1942 жылғы "Мен бір әйелге үйлендім" фильмі

Кіріспе

1942 жылы түсірілген Рене Клэрдің фильмі – 1942 жылы түсірілген американдық романтикалық комедиялық фантастикалық фильм, режиссері Рене Клэр, ал басты рөлде Вероника Лейк. Фильмде Роберт Бенчли, Сьюзан Хейвард және Сесил Келлавей де ойнады. Роберт Пирош пен Марк Коннелли жазған, сондай-ақ Дальтон Трамбо сияқты басқа авторлардың да қатысқан сценарийі Торн Смиттің 1941 жылғы «Шығулы сиқыршы» романы негізінде жасалған, ол оны аяқтамай қайтыс болды; аяқтау жұмысын Норман Х. Матсон атқарды.

Сюжет

Салемдегі екі сиқыршы, Дженифер және оның әкесі Даниял, пуритандық Джонатан Вулидің жаласынан кейін бағанаға байланып өртеліп өлтіріледі. Олардың күлі бір ағаш астына көміледі, осылайша олардың зұлым рухтарын тұтқындауға тырысады. Женифер кек ретінде Вули мен оның еркек ұрпақтарын қарғып, оларды әрқашан қате әйелге үйленуге үкімдейді. Ғасырлар өтеді. Әр буын Вулилер қатыгез, жаман мінезді әйелдерге үйленеді. Соңында, 1942 жылы, найзағай ағашты жарып, Дженифер мен Даниялдың рухтарын босатады. Олар Уоллес Вулиді, жақын жерде тұрып, губернаторлыққа кандидаттық қойған адамды, газет баспа иесінің қызы Эстель Мастерсонға үйленуге бір күн қалғанда табады. Эстельдің әкесі, Дж. Б. Мастерсон, Вулидің басты саяси қолдаушысы еді. Бастапқыда Дженифер мен Даниял ақ түтіннен тұратын тік "іздер" түрінде көрінеді, кейде бос, ал кейде бос емес, тіпті ішімдік толтырылған бөтелкелердің ішінде жасырынады. Дженифер Даниялды Уоллеске азап беру үшін оған дене жасауға көндіреді. Даниялға бұл сиқырды орындау үшін от керек, сондықтан ол "Пильгрим" қонақүйін өртеп жібереді. Бұл екі мақсатқа да қызмет етеді, себебі Дженифер осы төтенше жағдайды пайдаланып, Уоллесті өртенген ғимараттан оны құтқаруға мәжбүрлейді. Дженифер сиқырсыз да Уоллеске құмарлық сезімін тудыруға тырысады. Ол оған қызығушылық танытса да, үйленуін тоқтатудан бас тартады. Дженифер махаббат суын дайындайды, бірақ сурет оның үстіне құлап, оны есінен айырады. Уоллес оны осы судан ішіріп, қайтадан жанға келтіреді. Даниял өзіне дене құрып алады, содан кейін ол Дженифермен бірге тойға басады, бірақ олардың мақсаттары әртүрлі. Даниял барлық Вулилерді жек көреді және қызының олардың біреуіне көмектесуіне кедергі келтіруге тырысады. Оның араласу әрекеттері оны түрмеге қамауға алып келеді, ол Уоллесті бақаға айналдыру сиқырын есіне түсіре алмай, мас күйде болады. Темдеуге келген Эстель бұл жұпты құшақтасқан күйде көріп, тойды тоқтатуға мәжбүр болады. Ашуға мініп, Эстельдің әкесі Дж. Б. Уоллес Вулиді барлық газеттерінде жала жабуға уәде береді. Уоллес ақыры Джениферді сүйетінін мойындайды, екеуі де қашып кетеді. Дженифер содан кейін барлық сайлаушылар мен бюллетеньдерге сиқыршылықпен сайлауды өзгерту үшін сиқыр қолданады, тіпті Уоллестің қарсыласы да оған дауыс береді, ал дауыс бірауыздан болады. Сайлаудың нәтижесі Уоллесті оның жаңа әйелінің шынымен де сиқыршы екеніне көндіреді. Даниял қызын шындығын ашқаны үшін жазалануы керек екенін ескертеді және оның сиқырлық күштерін жояды. Дженнифер үрейленеді, Уоллестің жеңіс сөзін үзеді және одан қашуға көмектесуін сұрайды. Айырықса, олардың қашып бара жатқан таксиін Даниял жүргізеді. Ол таксиді әуеге көтеріп, оқиғаның басындағы ағашқа құлатады. Түн ортасында Уоллес Дженифердің жансыз денесімен қалады, ал екі түтін иірімі күзеп тұрады. Олар ағашқа қайтар алдында Дженифер Уоллестің азапталуын көруге рұқсат сұрайды. Даниял қуанышпен мас болғанда, Дженифер денесін қайтарып алады және Уоллеске: "Махаббат сиқырдан күшті" дейді. Ол әкесі жасырынған ішімдік бөтелкесіне асыққандықпен тығын тығып, оны мас және әлсіз қалдырады. Бірнеше жылдан кейін Уоллес пен Дженифердің балалары дүниеге келеді. Үй шаруасымен айналысатын қыз кіші қызының сыпыршыққа мініп жүргендей етіп кіргенін көреді, сонда Дженифер: "Біз осымен қиындыққа тап боламыз" деп түсіндіреді.

Two witches in colonial Salem, the witch Jennifer and her father the warlock Daniel, are burned at the stake after being denounced by Puritan Jonathan Wooley. Their ashes are buried beneath a tree to imprison their evil spirits. In revenge, Jennifer curses Wooley and his male descendants, dooming them always to marry the wrong woman. Centuries pass. Generation after generation, Wooley men marry cruel, shrewish women. Finally, in 1942, lightning splits the tree, freeing the spirits of Jennifer and Daniel. They discover Wallace Wooley, living nearby and running for governor, on the eve of marrying the spoiled Estelle Masterson, daughter of newspaper publisher J. B. Masterson, who just so happens to be Wooley's chief political backer. Initially, Jennifer and Daniel manifest as white vertical smoky "trails," occasionally hiding in empty, or sometimes not so empty, bottles, some of which are of alcohol. Jennifer persuades Daniel to conjure a human body for her with which to torment Wallace. Daniel needs fire to perform this spell, and so he burns down the Pilgrim Hotel. This serves a dual purpose, as Jennifer uses the emergency to trap Wallace into rescuing her from the burning building. Jennifer tries hard to seduce Wallace without magic. Even though he is attracted to her, he refuses to call off his marriage. Jennifer concocts a love potion, but the scheme goes awry when a painting falls on her, knocking her out. Wallace revives her by giving her the very drink she had intended for him. Daniel conjures himself a body, then he and Jennifer crash the wedding, though they are at cross purposes. Daniel hates all Wooleys and tries to prevent his daughter from helping one of them. His attempts at interference land him in jail, too drunk to remember the spell to turn Wallace into a frog. Meanwhile, bride to be Estelle finds the couple embracing and the wedding is called off. Outraged, Estelle's father J. B. promises to denounce Wallace Wooley in all his newspapers. Wallace finally admits he loves Jennifer, and they elope. Jennifer then casts a spell on all the voters and ballots using witchcraft to fix the election even Wallace's opponent ends up voting for Wallace, and the vote is unanimous. The election's outcome convinces Wallace his new wife is indeed a witch. Daniel warns his daughter that she must be punished for revealing her true nature to a mortal, and takes away her magical powers. In a panic, Jennifer interrupts Wallace's victory speech, imploring him to help her escape. Unfortunately, the taxi they get in to get away is driven by Daniel. He takes the taxi airborne only to crash it into the original tree from the beginning of the story. At the stroke of midnight, Wallace is left with Jennifer's lifeless body, while two plumes of smoke watch. Before they return to the tree, Jennifer asks to watch Wallace's torment. While Daniel gloats, Jennifer reclaims her body, explaining to Wallace, "Love is stronger than witchcraft." She quickly puts the cork into the bottle of liquor her father is hiding in, keeping him drunk and powerless. Years later, Wallace and Jennifer have children. The housekeeper enters to complain about their youngest daughter, who enters pretending to ride a broom, to which Jennifer comments "We're going to have trouble with that one."

Өндіріс

Фильмнің негізін құрайтын романды негізінен 1934 жылы қайтыс болған Торн Смит жазған. Оның қолжазбаларында «Жалынды сиқыршы» деген аяқталмаған романы бар еді. Роман үштен үш бөлігі аяқталғаннан кейін, оның шешімін оның досы Норман Мэтсон жазды және 1941 жылдың шілдесінде жарияланды. Кітап бестселлерге айналды. «Мен сиқыршыға үйлендім» фильмін Paramount Pictures компаниясы түсірді, ал бастапқы атауы «Ол сиқыршыға үйленді» болды. Роберт Пирош сценарий бойынша Трамбомен жұмыс істеу үшін шақырылды. Трамбо Стерджеспен келіспеушіліктерден кейін жобадан шықты. Стерджес режиссер Рене Клермен көркемдік айырмашылықтарға байланысты фильмді аяқтамай тастап кетті және экранда көрсетілгісі келмеді. Диалогқа да үлес қосқан Клер, жазушы Роберт Пирошпен тығыз жұмыс істеген сияқты. Жоэл МакКреа 1941 жылдың желтоқсан айында ер адам рөліне бекітілді. Бірақ 1942 жылдың ақпанында ол жобадан бас тартты; кейін ол «Салливанның саяхаттарында» онымен келіспегендіктен Вероника Лейкпен қайта жұмыс істегісі келмегенін айтты. Марш пен Лейктің арасында да мәселелер туды, бұл Марштың өндіріс алдында Лейктің «ақылсыз, актерлік қабілеті жоқ, шашы ұзын секс-символ» деуінен басталды, ал Лейк Маршты «мақтанғаш, өзіне қызығушылық танытушы» деп атады. Түсірілім кезінде жағдай жақсарған жоқ. Лейк Мартпен әзілдеуге бейім болды, мысалы, Марш оны көтеріп жүретін сахна үшін киімінің астына 40 фунт салмақты жасырды немесе белден жоғары түсірілген кадрды түсіру кезінде аяғын бірнеше рет оның жамбасына тықты. Эстель рөліне Патриция Морисон, ал Дадли рөліне Уолтер Абель қарастырылды. Маргарет Хейз де фильмге қарастырылды және оған сынақтан өтті. «Diabolique» сексен жыл өткен соң келісті: «Бұл керемет күлкілі, әбден қызықты, себебі Лейк ешқашан осылай тартымды болған емес, ерлер пижамасында жүріп, сиқыр жасап, Марштан кейін қуалайды және жамандықтар жасайды. Бұл оның жалғыз фантастикалық фильмі болды және Paramount оны осы жанрда қайтадан сынамағанын түсіну қиын. Оның осыған өте лайықты «басқа әлемдік» келбеті болды (сол шашы, сол дауысы)». Фильм 1990 жылдың 18 шілдесінде АҚШ-та Warner Home Video компаниясымен VHS форматында шығарылды. Фильм 2013 жылдың 8 қазанында АҚШ-та The Criterion Collection компаниясымен DVD және Blu-ray форматында жарық көрді.

The novel upon which the film is based was mainly written by Thorne Smith, who died in 1934. His papers included an unfinished novel entitled The Passionate Witch. Then three quarters complete, its resolution was written by his friend Norman Matson and was published in July 1941. The book became a best seller. I Married a Witch was produced by Paramount Pictures, and had the working title of He Married a Witch. Robert Pirosh was called in to work on the script with Trumbo. Trumbo left the project after clashing with Sturges. Sturges himself left the film before it was completed due to artistic differences with director René Clair, and did not want to receive a screen credit. Clair, who also contributed to the dialogue, apparently worked closely with writer Robert Pirosh. Joel McCrea was originally announced to play the male lead in December 1941. However, by February in 1942, he withdrew from the project; he later said this was because he did not want to work with Veronica Lake again, after not getting along with her on Sullivan's Travels. March and Lake also had problems, beginning with March's pre production comment that Lake was "a brainless little blonde sexpot, void of any acting ability", to which Lake retaliated by calling March a "pompous poseur". Things did not get much better during filming. Lake was prone to playing practical jokes on March, like hiding a 40 pound weight under her dress for a scene in which March had to carry her, or pushing her foot repeatedly into his groin during the filming of a from the waist up shot. Patricia Morison was considered for the role of Estelle, and Walter Abel for Dudley. Margaret Hayes was considered for the film as well, and was screentested. Diabolique agreed, eight decades later. "This is wickedly funny, an absolute delight – due greatly to Lake who was never more alluring, strutting around in men’s pajamas, casting spells, chasing after March and causing devilry. This was her only fantasy movie and it beggars belief that Paramount never tried her again in that genre – she had a vaguely ‘otherworld’ appearance (that hair, that voice) perfect for it." The movie was released on VHS by Warner Home Video in the U. S. on July 18, 1990. The film was released on DVD and Blu ray by The Criterion Collection in the U. S. on October 8, 2013.

Марапаттар мен құрметтер

«Мен бір әйелге үйлендім» фильмі 1943 жылы композитор Рой Уэбб үшін «Драмалық немесе комедиялық фильмнің ең жақсы музыкасы (музыкалық қойылымы)» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығына ие болды.