Америкалық теңізші «Жасыраған Жек» Персивальдың өмірі мен ерліктері
John Percival
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің батыры Джон Персиваль (1779-1862) – Франция, 1812 ж. соғысы, Кариб теңізі қарақшыларына қарсы күрес, Мексика-Америка соғысындағы қаһарман.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Персиваль (3 сәуір 1779 – 7 қыркүйек 1862), «Мад Джек» Персиваль деп белгілі болған, Франциямен болған Квази соғысы, 1812 жылғы соғыс, Батыс Үндістан қарақшыларына қарсы күрес және Мексика-Америка соғысы кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің танымал офицері болды.
John Percival (3 April 1779 – 7 September 1862), known as Mad Jack Percival, was a celebrated officer in the United States Navy during the Quasi War with France, the War of 1812, the campaign against West Indies pirates, and the Mexican–American War.
Ерте өмір
Массачусетс штатының Батыс Барнстабл қаласында туған Персиваль он үш жасында Кейп-Кодтағы үйін тастап, Бостондық жағажай кемесінде кабиналық болып жұмыс істеді. Ол сауда флотына ауысып, екінші сержант болды, ал Лиссабонда ол Корольдік теңіз флотының құрамына алынды. Алдымен Лорд Джервис басшылығымен қызмет етті, жақын арада тұтқынға алынған испан сауда кемесінің экипажына тағайындалды. Тәртіптің жұмсақтығынан пайдаланып, Персиваль көтеріліс ұйымдастырып, америкалық "Вашингтон" сауда кемесіне қашып кетті. Үйге қайту жолы тағы да тоқтап қалды, бұл жолы голланд теңіз флоты оны ұстады. Екінші рет қашып құтылғаннан кейін, ол 1799 жылы АҚШ теңіз күштеріне қабылдануға шешім қабылдады. Содан кейін Францияға қарсы соғыста мастердің көмекшісі және мичман ретінде қызмет етті. 1801 жылы демобилизация кезінде босатылып, қайтадан сауда флотына оралды. Персиваль 1809 жылы Нью-Джерси штатының Трентон қаласынан Мария Пинкертонға үйленді. Олардың балалары болмады, бірақ Мария Уикс деген туысын ресми емес түрде асырап алды.
Born in West Barnstable, Massachusetts, Percival left his Cape Cod home at thirteen to work as a cabin boy on a Boston coaster. He moved to the merchant service, became a second mate, and while at Lisbon, he was impressed by the Royal Navy. First sent to under Lord Jervis, he soon received an assignment to a prize crew on a captured Spanish merchantman. Benefiting from lax discipline, Percival led an uprising and escaped to the American merchant ship Washington. Again impressment interrupted his homeward journey—this time by the Dutch Navy. Managing to escape a second time, once home, he decided to enter the U. S. Navy in 1799. Subsequently, he served in the Quasi War with France as a master's mate and midshipman. He was discharged in the demobilization of 1801 and went back to the merchant service. Percival married Maria Pinkerton of Trenton, New Jersey in 1809. The couple did not have children although they informally adopted a relative, Maria Weeks.
Соғысқа дейінгі кезең
1809 жылы ол АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қайта оралып, Норфолк теңіз кеме жасаушылығындағы "Сирена" кемесіне желкенші офицері болып бекітілді.
In 1809, he returned to the U. S. Navy as a sailing master, assigned to Syren at the Norfolk Navy Yard.
HMS Eagle-ті тұтқындау және тұтқындау
1813 жылы британдық Корольдік теңіз флоты Американың маңызды порттарын блокадалауды жалғастырды. Британдық флагмандық кеме HMS Poictiers, коммодор Дж. Б. Бересфорд басқаруымен, Нью-Йорк шығанағындағы Сэнди-Хуктан сыртқа қарай орналасып, HMS Eagle шхунасымен қолдау көрді. HMS Epervier кемесін басып алғандағы батылдығы үшін ол лейтенант шеніне көтеріліп, Конгресс оған арнайы қылыш сыйлады, ол 1860 жыл шамасындағы қоса берілген суретте көрсетілген.
In 1813, the British Royal Navy continued to blockade America's major ports. The British flagship HMS Poictiers, commanded by Commodore J. B. Beresford maintained station just outside Sandy Hook on Lower New York Bay, supported by the schooner HMS Eagle. For his gallantry in the capture of HMS Epervier, he was promoted to lieutenant and presented with a special sword by Congress, shown in the accompanying portrait from about 1860.
Карьерасының ортасы
Соғыстан кейін Персивал Бостон әскери-теңіз кемежайына жіберілді. Бірнеше аптадан соң ол "Македония" кемесінде қызметке кірісті. Капитанның кеңсе қызметкері Чарльз Дж. Деблоис: "Лейтенант П. қолдарын жетілдіріп алып жүреді, оны Мад Джек деп атайды". Бұл Персивалдың есімдік лақабының ең алғашқы жазбасы. Оның қатаң басқару стиліне байланысты, әскери және теңіз офицерлеріне лақап қою сол кезде кең таралған. Оңтүстік Америкаға саяхат жасағаннан кейін ол Бостон кемежайының бас офицері ретінде қайта оралды. 1823 жылдың соңында ол Комодор Исаак Халлдың басқаруымен Тынық мұхитындағы "Америка Құрама Штаттары" фрегатына ауысты. Екі жаңа Англиялық өмір бойы жақын серіктес және дос болды. Халл Персивалды "мен көрген ең жақсы теңізші" деп атады. 1826 жылы Халл оны "Дельфин" кемесіне командир етіп тағайындап, оны Нантакет кит аулау кемесі "Глоб" бүлікшілерін іздеу үшін картаға түсірілмеген Тынық мұхитының алыс аймақтарына жіберді. Малгрейв аралдарында ол екі кінәсіз экипаж мүшесін, балық аулау кемесінен аман қалған жалғыз адамдарды құтқарып алды. Бүлікке кінәлілер бір-бірін өлтірді немесе жергілікті тұрғындар тарапынан жазаланды. Мад Джек Сандвич аралдары (Гавайи) арқылы қайтып келді, бұл орынға келген алғашқы американдық әскери кеме. Оның бұл жерде болған уақыты даулы болды және жылдар бойы жазушыларға материал берді. Америкалық миссионерлер жергілікті азаматтық билікке олардың ықпалын күдікке түсірген әскери офицермен қақтығысты. Келуші саудагерлер мен кит аулаушылар экипаждарының қысымымен билік өкілдері миссионерлер жақтаған жас әйелдердің кемелерге жүзуіне тыйым салған шешімді кері қайтарды. Миссионерлер өздерінің ықпалын жоғалтуда Персивалды кінәлады. Олардың Вашингтонға жолдаған наразылықтары Персивалды өзін ақтау үшін тергеу комиссиясын құруға мәжбүр етті. Комиссия оны кінәсіз деп тапты, ал бүгінгі күнге дейін Пёрл-Харбордағы АҚШ эсминецтері эскадрильясы әр жылдың 11 мамырында "Ақымақ Джек Персиваль" күнін тойлайды, бұл "Дельфин" аралдардан кеткен күн. Персиваль 1830-1831 жылдары Батыс Үндістан қарақшыларына қарсы жүргізілген шабуылда "Порпоайз" американдық шхунасына командирлік етті. 1832 жылы демалыста болған кезде департамент оған 1831 жылдың наурыз айынан бастап шебер командир атағы берілгенін хабарлады. Кейін, 1834-1835 жылдары Бразилия станциясында АҚШ "Эри" соғыс шлюбін басқарды. 1836 жылы ол Бостондағы бас офицер лауазымына қайта оралды. Осы қызметін атқару кезінде Персивал қарапайым теңізшілердің әл-ауқаты туралы алаңдады. Бруклин кемежайынан Бостонға ауысып бара жатқан теңізшілер тобының төртеуі ауыр жарақат алды, өйткені олардың пойізі жолдан шығып кетті. Төрт адамға барлығы 12 862 АҚШ доллары төленді. Персиваль ерікті түрде ерлердің игілігі үшін құрылған трастты басқаруға келісті. Ол бірнеше жыл бойы ақылмен және адалдықпен жұмыс істеді, барлық ақшаны бенефициарларға немесе олардың аман қалғандарына төледі. Персивалдың бұл мәселені мұқият және адал түрде шешкені туралы толық және егжей-тегжейлі мәліметтерді оның Массачусетс тарихи қоғамындағы құжаттарынан табуға болады. (Бұл салыстырмалы түрде маңызсыз оқиға осы қысқаша айтуға лайық, өйткені абайсыз жазушы жеткіліксіз зерттеулерге сүйеніп, Персивал қаражатты алып қашқан деп қате айыптады. Бұл қате ақпарат уақыт-уақыт қайталанады.) 1838 жылы ол екінші сыныпты "Циан" кемесіне командирлікке тағайындалды және тағы да Халлдың басқаруымен Жерорта теңізіне аттанды. Оның негізгі қосымша міндеті жас матростарды оқыту және тәрбиелеу болды. Персиваль бұл міндетті құлшыныспен орындады. Белгілі адамдар мен офицерлердің ұлдары жасөспірімдерін Мад Джектың қатаң қамқорлығына алуды сұрады. Жастар әрқашан оны бағалай бермейтін, бірақ көбі кейіннен белгілі мансапқа ие болды. Мысалы, Густав В. Фокс круизде Персивалдың тәртіпті ұстанымынан наразы болды, бірақ Линкольннің әскери-теңіз флотының көмекшісі болды. Басқалары соғыста ерекше көзге түсті. "Циан" кемесінің мичманы Джон Л. Уорден адмирал болды және Хэмптон Роудс шайқасының батыры ретінде еске алынды. Круиздегі ең қиын мичманның бірі болғанына қарамастан, ол өзінің капитанын танып, бағалады. Генри А. Уайз қызметтегі барлық адамның сезімін былай түйіндеді: "Капитан Персивальдан артық теңізші жоқ, немесе теңізшіге қажетті қасиеттері бар жақсы шешім қабылдайтын адам жоқ. Оның шыдамсыз және құмар мінезінен, қауіп төнген жағдайда ол өзін-өзі бақылауын жояды деп ойласаң. Керісінше, ешкім одан салқынқандырақ және өз лауазымының міндеттерін орындауға қабілетті емес. Шайтанға лайық нәрсені беру үшін - мен теңіздегі төтенше жағдайларда өмірімді оған сеніп тапсыруға АҚШ Әскери-теңіз флотындағы кез келген адамнан көбірек сенер едім". Персиваль 1839 жылдың соңында денсаулығының нашарлауына байланысты "Циан" кемесінен кетті. Жаңа тапсырма күтіп отырғанда, ол 1841 жылдың қыркүйегінде капитан атағын алды, сол кездегі АҚШ Әскери-теңіз флотының ең жоғары атағы.
After the war, the Navy assigned Percival to the Boston Navy Yard. Within weeks, he reported for duty on Macedonian. The captain's clerk, Charles J. Deblois, noted "Lt. P. carries a taught hand, He goes by the name of Mad Jack." This is the earliest record of Percival's colorful nickname. Apparently tracing to his intense command style, the application of monikers to military and naval officers was common to the time. After a cruise to South America, he returned to serve as executive officer at the Boston yard. In late 1823, he transferred to the frigate United States on the Pacific station under Commodore Isaac Hull. The two New Englanders were close associates and friends throughout their careers. Hull considered Percival "the best sailor I ever saw!" In 1826, Hull put him in command of Dolphin and directed him to the far reaches of the uncharted Pacific to track down the mutineers of the Nantucket whaleship Globe. In the Mulgrave Islands, he recovered two innocent crewmen, the only survivors of the ill fated whaler. The culprits behind the mutiny had killed one another or were dispatched by natives. Mad Jack returned by way of the Sandwich Islands (Hawaii), the first American naval ship to visit the place. His stay proved controversial and provided fodder for writers over the years. American missionaries clashed with the naval officer who challenged their sway over the local civil authorities. Under growing pressure from visiting merchant and whaling crews, the authorities rescinded a missionary advocated ban on young women swimming out to the visiting vessels. The missionaries blamed their loss of influence on Percival. Their forceful complaints to Washington compelled Percival to eventually ask for a court of inquiry to clear his name. The court absolved him of wrongdoing, while to this day, United States destroyer squadrons based at Pearl Harbor celebrate Mad Jack Percival Day each May 11, the date Dolphin left the islands in 1826. Percival next commanded the U. S. schooner Porpoise on an 1830–1831 cruise against the troublesome West Indian pirates. While on leave in 1832, the department notified him of his promotion to Master Commandant effective in March 1831. After, in 1834–1835, he had the U. S. sloop of war Erie on the Brazil station. In 1836, once again, he took over as executive officer in Boston. While assigned this duty, Percival displayed his concern for the welfare of the common sailor. A group of seamen transferring from the Brooklyn yard to Boston were injured, four of them seriously, when their train derailed along the way. The four received a total settlement of $12,862. Percival volunteered to administer a trust set up in behalf of the men. He did so over several years with prudence and faithfulness, paying out every cent to the beneficiaries or their survivors. The extensive and detailed record of Percival's careful and honest handling of the matter can be found in his papers at the Massachusetts Historical Society. (This relatively insignificant episode warrants this brief mention, because a careless writer, relying on insufficient research, wrongly charged that Percival absconded with the funds. From time to time, the misrepresentation is repeated.) In 1838, he received command of the second class ship sloop Cyane and headed to the Mediterranean to again serve under Hull. A principal ancillary duty involved educating and training young midshipman. Percival undertook the task with zeal and passion. Prominent men and fellow officers with midshipmen sons commonly asked for their youngster to be placed under the stern tutelage of Mad Jack. The young men did not always appreciate it at the time, but many went on to notable careers. As one example, Gustavus V. Fox chafed under Percival's disciplined approach on the cruise, but went on to become Lincoln's assistant secretary of the navy. Others distinguished themselves in combat. John L. Worden, a Cyane midshipman, became an admiral and is remembered as a hero of the Battle of Hampton Roads. One of the most irksome midshipmen on the cruise, nonetheless, recognized and appreciated their skipper. Henry A. Wise summarized the almost universal feeling in the service when he noted: "There is not a better sailor in the world than Cap. Percival or a man of better judgement in the qualities requisite for a Seaman. One would suppose from his impatient & passionate temper, that in case of danger he would lose all command of himself. On the contrary no one is cooler or more able to fulfill the duties of his station. To give the devil his due—I would rather trust my life to his charge in case of emergency at Sea than any other man in the United States Navy." Percival left Cyane late in 1839 due to poor health. While waiting for an assignment, he received promotion to captain in September 1841, the highest U. S. Navy rank at the time.
Айналма жүзу
Ол 1843 жылдың қараша айында өмірінің ең есте қаларлық кезеңін бастады. Фрегат «Конституция» департамент үшін үлкен алаңдаушылық тудырды. Кеменің жағдайы нашарлағандықтан, ол Норфолк портындағы қабылдау кемесі ретінде ғана пайдаланылды. Кеме құрылысының директоры Фостер Родс оны теңізге шығаруға 70 000 доллар қажет екенін есептеді. Бірақ департаменттің қолында жеткілікті қаражат болмады. Массачусетстен келген әрекет етуші хатшы Дэвид Хеншоу «Жабайы Джек» атты теңізшінің тәжірибесі мен шаруашылдығы туралы білген. Ол Персивальға мәселені қарап шығуды тапсырды. Персиваль жұмысты 10 000 долларға бітіре алатынын мәлімдеді. Персивальдың қорытындысына күмән келтіргендерге қарамастан, Хеншоу оған міндет жүктеді. 1844 жылдың қаңтар айының ортасында Персиваль хатшыға кеменің «екі, тіпті үш жылдық саяхатқа» дайын екенін «сенімді түрде» хабарлады. Ол өзінің бағасына «өмірі мен абыройымен» кепілдік берді. Сондықтан Хеншоу капитанға кемені теңізге шығаруға дайындалуды бұйырды. Персиваль 447 адамдық экипажды толықтыру үшін Нью-Йоркке баруға мәжбүр болды. Персивальға берілген бұйрықта Бразилиядағы АҚШ-тың алғашқы елшісін алып жету, Африканың шығыс жағалауына және Қытай теңіздеріне бару, содан кейін АҚШ-қа қайту тапсырылған. Ол 1844 жылдың мамыр айының соңында Нью-Йорктен шықты. 495 күннен кейін Бостонға оралған саяхаты барысында кеме 52 370,5 миль қашықтықты жүзіп өтті және өзінің тарихында бірінші және жалғыз рет әлемді айналып келді. Экипаждың көптеген мүшелері саяхаттың егжей-тегжейлі күнделіктерін сақтады, ал бір офицер жол бойындағы көріністер мен оқиғалардың әдемі акварель суреттерін салды. Ресми хаттармен бірге, бұл саяхат жақсы құжатталған. Бір оқиға ерекше көзге түседі. 1845 жылдың мамыр айының басында кеме Кочин-Китайдың (қазіргі Вьетнам) Турон шығанағына тоқтады. Екінші күні Персиваль француз миссионері, епископ Доминик Лефеверден жергілікті билік оны тұтқындап, өлім жазасына кескенін жазған хат алды. Бір сағаттың ішінде «Жабайы Джек» 80 қарулы сарбазды жағаға түсірді. Персиваль Кочин-Китай патшасына епископты босатуды талап ететін хат қалдырды. Осыны дәлелдеу үшін ол кемеге үш мандаринды кепіл ретінде алып оралды. Келесі күні Персиваль патшаға тиесілі үш джонканы жаулап алып, соғыс кемесін жергілікті бекіністерге жақындатты. Келесі күні жаулап алынған джонкалар қашып құтылуға тырысты, бірақ қысқаша шайқастан кейін қайта тартылып алынды. Персиваль, сондай-ақ Кочин-қытайлықтар да атысқанда ешкім зардап шеккенін жоққа шығарды. Дегенмен, қаза болғандар туралы әңгімелер 20-шы ғасырға дейін жалғасты, сонда бұл қақтығыс қазіргі Вьетнамға қарсы батыс елдерінің алғашқы қарулы шабуылы ретінде танылды. Қалай болғанда да, Лефевер көп ұзамай бостандыққа шықты және француздықтар оның өмірін құтқаруға америкалықтардың күш-жігерін мойындады. Патша Луи Филипп офицерлер мен экипажды марапаттағысы келді. Бірақ саяси жағдай бұған кедергі келтірді. Патша «өзінің астанасынан асығыс сапарға шыққандықтан, олардың еңбегіне америкалықтар ешқашан ризашылық білдірген жоқ». Олардың сыйақысы «Тюильри бақшасының қабырғасынан» асып, Луи-Филип Лондонға қашып кетті.
He began the most memorable chapter of his life in November 1843. The frigate Constitution presented a major concern to the department. In disrepair, the venerable old ship served as a mere receiving (barracks) ship at Norfolk. Naval Constructor Foster Rhodes figured it would cost $70,000 to fit her out for sea. But the department did not have the money. Acting Secretary David Henshaw, from Massachusetts, knew about Mad Jack's reputation for seamanship and frugality. He told Percival to take a look. Percival reported he could do the work for $10,000. Despite widespread doubts about Percival's findings, Henshaw gave him the task. By mid January 1844 Percival informed the secretary he "unhesitatingly" determined the ship ready for "a two or even a three year cruise." And he was prepared to stake "his life and reputation" on his assessment. Accordingly, Henshaw told the captain to get his ship ready for sea. Percival found it necessary to sail to New York to complete his 447 man crew. Percival's orders directed him to carry the first U. S. ambassador to Brazil, proceed to the east coast of Africa and on to the China seas, making his best way back to the United States. He left New York at the end of May 1844. Before the voyage ended in Boston 495 days later, the ship sailed 52,370.5 miles, circumnavigating the globe for the only time in her illustrious career. A number of members of the crew kept detailed journals of the cruise, and one officer even sketched entertaining watercolors of scenes and incidents along the way. Added to official correspondence, the result is a well documented trip. One episode stands out above all others. In early May 1845, the ship anchored in Touron Bay, Cochin China (now Vietnam). On the second day, Percival received a note from a French missionary, Bishop Dominique Lefevere, saying the local authorities had him under arrest and condemned him to death. Within an hour, Mad Jack led 80 well armed men ashore. Percival left a letter for the king of Cochin China demanding the bishop's release. To make his point, he returned to the ship with three mandarins held as hostages. The next day, Percival pressed the issue by capturing three junks belonging to the king, and moved his warship closer to the local forts. On the following day, the prize junks attempted to escape, but were recovered after a brief skirmish. Percival, as well as the Cochin Chinese themselves, denied the gunplay resulted in any casualties. Nonetheless, a rumor of fatalities continued into the 20th century when the confrontation became known as the first armed intervention by a Western nation against present day Vietnam. In any event, a short while later Lefevere gained his freedom and the French credited the American effort for saving his life. King Louis Philippe intended to reward officers and crew. But political turmoil interfered. Since the king "took a hurried journey from his capital, no recognition of their services was ever received by the American tars." Their compensation went "over the walls of the Tuileries gardens" as Louis Philippe escaped to London.
Кейінгі өмірі
1845 жылдың қазан айында «Конституция» кемесі сапардан оралғаннан кейін капитан Персиваль демалысқа шықты және «күту тізімінде» деп тіркелді. 1855 жылы, Персиваль 76 жасқа толғанда, Теңіз министрлігі оны жаңадан құрылған «резерв тізіміне» енгізді, бұл зейнеткерлік тізімінің алғашқы үлгісі болды. Персиваль Америка Азамат соғысының бірінші жылында тірі болғанымен, соған қатыспады. Өмірінің соңғы жылдарында Персиваль жақын адамдарына күміс кеселер сыйлады. Олардың бірі, оның адвокатының ұлына сыйланған, оның мансабының қысқаша сипаттамасын берді. Шындығында, жазуда оның кім екені түсіндірілген. Персиваль былай деп жазды: «Бұл кесе, иесімен бірге, Тынық мұхитына үш рет, Жерорта теңізіне бір рет, Батыс Индияға екі рет және әлемді бір рет айналып, шамамен 150 000 миль жол жүрді. 37 жыл қызмет етті және ешқашан міндеттен бас тартқан емес». Бірнеше жыл бұрын жеке коллекционер осы кесені Лондонның аралық сауда орындарында тапты, ол 2016 жылғы Кейп-Код аукционында 10 000 долларға сатылды. Көбінесе жарқын деп сипатталатын «Ақымақ Джек» Хоторн, Мелвилл және Миченер сияқты белгілі авторлардың назарын өзіне тартты. Мелвилл, шын мәнінде, өзінің ойдан шығарған кейіпкері, лейтенант Мад Джекке Персивальдың бейнесін үлгі етіп алды. Соңында, Персивальдың аңызға айналуына оның алғашқы теңіз кемесі HMS Victory және соңғы USS Constitution, ең ескі әскери кеме және әлі де суға жүзіп жүрген ең ескі әскери кеме, әр ұлт үшін қасиетті орындар болып сақталуы себеп болды.
After Constitution returned from her voyage in October 1845, Captain Percival went on leave and was placed on "waiting orders" status. In 1855, when Percival was 76 years old, the Navy Department placed him on the newly created "Reserve List", a forerunner of the Retired List. Although Percival was alive during the first year of the American Civil War, he took no part in it. In his last years, Percival gave silver cups to a few people close to him. One, given to the son of his attorney, offered a brief summary of his career. As well as anything, the inscription explains the man. Percival wrote: "This Cup, with the Donor, has made three cruises to the Pacific, one to the Mediterranean, one to the , two to the West Indies, and once around the world, a distance of about 150,000 miles. Has been 37 years in service and has never refused duty." Some years ago, a private collector found the cup in a London flea market, and it was sold for $10,000 in a 2016 Cape Cod auction. Often described as colorful, Mad Jack attracted the attention of famed authors such as Hawthorne, Melville, and Michener. Melville, in fact, patterned his fictional character Lieutenant Mad Jack after his acquaintance, Percival. In the end, Percival's legendary status is enhanced by the fact his first naval ship, HMS Victory and his last, USS Constitution, the oldest commissioned warship and the oldest commissioned warship afloat, remain national shrines for their respective nations.
Өлім
Капитан Персиваль 1862 жылдың 7 қыркүйегінде 83 жасында Массачусетс штатының Дорчестер қаласында қайтыс болды және туған жеріне жақын, Батыс Барнстаблдегі ежелгі зиратта жерленген.
Captain Percival died at the age of 83 on 7 September 1862 in Dorchester, Massachusetts and is buried near his birthplace in West Barnstable's Ancient Cemetery.
Атаулар ауыстырылуы
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің екі кемесі USS Percival деп аталған. Персиваль драйв, Массачусетс штатының Батыс Барнстабл қаласында, оның туған жеріне жақын орналасқан, ал бұл үй бұрын қазір бұзылып кеткен. Дорчестердегі Митинг Хаус төбесіндегі Персиваль көшесі оның құрметіне аталған.
Two US Navy ships have been named USS Percival. Percival Drive in West Barnstable, MA is in the neighborhood of his birthplace, the homestead long since torn down. Percival Street on Meeting House Hill in Dorchester is named for him.