Кіріспе
Америка азамат соғысы үлкен әскерлердің жабдықталу үшін темір жолға күшті тәуелді болған алғашқы соғыс болды. Конфедерация армиясы үшін жүйе нашар дамыған және мақтаның ең жақын өзен немесе теңіз портына қысқа қашықтыққа тасымалдануына ғана бағытталған еді. Оңтүстікте өндіріс және индустриялық қуат өте төмен болды, сондықтан соғыс кезінде жаңа бөлшектерді алу қиын болды, ал жүйе тым көп пайдаланудан, күтімсіздіктен және Одақ әскерлерінің жүйелі түрде бұзуынан нашарлады. Соғыс басталғанда Конфедерация темір жол индустриясының экономикалық жағдайына теріс әсер етті. «Мақта патшалығы» теориясы бойынша мақта жиналып, сақталғандықтан, темір жолдар негізгі кіріс көзін жоғалтты. Көптеген компаниялар қызметкерлерді, әсіресе білікті техниктер мен инженерлерді жұмыстан босатуға мәжбүр болды. Порт қалаларымен жасалған келісімдер тоқтатылғанымен, мақта экспорт саясаты мен Одақтың теңіз блокадасының салдарынан, Теннесси және Вирджиния майдан шебіне адамдар мен қару-жарақ жеткізетін темір жол операторларына тиімді мемлекеттік келісімдер берілді. Сонымен қатар, Конфедерация темір жол желісінде екі маңызды кемшілік болды. Біріншісі – маршрут құрылымы: ол жағалау кеме қатынасын қамтамасыз ету үшін салынған, және көптеген темір жолдар порттар мен өзен терминалдарын ішкі аймақтармен байланыстырған. Бұл темір жолдардың көпшілігі Одақтың блокадасы салдарынан пайдасыз болып қалды. Екіншісі – рельс енінің айырмашылығы: Конфедерация темір жол желісінің көп бөлігі 5 футтік кең енде болды, бірақ Солтүстік Каролина мен Вирджинияның көп бөлігінде стандартты ендегі желілер болды. Кейде, мысалы, Монтгомери, Алабама қаласына екі түрлі рельс енімен және екі түрлі депосы бар екі темір жол қызмет көрсеткен, яғни жүк бір темір жолдан түсіріліп, жануарлармен тасымалданатын көлікпен екінші компанияның станциясына жеткізіліп, қайтадан жүктелген. Миссисипиден батысқа қарайғы Оңтүстік темір жолдары оқшауланған, байланыссыз және рельс ені бойынша әртүрлі болды. Керісінше, Солтүстіктегі темір жолдардың көпшілігі күрделі желілерден тұрды, ал көптеген қалаларға бірнеше темір жол қызмет көрсетті. Көпшілігінің бірдей рельс енін қолдануы тасымалдауды оңайлатты.
The American Civil War was the first in which large armies depended heavily on railroads to bring supplies. For the Confederate States Army, the system was fragile and was designed for short hauls of cotton to the nearest river or ocean port. The South had very little manufacturing or industrial capacity, and so during the war new parts were hard to obtain, and the system deteriorated from overuse, lack of maintenance, and systematic destruction by Union raiders. The outbreak of war had a depressing effect on the economic fortunes of the Confederate railroad industry. With the cotton crop being hoarded under the "King Cotton" theory, railroads lost their main source of income. Many were forced to lay off employees, and in particular, let go skilled technicians and engineers. Although railroad contracts to port towns had ceased, due to the combined effects of the cotton export policy and the Union naval blockade, lucrative government contracts were doled out to rail operators with lines supplying men and arms to the front line of Tennessee and Virginia. In addition, the Confederacy suffered from two key deficiencies in its rail network. First was the route structure: it was built to serve the coastal shipping industry, and most rail lines connected ports and river terminals to points inland. This lack of inter railway connections made many railroads useless once the Union blockade was in place. Second was break of gauge; much of the Confederate rail network was in the 5 feet broad gauge format, but much of North Carolina and Virginia had lines. Sometimes, as with Montgomery, Alabama, a city was served by two railroads with different gauge and different depots, meaning that through cargo had to be unloaded from one railroad and moved by animal powered transportation to the other company's station, where it would be re loaded. Southern railroads west of the Mississippi were isolated, disconnected, and differed widely in gauge. Several of the Northern railroads, in contrast, were complex networks in themselves, and many cities were served by more than one. The fact that most used the same gauge made transfer even easier.
1861 жыл
1861 жылдың мамыр және маусым айларында әскерлердің қозғалысы күшейген кезде, қиын мәселе анықталды: көптеген теміржол желілері басқа желілерге жалғанбай, қалаларда тоқтап қалатын. Оның орнына, жүк түсіріліп, қала ішінде тасылып, қайтадан тиелуге тура келді. Әскерлер мен басқа жолаушылар көбінесе келесі күні жалғасатын пойызға үлгеру үшін түнімен қалуға мәжбүр болды. Жабдықтау мәселесі, әсіресе, қозғалтқыштар мен вагондардың аз санына байланысты, күннен-күнге шиеленісіп бара жатты. Теміржолдардың тым көп пайдаланылуы, жөндеуге қажетті материалдардың жетіспеуі және оларды жөндеуге қабілетті адамдардың әскерге алынуы салдарынан, теміржол операторлары 1862 жылға қарай қиын жағдайға жететінін болжады. Соғыс бойында теміржол операторлары Конфедерация Конгресінен көмек сұрағанмен, жауапқа салқын қарайтын немесе тіпті жаулық қарым-қатынас көрсетілді. Бұл Америка Конфедеративтік Штаттарының әлсіреп бара жатқан экономикасын қолдаудың орнына, керісінше нашарлатуға алып келді. Жаңа заңнама жүктерді мәжбүрлеп алуға ("импрессинг" деп аталатын) рұқсат берді, бұл теміржолдар мен олардың құрамын әскерилердің де-факто бақылауына көшірді. Осы арада, Чаттануга шайқасындағы Одақтың жеңісі АҚШ Әскери теміржолына Нэшвилл және Чаттануга теміржолын толық бақылауға берді, ол жөндеуден кейін Атланта шайқасын жабдықтады.
1864 жыл
1864 жылдың наурыз айында Конфедерацияның бас квартирмейстері барлық жолаушылар пойыздарына үкіметтік пойыздарға басымдық беруді бұйырды. 1864 жылдың ортасына қарай Конфедерациядағы жолаушылар тасымалы толығымен тоқтатылды.
Одақ пайдалануы
Одақ әскерлері Конфедерация аумағына тереңірек енген сайын, олар бұрынғы Конфедерация темір жол желілерін, немесе олардың қалдықтарын басып алды. Конфедерация әскерлері кері шегінген кезде көбінесе темір жолдарды жою саясатын ұстанды. Одақ әскерлері оларды қолдануға жарамды ету үшін кейде толығымен қайта құруға мәжбүр болды. Грант кейіннен шабуылды жаңартып, Виксбург науқанын өзен арқылы жалғастырды, онда бу кемелерімен жабдықтауға болады. Шерманның 1864 жылдың соңындағы Теңізге науқаны жағдайды өзгертіп, Одақ әскері Джорджия темір жолының басты желісін және басқаларын қиратты. Соғыстың өршілдігіне байланысты, кейбір желілер әртүрлі тараптармен алты немесе жеті рет қайта салынып, әсіресе Вирджиния сияқты шайқастардың ең қызу болған штаттарда жиі кездесетін.
Кеңейту
Конфедерацияның теміржол жүйесін кеңейтуге немесе жаңа желілерді қосу арқылы ұлғайтуға әрекеттер жасалды. Конфедерация Конгресі ұсынған және қаржылаған үш ірі теміржол жобасының тек біреуі ғана, Вирджиния штатының Дэнвилл қаласы мен Солтүстік Каролина штатының Гринсборо қаласын байланыстыратын желі, аяқталды. Конфедерация Конституциясы саудаға көмектесу мақсатында ішкі жақсартуларға тыйым салғанмен, онда соғыс кезеңіндегі қорғанысқа көмектесу үшін жасалатын жақсартулар туралы ештеңе көрсетілмеген.