Гордон Минто Черчилль: Канад саяхатшысының өмірі мен қызметі
Gordon Churchill
Гордон Чёрчилль – канадский политик (1898-1985). Депутат Законодательного собрания Манитобы и Палаты общин Канады, член каб. министров Дифе́нбекера. Биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Канадалық саясаткер (1898–1985)
Canadian politician (1898–1985)
Гордон Минто Черчилль (8 қараша 1898 – 3 тамыз 1985) – канадалық саясаткер. Ол 1946 жылдан 1949 жылға дейін Манитоба заңнамалық жиналысында тәуелсіз депутат ретінде, ал 1951 жылдан 1968 жылға дейін Канаданың Өкілдер палатасында прогрессивті консерватор ретінде қызмет етті. Ол премьер-министр Джон Дифенбеккердің үкіметінде қызмет етті.
Gordon Minto Churchill (November 8, 1898 – August 3, 1985) was a Canadian politician. He served in the Legislative Assembly of Manitoba from 1946 to 1949 as an independent, and in the House of Commons of Canada from 1951 to 1968 as a Progressive Conservative. He served in the cabinet of Prime Minister John Diefenbaker.
Ерте өмір
Дж. У. Черчилль мен Мэри Шиердің ұлы, Черчилль Онтарионың Порт-Артур қаласында, Виннипегтегі Юнайтед колледжінде және Манитоба университетінде білім алды, онда өнер магистрі және заңгер дипломын алды. Ол мұғалім және мектеп директоры болып жұмыс істеді, сондай-ақ Манитоба мұғалімдер қауымдастығының президенті болды. Ол консервативті саясаткер Джон Томас Хейгтің отбасы құрған «Хейг пен Хейг» заң фирмасында жұмыс істеді. 1922 жылы Мона Мэри МакЛачлинге үйленді. Прогрессивті консервативті партиямен байланысы болғанымен, ол заң шығарушы органға тәуелсіз депутат ретінде сайланды. 1949 жылы Манитоба заң шығарушы органынан Винипег Оңтүстік-Орталық сайлау округінен Канаданың Төменгі палатасына үміткер болу үшін отставкаға кетті. Ол либералдық партияның үміткері Ральф Мейбанктен айқын есе жоғалып қалды. Мейбанк екі жылдан кейін отставкаға кеткеннен кейін, Черчилль өткен сайлауда 800-ден аспайтын дауыс айырмасымен жеңіске жетті. Ол 1953 және 1957 жылғы жалпы сайлауларда үлкен артықшылықпен қайта сайланды. Осы кезеңде Черчилль Прогрессивті консервативті партияның лидері Джон Дифенбеккердің маңызды кеңесшісі болды және 1957 жылы торилерді жеңіске жеткізген стратегияны жасағаны үшін кеңінен мақталып, танылды. Луи Сен-Лоранның либералдық партиясы 1935 жылдан бері билікте болды және халықтың күшті қолдауын алды. 1957 жылғы сайлауға дейін Черчилль прогрессивті консервативтердің ағылшын тілді провинциялардағы орындарға назар аудару арқылы үкімет құруға болатынын, ал Квебекке ресурстар жұмсаудың қажеті жоқ екенін айтқан құпия есеп дайындады. Дифенбеккер осы стратегияны ұстанды және 1957 жылы азшылық үкімет құрды. Черчилль 1957 жылдың 21 маусымында Дифенбеккердің кабинетіне Сауда және коммерция министрі болып тағайындалды. Черчилль 1960 жылдардағы Прогрессивті консервативті партияның ішкі даулары кезінде Джон Дифенбеккерге адал болды және 1967 жылғы партияның лидерлік конвенциясында Дифенбеккер үшін жұмыс істеді. Дифенбеккер жарыстан бас тартқаннан кейін, ол Черчилльді Дуфферен Роблиннің штабына Роблинді қолдау үшін жіберді. 1968 жылдың ақпан айында Черчилль Лестер Пирсонның либералдық үкіметі күтпеген жерден жеңілген кезде сайлауды талап етпегені үшін жаңа прогрессивті консервативті лидер Роберт Стэнфилдты сынады. Ол 1968 жылдың 27 ақпанында прогрессивті консервативті фракциядан шығып, тәуелсіз прогрессивті консервативті депутат ретінде отырды және 1968 жылғы сайлауда қайта сайлануға түспеді.
The son of J. W. Churchill and Mary Shier, Churchill was educated in Port Arthur, Ontario, at United College in Winnipeg and at the University of Manitoba, where he received a Master of Arts degree and a law degree. He worked as a teacher and school principal, and served as president of the Manitoba Teachers' Society. He belonged to the law firm of Haig and Haig, which was founded by the family of Conservative politician John Thomas Haig. In 1922, he married Mona Mary McLachlin. Although he had ties to the Progressive Conservative Party, he served in the legislature as an independent. He resigned from the Manitoba legislature in 1949 to run for the Canadian House of Commons in the riding of Winnipeg South Centre. He finished a distant second to incumbent Liberal candidate Ralph Maybank. Maybank resigned two years later, and Churchill ran in the ensuing by election, which he won by less than 800 votes. He was returned by greater margins in the 1953 and 1957 general elections. Churchill was a key adviser to Progressive Conservative Party leader John Diefenbaker during this period, and was widely credited with developing the strategy that propelled the Tories to victory in 1957. The Liberal Party of Louis St. Laurent had been in power since 1935, and appeared to have strong popular support. Prior to the 1957 election, Churchill wrote a confidential paper arguing that the Progressive Conservative Party could form government by targeting seats in the English speaking provinces, and did not need to invest resources in Quebec. Diefenbaker followed this strategy, and won a minority government in 1957. Churchill was appointed to Diefenbaker's cabinet on June 21, 1957 as Minister of Trade and Commerce. Churchill remained loyal to John Diefenbaker during the Progressive Conservative Party's internal quarrels of the 1960s, and worked for Diefenbaker at the party's 1967 leadership convention. When Diefenbaker dropped out of the race, he sent Churchill as an emissary to Dufferin Roblin's camp to endorse Roblin. In February 1968, Churchill attacked new Progressive Conservative leader Robert Stanfield for not forcing an election when the Liberal government of Lester Pearson was unexpectedly defeated in the house. He left the Progressive Conservative caucus on February 27, 1968 to sit as an Independent Progressive Conservative, and did not run for re election in the 1968 campaign.