Кіріспе

Украиналық жазушы және ғалым Микола Костянтинович Зеров (украинше: Микола Костянтинович Зеров; 26 сәуір 1890 – 3 қараша 1937) – украин ақыны, аудармашы, классикалық және әдебиеттанушы, сыншы. Ол Атаулы Ренессанстың (немесе Ажыратылған Қайта өрлеудің) басшы тұлғаларының бірі саналады.

Қысқаша өмірбаяны

Киевтегі Санкт-Владимир университетінде филологияны оқыды. 1917 жылдан 1920 жылға дейін ол библиографиялық журналды редакциялады. Киев сәулет институтында (1918–1920), Киев кооперативтік техникумында (1923–1925), Киев халық ағарту институтында (1923–1935) украин әдебиеті пәнінің профессоры болды. Сонымен қатар, ол Украин тілдік білім беру институтында аударма теориясын оқытты (1930–1933). Микола Зеров 1920-шы жылдардағы Украинадағы неоклассицизм ағымының ең дарынды өкілі болды. Коммунистік биліктің барлық шығармашылық туындылар социалистік реализм қағидаларына бағынуы керек деген талабына қарамастан, неоклассицизм білімді және жоғары сауатты оқырмандар үшін "жоғары өнер" жасауға баса назар аударды. Зеров, әсіресе, поэзиясында заманауи саяси мәселелерден аулақ болды, керісінше, тығыз және күрделі поэтикалық формада эстетикалық және тарихи классикалық тақырыптарды зерттеді. Осы тәсілі оған өлімге әкелді, себебі Зеров, сол кезеңдегі көптеген украин жазушылары сияқты, кеңеске қарсы қызметтерге қатысқан деп айыпталды және Соловки тұтқын лагеріне жіберілді (оны 1935 жылдың сәуірінде НКВД тұтқындады және 10 жылға бас бостандығынан айырды). Ленинград облысының арнайы НКВД үштігі 1937 жылдың 9 қазанында оны өлім жазасына кесті. Зеров 1937 жылдың 3 қарашасында Карелиядағы Сандармохта атылып өлтірілді. Австралия Ұлттық университетінде және Монаш университетінде Зеров атындағы украин тілі кафедрасы мен украин зерттеу орталығы бар.