Француздық әскери-теңіз күштері үшін жасалған шабуылдық және суастына қарсы ұшақ прототипі
Bréguet 960 Vultur
Бреге Br 960 Vultur – 1950-ші жылдарғы француздық авиациялық шабуыл және суастына қарсы ұшақ прототипі. Екі дана ғана салынды, кейіннен Bréguet 1050 Alizé-ге айналды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француздық кемеге негізделген шабуыл / Су астына қарсы күрес (АСВ) ұшағының прототипі
French carrier based attack/ASW aircraft prototype
Bréguet Br 960 Vultur – 1950 жылдардың басында Франция теңіз күштері (Marine Nationale) үшін салынған екі орындық, кемеге негізделген шабуыл және су астына қарсы күрес (АСВ) ұшағының прототипі. Қарсылыққа толы ұзаққа ұшу және жылдамдық талаптарын қанағаттандыру үшін, ол алдыңғы бөлігінде турбовинтті, артқы бөлігінде турбореактивті қозғалтқыштары бар "аралас қуатты" ұшақ ретінде жобаланды. Барлығы екі дана ғана салынды, бірақ екінші ұшақ 1950 жылдардың ортасында теңіз күштері турбовинтті шабуыл ұшағынан бас тарғаннан кейін Bréguet 1050 Alizé ASW ұшағының прототипі ретінде қайта жабдықталды.
The Bréguet Br 960 Vultur was a prototype two seat carrier based attack and anti submarine aircraft (ASW) built for the French Navy (Marine Nationale) during the early 1950s. Meeting contradictory endurance and speed requirements, it was designed as a "mixed power" aircraft with a turboprop engine in the front and a turbojet in the rear. Only two examples were built, but the second aircraft was rebuilt as the prototype of the Bréguet 1050 Alizé ASW aircraft after the Navy dropped the idea of a turboprop attack aircraft in the mid 1950s.
Жобалау және әзірлеу
1947 жылғы 12 қарашада Әскери-теңіз авиациясы (Aéronavale) бомбалар, тереңдік зарядтары, басқарылатын зымырандар, ракеталар және торпедаларды тасымалдауға және ұшып көтерілуге көмектесу үшін ракеталарды пайдалануға қабілетті, кемеге негізделген шабуыл және су асты кемелеріне қарсы ұшаққа қатысты талаптарды белгіледі. Ұшақтың теңіз деңгейінде төрт сағатқа дейін ұшуға және қону жылдамдығы мен экипаж қорғанысы арасындағы белгілі бір жылдамдыққа жетуі қажет болды. Bréguet жылдамдық талаптары өзара қарама-қайшы екенін және оларды тек аралас қуат схемасымен – мұрын бөлігіндегі Armstrong Siddeley Mamba турбовинтімен және құйрық бөлігіндегі Rolls Royce Nene турбореактивті қозғалтқышымен біріктіру арқылы ғана қанағаттандыруға болатынын мойындады. Br 960 Vultur ("Құсқын") – овал пішіндес монокок фюзеляжы және үш дөңгелекті қону шассисі бар төмен қанатты моноплан. Оның екі тіректі қанатында гидравликалық механизмдерді қолдана отырып, тік бүгілуге болатын сыпырылған алдыңғы және түзу артқы жиектері болды. Құйрық бөлігі де сыпырылған және 16° диэдраль бұрышына ие болды. Фюзеляжда өзін-өзі герметтеуші отын бакі және әрбір қанаттың сыртқы панелінде өзін-өзі герметтеуші бактар орналасқан. Ұшақта ұшқыш пен оның серігі қатар отыратын және қаптамамен қоршалған кабинасы болды. Бірінші прототип Mamba I қозғалтқышымен және қанат тамырларындағы арналар арқылы ауамен жабдықталған Nene 101 турбореактивті қозғалтқышымен жабдықталды. Ұшақ 1951 жылғы 4 тамызда алғашқы ұшуын жасады және жеткілікті қуатқа ие болмағанын көрсетті, сондықтан Nene іске қосылмаса, толық жүктемемен ұшу мүмкін болмады. Екінші прототипке бұрынғы ұшақтың сынақтарынан анықталған мәселелерді жойған өзгерістер енгізілді. Ол 1952 жылғы 15 қыркүйекте күштірек қозғалтқыштармен – қалдық итеру күші бар Mamba III және Nene қозғалтқыштарымен алғаш рет ұшты. Қанаттарының ұштарында шағын гондолалар орнатылған; сол жақтағысында қорғалмаған отын бакі, ал оң жақтағы гондолада шабуыл радарі орналасқан. Бірінші прототиптің ұшу сипаттамалары нашар болғанымен, екінші ұшақ талаптардың барлығына сай келді және 1953 жылдың басында Фарнборо әуе алаңындағы Корольдік ұшақ құру мекемесінде қанағаттанарлық катапульталау және қону қасиеттерін көрсетті (сол кезде француздық мекемелерде оларды бағалау мүмкіндігі болмады). Екі ұшақ та тоқтап қалуға дайын екенін ескертпеді. Бірінші прототип кейіннен қанаттың жоғарғы бетіндегі ойықтар арқылы қозғалтқыштан берілетін ауа ағынын сынау үшін өзгертілді, бұл көтеру күшін арттыруға бағытталған және Br 963 деп аталды. Ұшақ фюзеляж астында 1000 кг (2200 фунт) салмақты жүк тасымалдауға арналған бір бекіткіш нүктемен жабдықталды. Қанаттарының астында әрқайсысы екі ракета тасымалдай алатын төрт ұшырғыш қондырғысы орналасқан. Бомбалардан басқа, фюзеляж астындағы бекіткіш нүктесі контейнерде орналасқан қуатты іздеу радарын орнатуға да жабдықталған. 1953–1954 жылдары Aéronavale турбовинтті шабуылдау ұшағына қызығушылық танытпаған, бірақ жаңа арнайы су асты кемелеріне қарсы платформаны сатып алуға ниеттенген кезде, Bréguet екінші прототипті концепциялық демонстратор ретінде өзгертті. Nene алынып тасталды және оның шығыршығы жабылды, ал турбовинт күштірек Mamba VI моделіне жаңартылды. Фюзеляжға AN/APS 15 іздеу радарі орнатылды, ал екі қанаттың ұштары алынып тасталды. Қозғалтқыш ауа арналары мен доңғалақтың ішкі бөліктеріндегі доңғалақ ұңғымаларының орнына қосымша отын бактары орнатылды, ал қону шассисі қанаттың алдыңғы жиегіндегі үлкен гондолаларға қарай алға жылжу үшін өзгертілді. Қазір Br 965 Épaulard ("Қасқыр балық") деп аталатын ол 1956 жылғы 26 наурызда алғашқы ұшуын жасады және Bréguet 1050 Alizé ұшағының тікелей алдағысы болды. 2 мамырда қону кезінде апатқа ұшырағанға дейін ол ұшуын жалғастырды, содан кейін ол бірінші прототиптің қосалқы бөлшектері ретінде пайдаланылды.
On 12 November 1947, Naval Aviation (Aéronavale) issued a specification for a carrier based attack and anti submarine aircraft capable of carrying bombs, depth charges, guided missiles, rockets and torpedoes and using rockets to assist its takeoff. The aircraft needed to have an endurance of four hours at sea level and be able to reach speeds between Its landing speed had to be less than and the crew protected by armor. Bréguet recognized that the speed requirements were contradictory and could only be met by a mixed power design that combined a diminutive Armstrong Siddeley Mamba turboprop in the nose with a Rolls Royce Nene turbojet in the tail. The Br 960 Vultur ("Vulture") was a low wing monoplane with an oval shaped monocoque fuselage and tricycle landing gear. Its two spar wing featured a swept leading edge and a straight trailing edge which used hydraulic mechanisms to fold vertically. The tailplane was similarly swept and had 16° of dihedral. There was a self sealing fuel tank in the fuselage and a self sealing tank in each outer wing panel. The aircraft accommodated a pilot and copilot sitting side by side in a framed canopy. The first prototype was fitted with a Mamba I engine and a Nene 101 turbojet which had its air supplied by ducts in the wing roots. The aircraft made its first flight on 4 August 1951 and proved to be very underpowered, so much so that it could not be flown at full load without the Nene running. The second prototype incorporated modifications that addressed some of the problems revealed by the flight testing of the earlier aircraft. It first flew on 15 September 1952 with more powerful engines, a Mamba III with of residual thrust and a Nene. Installed on its wingtips were small nacelles; the port one contained a unprotected fuel tank while the starboard nacelle housed an attack radar. The first prototype proved to have poor flying characteristics, but the second aircraft met all of the requirements of the specifications and demonstrated satisfactory carrier catapulting and landing qualities at the Royal Aircraft Establishment's facility at Farnborough Airfield in early 1953 (no French facility was equipped to evaluate those things at that time). Both aircraft gave no warning of an impending stall. The first prototype was later modified to test engine air blown through slots in the upper surface of the wing intended to improve lift as the Br 963. The aircraft was fitted with a single hardpoint below the fuselage that could carry a 1,000 kg (2,200 lb) payload. Under the wings were four launchers that could carry two rockets apiece. In addition to bombs, the under fuselage hardpoint was equipped to carry a more powerful search radar in a container. When Aéronavale lost interest in a turboprop attack aircraft in 1953–1954, but was keen to purchase a new dedicated anti submarine warfare platform, Bréguet modified the second prototype as a proof of concept demonstrator. The Nene was removed and its tailpipe was blanked off while the turboprop was upgraded to a more powerful Mamba VI model. A retractable AN/APS 15 search radar was installed in the fuselage while both wingtip nacelles were removed. Additional fuel tanks replaced the engine air ducts and wheel wells in the inner wing sections and the landing gear was modified to retract forward into large nacelles on the wing leading edges. Now known as the Br 965 Épaulard ("Killer Whale"), it made its first flight on 26 March 1956 and was the immediate forerunner of the Bréguet 1050 Alizé. It continued to fly until it had a landing accident on 2 May after which it was used as a source of spares of the first prototype.