Northrop N-1M: 1940 жылғы американдық эксперименттік ұшақ, қанат конструкциясын дамытудағы маңызды кезең. Бірінші прототипі, X-216H туралы толық ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық тәжірибелік ұшу қанаты
American experimental flying wing
Northrop N 1M (Northrop Model 1 Mockup) – 1940 жылдары Northrop Aircraft компаниясы ұшу қанаты тұжырымдамасын әзірлеу үшін пайдаланған, қазірде қолданылмайтын американдық тәжірибелік ұшақ.
The Northrop N 1M (Northrop Model 1 Mockup), is a retired American experimental aircraft used in the development of the flying wing concept by Northrop Aircraft during the 1940s.
Жобалау және әзірлеу
Джек Нортроп 1920 жылдардың соңында барлық қанатты ұшақтардың жобаларына қатысты, ал оның алғашқы ұшатын қанат зерттеу прототипі 1928–1930 жылдар аралығында салынды. X 216H тіркелген алғашқы прототип бұрынғы жобалау зерттеулерінен дамыған, бірақ ол әлі толыққанды ұшатын қанат емес еді, себебі ол екі рульден тұратын құйрық бөлігін сақтап қалды, ал рульдердің арасында бір горизонтальды стабилизатор орналасқан; екі руль де қалың, барлық қанатты біріктіретін фюзеляжға екі бағанамен жалғастырылған. Ұшақта орталық қанат бөлігінде ашық кабинасы және артқа қаратылған, Menasco Cirrus төрт поршенді инвертті қозғалтқышына қосылған бір итергіш винті болды. X 216H алғаш рет 1929 жылы Эдвард Белланде басқаруымен ұшты; ұшақ жеткілікті өнімділік көрсетті және өзінің бірегей металл қаптамасымен және көп ұяшықты құрылымымен ерекшеленді. Осы шамада Джек Нортроп 1934 жылдан бастап Германияда сынақтан өткізілген Уолтер және Реймар Хортеннің "құйрықсыз" ұшатын қанатты планерлерінің жобаларымен танысты. N 1M – Northrop-тың барлық қанатты ұшақ тұжырымын одан әрі дамытқан тәжірибелік ұшақтардың бірі. Ұшақ АҚШ-та өндірілді және 1939 және 1940 жылдары Джек Нортроптың ұшатын қанаттың практикалық мүмкіндігін дәлелдеу мақсатында ұшқыш сынақ алаңы ретінде әзірленді. Көбінесе арнайы ламинатталған ағаш қабаттарынан жасалған, екі ағаш қанаттың дизайны құбырлы болаттан жасалған орталық біріктірілген фюзеляжбен конфигурацияны оңай өзгертуге мүмкіндік берді. Ұшақ алғаш рет 1941 жылдың 3 шілдесінде Калифорниядағы Бейкер Драй-Лейк көлінде ұшты.
Jack Northrop became involved with all wing aircraft designs in the late 1920s, with his first flying wing research prototype being built in the 1928–1930 time period. That first prototype, registered X 216H, had evolved from earlier design studies but was not yet a true flying wing as it retained a tail unit comprising twin rudders with a single horizontal stabilizer running between them; both rudders were connected by twin booms to the thick, all wing blended fuselage. The aircraft had an open cockpit in the center wing section and single, rear facing, pusher propeller connected to a Menasco Cirrus inverted four piston engine blended into the all wing shape. X 216H was first flown in 1929 with Edward Bellande at the controls; the aircraft displayed adequate performance and was noted for its unique all metal stressed skin and multi cellular construction. At about this same time, Jack Northrop became aware of Walter and Reimar Horten's record setting "tailless" flying wing glider designs being tested in Germany beginning in 1934. The N 1M was one of a progression of experimental aircraft that further developed Northrop's all wing concept. The aircraft was produced in the United States and was developed during 1939 and 1940 as a flying testbed for the purpose of proving Jack Northrop's vision of a practical Flying Wing. Built mostly of specially laminated layers of glued wood, the design of both wooden wings allowed for easy configuration changes with the central blended fuselage, which was made of tubular steel. The aircraft first flew on 3 July 1941 at Baker Dry Lake in California.
Пайдалану тарихы
Northrop компаниясының бас сынақ ұшқышы Вэнс Бриз N 1M ұшағын алғашқы рет сынаққа шығарды, жоспарланған жоғары жылдамдықтағы жүріс кезінде күтпеген жерден ауаға көтеріліп кетті. Ол ұшақтың бес футтан биікке көтеріле алмайтынын хабарлады. Ұшуды тек қана нақты шабуыл бұрышын сақтап қалу арқылы жүзеге асыруға болады, бірақ Теодор фон Карман мәселені элевонның артқы жиегін реттеу арқылы шешті. Ұшақты басқару элевон және қанат ұшындағы рульдер жүйесі арқылы жүзеге асырылды. Элевон құйрықсыз ұшақтарда лифттер мен элеронның қызметін атқарды, ал төмен бұрышталған қанат ұштарындағы бөлінген жапқыштар дәстүрлі рульдің орнын басты; кейіннен ұшу сынақтары кезінде бұл бұрыштың қажет еместігі анықталғаннан кейін түзетілді. Ұшу сынақ бағдарламасын Northrop компаниясының сынақ ұшқышы және хатшысы Мой В. Стивенс жалғастырды. Алғашқы сынақтар N 1M ұшағының тұрақтылығы мен басқарылуы жағынан қанағаттанарлық екенін көрсетті, бірақ салмағы артық және қуаты жеткіліксіз болды. Ұшақтағы екі Lycoming O 145 төрт цилиндрлі қозғалтқыш (үрмелеуді азайту үшін қанатқа орнатылған) екі алты цилиндрлі 6AC264F2 ауамен салқындатылатын Franklin қозғалтқыштарымен ауыстырылды. 1941 жылдың қараша айында, 28 ұшудан кейін, Стивенс N 1M ұшағын тік ось бойынша жылжытуға тырысқанда, ұшақтың "голландиялық домалануға" бейім екенін хабарлады. Ұшақтың қанат конфигурациясын реттеу арқылы тербелістерді басқару мүмкін болды. N 1M негізінен жарамды екенін дәлелдеді, бұл Northrop компаниясының кейінгі, әлдеқайда үлкен Northrop YB 35 және YB 49 ұшақтарының жолын ашты. Ұшақ 1945 жылы АҚШ Әскери-әуе күштеріне тапсырылды және келесі жылы Ұлттық әуе мұражайының қоймасына қойылды. Ол сол жерде үш онжылдыққа жуық уақыт тұрды, бірақ 1980 жылдары бірнеше жылдық қалпына келтіруден кейін, соңғы ұшу конфигурациясында стационарлық, ұшпайтын күйіне қайта оралды. N 1M қазір Ұлттық әуе және ғарыш мұражайының Стивен Ф. Удвар Хази орталығында көпшілік назарына ұсынылуда.
Northrop's Chief Test Pilot Vance Breese flew the N 1M on its maiden flight, unexpectedly bouncing into the air during a planned high speed taxi run. He reported that the aircraft could fly no higher than five feet. Flight could only be sustained by maintaining a precise angle of attack, but Theodore von Kármán solved the problem by making adjustments to the trailing edges of the elevons. Control of the aircraft was achieved through the use of a system of elevons and wingtip rudders. The elevons served in tailless type aircraft both as elevators and ailerons, while split flaps on the downward angled wingtips took the place of a conventional rudder; they were later straightened after that angle proved unnecessary during flight testing. The flight test program continued with Moye W. Stephens, Northrop Test Pilot and Secretary to the Northrop Corporation, serving as a test pilot. Early tests showed the N 1M to be satisfactory in stability and control, but overweight and underpowered. The aircraft's two Lycoming O 145 four cylinder engines (buried in the wing to reduce drag) were replaced by two six cylinder 6AC264F2 air cooled Franklin engines. By November 1941, after 28 flights, Stephens reported that when attempting to move the N 1M about its vertical axis, the aircraft had a tendency to "Dutch roll." The oscillations proved to be manageable when adjustments were made to the aircraft's wing configuration. The N 1M proved to be basically sound, paving the way for Northrop's later and much larger Northrop YB 35 and YB 49 aircraft. The aircraft was donated to the United States Army Air Forces in 1945 and was placed in the storage collection of the National Air Museum the following year. It sat there for nearly three decades, but was brought back to static, non flying status, in its final flight configuration, after several years of restoration during the 1980s. The N 1M is now on public display at the National Air and Space Museum's Steven F. Udvar Hazy Center.