Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер
British politician
Эдвард Сеймур, Сомерсет герцогының (8-ші) (1694 жылғы желтоқсан немесе 1695 жылдың басында – 1757 жылғы желтоқсан) – ағылшын аристократы және жер иесі.
Edward Seymour, 8th Duke of Somerset (December 1694 or early 1695 – December 1757) was an English peer and landowner.
Отбасы
Сэр Эдвард Сеймурдың ұлы, Берри Померойден 5-ші баронет, лорд-протектор Сомерсеттің бірінші некесінен тараған ұрпағы, Кэтрин Филллға үйленген Эдвард Сеймур 1694 жылғы 17 қаңтарда Уилтширдегі Истон Рояльде крещениеден өтті. 1716 жылғы 8 наурызда немесе 1717 жылғы 5 наурызда Монктон Фарлиде Эдвард Сеймур Мэри Уэббке (Seend-те 1697 жылғы 22 қазанда туған, 1768 жылғы 1 ақпанда қайтыс болған және Seend-те жерленген), Монктон Фарлидегі Дэниел Уэбб пен оның әйелі Элизабет Сомнердің, Seend-тегі Джон Сомнердің қызына үйленді. Олардың кем дегенде бес баласы болды. Оның бірінші туысы – оның ағасы Фрэнсис Сеймур Конвейдің, 1-ші барон Конвейдің ұлы, Фрэнсис Сеймур, 1-ші Гертфорд графы.
The son of Sir Edward Seymour, 5th Baronet, of Berry Pomeroy, a descendant of Lord Protector Somerset by his first marriage, to Catherine Fillol, Edward Seymour was baptised at Easton Royal, Wiltshire, on 17 January 1694. On 8 March 1716 or 5 March 1717, at Monkton Farleigh, Edward Seymour married Mary Webb (born at Seend on 22 October 1697, died 1 February 1768, and buried at Seend), a daughter of Daniel Webb, of Monkton Farleigh, and wife Elizabeth Somner, daughter of John Somner, of Seend. They had at least five children. His first cousin was Francis Seymour, 1st Marquess of Hertford, son of his uncle Francis Seymour Conway, 1st Baron Conway
Мұрагерлік және мұралық құқық
1740 жылдың желтоқсан айында әкесі қайтыс болды және Сеймур оның Уилтшир мен Девондағы иеліктерін мұраға алды. 1744 жылдың 11 қыркүйегінде Джордж Сеймурдың күтпеген өлімінен кейін, Виконт Бошамп (1725–1744), Гертфорд графы Алгернон Сеймурдың жалғыз ұлы, ол өзі Чарльз Сеймурдың ұлы және мұрагері, Сомерсет герцогы болғандықтан, Сеймурдің алыс туысынан герцогтық және Сеймур бароны атағын мұраға алу мүмкіндігі туды. Себебі болашақ 7-ші герцог сол кезде алпыс жаста болса, оның әйелі бала туу жасына жеткен еді. 1750 жылдың 23 қарашасында герцог қайтыс болды, және Сеймур оның атақтарын лайықты түрде иемденді. Дегенмен, ол өзінің екі тікелей алдыңғысына қарағанда байлықтың аз бөлігін мұраға алды, өйткені 7-ші герцог Перси отбасының негізгі иеліктері – Алнуик қамалы, Нортумберленд үйі, Петворт үйі және Сайон үйін қызы Елизавета мен туған інісі Чарльз Уиндхэм арасында бөліп беруді ұйымдастырған еді. Осының салдарынан Сомерсет герцогтары енді ең ірі жер иеленуші отбасылардың қатарына кірген жоқ.
In December 1740, his father died and Seymour inherited his manors in Wiltshire and Devon. On 11 September 1744, with the unexpected death of George Seymour, Viscount Beauchamp (1725–1744), the only son of Algernon Seymour, Earl of Hertford, himself son and heir of Charles Seymour, 6th Duke of Somerset, the likelihood emerged of Seymour succeeding his distant cousin as Duke of Somerset and Baron Seymour, as the future 7th Duke was then aged sixty, and his wife was past child bearing age. On 23 November 1750, the Duke died, and Seymour duly succeeded to his titles. However, he inherited little of the great wealth enjoyed by his two immediate predecessors, as the 7th Duke had arranged for the principal Percy family estates and houses of Alnwick Castle, Northumberland House, Petworth House, and Syon House to be divided between his daughter Elizabeth and his nephew Charles Wyndham. As a result, the Dukes of Somerset were never again among the greatest landowning families.