Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Aston Martin DB Mark III көлігін қараңыз, ол көбінесе "DB3" деп аталады.
See Aston Martin DB Mark III for the road car often called "DB3"
Aston Martin DB3 және одан кейінгі DB3S – 1950 жылдары салынған спорттық жарыс машиналары. Олар DB2-нің кейбір бөліктерін пайдаланғанмен, жарыс үшін арнайы жасалғандықтан айтарлықтай ерекшеленді. Алғашқы өзгерістерді бұрынғы Auto Union инженері Эберран фон Эберхорст жасаған, бірақ кейінірек DB3S жұмысын басқалар атқарды.
The Aston Martin DB3 and later DB3S were sports racing cars built in the 1950s. Although they used some DB2 parts, they were quite different, being designed specially for racing. The original modifications were done by ex Auto Union engineer, Eberan von Eberhorst, though others handled the later DB3S work.
DB3
DB3 1951 жылы DB2 Vantage-дан алынған 133 а.к. (99 кВт) 2.6 л Lagonda тік 6 қозғалтқышымен ұсынылды. Көлік сәттілікке жете алмады, сондықтан 1952 жылдың маусымында 163 а.к. (122 кВт) қуат беретін үлкен 2.9 л қозғалтқыш енгізілді. 1952 жылы Silverstone трассасында өткен жарыста (2.6 л нұсқасында) 2-орын, 3-орын және 4-орынды иеленді, бірақ Jaguar C Type көлігінен кейін қалды. Көліктер Ле-Ман жарысынан шығарылды, бірақ Гудвудта 9 сағаттық жарысты жеңіп алды. 1953 жылы Парнелл/Абекассис басқарған DB3 Себринг 12 сағаттық жарысында 2-орынды алды, бұл Әлемдік спорттық автомобильдер чемпионатының ашылу жарысы болатын, ал Миль Мильяның екінші кезеңінде Рег Парнелл DB3 көлігімен 5-орынға ие болды, бұл итальяндық классикада британдық спорттық автомобильдердің жеткен ең жоғары нәтижесі. Содан кейін бұл көлік Астонның жетекші моделі ретінде DB3S көлігімен алмастырылды.
The DB3 was introduced in 1951 with a 133 hp (99 kW) 2.6 L Lagonda straight 6 engine from the DB2 Vantage. The car was unsuccessful, so a larger 2.9 L engine, producing 163 hp (122 kW), was introduced in June 1952. The car was placed 2nd, 3rd, and 4th at Silverstone May 1952 (in 2.6 L form) that year behind a Jaguar C Type. The cars were forced out of Le Mans, but did claim the 9 hour race at Goodwood. In 1953 a DB3 driven by Parnell/Abecassis placed 2nd at the Sebring 12 Hours, the opening race in the World Sports Car Championship, behind a Cunningham CR4 and then at the second round at the Mille Miglia, Reg Parnell drove a DB3 to 5th place, the highest position ever reached by a British sports car in the Italian classic. The car was then replaced as Astons front line car by the DB3S.
Шасси нөмірлері
1951 және 1953 жылдар аралығында DB3/1-ден DB3/10-ға дейінгі шасси нөмірлерімен барлығы 10 DB3 жасалды. 1-ден 5-ге дейінгі машиналар зауыттың жарыс машиналары ретінде, ал 6-дан 10-ға дейінгі машиналар клиенттерге сатылды. Шасси нөмірі 1 1953 жылы Эрик Форрест Гринге сатылды, осымен оның жарыс өмірі аяқталды; алайда, ол оны 1954 жылғы 1000 км Буэнос-Айрес жарысында бір рет қана пайдаланды. Автомобиль апатқа ұшырап, өрт шығып, пилотының қаза болуына әкелді. Апаттан кейін шасси 1 жөнделіп, қайта құрастырылды және оның ұлы Джек жарыстарда пайдаланды.
In total 10 DB3s were made between 1951 and 1953, with chassis numbers from DB3/1 to DB3/10. Cars 1 to 5 being used as works cars and cars 6 to 10 being sold as customer cars. Ended her sporting life, chassis number 1 was sold to Eric Forrest Greene in 1953; unfortunately he only used once, at the 1954 1000 km Buenos Aires. The car crashed and fired, causing the death of his pilot. After the accident, the chassis 1 was repaired and reformed, and used in competition by the son Jack.
Купелер
Бірнеше Aston Martin DB3 машиналары жылдар бойы купе стиліндегі кузовтармен жабдықталды. Сол жақтағы суретте 2008 жылғы Сильверстоун Классикасындағы Aston Martin DB3/7 купесі көрсетілген.
Several Aston Martin DB3s have received coupé style bodies over the years. Pictured left is Aston Martin DB3/7 Coupé at Silverstone Classic 2008
DB3S
DB3S 1953 жылы ұсынылған машинаның жеңілдетілген нұсқасы болды. Ол біршама табыстырақ болды және 1956 жылға дейін өндірілді. Алғашқыда екі "зауыттық" купе нұсқасы да салынды. 1956 жылы DB3S, 1959 жылғы Ле-Манның 24 сағаттық жарысын жеңіп алған DBR1 машинасымен ауыстырылды.
The DB3S was a lighter version of the car, introduced in 1953. It was somewhat more successful, and was produced until 1956. Originally two 'works' coupé versions were also built. In 1956 the DB3S was replaced by the DBR1, which claimed victory in the 1959 24 Hours of Le Mans.