Джеймс Харрис: Американдық социалист саяхатшысының өмірбаяны

Кіріспе

Американдық саясаткер (1948 жылы туған)

Джеймс Харрис (1948 жылы туған) – американдық коммунист саясаткер және Социалистік жұмысшылар партиясының Ұлттық комитетінің мүшесі. Ол 1996 жылы партияның АҚШ президенттігіне үміткері болып, 8 463 дауыс алды, ал 2000 жылы – 7 378 дауыс алды. Харрис сондай-ақ 2004 және 2008 жылдары Рожер Калеро Никарагуада туылғандықтан, оның дауыс беруге қатысуына рұқсат етілмеген штаттарда оның балама үміткері болды. Жақында Харрис 2009 жылғы Лос-Анджелес қаласының әкімі сайлауында SWP кандидаттығына түсіп, 2 057 дауыс (0,89%) жинады. Харрис бір кезде SWP-ның ұлттық ұйым хатшысы қызметін атқарды. Ол Нью-Йоркте шығатын «The Militant» социалистік апталық газетінің штат жазушысы болды. Ол Оңтүстік Африкадағы апартеидке қарсы күрестің ішкі жағдайларын жазды және 1994 жылы Оңтүстік Африкаға Оңтүстік Африка кәсіподақтарының конгресінің съезіне қатысу үшін барды. 2012 жылдың шілдесінде Харрис Социалистік жұмысшылар партиясының президенттікке кандидаттығына ұсынылып, Маура ДеЛука вице-президенттікке кандидат болды.

Өмір және мансап

Кливленд, Огайо штатында жұмысшы табының афроамерикандық отбасында дүниеге келген Харрис саяси белсенділігін алғаш рет азаматтық құқық қозғалысында бастады. Расистік дискриминацияға қарсы наразылықтардың күшеюімен қаланың ондаған мың афроамерикандық отбасы 1960-шы жылдардың басында мектептерде ереуіл ұйымдастырып, афроамерикандық тарихты оқыту үшін «Азаттық мектептерін» құрды. Жоғары мектепті бітірген соң Харрис Кливленд мемлекеттік университетіне түсті, онда ол Қара студенттер одағының негізін қалаушы мүшесі болды. Ол студенттерін Вьетнам соғысына қарсы демонстрацияларға, сондай-ақ колледждің нәсілшілдік саясатына қарсы акцияларға ұйымдастырды, онда қара студенттердің үлесі өте аз болды. Ол Вьетнам соғысына қарсы студенттік жұмылдыру комитетіне қосылды және кейін Вашингтондағы ұлттық штабта жұмыс істеді. Осы тәжірибелер арқылы ол Жас социалистік альянсқа қосылып, оның жетекшісіне айналды. 1969 жылы Кливлендтегі мектеп кеңесіне Социалистік жұмысшылар партиясының тікелей тізімі бойынша кандидат болды, жақын арада Социалистік жұмысшылар партиясына мүше болды. Куба революциясын қолдаушы Харрис 1969 жылы АҚШ-тан келген жүздеген жастармен бірге Кубаға екінші «Venceremos» бригадасымен қатысты. Бригада мүшелері Кубадағы миллиондаған жұмысшы халықтың қант өндірісін арттыруға ат салысуына қолдау білдіру мақсатында бірнеше ай бойы қант қамысын жинады. Кубалық жұмысшылармен бірге жұмыс істеу және Вьетнам, Корея және басқа елдерден келген еріктілермен кездесу оның интернационализм сезімін күшейтті. Харрис 1970-шы жылдардың басында Атлантаға көшіп, полицияның қатыгездігіне қарсы қара қауымның күресіне қосылды. Сол кезде полицияның арнайы жасақтары бірнеше жас афроамерикандық жігітті өлтірді. Кейін Харрис Атлантадағы қара нәсілділердің құқықтарын қорғаушыларды Бостон қаласында автобуспен тасымалдау және мектептердегі нәсілдік сегрегацияға қарсы күреске қатысуға жұмылдырды. 1977 жылы Харрис Нью-Йоркке көшіп, мектептегі нәсілдік сегрегацияны жою жөніндегі жұмылдыруларға көмектескен Ұлттық студенттік расизмге қарсы коалициясына қосылды. Ол коалицияның ұлттық төрағасы болды. Кейін Харрис Лос-Анджелесте киім фабрикасында жұмыс істеді, себебі SWP киім одақтарында партия мүшелерінен құрылған ұйымдарды құру арқылы өндірістік базасын кеңейтті. Лос-Анджелесте ол қалалық SWP-нің төрағасы болды. Сондай-ақ, ол 1980-шы жылдардың ортасында Никарагуа революциясын қорғауға бригадаларға қатысып, 1980-шы жылдардың басында революциялық Гренадаға сапар шеккен делегацияға қосылды. 1988 жылы Харрис Нью-Йорктен АҚШ Сенатына Социалистік жұмысшылар партиясынан кандидат болды. Харрис 11,239 дауыспен жетінші орынды иеленді. Харрис 1990-шы жылдардың басында Детройтте тұрып жұмыс істеді және ол жердегі United Auto Workers мүшесі болды. Ол Caterpillar компаниясына қарсы ереуілде болған жұмысшылардың еңбек күресіне қолдау көрсетуге көмектесті. Харрис бірнеше ай Иллинойс штатының Пеория қаласында болды, ол UAW мүшелерінің Caterpillar компаниясына қарсы күресіне жауап ретінде Социалистік жұмысшылар партиясының филиалын құруға көмектесті. Харрис өлім жазасын қатаң сынап, Джорджия штатының Валдоста қаласында полицияның қатыгездігіне қарсы күреске белсенді қатысты және Оңтүстік Джорджия қаласында полиция күзетінде қайтыс болған Вилли Джеймс Уильямстың өліміне байланысты құрылған Халық трибуналының жұмысына қатысты.

Born into a working class, African American family in Cleveland, Ohio, Harris first became politically active in the civil rights movement. With growing protests against racist discrimination, tens of thousands of Black families in the city staged a school strike in the early 1960s, setting up "Freedom Schools" to study African American history. On graduating from high school, Harris attended Cleveland State University, where he was a founding member of the Black Student Union. He organized fellow students into demonstrations opposing the Vietnam War as well as actions against racist practices of the college, which then had only a small percentage of Black students. He became a member of the Student Mobilization Committee Against the War in Vietnam and later served on its national staff in Washington, D. C.

Through these experiences he joined and later became a leader of the Young Socialist Alliance. He ran for the school board in Cleveland on the Socialist Workers ticket in 1969, and soon after joined the Socialist Workers Party. A supporter of the Cuban revolution, Harris participated in the second Venceremos Brigade to Cuba in 1969 along with hundreds of other youth from the United States. Brigade members cut sugar cane for a couple of months in an expression of solidarity with the efforts by millions of working people in Cuba to maximize sugar production. Working alongside Cuban workers and meeting volunteers from Vietnam, Korea, and elsewhere deepened his sense of internationalism. Harris moved to Atlanta in the early 1970s, and joined in the struggles of the Black community against police brutality. At the time, a number of young Blacks had been killed by police SWAT squad units. Later Harris helped mobilize supporters of Black rights in Atlanta to join actions in Boston in the battle for busing and school desegregation in that city. In 1977 Harris moved to New York City to join the staff of the National Student Coalition Against Racism, which had helped lead mobilizations for school desegregation. He became a national chairperson of the coalition. Harris later worked in a garment factory in Los Angeles, as the SWP deepened its industrial base by building units of party members in the garment unions. In Los Angeles he was the chairperson of the SWP in the city. He also participated in brigades to defend the Nicaraguan revolution in the mid 1980s, and joined a delegation to visit revolutionary Grenada in the early 1980s. In 1988 Harris was the Socialist Workers Party candidate in New York for the United States Senate. Harris finished seventh with 11,239 votes. Harris lived and worked in Detroit in the early 1990s and was a member of the United Auto Workers there. He helped broaden solidarity with labor struggles such as those of workers on strike against Caterpillar. Harris spent several months in Peoria, Illinois, helping establish a branch of the Socialist Workers Party there in response to the battle by members of the UAW against Caterpillar. Harris is a strong critic of the death penalty and he has been active in a struggle against police brutality in Valdosta, Georgia, and has participated in activity with the People's Tribunal, an organization centered on the death of Willie James Williams, killed while in police custody in that southern Georgia town.