Америкалық фотожурналист Джон Х. Уайт өмірі мен шығармашылығы
John H. White (photojournalist)
Жон Х. Уайт – Пулитцер сыйлығының иегері, американ фотожурналисі. Бала кезіндегі қиындықтарға қарамастан, өзін дамытып, табысқа жеткен өмір жолы туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық фотожурналист Джон Х. Уайт (1945 жылы Солтүстік Каролина штатының Лексингтон қаласында туған) – 1982 жылы Пулитцер сыйлығын алған американдық фотожурналист.
American photojournalist
John H. White (born 1945 in Lexington, North Carolina) is an American photojournalist, recipient of a Pulitzer Prize in 1982.
Ерте өмір
Джон Уайт тоғыз жасында бір мұғалімі математикадан жақсы оқымағаны үшін өсе келе қоқыс тасығыш машинада жұмыс істейтінін айтқан. Үйде әкесі оған өзінің ең жақсысы болуға, басқалардағы жақсы қасиеттерді іздеуге кеңес берді, егер ол қоқыс тасығыш машинада жұмыс істесе, онда міндетті түрде жүргізуші болуын қалады. Уайт бұл оқиғаның өміріндегі шешуші сәт болғанын айтқан.
When John H. White was nine years old, a teacher told him that he would grow up to work on a garbage truck because he was slow in math. At home, his father told him to grow up to be his best, to look for the best in others, and if he were to work on a garbage truck, fine—just be sure he's the driver. White has said that this was a turning point in his life.
Фотографиялық мансап
Уайттың фотосуреттеріне оның әкесі де зор үлес қосты. 14 жасында Уайттың шіркеуі өртеніп, әкесі одан қираған жерді және оны қайта жарату процесін суретке түсіруді сұрады. Уайт бұл алғашқы тапсырмасының өзінің фотосуреттерге баса назар аударуына себеп болғанын айтады. Чикаго Daily News газетінде жұмыс істегеннен кейін, Уайт 1978 жылы Chicago Sun Times газетіне қызметке түсіп, 2013 жылдың мамырына дейін сол жерде жұмыс істеді. Уайт қазір Чикагодағы Колумбия колледжінде фотожурналистикадан сабақ береді, ал бұрын Солтүстік-Батыс университетінде оқытқан. 1973 және 1974 жылдары Уайт Чикаго қаласын және оның афроамерикалық қауымын суретке түсіретін Environmental Protection Agency (Қоршаған ортаны қорғау агенттігі) аясындағы DOCUMERICA жобасында жұмыс істеді. Уайттың фотосуреттері тұрғындардың бетке басатын қиындықтарын, сонымен қатар олардың рухын және мақтанышын көрсетеді. 1973 жылы Уайт пен тағы үш афроамерикалық фотожурналист – Ови Картер, Боб Блэк және Говард Симмонс Чикагодағы South Side Community Art Center-де (Оңтүстік жақ қауымдық өнер орталығы) фотосуретке үйретті, сондай-ақ "Қаралықтың көзімен" деген көрме ұйымдастырды. Бұл көрме 50 жылдан кейін қайта жаңғыртылып, 2023 жылдың 16 қыркүйегінде сол жерде қайта ашылды. Уайт 1982 жылы "әр түрлі тақырыптар бойынша тұрақты түрде жоғары сапалы жұмысы" үшін Пулитцер сыйлығымен марапатталды. Ол 1990 жылғы "Songs of My People" (Менің халқымның әндері) жобасына фотограф ретінде таңдалды. Уайт сонымен қатар үш National Headliner Award (Ұлттық бас қақпашы сыйлығы) жүлдесін жеңіп алды, Чикаго журналистикасының Даңқ залына енгізілген алғашқы фотограф атанды, Чикаго баспасөз фотографтары қауымдастығының "Жыл фотографы" сыйлығын бес рет жеңіп алды және 1999 жылы Чикагоның Еңбегі үшін медалін алды. Associated Press (AP) Фотографиялық қызметінің бұрынғы жетекшісі Хал Бьюэлл Уайтті күнделікті өмірдің шағын эпизодтарын бейнелейтін ең жақсы фотографтардың бірі деп атады. Уайт кардинал Бернардин туралы кітап жариялаған, бірақ діни тақырыптан тыс жұмыстарын кітап түрінде шығармаған. Уайт өмірін үш сөзбен сипаттайды: сенім, назар, ұшу. "Мен мақсатым, миссиям, тапсырмам, жұмысым, арманым үшін адалмын. Мен не істеп жатырмын және не маңызды екеніне назар аударамын. Мен қанатымды жайып, оны іске асырамын – ұшып жүремін".
White's father also played a pivotal role in his photography. At age 14, White's church burned down and his father asked him to take photos of the destruction and reconstruction. White now credits this first assignment with his focus on photo stories. After working for the Chicago Daily News, White joined the staff of the Chicago Sun Times in 1978 and worked there until May 2013. White also teaches photojournalism at Columbia College Chicago, and formerly taught at Northwestern University. In 1973 and 1974 White worked for the Environmental Protection Agency's DOCUMERICA project photographing Chicago and its African American community. White's photographs show the difficulties facing residents as well as their spirit and pride. In 1973, White and three other African American photojournalists, Ovie Carter, Bob Black, and Howard Simmons, taught photography at the South Side Community Art Center in Chicago, where they also mounted an exhibit entitled "Through the Eyes of Blackness." This exhibit was brought back fifty years later and opened on September 16, 2023 at the same location. White was awarded the Pulitzer Prize for Photojournalism in 1982 for his "consistently excellent work on a variety of subjects." He was selected as a photographer for the 1990 project Songs of My People. White has also won three National Headliner Awards, was the first photographer inducted into the Chicago Journalism Hall of Fame, was awarded the Chicago Press Photographer Association's Photographer of the Year award five times, and, in 1999, received the Chicago Medal of Merit. Hal Buell, the former head of the Associated Press Photography Service, noted that White is one of the best photographers at capturing the everyday vignette. White has published a book about Cardinal Bernardin, but he has yet to publish a book of his work outside the religious realm. White has said that he lives by three words: faith, focus, flight. "I'm faithful to my purpose, my mission, my assignment, my work, my dreams. I stay focused on what I'm doing and what's important. And I keep in flight—I spread my wings and do it."