Уокер Эванс: Америкалық фотограф және фотожурналист
Walker Evans
Уокер Эванс (1903-1975) – американ фотографы, фотожурналист. Үлкен депрессия кезеңіндегі фотосуреттермен әйгітелген. Музейлерде сақталған туындылары бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық фотограф және фотожурналист (1903-1975)
American photographer and photojournalist (1903 1975)
the off road and NASCAR driver
Уокер Эванс (3 қараша 1903 – 10 сәуір 1975) – американдық фотограф және фотожурналист, ең бастысы Ұлы депрессияның салдарындарын көрнектілеген Ресімдеу басқармасы және Фермалық қауіпсіздік басқармасы (FSA) үшін жасаған жұмыстарымен танымал. Эванстың «Жаңа мәміле» кезеңіндегі жұмысының көп бөлігі үлкен форматты, 8 × 10 дюймдік (200 × 250 мм) көрініс камерасын қолданады. Оның айтуынша, фотограф ретіндегі мақсаты – «сауатты, авторитетті, жоғары» суреттер түсіру болған. Оның көптеген туындылары музейлердің тұрақты коллекцияларында сақталады және Метрополитен өнер мұражайы немесе Джордж Истман мұражайы сияқты мекемелерде ретроспективалар өткізілген.
Walker Evans (November 3, 1903 – April 10, 1975) was an American photographer and photojournalist best known for his work for the Resettlement Administration and the Farm Security Administration (FSA) documenting the effects of the Great Depression. Much of Evans' New Deal work uses the large format, 8 × 10 inch (200×250 mm) view camera. He said that his goal as a photographer was to make pictures that are "literate, authoritative, transcendent". Many of his works are in the permanent collections of museums and have been the subject of retrospectives at such institutions as the Metropolitan Museum of Art or the George Eastman Museum.
Ерте өмір
Уокер Эванс Миссури штатының Сент-Луис қаласында Джесси (құрметті аты Крейн) және Уокер Эванстың отбасында дүниеге келді. Оның әкесі жарнама директоры болған. Уокер зор жағдайда өсті; ол өмірінің жастық шағын Толедода (Огайо), Чикагода және Нью-Йорк қаласында өткізді. Ол Лоумис институты мен Мерсерсбург академиясында оқыды, содан кейін 1922 жылы Массачусетс штатының Андовер қаласындағы Филлипс академиясын бітірді. Уильямс колледжінде бір жыл француз әдебиетін оқыды, бірақ оқуды тастамас бұрын көп уақытын мектеп кітапханасында өткізді. Ол Нью-Йоркке оралып, қоғамдық кітапхананың карталар бөлмесінде түнгі күзетші болып жұмыс істеді. 1926 жылы Парижде бір жыл өткізгеннен кейін, ол Нью-Йорктегі әдебиет пен өнер ортасына қосылу үшін АҚШ-қа қайтып келді. Джон Чивер, Харт Крейн және Линкольн Кирштейн оның достарының арасында болды. 1927-1929 жылдары Уолл-стриттегі брокерлік фирмада кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді. Эванс 1928 жылы фотосуретке түсірумен айналыса бастады. Оның ықпалында Эжен Атже және Август Зандер болды. 1930 жылы ол Харт Крейннің «Көпір» поэмалық кітабында үш фотосуретті (Бруклин көпірі) жариялады. 1931 жылы Линкольн Кирштейннің қолдауымен Бостон маңындағы Виктория стиліндегі үйлердің фотосериясын жасады. 1933 жылдың мамыр және маусым айларында Эванс Карлтон Билстің «Кубаның қылмысы» (1933) атты кітабы үшін Липпинкотт баспасының тапсырысы бойынша Кубада суреттер түсірді. Ол жерде Эванс Эрнест Хемингуэймен әр түн сайын бірге отырып, екі апталық сапарына тағы бір апта қосу үшін одан ақша сұрады. Оның фотосуреттерінде көшедегі өмір, полиция, қаңғыбастар мен порто жұмысшылары, сондай-ақ жағалаудағы басқа да көріністер бейнеленген. Ол Хемингуэйге оның «Биік және төмен» (1937) романында сипатталған саяси зорлық-зомбылықты көрсететін газет мұрағаттарынан суреттер алуға көмектесті. Өзінің фотосуреттері үкіметке қарсы деп танылып, кубалық билік тарапынан тартып алынуы мүмкін деп қорқып, ол Хемингуэйге 46 фотосуретті қалдырды. Ол АҚШ-қа оралғанда ешқандай қиындыққа ұшырамады, ал оның 31 фотосуреті Билстің кітабында жарияланды. Хемингуэйге қалдырылған фотосуреттердің жиынтығы 2002 жылы Гаванада табылған және Ки-Уэстте көрмеге қойылды.
Walker Evans was born in St. Louis, Missouri to Jessie (née Crane) and Walker Evans. His father was an advertising director. Walker was raised in an affluent environment; he spent his youth in Toledo, Ohio, Chicago, and New York City. He attended the Loomis Institute and Mercersburg Academy, then graduated from Phillips Academy in Andover, Massachusetts in 1922. He studied French literature for a year at Williams College, spending much of his time in the school's library before dropping out. He returned to New York City and worked as a night attendant in the map room of the Public Library. After spending a year in Paris in 1926, he returned to the United States to join a literary and art crowd in New York City. John Cheever, Hart Crane, and Lincoln Kirstein were among his friends. He was a clerk for a stockbroker firm on Wall Street from 1927 to 1929. Evans took up photography in 1928 His influences included Eugène Atget and August Sander. In 1930, he published three photographs (Brooklyn Bridge) in the poetry book The Bridge by Hart Crane. In 1931, he made a photo series of Victorian houses in the Boston vicinity sponsored by Lincoln Kirstein. In May and June 1933, Evans took photographs in Cuba on assignment for Lippincott, the publisher of Carleton Beals' The Crime of Cuba (1933), a "strident account" of the dictatorship of Gerardo Machado. There, Evans drank nightly with Ernest Hemingway, who lent him money to extend his two week stay an additional week. His photographs documented street life, the presence of police, beggars and dockworkers in rags, and other waterfront scenes. He also helped Hemingway acquire photos from newspaper archives that documented some of the political violence Hemingway described in To Have and Have Not (1937). Fearing that his photographs might be deemed critical of the government and confiscated by Cuban authorities, he left 46 prints with Hemingway. He had no difficulties when returning to the United States, and 31 of his photos appeared in Beals' book. The cache of prints left with Hemingway was discovered in Havana in 2002 and exhibited at an exhibition in Key West.
Депрессия дәуіріндегі фотосурет
Ұлы депрессияның 1935-1936 жылдары Эванс үшін ерекше өнімділік пен жетістіктерге толы кезең болды. 1935 жылы Эванс Батыс Вирджиния және Пенсильвания штаттарында екі айлық фотосуреттік экспедиция өткізді. 1935 жылдың маусымында ол АҚШ Ішкі істер министрлігінен Батыс Вирджиниядағы жұмыссыз көміршілердің жаңадан құрылған елді мекенін фотоға түсіру тапсырысын алды. Ол бұл уақытша жұмысты тез арада Ауыл шаруашылығы министрлігінің «Жаңа келісім» агенттігіндегі Қоныс-қоныстану басқармасында (кейіннен Фермалық қауіпсіздік басқармасы деп аталды) толық уақытты «ақпараттық маман» лауазымына айналдырды. 1935 жылдың қазан айынан бастап ол RA және кейіннен Фермалық қауіпсіздік басқармасы (FSA) үшін, көбінесе Оңтүстік АҚШ-та фотосурет жұмыстарын жалғастырды. 1935 жылдың қарашасында ол шығыс Пенсильваниядағы Лихай аңғарының өнеркәсіптік орталығы – Бейтлехем қаласына сапар шегіп, «Бейтлехем зираты және болат зауыты» атты суреттер топтамасын жасады. Бұл суреттерде Бейтлехем қаласындағы Сент-Михаил зираты алқыпқа шығып тұрса, фондық бөлігінде Бейтлехем болат зауытының мұржалары көрінеді. Ол суреттері Эванстың ең танымал туындыларының бірі саналады. 1936 жылдың жазында, FSA-дан демалыста болған кезде, жазушы Джеймс Эйджимен бірге Fortune журналы оларды Алабама штатының Хейл округіне мақала жазу үшін жіберді, бірақ журнал бұл мақаланы жариялаудан бас тартты. 1941 жылы Эванстың суреттері мен Эйджидің Оңтүстік Алабамадағы үш ақ терілі жалға алушы отбасымен Ұлы депрессия кезінде болған уақыттарын егжей-тегжейлі баяндаған мәтіні «Енді біз мәшһүрлерді мақтайық» атты кітап ретінде жарияланды. Кітапта үш шаруа отбасының өмірі туралы толыққанды әңгіме берілген, ол ауылдық кедейліктің терең әсерлі суретін көрсетеді. Сынаушы Жанет Малколм Эйджидің прозасындағы қайғылы диссонанс пен Эванстың жалға алушылардың суреттеріндегі тыныш, ұлы сұлулық арасындағы қарама-қайшылықты атап өтті. Бэд Филдс, Флойд Берроуз және Фрэнк Тингл басқаратын үш отбасы Алабама штатының Хейл округіндегі Акрон қалашығында тұрды. Отбасылар жұмыс істеген жердің иелері Эванс пен Эйджиді «советтік агенттер» деп айыптады, бірақ Флойдтың әйелі Элли Мэй Берроуз кейінгі сұхбаттарында бұл ақпаратқа сенбегенін айтты. Эванстың отбасылардың суреттері оларды Депрессия дәуіріндегі азап пен кедейліктің символына айналдырды. 2005 жылдың қыркүйегінде Fortune журналы 75 жылдығына орай Хейл округіне және үш отбасының ұрпақтарына қайта оралды. Эванс пен Эйджи отбасына келгенде төрт жастағы Чарльз Берроуз, олар тіпті отбасына кітаптың бір данасын жібермегені үшін оларға «әлі де ашулы» болды. Флойд Берроуздың ұлы да отбасының «жақсырақ жасай алмайтын, олардың тағдыры шешілген, білімсіз» бейнеленгеніне ашуланды. Содан кейін ол 1965 жылға дейін Fortune журналында редактор болып жұмыс істеді. Сол жылы ол Йель университетінің өнер мектебіндегі графикалық дизайн факультетінде фотосурет профессоры болды. Оның соңғы фотосуреттік жобаларының бірінде Эванс Brown Brothers Harriman & Co. кеңселері мен серіктестерінің қара-ақ портфолиосын жасады, ол 1968 жылы жеке банктің 150 жылдығын мерекелеу үшін «Банк саласындағы серіктестер» журналында жарияланды. 1973 және 1974 жылдары Эванс өзінің соңғы жұмысы үшін жаңа Polaroid SX 70 камерасын пайдаланды. Компания оған шексіз мөлшерде пленкамен қамтамасыз етті, ал камераның қарапайымдығы мен жылдамдығы қарт фотограф үшін ыңғайлы болды. Бір баспасөз хабарламасында айтылғандай, оның «әрбір суреті нақты жерлерді еске түсіретін, ал жиынтығында Американың сезімін беретін» фотосуреттерінің алғашқы ретроспективасы 1971 жылдың басында Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайында (MOMA) көрсетілді. Джон Сзарковски таңдаған көрмеге жай ғана «Уокер Эванс» деп ат қойылды.
The Great Depression years of 1935–36 were a period of remarkable productivity and accomplishment for Evans. In 1935, Evans spent two months on a fixed term photographic campaign in West Virginia and Pennsylvania. In June 1935, he accepted a job from the U. S. Department of the Interior to photograph a government built resettlement community of unemployed coal miners in West Virginia. He quickly parlayed this temporary employment into a full time position as an "information specialist" in the Resettlement Administration (later called the Farm Security Administration), a New Deal agency in the Department of Agriculture. From October 1935 on, he continued to do photographic work for the RA and later the Farm Security Administration (FSA), primarily in the Southern United States. In November 1935, he visited the industrial hub of the Lehigh Valley in eastern Pennsylvania, capturing photos of Bethlehem Steel. His photograph, Bethlehem Graveyard and Steel Mill, which captured Bethlehem's St. Michael's Cemetery in the foreground and Bethlehem Steel's smokestacks in the background rank among his best known. In the summer of 1936, while on leave from the FSA, writer James Agee and he were sent by Fortune on assignment to Hale County, Alabama for a story the magazine subsequently opted not to run. In 1941, Evans' photographs and Agee's text detailing the duo's stay with three White tenant families in southern Alabama during the Great Depression were published as the groundbreaking book Let Us Now Praise Famous Men. Its detailed account of three farming families paints a deeply moving portrait of rural poverty. Critic Janet Malcolm notes that a contradiction existed between a kind of anguished dissonance in Agee's prose and the quiet, magisterial beauty of Evans' photographs of sharecroppers. The three families headed by Bud Fields, Floyd Burroughs, and Frank Tingle, lived in the Hale County town of Akron, Alabama, and the owners of the land on which the families worked told them that Evans and Agee were "Soviet agents", although Allie Mae Burroughs, Floyd's wife, recalled during later interviews her discounting that information. Evans' photographs of the families made them icons of Depression era misery and poverty. In September 2005, Fortune revisited Hale County and the descendants of the three families for its 75th anniversary issue. Charles Burroughs, who was four years old when Evans and Agee visited the family, was "still angry" at them for not even sending the family a copy of the book; the son of Floyd Burroughs was also reportedly angry because the family was "cast in a light that they couldn't do any better, that they were doomed, ignorant". Shortly afterward, he became an editor at Fortune through 1965. That year, he became a professor of photography on the faculty for graphic design at the Yale University School of Art. In one of his last photographic projects, Evans completed a black and white portfolio of Brown Brothers Harriman & Co.'s offices and partners for publication in "Partners in Banking", published in 1968 to celebrate the private bank's 150th anniversary. In 1973 and 1974, Evans used the new Polaroid SX 70 instant camera for his last work; the company provided him with an unlimited supply of film, and the camera's simplicity and speed were easier for the aged photographer. The first definitive retrospective of his photographs, which "individually evoke an incontrovertible sense of specific places, and collectively a sense of America", according to a press release, was on view at New York's Museum of Modern Art (MOMA) in early 1971. Selected by John Szarkowski, the exhibit was titled simply Walker Evans.
Фотографиялық стиль
Эванстың стилін сипаттау қиын. Джон Сзарковски оның туындыларын ерекше деп есептейді, ал MOMA оны "XX ғасырдың ең ықпалды суретшілерінің бірі" деп санайды. 1964 жылы Йель университетінде берген лекциясында Эванс өзінің стилін "Лирикалық деректілік" деп атады. Джейн Торми сияқты басқалар оның кейінгі туындыларын "халықтық" стильде деп сипаттайды, бұл стильді Жофри Батчен "Халықтық фотосуреттер" атты мақаласында кеңінен танымал еткен ортақ эстетика.
Evans's style has been hard to describe. John Szarkowski regarded his work as different, and MOMA considers him "one of the most influential artists of the twentieth century." In a 1964 lecture at Yale University, Evans described his own style as "Lyric Documentary." Others, such as Jane Tormey, have described his later work as having a "vernacular" style, a common aesthetic made popular by Geoffrey Batchen in his seminal article "Vernacular Photographies."
Өлім және мұра
Эванс 1975 жылы Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласындағы пәтерінде қайтыс болды. Эванс соңғы рет Хэнк О'Нилмен сөйлескен. Жаңа құрылған "Ортақ көзқарас" жобасы туралы О'Нил былай деп еске алады: "Кітаптың артқы мұқабасындағы, оның суретке түсірілген суреті – ол маған қоңырау шалып, оны тапқанын айтты". "Ал ертесі күні таңертең тұрғанда Лесли Катцтан телефон келді, ол "Экинс Пресс" баспасының директоры еді. Лесли: "Уокер Эванс туралы жаман хабар естідіңіз бе?" деді. Мен: "Не туралы айтып тұрсыз?" дедім. Ол: "Ол кеше қайтыс болды" деді. Мен: "Дұрыс емес, кеше оны екі рет шақырып сөйлестім" дедім. Осылайша, біздің әңгімемізден бір жарым сағаттан кейін ол қайтыс болды. Ол инсульт алып қайтыс болды". 1994 жылы Уокер Эванстың мұрагерлері өзінің барлық мүлкін Нью-Йорк қаласындағы Метрополитен өнер мұражайына тапсырды. Метрополитен өнер мұражайы Уокер Эванстың барлық медиадағы барлық көркем туындыларының авторлық құқығының жалғыз иесі болып табылады. Бір ғана ерекшелік – Конгресс кітапханасының қорындағы шамамен 1000 теріс фотосуреттер тобы, олар Жаңадан қоныстандыру және Ауыл шаруашылығы қауіпсіздігі басқармасы үшін жасалған; бұл туындылар жалпыға қолжетімді. 2000 жылы Эванс Сент-Луис Даңқ залына енгізілді.
Evans died at his apartment in New Haven, Connecticut in 1975. The last person Evans talked to was Hank O'Neal. In reference to the newly created A Vision Shared project, O'Neal recounts, "The picture on the back of the book, of him taking a picture – he actually called me up and told me he had found it”. “And then the next morning I got up and I had a phone call from Leslie Katz, who ran the Eakins Press. And Leslie said: ‘Isn’t it terrible about Walker Evans?’ And I said: ‘What are you talking about?’ He said: ‘He died last night.’ I said: ‘Cut it out. I talked to him last night twice’ So an hour and a half after we had our conversation, he died. He had a stroke and died." In 1994, the estate of Walker Evans handed over its holdings to New York City's Metropolitan Museum of Art. The Metropolitan Museum of Art is the sole copyright holder for all works of art in all media by Walker Evans. The only exception is a group of about 1,000 negatives in collection of the Library of Congress, which were produced for the Resettlement Administration and Farm Security Administration; these works are in the public domain. In 2000, Evans was inducted into the St. Louis Walk of Fame.