Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Amiot 143 (кейде 143M немесе 143 M.5) – 1930 жылдарғы француздық 5 орындық Multiplace de Combat (M.5) – күндізгі және түнгі бомбалау, ұзақ қашықтыққа барлау және бомбалаушыларды сүйемелдеуге арналған 1928 жылғы талаптарға сәйкес жасалған. Amiot 140 – металл конструкциялы, жоғары қанатты, консольді моноплан, бекітілген артқы дөңгелек шассисі бар. Ұшқыш ашық кабинада отырды, ал пулеметшілер мұрындық және жоғарғы орында орналасқан. Алдыңғы фюзеляждың астындағы шынылы гондола бомбалаушы/пулеметшіні тасыды, бұл ұшақтың барлық бағытта атуға қолайлы болуын қамтамасыз етті. Amiot екі Lorraine 18G Orion сумен салқындатылатын W қозғалтқыштарымен жабдықталуы тиіс еді, бірақ олар қолжетімді болмағандықтан, алғашқы прототипте Hispano Suiza 12Nbr қозғалтқыштары орнатылып, 1931 жылдың 12 сәуірінде алғашқы ұшу жасалды. Екінші прототип 1932 жылдың ақпанында аяқталды, бірақ Lorraine Dietrich немесе турбонадталған Hispano Suiza қозғалтқыштарының қолжетімсіздігі салдарынан ол ұшпады. Осыған қарамастан, 1933 жылдың 23 қарашасында 40 Amiot 140 ұшағына Lorraine 12Q Eider қозғалтқыштарымен жабдықтауға тапсырыс берілді. Hispano Suiza қозғалтқыштарын истребительдерге бөлуге шешім қабылданғандықтан, Amiot 143 таңдалды және 40 Amiot 140-қа арналған бұрынғы тапсырыс 143-ке өзгертілді. Amiot 143 жоғары қанатты және бекітілген шассисімен Amiot 140-қа ұқсас болды, қанаты қозғалтқыштарға қанаттың арасындағы туннель арқылы экипаж кіруі үшін жеткілікті кең болды. Ұшқыш қанаттың алдыңғы жиегімен деңгейдегі жабық кабинада отырды, ал навигатор-бомбалаушы, сондай-ақ ұшу басқару құралдарымен жабдықталған, ұшқыштың астындағы шынылы гондолада орналасқан. Радиооператор гондоланың арт жағында отырды және алғашқы ұшақтарда екі Lewis пулеметін басқарды. Мұрындық және жоғарғы мұнаралардағы Lewis пулеметтері қорғаныс қаруын толықтырды, ал гондолада бомбалық бөлім орналасқан. 40 ұшақ аяқталғаннан кейін конструкция қайта қаралып, ұшаққа ұзын мұрын, жаңартылған жанармай жүйесі қосылды және мұрындық, жоғарғы мұнаралар мен төменгі орналасқан пулеметтер MAC 1934 автоматтарымен алмастырылды, ал төртінші пулемет навигатор-бомбалаушыға едендегі люк арқылы атуға мүмкіндік берді. Жаңа конструкцияны жеткізу 1935 жылдың сәуірінде басталды және 1937 жылдың наурызына дейін жалғасты, барлығы 138 ұшақ салынды. Жақсартылған нұсқасы – Amiot 144, 1933 жылғы Multiplace de Combat талаптарына сәйкес, кері тартылатын шассимен жабдықталды. 1936 жылдың 18 қаңтарында алғаш рет ұшқан, одан тек бір ғана үлгі салынды.
The Amiot 143 (sometimes written as 143M or 143 M.5) was a 1930s French 5 seat Multiplace de Combat (M.5) designed to meet 1928 specifications for a monoplane capable of day and night bombing, long range reconnaissance and bomber escort. The Amiot 140 was a high winged cantilever monoplane of all metal construction, with a fixed tail wheel undercarriage. The pilot sat in an open cockpit, with positions for gunners in the nose and dorsal positions. A glazed gondola under the forward fuselage carried a bombardier/gunner, ensuring that the gunners had a clear field of fire all around the aircraft. The Amiot was intended to be powered by two Lorraine 18G Orion water cooled W engines but these were unavailable and the first prototype was fitted with Hispano Suiza 12Nbr engines to allow flight testing, making its maiden flight on 12 April 1931. The second prototype was completed in February 1932 but the continued non availability of its intended engines, either the original Lorraine Dietrichs or turbocharged Hispano Suizas, meant that it never flew. Despite this, on 23 November 1933 an order was placed for 40 Amiot 140s, to be powered by Lorraine 12Q Eider engines. As it was decided to allocate the Hispano Suiza engines to fighters, the Amiot 143 was selected, and the existing order for 40 Amiot 140s was converted to 143s. The Amiot 143 had the same high wing and fixed undercarriage as the Amiot 140, with the wing thick enough to allow crew access to the engines by a tunnel between the wing spars. The pilot sat in an enclosed cockpit, level with the leading edge of the wing and the navigator bombardier, who was also provided with flying controls, sat in the extensively glazed gondola beneath the pilot. The radio operator sat towards the rear of the gondola and in early aircraft operated two Lewis guns. Nose and dorsal turrets, each carrying a Lewis gun, completed the defensive armament, while the gondola also housed an internal bomb bay. After 40 aircraft had been completed, the design was revised, with the aircraft being fitted with a longer nose (increasing overall length from , a revised fuel system and with the Lewis guns in the nose, dorsal turrets and ventral position each being replaced by single MAC 1934 machine guns, with a fourth gun for the navigator bombardier firing through a hatch in the floor. Deliveries of the design began in April 1935 and continued until March 1937, with a total of 138 being built. An improved version, the Amiot 144 was built to meet 1933 requirement for a Multiplace de Combat, fitted with a retractable undercarriage. First flying on 18 January 1936, only one was built.
Пайдалану тарихы
Amiot 143 1935 жылдың шілдесінде қолданысқа түсті, ал жеткізілімдер 1938 жылға дейін жалғасты. Испания азаматтық соғысы кезінде Испания республикалық әуе күштеріне алтауы жеткізілуі тиіс болған. Дегенмен, соғыс кезінде олар жеткізілгенін көрсететін ешқандай дәлел жоқ. 1938 жылдың наурыз айында соңғы жеткізілімдер аяқталған кезде, Amiot ескіріп, оның орнына Bloch MB.131 сияқты жаңа ұшақтар келе бастады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Amiot 143 әлі де 5 метрополиялық топ пен Африкадағы бір топты жарақтандырып тұрды. «Жалған соғыс» кезінде Amiot 143 топтары Германия үстінен барлау және үнпарақ тарату рейдтерін жүргізді. 1940 жылдың 10 мамырында 87 Amiot 143 жетекші шепте қызмет етті, оның 50-і төрт метрополиялық топты жабдықтады: солтүстікте GB I/34 және II/34, шығыста GB I/38 және II/38, ал 17-сі Африкадағы бір топты – GB II/63-ті жабдықтады, ол Martin 167F ұшақтарымен қайта жарақтандырылуда болды. Франция шайқасы басталғаннан кейін, Amiot 143 негізінен неміс әуежайлары мен байланыс желілеріне қарсы түнгі шабуылдарда қолданылды және салыстырмалы түрде аз шығынға ұшырады. Бірақ 1940 жылдың 14 мамырында Седан маңындағы неміс плацдармдарына қарсы GB I/34, II/34 және II/38 топтарынан 10 Amiot күндізгі рейд жасағанда жағдай өзгерді. Қорғаушы истребительдермен бірге екі Amiot атып түсірілді, ал үшіншісі базаға оралу үшін жерге қонды. 52 Amiot 143 оккупацияланбаған аймақта, ал 25-і француз Солтүстік Африкасында болды. Олар GB I/38 және II/38 болып қайта құрылды және 1941 жылдың шілдесіне дейін пайдаланылды, содан кейін оларды LeO 451 бомбалаушылары ауыстырды. II/38 тобының бір бөлігі Сириядағы француз әскерлеріне көлік қызметін көрсетті. Кейіннен бұл топ Африкаға одақтастардың қонғаннан кейін оларға қосылды. Соңғы Amiot 143 1944 жылдың ақпанында қызметтен шығарылды. Бірнеше Amiot 143 немістер тәркілеп алып, көлік ретінде пайдаланған. 1943 жылы немістер оккупациялаған кезде бос аймақта тек 11 қалды, оның үшеуі ғана ұшуға жарамды болды. Егер соғыс Франция үшін сәл ұзаққа созылса, Amiot 143 ұшақтарының барлығы жаттығу ұшақтарына айналып, оларды LeO 451 сияқты жаңа бомбалаушылар ауыстырған болар еді.
The Amiot 143 entered service in July 1935, with deliveries continuing until 1938. Six were going to be delivered to the Spanish Republican Air Force during the Spanish Civil War. however there is no evidence that these were delivered during the war. By the time the last deliveries were made in March 1938, the Amiot was obsolete and was already being replaced by more modern aircraft such as the Bloch MB.131. At the outbreak of the Second World War, Amiot 143s still equipped 5 metropolitan groupes together with an African based groupe. During the Phoney War, Amiot 143 groupes carried out reconnaissance and leaflet raids over Germany. 87 Amiot 143 remained in front line service on 10 May 1940, of which 50 equipped four metropolitan groupes: GBs I/34 and II/34 in the north, GBs I/38 and II/38 in the East and 17 equipped one African groupe, GB II/63, which was in the process of re equipping with Martin 167Fs. Following the start of the Battle of France, the Amiot 143 was mainly used in night attacks against German airfields and lines of communications, and experienced relatively low losses. An exception was a daylight raid by 10 Amiots from GBs I/34, II/34 and II/38 against German bridgeheads near Sedan on 14 May 1940. Despite having a fighter escort, two Amiots were shot down while a third force landed before returning to base. 52 Amiot 143s were in the Unoccupied Zone and 25 were in French North Africa. They were reorganized into GBs I/38 and II/38 and were used until July 1941 when they were replaced by LeO 451 bombers. Some Amiots of II/38 served as transports for the French in Syria. This groupe later joined the Allies after their landings in Africa. The last Amiot 143 was retired from service in February 1944. A few Amiot 143 are reported to have been commandeered by the Germans and used as transports. Only 11 were left in the Unoccupied Zone when it was occupied by the Germans in 1943 and only three were airworthy. Had the war gone on a little longer for France, it is likely that all of the Amiot 143 would have become trainers, having been replaced by more modern bombers such as the LeO 451.