Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық комедиан және актер (1910–1973)
American comedian and actor (1910–1973)
Джек Э. Леонард (туған Леонард Лебицкий; 24 сәуір 1910 – 10 мамыр 1973) – телеарналардағы түрлі ойын-сауық және сұрақ-жауап шоуларында жиі көзге түскен американдық комедиан және актер.
Jack E. Leonard (born Leonard Lebitsky; April 24, 1910 – May 10, 1973) was an American comedian and actor who made frequent appearances on television variety and game shows.
Өмірбаян
Леонард 1910 жылдың 24 сәуірінде Чикаго қаласында (балалар ұры мен қарақшы ойнайтын қала) еврей тігіншінің ұлы Леонард Лебицкий болып дүниеге келді. Ол балалық шақтағы достарының бірі – Бейби Фейс Нельсон екенін айтқан. Жастық шағында ол құтқарушы болып жұмыс істеді («Мен Джонни Вайсмуллермен жүзістім, ол соншалықты жылдам болды, содан бері оны көргенім жоқ»), алғаш рет кәсіби биші ретінде жұмыс істеді, Чарльстон бәйгесінде қатысты. 1930 жылдары ол водевиль труппасына қосылды, содан кейін үлкен оркестрлермен гастрольдік сапарларға шықты, елдің барлық түкпіліндегі түнгі клубтарда өнер көрсетті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Біріккен қызметтер ұйымдарымен әскери базаларды аралады. Джек Паар жүргізген Tonight Show бағдарламасы оның ұлттық деңгейде танылуының бастауы болды. Келесі бірнеше жыл бойы ол Лас-Вегаста тұрақты жұмыс істеді және әртүрлі ток-шоулар мен эстрадалық бағдарламаларда жүздеген рет телеарнада пайда болды. Ол кейде жазбалар жасады және «Үш теңізші мен қыз» сияқты бірнеше фильмде түсті. Леонардтың комедиялық стилі сарказм мен агрессияға толы болды, ол Дон Риклстің шығуына себеп болған «әжуалық юмор» жанрын қалыптастырды. (Леонард Friars Club-та Риклстің қуыру кешінде төраға болды, оны «шамамен 12 жылдан бері менің репертуарымды ойнап жүрген адам» деп таныстырды). Оның айтулы сөзі, шапанын шешіп, тырсық басын көрсеткеннен кейін: «Не күттіңіз, қауырсын ба?» Ол өзінің артық салмақ мәселесін де әзілге айналдыратын. Леонардтың сахнадағы күшті және өкінгенсіз бейнесі («Кеш жақсы өтсін, қарсыластар!») кейде оның әрекеттерінде көрінетін мейірімділік пен жомарттық рухын жасырды, ол көңілді ән шырқағанда айқын болатын. Ол ерекше киім киетін: қара костюм, қасаңдықпен екі өлшемге кішірек, ақ, тар жиекті шляпа және мүйіздік жиекті көзілдірік. Бір эстрадалық бағдарламада Леонардтың сол кездегі танымалдылығын оның өзіне ұқсайтын адамның сахнаға шығып, Леонардтың стилін қайталағанда көрсетті. Леонард сахнаға шығып, өзінің көшірмесіне былай деді: «Сенің болашағың зор, ұлым, бірақ бұл бизнесте емес!» 1973 жылдың наурыз айында Нью-Йорктегі Rainbow Room клубында өнер көрсеткеннен кейін ол құлап, жедел кардиохирургиялық операция жасады, бірақ бірнеше аптадан кейін 63 жасында қайтыс болды.
Leonard was born Leonard Lebitsky on April 24, 1910, in Chicago (“You know, the city where kids play robbers and robbers”), the son of a Jewish tailor. He claimed that one of his childhood friends was Baby Face Nelson. As a young man, he worked as a lifeguard (“I swam against Johnny Weissmuller and he was so fast I haven't seen him since”), and first worked professionally as a dancer, competing in Charleston contests. In the 1930s, he joined a vaudeville troupe, then began touring with the big bands, playing nightclubs all over the country. During World War II he toured bases with the United Service Organizations. The Tonight Show, hosted by Jack Paar, marked his first national exposure. For the next several years, he worked steadily in Las Vegas, and made hundreds of television appearances on various panel and variety shows. He made occasional recordings, and appeared in a handful of motion pictures, such as Three Sailors and a Girl. Leonard's comedic method was sarcastic and aggressive, creating an "insult humor" genre which anticipated Don Rickles. (Leonard was roastmaster at the Friars' Club roast of Rickles, who he introduced as "a man who's been doing my act for about 12 years now.") A trademark line, after taking off his hat to reveal his bald head: "What did you expect, feathers?" He also referenced his weight problem in his act. Leonard's strong and unapologetic onstage personality ("Good evening, opponents!") belied a gentle and giving spirit that would occasionally be revealed in his act when he would sing a sentimental song. He wore a distinctive outfit: a dark suit, purposely two sizes too small, a white narrow brimmed hat, and horn rimmed glasses. On one variety show, Leonard's contemporaneous popularity was demonstrated when a lookalike came on stage and did a Leonard like schtick. Leonard then walked on stage and addressed his doppelgänger: "You've got a great future, son, but not in this business!" In March 1973, he collapsed shortly after finishing a performance at the Rainbow Room in New York City and underwent emergency cardiac bypass surgery, but died several weeks later at age 63.