Жаңа Инквизиция: Иррационалды Рационализм және Ғылымның Қорғанышы
The New Inquisition
Роберт Антон Уилсонның «Жаңа Іңқару» кітабы – онтология, ғылым, паранормаль құбылыстар мен білімтануды зерттейді. Материализм мен діни фанатизмді салыстырады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1986 жылы Роберт Антон Уилсонның кітабы
1986 book by Robert Anton Wilson
"Жаңа инквизиция" – Роберт Антон Уилсонның 1986 жылы тұңғыш рет жарық көрген кітабы. Бұл кітап онтология, ғылым, паранормальды құбылыстар және эпистемология туралы. Уилсон "Фундаменталистік материализм" деп аталатын сенімді анықтап, оны діни фундаментализммен салыстырады.
The New Inquisition is a book written by Robert Anton Wilson and first published in 1986. The New Inquisition is a book about ontology, science, paranormal events, and epistemology. Wilson identifies what he calls "Fundamentalist Materialism" belief and compares it to religious fundamentalism.
Сыни қабылдау
Джим Липпард кітаптағы зерттеулердің сапасын "өте нашар" деп сипаттады. Кітапта көптеген баспа қатесі болды. Ол сондай-ақ Уилсонның догматизмнен сақтану туралы айтқанының пайдалы екенін, кітаптың қызықты болғанын, бірақ оқырмандардың Уилсонның түсіндірмелерін әдемі қабылдамауы керектігін айтты. Липпард Эсперанза тасына қатысты дәлсіздіктер, аспаннан балықтардың құлауы және Марс әсері туралы мәлімдемелерді атады. Кристин Бакстон Уилсонды Мартин Гарднермен салыстырып, Гарднердің Уилсон кітапта жазған көптеген тақырыптар туралы жазғанын, бірақ әртүрлі көзқарастардан жазғанын айтты. Ол Гарднердің псевдонауканы нақты анықтаудың оңай емес екенін, сондай-ақ Гарднердің өзінің идеяларының қатесіз емес екенін атап өтті. Ол басқа рецензенттердің зерттеудегі мәселелерді көрсеткенін және кітапты сақтықпен оқу қажеттігін айтты. Ол ғылымға жаңа көзқарас ретінде Роберт Антон Уилсон мен Мартин Гарднердің пікірлерін біріктіруді ұсынды. Ғалым Карл Саган өзінің "Жын-шайтанмен тіршілік ететін әлем" кітабында Уилсонның оның сипаттаған құбылыстарға күмәнданатын адамдарды "инквизиция" деп атауын сынады, былай деп жазды: "Уилсон скептиктерді 'жаңа инквизиция' деп сипаттайды. Бірақ менің білуімше, ешбір скептик сенуге мәжбүрлемейді. Шындығында, көптеген теледокументалды фильмдер мен ток-шоуларда скептиктерге аз орын беріледі және оларға эфирде уақыт та жеткіліксіз. Болып жатқан нәрсе – кейбір ілімдер мен әдістерді сынға алу, ең жаманы – "The Skeptical Inquirer" сияқты ондаған мың тиражды журналдарда қысым көрсету. Жаңа дәуірдің өкілдері бұрынғыдай қылмыстық соттарға шақырылмайды, көріністері үшін қамшымен соқпайды және оларды тірідей өртемейді. Аз ғана сыннан неге қорқу керек? Олар өз сенімдерінің скептиктер ұсына алатын ең күшті қарсы аргументтерге қалай төтеп бере алатынын көруге қызығушы емес пе?"
Jim Lippard described the quality of research in the book as "very shoddy". The book had a large number of typographical errors. He also said that Wilson's message about avoiding dogmatism was worthwhile, that the book was entertaining but that readers should be careful about taking Wilsons' explanations seriously. Lippard listed inaccuracies about the Esperanza Stone, fish falling from the sky and the alleged Mars effect. Kristin Buxton compared Wilson to Martin Gardner, noting that Gardner has written on many of the topics that Wilson writes about in the book, taking very different points of view. She pointed out that Gardner doesn't think it is easy to exactly define pseudoscience, nor does Gardner think his ideas are infallible. She mentioned that other reviewers had pointed out problems with the research and that the book needs to be read with care. She concluded with suggesting a merging of the views of Robert Anton Wilson and Martin Gardner as a possible new approach to science. Scientist Carl Sagan criticized Wilson's characterizing people skeptical of the phenomena he relates as an "inquisition" in his book The Demon Haunted World, writing: "Wilson describes skeptics as a 'new inquisition.' But to my knowledge no skeptic compels belief. Indeed, on most TV documentaries and talk shows, skeptics get short shrift and almost no air time. All that's happening is that some doctrines and methods are being criticized at the worst, ridiculed in magazines like The Skeptical Inquirer with circulations of a few tens of thousands. New Agers are not much, as in earlier times, being called up before criminal tribunals, nor whipped for having visions, and they are certainly not being burned at the stake. Why fear a little criticism? Aren't they interested to see how their beliefs hold up against the best counterarguments skeptics can muster?"
Басылымдар
Роберт Антон Уилсон, Жаңа инквизиция: иррационалдық рационализм және ғылым цитаделі. 1986 жыл. 240 бет. Роберт Антон Уилсон, Жаңа инквизиция: иррационалдық рационализм және ғылым цитаделі. 1994 жыл. 256 бет. Роберт Антон Уилсон, Жаңа инквизиция: иррационалдық рационализм және ғылым цитаделі. Екінші басылым, 2020 жыл. Hilaritas Press баспасы. 323 бет.
Robert Anton Wilson, The New Inquisition: Irrational Rationalism and the Citadel of Science. 1986. 240 pages. Robert Anton Wilson, The New Inquisition: Irrational Rationalism and the Citadel of Science. 1994. 256 pages. Robert Anton Wilson, The New Inquisition: Irrational Rationalism and the Citadel of Science. Second Edition 2020. Hilaritas Press. 323 pages.