Кіріспе
Ирландиялық әнші (1864–1927)
Джозеф О'Мара (16 шілде 1864 – 5 тамыз 1927) – Виктория және Эдвард дәуірлерінің ирландиялық опера әншісі. Милан, Италияда операны оқығаннан кейін, ол 1891 жылы Лондон сахнасында Артур Салливанның «Ивангое» операсының тенорлық бас рөлінде дебют жасады және жақын арада басқа да операларда өнер көрсетті. 1894 жылы ол алғаш рет Ковент-Гарден театрында өнер көрсетті. Үш жыл бойы ол Драри-Лейндегі Корольдік театрдың жетекші теноры болды, сонымен қатар сол жерде және басқа жерлерде пантомимада ойнады. 1896 жылы ол Чарльз Вильерс Стэнфордтың «Шамус О'Брайен» операсында Майк Мерфи рөлін жасады, сондай-ақ гастрольдік сапарларда және Америкада осы рөлді ойнады. Лондонда концерттік өнер көрсетулерден кейін О'Мара Реджинальд Де Ковеннің «Автожолшы» операсында тенорлық бас рөлді орындау үшін Америкаға қайта оралды. Ол 1902 жылдан 1908 жылға дейін Лондондағы Муди Маннерс опера компаниясының жетекші теноры болды, сонымен қатар компаниямен Ирландияда кеңінен өнер көрсетті. О'Мараға 1908 жылы Лимерик қаласының құрметті азаматтығы берілді, бұл мәртебеге әншінің қол жеткізген жалғыз жағдайы болды. 1908 жылы ол Патрик Бидуэллдің Нью-Йорк қаласындағы Бродвейдегі «Пегги Макри» мюзиклінде өнер көрсетті. 1909 жылы О'Мара Ұлыбританияға оралып, Томас Бичэм компаниясына қосылды, келесі бірнеше жыл бойы тенорлық рөлдерді орындады, сонымен қатар концерттерде өнер көрсетуді жалғастырды. 1912 жылы ол О'Мараның саяхаттайтын опера компаниясын құрды, онда ол 1926 жылы «Лоэнгрин» рөлімен қоштасқанға дейін жетекші тенор болды. Барлығында О'Мара 67 тенорлық рөлді орындады. 1926 жылы ол Ирландияда эфирге шыққан алғашқы тенор болды.
Өмірбаян
Лимерикте (Ирландия) туған О'Мара, саясаткер және бекон фабрикасының иесі Джеймс О'Мараның он үш баласының екіншісі болды. Анасы Ханора Фоли, О'Мара жасөспірім шағында қайтыс болды. Ол иезуиттер мектебі, "Кресент колледжінде" білім алды. Бала кезінде Лимериктегі Сент-Джон соборында хорға қатысып ән шырқады. Он сегіз жасында бір жылға Дунди мен Калькутта қалалары арасында теңіз саяхаты жасады, содан кейін теңізде өмір сүруге деген құштарлығынан толыққанды айығып, әкесінің бизнесіне қайта оралды.
Ерте мансап
Досы Дж. Ф. Мюррейдің ынталандыруымен О'Мара Миланда Синьор Мореттиден екі жыл опера өнерін оқыды. 1891 жылы ол Лондондағы жаңа салынған Корольдік ағылшын опера үйінде Артур Салливанның (Гилберт пен Салливаннан) «Иванхо» операсының түпнұсқалық қойылымындағы бас рөлді орындап, алғаш рет Лондон сахнасына шықты. Осыдан кейін сол опера театрында «Ла Башош» қойылымы болды, сосын ол оқуын жалғастыру үшін Миланға қайтып келді. 1893 жылдан 1894 жылға дейін ол Сер Аугуст Харристің итальяндық опера компаниясымен Ұлыбритания мен Ирландияда гастрольде болып, «Кавальерия рустикана», «Фауст», «Пальяччи», «Кармен», «Лоэнгрин» және «Майстерзінгерлер» сияқты опералардағы басты тенорлық рөлдерді орындады. Оның күшті Heldentenor дауысы соңғы екі рөлге ерекше сай келді, сонымен қатар компаниямен бірге Ирландияда да көп өнер көрсетті. О'Мараға 1908 жылы Лимерик қаласының құрметті азаматтығы берілді, бұл мәртебеге әншінің ие болған жалғыз жағдайы болды. О'Мара Ирландия және ирланд тенорлары үшін бірнеше «алғашқы» жетістіктерге қол жеткізді: ол Ирландияда «Глоконда» операсындағы Энцо және 1908 жылы «Богема» операсындағы Родольфо рөлін алғаш орындаған тенор болды. Кейін ол Ирландияда Каварадосси рөлін алғаш орындады және сол маусымда «Самсон мен Далила» операсының ирланд премьерасында қатысты. О'Мараның даңқы 1908 жылы Нью-Йорктегі Бродвей театрында Патрик Бидуэллдің «Пегги Макри» мюзиклінде ойнаған кезде одан да артты, ол өзінің әншілік шеберлігінен бөлек, актерлік өнері үшін де бірауызды түрде мақтауға ие болды. 1909 жылы О'Мара Ұлыбританияға оралып, Томас Бичэм компаниясына қосылды, келесі бірнеше жылда «Кармен», «Фауст» және «Хоффманның әңгімелері» сияқты операларда ән шырқады, сонымен қатар концерттерде өнер көрсетуді жалғастырды. О'Мараның 1901 жылғы жазбасы сақталған, ол 1992 жылғы 25 қазанда RTÉ Radio 1 арнасының «Mo Cheol Thu» бағдарламасында көрсетілді. Оның жазбаларына 1902 жылы Лэндон Рональдтың «Сәуірде туған күн» және «Дос және ғашық» әндері, сондай-ақ 1911 жылы Шеймус О'Брайеннің «Охоне! Мен жас кезімде» әні кірді.
О'Мараның саяхаттау опера компаниясы және соңғы жылдары
1912 жылы ол О'Мараның саяхаттау опералық труппасын құрды, онда ол 1926 жылға дейін жетекші тенор болды. 1913 жылы ол Дублин маусымын «Гугеноттар» операсында Рауль рөлін орындаумен ашты. Лидстегі Корольдік театрда оның труппасы 1918 жылы Пуччинидің «Богема» және «Мадам Баттерфляй» операларын, ал 1921 жылы Вердидің «Риголетто» операсын қойды. Труппа сонымен қатар Майкл Балфтың көптеген шығармаларын жаңартып қойды. Барлығында О'Мара 67 тенорлық рөлді орындады. 1918 жылғы ақпанда Дублиннің «Irish Times» газеті былай деп жазды: «Мырза О'Мараның «Лоэнгрин» рөлі, менің ойымша, оның ең жақсы рөлдерінің бірі. Ол «Таннгейзер» сияқты құштарлықтың қызыл жалыны емес, ол таза вокалдық шеберлік, тыныш қадір-қасиет, сабырлы және рухани мінезді талап етеді. Бірақ, бәрінен бұрын, оның артында мол қуаттың резерві бар. Мырза О'Марадан біз алған сабақ – оның Лоэнгрині басқа бір әлемнен келгенін және ешбір жер бетіндегі ханзада оны тоқтатуға күші жетпейтінін ешқашан ұмытпау. О'Мара өте ықыласпен ән шырқады». Оның сахнадан қалысқан соңғы қойылымы 1926 жылы «Лоэнгрин» рөлінде болды. 1926 жылы О'Мара Ирландиядағы жаңа радиостанцияның (Raidio 2RN – қазіргі R.T.É.) ашылуында эфирге шыққан алғашқы тенор болды. Ол әйелімен бес бала өсірді: Айлин, Нора, Пауэр, Моя және Джой. О'Мара Дублинде 63 жасында дүние салды.