Америкалық әуе-ғарыш зерттеу орталығы: Skunk Works тарихы

Кіріспе

АҚШ-тағы Skunk Works – Lockheed Martin компаниясының Advanced Development Programs (ADP) (бұрын Lockheed Advanced Development Projects деп аталатын) ресми кодовое аты. Ол бірнеше ұшақ жобаларына, жоғары құпиялы зерттеу және даму бағдарламаларына, сондай-ақ ерекше ұшақ платформаларына жауапты. Белгілі орналасқан жерлері – АҚШ Әуе күштерінің 42-ші зауыты (Палмдейл, Калифорния), 4-ші зауыты (Форт-Уорт, Техас) және Мариетта, Джорджия қалалары. Skunk Works тарихы 1939 жылы P-38 Lightning ұшағымен басталды. Келли Джонсон кейде Ричпен келісетін, ал кейде бастауын 1939 жылға дейін жылдыратын қарама-қайшы мәлімдемелер жасады. Жаңа истребительге құпия түрде бірқатар жетілдірулер енгізілді, оның ішінде маңызды құрылымдық революция болды: ұшақтың алюминий қаптамасы илендіріліп, дұрыс орнатылып, тегіс бұрандаланған бөлшектермен бекітілді. Бұл армияның талаптарына сәйкес келмеген, бірақ аэродинамикалық қарсылықты азайтатын және төмен салмақта жоғары беріктік беретін дизайндық жаңалық еді. Нәтижесінде XP-38 әлемдегі алғашқы сағатына 400 миль жылдамдықпен ұшатын истребитель болды. Lightning командасы уақытша 3G Distillery-ге көшірілді – иіссіз бұрынғы бурбон қоймасына, онда алғашқы YP-38 (конструкторлық нөмірі 2202) құрастырылды. Ашытқы қоймасынан үлкен ғимаратқа көшкеннен кейін, жақын маңдағы пластик зауытының иісі соншалықты жаман болды, инженерлердің бірі Ирв Калвер Lockheed-тің ішкі «үй» телефонына «Skonk Works, ішкі адам Калвер сөйлейді!» деп жауап бере бастады. Ал Капптың «Лиль Абнер» комиксінде Биг Барнсмеллдің «Skonk» зауыты (әріп «о» арқылы жазылған) – Kickapoo Joy Juice-ын сканк, ескі аяқ киім, керосин, намыстан және басқа да ерекше ингредиенттерден дайындау орыны еді. Атаудың жариялылығынан кейін Lockheed авторлық құқықпен қорғалған атауды пайдаланудан туындаған заңдық мәселелерді болдырмау үшін оны «Skunk Works» деп өзгертуге бұйрық берді. Бұл термин аэроғарыш қауымдастығында жылдам таралып, зерттеу және даму кеңселерiнiң кең таралған лақап аты болды. Бұрынғы бейресми лақап аты қазір Lockheed Martin компаниясының тіркелген тауарлық белгісі болып табылады. Ұшақтарға қатысты өзгерістер Lockheed-тің 304-ші ғимаратында жүзеге асырылды, 1942 жылдың 15 сәуірінде 100 P-38F үлгісінен бастап. Кейінірек, тәуелсіз ойлы инженерлер тобы XP-80 жобасына, P-80 Shooting Star прототипіне қатысты. Мэри Г. Росс, алғашқы америкалық үнді жігіті инженер, 1942 жылы Lockheed-те жоғары жылдамдықты ұшудағы сығымдалу математикасы бойынша жұмыс істей бастады – бұл мәселе алғаш рет P-38-де анықталған. 1952 жылы ол Skunk Works командасына қосылуға шақырылды.

Aerospace research facility in the United States

Skunk Works is an official pseudonym for Lockheed Martin's Advanced Development Programs (ADP), formerly called Lockheed Advanced Development Projects. It is responsible for a number of aircraft designs, highly classified research and development programs, and exotic aircraft platforms. Known locations include United States Air Force Plant 42 (Palmdale, California) and United States Air Force Plant 4 (Fort Worth, Texas), and Marietta, Georgia. Skunk Works' history started with the P 38 Lightning in 1939 Kelly Johnson has made contradictory statements, some agreeing with Rich, and others putting the origin earlier, in 1939. Secretly, a number of advanced features were being incorporated into the new fighter including a significant structural revolution in which the aluminum skin of the aircraft was joggled, fitted and flush riveted, a design innovation not called for in the army's specification but one that would yield less aerodynamic drag and give greater strength with lower mass. As a result, the XP 38 was the first 400 mph fighter in the world. The Lightning team was temporarily moved to the 3G Distillery, a smelly former bourbon works where the first YP 38 (constructor's number 2202) was built. Moving from the distillery to a larger building, the stench from a nearby plastic factory was so vile that Irv Culver, one of the engineers, began answering the intra Lockheed "house" phone "Skonk Works, inside man Culver speaking!" In Al Capp's comic strip Li'l Abner, Big Barnsmell's Skonk Works — spelled with an "o" — was where Kickapoo Joy Juice was brewed from skunks, old shoes, kerosene, anvils, and other strange ingredients. When the name leaked out, Lockheed ordered it changed to "Skunk Works" to avoid potential legal trouble over use of a copyrighted term. The term rapidly circulated throughout the aerospace community, and became a common nickname for research and development offices. The once informal nickname is now a registered trademark of Lockheed Martin. The range modifications were performed in Lockheed's Building 304, starting with 100 P 38F models on April 15, 1942. Some of the group of independent minded engineers were later involved with the XP 80 project, the prototype of the P 80 Shooting Star. Mary G. Ross, the first Native American female engineer, began working at Lockheed in 1942 on the mathematics of compressibility in high speed flight—a problem first identified in the P 38. In 1952, she was invited to join the Skunk Works team.

1950-1990 жылдар

1955 жылы Skunk Works компаниясы ЦРУ-дан U-2 деп аталатын тыңдау ұшағын жасау туралы келісім-шарт алды. Бұл ұшақтың мақсаты Кеңес Одағының үстінен ұшып, стратегиялық маңызы бар нысандарды фотоға түсіру болатын. U-2 ұшағы Невада шөліндегі Грум көлінде сынақтан өтті, ал ұшу сынақтарын басқарған инженер – Жозеф Ф. Уэр-кіші. Бірінші ұшу 1956 жылдың 4 шілдесінде орындалды. 1960 жылдың 1 мамырында Фрэнсис Гэри Пауэрс Ресей үстінде атып түсірілгеннен кейін U-2 ұшақтарының ұшулары тоқтатылды. Skunk Works компаниясы U-2 ұшағының Совет Одағында қызмет ету мерзімінің шектеулі болатынын болжаған еді, ал ЦРУ осымен келісті. 1959 жылдың соңында Skunk Works 96 миллион долларға бес A-12 ұшағын жасау туралы келісім-шарт алды. Титаннан 3.0+ Мах жылдамдығымен ұшақ жасау зор қиындықтар туғызды, ал алғашқы ұшу 1962 жылға дейін күтілді. (Титанмен қамтамасыз етуде Кеңес Одағы басымдыққа ие болғандықтан, ЦРУ бастапқы материалды алу үшін бірнеше фирмалардың көмегіне жүгінді.) Бірнеше жылдан кейін АҚШ Әуе күштері бұл жобаға қызығушылық танытып, A-12 ұшағының екі орындық нұсқасы SR-71 Blackbird-ке тапсырыс берді. Бұл ұшақ алғаш рет 1966 жылы ұшып, 1998 жылға дейін пайдалануда болды. Blackbird ұшағына ұқсас D-21 дроны Қытайдағы Лоп-Нур ядролық сынақ алаңының үстінен ұшу үшін жасалды. Бұл дрон арнайы модификацияланған A-12 ұшағының (M-21) артынан ұшырылды, олардың екеуі ғана жасалды. Төртінші ұшырылым кезінде ортада болған апаттан кейін, дрон қайта құралып D-21B болып қайта жаңартылды және B-52 ұшақтарынан зымыран арқылы ұшырылды. Қытай үстінен төрт операциялық миссия орындалды, бірақ камералардың түсірген суреттерін алу мүмкін болмады. Келли Джонсон 1975 жылға дейін Skunk Works компаниясын басқарды, ал оның орнын Бен Рич басты. 1976 жылы Skunk Works АҚШ Әуе күштері үшін 82-ші ғимаратта "Have Blue" атты екі стелс технологиялық демонстрациялық үлгін жасауды бастады. Бұл кішірейтілген үлгілер, бар болғаны 18 айда жасалып, өте кішкентай радарлық көрінуіне байланысты авиациялық технологияда революция жасады. 1977 жылдан бастап сәтті сынақ ұшуларын өткізгеннен кейін, Әуе күштері 1978 жылдың 1 қарашасында Skunk Works компаниясына F-117 стелс истребителін жасауға келісім-шарт берді. Суық соғыс кезеңінде Skunk Works компаниясы Калифорния штатының Бурбанк қаласында, Бурбанк-Глендейл-Пасадена әуежайының шығыс жағында орналасқан. 1989 жылдан кейін Lockheed компаниясы өзінің жұмысын қайта ұйымдастырып, Skunk Works компаниясын АҚШ Әуе күштерінің 42-ші зауытындағы 10-шы учаскеге, Палмдейл қаласына көшірді, ол бүгінге дейін жұмыс істеп келеді. Бурбанктегі ескі Skunk Works ғимараттарының көпшілігі 1990 жылдардың соңында автотұрақтар салу үшін бұзылды. Бір ғана негізгі ғимарат Бурбанктегі 2777 Онтарио көшесінде (Сан-Фернандо жолының жанында) сақталды, қазір ол цифрлық фильмдерді пост-өндіріс және дыбыс жазу үшін кеңсе ретінде пайдаланылады. 1990 жылдардың соңында Пиксар компаниясының ғимаратын жобалау кезінде Эдвин Кэтмалл мен Стив Джобс Стивтің дизайнына әсер еткен Skunk Works ғимаратына барды. 2009 жылы Skunk Works компаниясы Сан-Диего әуе және ғарыш мұражайының Халықаралық әуе және ғарыш даңқы залына енгізілді.

In 1955, the Skunk Works received a contract from the CIA to build a spyplane known as the U 2 with the intention of flying over the Soviet Union and photographing sites of strategic interest. The U 2 was tested at Groom Lake in the Nevada desert, and the Flight Test Engineer in charge was Joseph F. Ware, Jr. The first overflight took place on July 4 1956. The U 2 ceased overflights when Francis Gary Powers was shot down during a mission on May 1, 1960, while over Russia. The Skunk Works had predicted that the U 2 would have a limited operational life over the Soviet Union. The CIA agreed. In late 1959, Skunk Works received a contract to build five A 12 aircraft at a cost of $96 million. Building a Mach 3.0+ aircraft out of titanium posed enormous difficulties, and the first flight did not occur until 1962. (Titanium supply was largely dominated by the Soviet Union, so the CIA used several shell corporations to acquire source material.) Several years later, the U. S. Air Force became interested in the design, and it ordered the SR 71 Blackbird, a two seater version of the A 12. This aircraft first flew in 1966 and remained in service until 1998. The D 21 drone, similar in design to the Blackbird, was built to overfly the Lop Nur nuclear test facility in China. This drone was launched from the back of a specially modified A 12, known as M 21, of which there were two built. After a fatal mid air collision on the fourth launch, the drones were re built as D 21Bs, and launched with a rocket booster from B 52s. Four operational missions were conducted over China, but the camera packages were never successfully recovered. Kelly Johnson headed the Skunk Works until 1975. He was succeeded by Ben Rich. In 1976, the Skunk Works began production on a pair of stealth technology demonstrators for the U. S. Air Force named Have Blue in Building 82 at Burbank. These scaled down demonstrators, built in only 18 months, were a revolutionary step forward in aviation technology because of their extremely small radar cross section. After a series of successful test flights beginning in 1977, the Air force awarded Skunk Works the contract to build the F 117 stealth fighter on November 1, 1978. During the entirety of the Cold War, the Skunk Works was located in Burbank, California, on the eastern side of Burbank Glendale Pasadena Airport After 1989, Lockheed reorganized its operations and relocated the Skunk Works to Site 10 at U. S. Air Force Plant 42 in Palmdale, California, where it remains in operation today. Most of the old Skunk Works buildings in Burbank were demolished in the late 1990s to make room for parking lots. One main building still remains at 2777 Ontario Street in Burbank (near San Fernando Road), now used as an office building for digital film post production and sound mixing. During the late 1990s when designing Pixar's building, Edwin Catmull and Steve Jobs visited a Skunkworks Building which influenced Steve's design. In 2009, the Skunk Works was inducted into the International Air & Space Hall of Fame at the San Diego Air & Space Museum.

2015 жылғы жобалар

Келесі буынғы, қажет болған жағдайда пилоттық басқарылатын U-2 ұшағы. 2015 жылдың қыркүйегінде ұсынылған ұшақ стратегиялық барлаудың орнына тактикалық барлауға қатысты ұшақ ретінде бағаланды.

Ұшақ

Lockheed P 38 Lightning (ресми емес) Комиксте «Skonk Works» Кентукки штатының шетінде, Догпач қаласының шалғай маңында орналасқан құлай бастаған фабрика болып суреттелген. Комикс бойынша, жергілікті тұрғындардың көптегені жыл сайын «Биг Барнсмелл» (Skonk Works-тағы жалғыз «ішкі кісі» ретінде танымал) жасаған және күнделікті бөшкелерге құйған концентрленген «сконк майының» улы буларынан қаза тапқан. Ол өлі скункстар мен тозған аяқ киімдерді ысталған дистилляторға ұнтақтап, белгісіз мақсаттар үшін пайдаланған. 1939 жылдың ортасында Lockheed компаниясы қарқынды дамып келе жатқанда, YP 38 жобасы жаңадан сатып алынған 3G Distillery, сондай-ақ Three G немесе GGG Distillery деп белгілі бірнеше блокқа көшірілді. Бірінші YP 38 бір жылдан кейін команда Lockheed-тің бас фабрикасына оралғанға дейін сонда құрастырылды. 1964 жылы Джонсон «Look» журналына бурбон дистилляциясы Lockheed-тің бес «skunk works» орнының біріншісі болғанын айтты. P 80 Shooting Star әзірлеу кезінде Джонсонның инженерлік тобы жағымсыз иіс шығаратын пластик фабрикасының жанында орналасқан. Комикстің авторлық құқықтарының иелерінің сұрауы бойынша Lockheed 1960 жылдары озық әзірлеме компаниясының атын «Skunk Works» деп өзгертті. «Skunk Works» атауы мен скунктың дизайны қазір Lockheed Martin Corporation-ның тіркелген тауарлық белгілері болып табылады. Компания АҚШ патент және тауарлық белгілер кеңсесінде де бірнеше тіркемеге ие. Олар киберкваттинг саясатына қарсы шаралар аясында терминнің әртүрлі нұсқаларын қамтитын домендік атауларды тіркегендерге бірнеше шағым түсірді және канабис тұқымдарын және керек-жарақтарын сататын компанияға қарсы Ұлыбритания домендік дауларды шешу қызметіндегі істі ұтырып алды, ол өз домендік атауында «skunkworks» сөзін қолданған («Skunk» – канабис гүлдерінің күшті иісі). Lockheed Martin компаниясы бұл компания өз бизнесін бұзу және тұтынушыларды жаңылыстыру мақсатымен доменді тіркегенін мәлімдеді. Жауапкер компания Lockheed «өзінің өлшемімен, ресурстарымен және қаржылық мүмкіндіктерімен өте шағын компанияға қарсы «құтпандық» тактиканы қолдану үшін пайдаланды» деп мәлімдеді. Австралияда «Skunkworks» атауын пайдалануға қатысты тауарлық белгі Перт қаласында орналасқан теледидар аксессуарларын өндіруші Novita Group Pty Ltd компаниясына тиесілі. Lockheed Martin 2006 жылы бұл өтінімге қарсылық білдірді, бірақ Австралия үкіметінің зияткерлік меншік органы IP Australia қарсылықты қабылдамады және 2008 жылы Novita компаниясына тауарлық белгіні берді.

Lockheed P 38 Lightning (unofficial) In the comic, the “Skonk Works" was a dilapidated factory located on the remote outskirts of Dogpatch, in the backwoods of Kentucky. According to the strip, scores of locals were done in yearly by the toxic fumes of the concentrated "skonk oil", which was brewed and barreled daily by "Big Barnsmell" (known as the lonely "inside man" at the Skonk Works), by grinding dead skunks and worn shoes into a smoldering still, for some mysterious, unspecified purpose. In mid 1939 when Lockheed was expanding rapidly, the YP 38 project was moved a few blocks away to the newly purchased 3G Distillery, also known as Three G or GGG Distillery. The first YP 38 was built there before the team moved back to Lockheed's main factory a year later. In 1964, Johnson told Look magazine that the bourbon distillery was the first of five Lockheed skunk works locations. During the development of the P 80 Shooting Star, Johnson's engineering team was located adjacent to a malodorous plastics factory. At the request of the comic strip copyright holders, Lockheed changed the name of the advanced development company to "Skunk Works" in the 1960s. The name "Skunk Works" and the skunk design are now registered trademarks of the Lockheed Martin Corporation. The company also holds several registrations of it with the United States Patent and Trademark Office. They have filed several challenges against registrants of domain names containing variations on the term under anti cybersquatting policies, and have lost a case under the uk domain name dispute resolution service against a company selling cannabis seeds and paraphernalia, which used the word "skunkworks" in its domain name (referring to "Skunk", the pungent smell of the cannabis flower). Lockheed Martin claimed the company registered the domain in order to disrupt its business and that consumer confusion might result. The respondent company argued that Lockheed "used its size, resources and financial position to employ 'bullyboy' tactics against a very small company." In Australia, the trademark for use of the name "Skunkworks" is held by Perth based television accessory manufacturer The Novita Group Pty Ltd. Lockheed Martin formally registered opposition to the application in 2006, however the Australian government's intellectual property authority, IP Australia, rejected the opposition, awarding Novita the trademark in 2008.