Lockheed Model 9 Orion: 1931 ж. жасалған жолаушы ұшақ, сол кездегі ең жылдам американдық әскери ұшақтан асып түсті. Lockheed-тің соңғы ағаштан жасалған ұшағы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Lockheed Model 9 Orion – 1931 жылы коммерциялық авиакомпаниялар үшін салынған бір қозғалтқышты жолаушылар ұшағы. Ол сол кездегі американдық әскери ұшақтардың барлығынан жылдам болды. Ричард А. фон Хейк жобалаған, Lockheed Aircraft Corporation компаниясы өндірген соңғы ағаштан жасалған ұшақ.
The Lockheed Model 9 Orion is a single engined passenger aircraft built in 1931 for commercial airlines. It was faster than any American military aircraft of that time. Designed by Richard A. von Hake, it was the last wood aircraft produced by the Lockheed Aircraft Corporation.
Дизайн
Орион – Lockheed компаниясының алдыңғы жобаларындағы көптеген бірдей элементтерді пайдаланған соңғы модель болды. Ол негізінен Altair-дың барлық элементтерін қолданды, бірақ Vega-ға ұқсас алдыңғы үстіңгі кабинаны, сондай-ақ Air Express-те пайда болған NACA қаптамасын да қамтыды. Lockheed осы ағаштан жасалған модельдердің бәрі үшін бірдей негізгі фюзеляж қалыбы мен қанатты қолданды (Explorer қанаты ерекше болды), сондықтан олардың арасындағы ұқсастықтар өте жақын. Орион алты жолаушыға арналған жабық кабинамен жабдықталған. Орион 1931 жылғы 6 мамырда мақұлданған типтік сертификатын алды. Джерард Ф. Вулти 1928-1931 жылдары Lockheed-тің бас инженері болды және сол кездегі Lockheed модельдерінің барлығын жобалауға қатысты, соның ішінде Чарльз Линдбергтің Sirius ұшағын әзірледі.
The Orion was the last design using many identical elements from the Lockheed designs preceding it. It primarily used all the elements of the Altair, but included a forward top cockpit similar to the Vega, plus the NACA cowling introduced in the Air Express. Lockheed used the same basic fuselage mold and wing for all these wooden designs (the Explorer wing was unique), hence the close similarities between them. The Orion featured an enclosed cabin with seating for six passengers. The Orion received its Approved Type Certificate on 6 May 1931. Gerard F. Vultee was Lockheed's chief engineer in 1928 through 1931 and was involved in the designs of all the Lockheed variants of that time and specifically designed Charles Lindbergh's Sirius.
Пайдалану тарихы
Жолаушылар нарығын ескере отырып жасалғанмен, оның жылдамдығы оны әуе жарыстарына өте ыңғайлы етті. 1931 жылғы алғашқы Бендикс жарысына екі «Орион», үш «Альтаир» және бір «Вега» қатысты, жалбарда тоғыз ғана ұшақ бақырды. 1935 жылдың 11 шілдесінде Лора Х. Ингаллс «Lockheed Orion» ұшағымен, «Pratt & Whitney Wasp» қозғалтқышында, Флойд Беннетт аэродромынан Калифорнияның Бербанк қаласына ұшып, әйелдер арасындағы Шығыс-Батыс бағыты бойынша рекорд орнатты. Екі айдан кейін ол Батыс-Шығыс бағыты бойынша рекордты жаңалау үшін кері ұшты. «American Airways» (1934 жылы «American Airlines» деп аталды) бірнеше «9D Orion» ұшақтарын пайдаланды. Әуе тасымалы қызметінде көптеген қауіпсіз мильдер ұшылып, бірнеше тәжірибелі жылдамдық пилоттары жеңіске жеткені «Орионның» жетілген конструкциясы мен сенімділігін дәлелдеді. Дегенмен, жолаушылар тасымалы үшін қолданылған «Ориондардың» қызмет мерзімі шектеулі болды. 1934 жылы Азаматтық авиация басқармасы барлық маңызды бағыттарда бір қозғалтқышты жолаушылар ұшақтарының жұмыс істеуіне тыйым салатын қаулы шығарды. Сонымен қатар, барлық осындай рейстерде екінші пилот болуы және тиісінше екі орындық кабинасы болуы міндетті болды. Осы қаулының талаптары «Орионды» жолаушы тасымалына қолданылатын ұшақ ретінде тоқтатты. Олар кейіннен жүк немесе почта тасымалдау үшін, не жеке қолдануға және жалдауға сатылды. Ұшақтың құрылымы күрделі ағаштан жасалғандықтан және жөндеу үшін Калифорниядағы Бербанк қаласындағы «Lockheed» компаниясына қайтару қажет болғандықтан, кез келген маңызды апаттан кейін олар көбінесе жаратылды. Кем дегенде 12 пайдаланылған «Орион» Испания азамат соғысы үшін сатып алынып, қолданылу кезінде жойылды. «Орион Explorer» – бұл модификацияланған «9E» ұшағы. Апаттан кейін зақымдалған қанаты «Explorer 7» ұшағының қанатымен ауыстырылды және «Pratt & Whitney Wasp S3H1» қозғалтқышымен жабдықталды. Сондай-ақ, бекітілген шасси және кейіннен поплавоктар орнатылды. Бұл ұшақты Уайли Пост пен Уилл Роджерс әлемді айналып ұшуға тырысты, бірақ екеуі де Аляскада ұшақ апатқа ұшырап қаза тапты.
Although designed with the passenger market in mind, its speed made it a natural for air races. The first Bendix race of 1931 had a showing of two Orions, three Altairs and one Vega in a race that had only nine aircraft competing. On 11 July 1935, Laura H. Ingalls flew a Lockheed Orion, powered by a Pratt & Whitney Wasp engine, from Floyd Bennett Field to Burbank, California, establishing an East West record for women. Two months later she flew it back to set a West East record. American Airways, itself also renamed to American Airlines in 1934, operated several 9D Orions. Many safe miles were flown in airline service and the headlines won by a few expert speed pilots proved the advanced design and reliability of the Orion. Those that went into airline use as a passenger transport had their lifespan limited, however. In 1934, the Civil Aeronautics Authority issued a ruling prohibiting further use of single engined passenger aircraft from operating on all major networks. It also became mandatory to have a copilot and therefore a two seat cockpit arrangement on all such flights. The requirements of the ruling brought an end to the "Orion" as a passenger carrying airlines airplane. They were then used for cargo or mail carrying or sold for private use and charter. Because the aircraft had a complicated wood construction and needed to be sent back to Lockheed in Burbank California to be repaired, they were often disposed of after any type of significant accident. At least 12 of the used "Orions" were purchased for service in the Spanish Civil War and destroyed in use. The Orion Explorer was a modified 9E. It had a damaged wing replaced with the wing of the Explorer 7 after a crash, and was fitted with a Pratt & Whitney Wasp S3H1 engine. Fixed landing gear and later floats were also fitted. It was used by Wiley Post and Will Rogers for a round the world flight attempt, but both men died when the aircraft crashed in Alaska on .