Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық кардинал
Italian cardinal
Коррадо Бафиле (4 шілде 1903 – 3 ақпан 2005) – католик шіркеуінің итальяндық кардиналы, ол 1975 жылдан 1980 жылға дейін Әулиелерді қанондау жөніндегі Конгрегацияның префекті қызметін атқарды және 1976 жылы кардинал дәрежесіне көтерілді. Ол қайтыс болған кезде Кардиналдар алқасының ең қарт мүшесі болды.
Corrado Bafile (4 July 1903 – 3 February 2005) was an Italian cardinal of the Catholic Church who served as Prefect of the Congregation for the Causes of Saints from 1975 to 1980, and was elevated to the cardinalate in 1976. At the time of his death, he was the oldest member of the College of Cardinals.
Ерте өмір
Он екі баланың ең кішісі Бафиле Л'Акуила қаласында, Абруццо аймағында, дәрігер Винченцо Бафиле мен оның әйелі Маддалена Тедескини Д'Аннибале отбасында дүниеге келді. Оның ағасы Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза тапқан әскери батыр болды және қаза болғаннан кейін Әскери Ерлік үшін Алтын медальмен марапатталды. Бафиле Германиядағы Мюнхен университетінде химияны оқығанға дейін Л'Акуила қаласындағы классикалық лицейде білім алды. Әкесінің қайтысынан кейін Бафиле Римдегі Сапиенца университетіне түсіп, 1926 жылы заң ғылымдары бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Заңгерлік прокурор емтиханын сәтті тапсырғаннан кейін, 1927 жылдың маусым айында Л'Акуила апелляциялық сотына тіркелді.
The youngest of the twelve children, Bafile was born in L'Aquila, Abruzzo, to physician Vincenzo Bafile and his wife Maddalena Tedeschini D'Annibale. His brother was a military hero who died in World War I, and was posthumously awarded the Gold Medal of Military Valour. He attended the liceo classico in L'Aquila before studying chemistry at the University of Munich in Germany. Following his father's death, Bafile entered Sapienza University in Rome, from where he obtained a doctorate in law in 1926. Once he passed the examination for a legal procurator, he was registered with the Court of Appeals of L'Aquila in June 1927.
Діни қызмет
Кейіннен Бафиле 1932 жылы діни қызметке дайындалуға шешім қабылдады, содан кейін бір жыл бойы Римдік Грегориан университетінде философия оқыды, одан кейін Римдік семинарияға және Римдік Латеран университетіне түсіп, канондық құқық бойынша докторлық дәрежесін алды. 1936 жылдың 11 сәуірінде дін қызметкері болып тағайындалды, содан кейін 1939 жылға дейін Рим Папасының шіркеу академиясында оқуын жалғастырды. Бафиле Ұлыбританияның Мемлекеттік хатшылығының атташесі болды және 1939 жылдан 1960 жылға дейін Римде пасторлық қызмет атқарды. Осы кезеңде ол Римдегі Абруцци қауымының және Мария легионының рухани жетекшісі болды. 1954 жылдың 24 маусымында Ол Қасиетті Папаның ішкі прелаты дәрежесіне көтерілді.
Bafile later decided to pursue Holy Orders in 1932, and then studied philosophy at the Pontifical Gregorian University for a year before attending the Pontifical Roman Seminary and Pontifical Lateran University, earning a doctorate in canon law. He was ordained to the priesthood on 11 April 1936, and then furthered his studies at the Pontifical Ecclesiastical Academy until 1939. Bafile was an attaché of the Secretariat of State of the Holy See and did pastoral work in Rome from 1939 to 1960. During this time, he also served as chaplain to the Abruzzi community in Rome and to the Legion of Mary. He was raised to the rank of Domestic Prelate of His Holiness on 24 June 1954.
Епископтық мансап
1960 жылдың 13 ақпанында Бафиле Германиядағы Апостольдық нунций және сол күні Папа Иоанн XXIII-нің Писидиядағы Антиохияның титулярлық архиепискобы болып тағайындалды. Ол келесі 19 наурызда Иоанн XXIII-нің өзінен епископтық киелену рәсімін алды, архиепископ Диего Венени және епископ Петрус Канизиус Ван Лиерде, OSA, Сикстин капелласында бірге киелендірушілер ретінде қызмет етті. Ол 1962 жылдан 1965 жылға дейін Екінші Ватикан кеңесіне қатысты, ал 1975 жылдың 18 шілдесінде Әулиелерді жариялау жөніндегі Конгрегацияның про-префекті болып тағайындалды. Папа Пауль VI 1976 жылдың 24 мамырында өткен консисторияда оны Сан-Мария-ин-Портиконың кардинал-диаконы етіп тағайындады, бұл оған «префект» атағын алуға мүмкіндік берді. Ол 1978 жылдың тамызы мен қазанында өткен конклавтарға қатысқан кардинал сайлаушылардың бірі болды, онда Иоанн Павел I және Иоанн Павел II сайланды. 1980 жылдың 27 маусымында префект лауазымынан зейнетке шықты. Ол 101 жасында Римдегі Пьос XI клиникасында грипптен туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болды. Кардинал Ратцингер оның туған жері Л'Аквиладағы отбасылық мазарында жерлену рәсіміне төрағалық етті. Кейіннен оның денесі оны крещение рәсімінен өткізген шіркеуге көшірілді.
On 13 February 1960, Bafile was appointed Apostolic Nuncio to Germany and Titular Archbishop of Antiochia in Pisidia on 13 February 1960 by Pope John XXIII. He received his episcopal consecration on the following 19 March from John XXIII himself, with Archbishop Diego Venini and Bishop Petrus Canisius Van Lierde, OSA, serving as co consecrators, at the Sistine Chapel. He attended the Second Vatican Council from 1962 to 1965, and was later named Pro Prefect of the Congregation for the Causes of the Saints on 18 July 1975. Pope Paul VI created him Cardinal Deacon of S. Maria in Portico in the consistory of 24 May 1976, which allowed him to assume the title "Prefect". He was one of the cardinal electors who participated in the conclaves of August and October 1978, which selected Popes John Paul I and John Paul II, respectively. He retired as prefect on 27 June 1980. He died from complications with influenza at the Pius XI Clinic in Rome, at age 101. Cardinal Ratzinger presided over his funeral Mass before he was buried at his family's tomb in his native L'Aquila. His remains were later transferred to the church where he was baptized.