Боб Рассел: Американдық ән жазушының өмірі мен шығармашылығы
Bob Russell (songwriter)
Боб Рассел – америкалық лирик, ән жазушы (1914-1970). "Jack and the Beanstalk", "Reach for Glory" фильмдеріне авторлық құқығы бар. Биографиясы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық өлеңші, ән жазушы (1914–1970)
ән жазушы Боб Рассел
American lyricist, songwriter (1914–1970)
the songwriter Bob Russell
Боб Рассел (туған Сидни Кит Розентал; 25 сәуір, 1914) – Нью-Джерси штатының Пасайк қаласында туған американдық ән жазушы (көбінесе өлең жазушы).
Bob Russell (born Sidney Keith Rosenthal; April 25, 1914) was an American songwriter (mainly lyricist) born in Passaic, New Jersey.
Мансап
Расселл Миссури штатының Сент-Луис қаласындағы Вашингтон университетінде оқыды. Ол Нью-Йоркте жарнамалық копирайтер болып жұмыс істеді; біраз уақыт бойы оның бөлмедесі Сидни Шелдон болды, кейіннен ол жазушыға айналды. Ол водевиль өнерпаздарына материал жазуға, содан кейін киностудияларға көшті, нәтижесінде екі фильмге толық музыка жазды: «Джек пен бұршақ сабағы» және «Даңққа ұмтылыс». Соңғы фильм 1962 жылы Локарно халықаралық кинофестивалінің жүлдесін жеңіп алды. Расселлдің музыкасы басқа да фильмдерде пайда болды, оның ішінде «Тринидадтағы махаббат» (1952), «Көк гардения» (1953), «Қыз көмектесе алмайды» (1956), «Ең мүмкін қыз» (1957), «Мәселе кімде?» (1961), «Эбботт пен Костелло капитан Киддке кездеседі» (1952), «Sound Off» (1952), «Жарты түнгі сүйіс» (1949) және «Томагаукқа билет» (1950). «Ең мүмкін қыз», «Көк гардения» және «Мәселе кімде?» фильмдерінде Расселлдің музыкалық шығармаларында атау әндері де болды. 1968 жылы Расселл және оның ән жазу әріптесі Куинси Джонс «Үздік түпнұсқа ән» номинациясында «Оскар» сыйлығына ие болды («Banning» фильміне жазылған «The Eyes of Love» әні үшін). Келесі жылы олар екеуі тағы да сол санатта ұсынылды (Сидни Пуатье фильмі «Ivy үшін махаббат» үшін жазылған атау әні). Оның соңғы хиті 1969-1970 жылдары «He Ain't Heavy, He's My Brother» әні болды, ол Бобби Скоттпен бірлесіп жазылып, The Hollies тобы орындады. Әнді топқа Расселлдің күйеу баласы Джеффри Спиритт ұсынды, ол сол кезде әйелі Симонмен бірге Лондонда тұрып жатқан еді. Расселлдің серіктестерінің арасында Луис Альтер, Питер Де Роуз, Дьюк Эллингтон, Бронислав Капер, Лестер Ли, Карл Сигман, Гарольд Спина және Гарри Уоррен болды.
Russell attended Washington University in St. Louis, Missouri. He worked as an advertising copywriter in New York; for a time, his roommate there was Sidney Sheldon, later a novelist. He turned to writing material for vaudeville acts, and then for film studios, ultimately writing complete scores for two movies: Jack and the Beanstalk and Reach for Glory. The latter film received the Locarno International Film Festival prize in 1962. A number of other movies featured compositions by Russell, including Affair in Trinidad (1952), Blue Gardenia (1953), The Girl Can't Help It (1956), The Girl Most Likely (1957), A Matter of WHO (1961), Abbott and Costello Meet Captain Kidd (1952), Sound Off (1952), That Midnight Kiss (1949), and A Ticket to Tomahawk (1950). In the movies The Girl Most Likely, Blue Gardenia and Matter of WHO, Russell's compositions included the title songs. In 1968, Russell along with songwriting partner Quincy Jones was nominated for an Academy Award in the Best Original Song category ("The Eyes of Love" for the film Banning). The following year, he and Jones were again nominated in the same category (the title song for the Sidney Poitier film For Love of Ivy). He had his last hit song in 1969–70 with "He Ain't Heavy, He's My Brother", co written with Bobby Scott and recorded by The Hollies. The song was introduced to the group by Russell's son in law Jefferey Spearitt, who was living in London at the time with his wife Simohn. Among Russell's collaborators were Louis Alter, Peter De Rose, Duke Ellington, Bronislaw Kaper, Lester Lee, Carl Sigman, Harold Spina, and Harry Warren.
Даңқ залы
1970 жылы ол Ән жазушылар даңқы залына енгізілді. 2004 жылы ол қайтыс болғаннан кейін Америка композиторлар, авторлар және баспагерлер қоғамының поп музыкасы бойынша өмірлік жетістіктері үшін сыйлығымен марапатталды. Сыйлықты табыс еткен ән жазушы Мэрилин Бергман Расселлды "ұстаз және жақын, жақын дос" деп атады, ол болмаса, ол "ешқашан ән жазушы болар едім" деді.
In 1970, he was inducted into the Songwriters Hall of Fame. In 2004, he was posthumously awarded the American Society of Composers, Authors and Publishers lifetime achievement award in the pop category. The award's presenter, songwriter Marilyn Bergman, called Russell a "mentor and dear, dear friend", without whom she "never would have become a songwriter".
Жеке өмір және өлім
Расселл 1970 жылы Беверли-Хиллсте лимфомадан қайтыс болды. Одан кейін әйелі Ханна Расселл (1913–2002) және ән жазушы Бад Гриннің қарындасы сақталып қалды.
Russell died in 1970 from lymphoma in Beverly Hills. He was survived by his wife, Hannah Russell (1913–2002), sister of songwriter Bud Green.