аман-Тальенде коммунасында Жозеф пен Мари (құрметті есімі Лавиль) Вилло отбасында дүниеге келді; ол жалғыз бала болған. 1924 жылғы 2 тамызға дейін әскери қызметтен өткеннен кейін, Риом, Клермон және Лион қалаларында дін қызметкері болуға дайындалды. 1925 жылғы 7 қыркүйекте марист жаңашылдарының қатарына қабылданды, бірақ үш айдан кейін орденнен шықты. Содан кейін Париждегі Католик институтында және Римдегі Рим Папасының Анжеликум Афинеумында оқыды, онда 1934 жылы "Папа Николай II және 1059 жылғы папа сайлау туралы декрет" тақырыбындағы диссертациясын қорғап, канондық құқық бойынша лицензиат және қасиетті теология бойынша доктор ғылымын алды.
Діни қызмет
1930 жылдың 19 сәуірінде ол Париж архиепископтығында дін қызметкері етіп қабылданды, архиепископ Альфред Анри Мари Бодрильяр, Католик институтының ректоры. 1931 жылдан 1934 жылға дейін Тарб және Лурд епискобы Пьер Мари Герлиердің хатшысы қызметін атқарды. Ол Клермон семинариясында және Лиондағы Католик университетінде оқытушы болып жұмыс істеді, 1942 жылдан 1950 жылға дейін соңғысының проректоры болды. 1950 жылдың басында ол Лион архиепископтығына қабылданды.
Епископ
Рим папасы Пий XII 1954 жылғы 2 қыркүйекте Виллоны Париждің көмекші епискобы және Винданың титулярлық епискобы етіп тағайындады. Ол 12 қазанда кардинал Морис Фелтинден, Камбрей архиепискобы Эмиль Герри және Клермонт епискобы Пьер де ла Шанонимен бірге епископтық киелену рәсімін алды. 1959 жылғы 17 желтоқсанда Лион архиепискобының көмекшісі және Босфор архиепискобының титулярлық архиепискобы болып тағайындалды. 1965 жылғы 17 қаңтарда кардинал Герлиердің орнын басып, Лион архиепискобы болды. Екінші Ватикандық собор кезінде ол собордың бірнеше хатшысының бірі болып қызмет етті, ондағы еңбегі Папа Пауылға үлкен әсер етті. 1967 жылғы 7 сәуірде ол Кеңес жөніндегі Конгрегацияның префекті (кейіннен Діни қызметкерлер жөніндегі Конгрегация деп аталды) болып тағайындалды. Екі жылдан кейін, 1969 жылғы 2 мамырда Рим Куриясын халықаралық деңгейде кеңейту бағдарламасының аясында Папа Пауылдың бастамасымен Мемлекеттік хатшы кардиналы болып тағайындалды. Вилло журналистерге "Мен жүрегіммен римдікпін" десе де, оның тағайындалуы итальяндықтардың наразылығын тудырды, бірақ бұл ашық қақтығысқа әкелмеді. Вилло 1970 жылғы 16 қазанда Киелі Рим шіркеуінің Камерленгосы болып тағайындалды, ол жарты мыңжылдықтан бері бұл лауазымға тағайындалған алғашқы итальяндық емес адам болды, бұл Папа Пауылдың Ватикан бюрократиясының жоғары деңгейінде итальяндық емес адамдардың рөлін кеңейтуге деген қатыгез ниетінің тағы бір дәлелі болды. Рим папасы Иоанн Павел I Виллоны Мемлекеттік хатшы лауазымында қалдырды. Рим папасы Иоанн Павел II Виллоны Мемлекеттік хатшы етіп сақтайтынын жариялағанда, бұл тағайындаманың уақытша екенін, сонымен қатар Виллоны басқа лауазымдарында бекіткенін айтты. Ол Виллоның өзінің ғасырлар бойы итальяндық емес алғашқы папаның Мемлекеттік хатшысы ретінде итальяндықты таңдауы мүмкін екенін айтқанын атап өтті. Вилло 1978 жылғы тамыз және қазан айларында өткен конклавтарға қатысты, онда Иоанн Павел I және Иоанн Павел II сайланды, және ол конклавтардың төрағасы болды, себебі ол қатысушылар арасындағы ең жоғары дәрежелі кардинал-епископ еді. Камерленго ретінде ол 1978 жылғы аралық кезеңде Киелі Тақтың уақытша басқарушысы болып қызмет етті.
of Cambrai and Bishop Pierre de la Chanonie of Clermont as co consecrators. On 17 December 1959, he was named Coadjutor Archbishop of Lyon and titular archbishop of Bosporus. He succeeded Cardinal Gerlier as Archbishop of Lyon on 17 January 1965. During the Second Vatican Council, he served as one of several of the council's undersecretaries, where his performance impressed Pope Paul. He was named Prefect of the Congregation of the Council (later renamed the Congregation for the Clergy) on 7 April 1967. Two years later, on 2 May 1969, he was named Cardinal Secretary of State as part of Pope Paul's program to internationalize the Roman Curia. Though Villot told reporters "I have long been a Roman at heart", his appointment was resented by the Italians though without public conflict. Villot was named Camerlengo of the Holy Roman Church on 16 October 1970, the first non Italian to hold the office in half a millennium, a further testament of Pope Paul's insistence on expanding the role of non Italians at the highest levels of the Vatican bureaucracy. Pope John Paul I retained Villot as Secretary of State. When Pope John Paul II announced he would retain Villot as Secretary of State, he made clear the appointment was short term but also confirmed Villot in his other positions. He noted that Villot himself had suggested that the first non Italian pope in centuries might want an Italian as his Secretary of State. Villot participated as a cardinal elector in both the August and October conclaves of 1978, which elected John Paul I and John Paul II respectively, and presided at the conclaves because he was the senior cardinal bishop in attendance. As Camerlengo he acted as the interim administrator of the Holy See in the interregnums of 1978.
Өлім
Вилло 1979 жылдың 9 наурызында Ватикан қаласындағы пәтерінде 73 жасында бронхтық пневмониядан қайтыс болды, ол төрт күндік ауруханадан қайтып келген күні еді. Иоанн Павел II 13 наурызда Санкт-Петер базиликасында оның қабірге қойылған күніне арналған мисса өткізді, ал оның денесі Сс. Тринита ал Монте Пинсио кіші ғибадатханасының мазарда жерленді.