Эдвард Леонард Эллингтон: Британ әскери қолбасшысының өмірбаяны
Edward Ellington
Эдвард Леонард Эллингтон: британдық әскери қолбасшы, RAF маршалы (1877-1967). Бірінші және екінші дүниежүзілік соғыстардағы рөлі, 'Scheme F' жоспары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық армияның генерал-майтары және Корольдік әуе күштері маршалы (1877–1967) британдық RAF офицері.
British Army general and Marshal of the Royal Air Force (1877–1967)
the British RAF officer
Корольдік әуе күштері маршалы сэр Эдвард Леонард Эллингтон (30 желтоқсан 1877 – 13 маусым 1967) Корольдік әуе күштерінің жоғары офицері болды. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыста штаб офицері ретінде, содан кейін әскери авиацияның бас директоры, ал кейіннен жабдықтың бас бақылаушысы болып қызмет етті. Соғыс аралық жылдары ол Таяу Шығыста, Үндістанда және Иракта командалық лауазымдарда болды. 1930 жылдардың ортасында Әуе штабының бастығы болып қызмет еткен ол «F схемасы» деп белгілі жоспарды іске асырды. Бұл жоспар Гитлер Германиясының қатеріне қарсы тұру үшін үш жыл ішінде Корольдік әуе күштерінің құрамын 187 эскадрильяға дейін ұлғайтуды көздеді (әр екі истребитель эскадрильясына бес бомбалаушы эскадрилья, сол кездегі бомбалаушылық стратегияның басымдығын көрсетеді). Сондай-ақ ол «Ұлыбританияның әуе қорғанысы» деп аталған құраманы таратып, оның орнына RAF Fighter Command, RAF Bomber Command, RAF Coastal Command және RAF Training Command құрды. 1940 жылы зейнетке шыққанға дейін ол RAF бас инспекторы болып қызмет етті.
Marshal of the Royal Air Force Sir Edward Leonard Ellington, (30 December 1877 – 13 June 1967) was a senior officer in the Royal Air Force. He served in the First World War as a staff officer and then as director general of military aeronautics and subsequently as controller general of equipment. In the inter war years he held command positions in the Middle East, in India and then in Iraq. He served as Chief of the Air Staff in the mid 1930s and in that role he implemented a plan, known as 'Scheme F'. This scheme implemented an increase in the size of the Royal Air Force to 187 squadrons (five bomber squadrons for every two fighter squadrons, reflecting the dominance of the bomber strategy at the time) within three years to counter the threat from Hitler's Germany. He also broke up the command known as "Air Defence of Great Britain" to create RAF Fighter Command, RAF Bomber Command, RAF Coastal Command and RAF Training Command. He then served as Inspector General of the RAF until his retirement in 1940.
Ерте мансап
Эдвард Байзанд Эллингтон мен Марион Флоренс (Леонард туған есімі) ұлы болып туған Эллингтон Клифтон колледжінде білім алған. Патшалық әскери академиясының Вулвич мектебінде оқығаннан кейін, 1897 жылдың 1 қыркүйегінде Корольдік далалық артиллерияға кірісті. 1900 жылдың 1 қыркүйегінде лейтенант, ал 1904 жылдың 27 сәуірінде капитан рөліне көтерілді. 1908 жылы Портсмут қаласындағы Корольдік теңіз соғыс колледжіне оқуға түскеннен кейін, 1909 жылдың 24 тамызында Соғыс кеңсесіне жіберілді және 1910 жылдың 9 тамызында штаб офицері болды. 1912 жылы ұшуды үйреніп, 1 қазан 1912 жылы Корольдік аэронавтика клубының №305 сертификатын алды. 1912 жылдың қараша айында Әуе комитетінің хатшысы, ал 1913 жылдың мамыр айында Әскери аэронавтика дирекциясында штаб офицері болды. Содан кейін 1913 жылдың 17 желтоқсанында Корольдік ұшу корпусының резервіне жіберілді.
Born the son of Edward Bayzand Ellington and Marion Florence (née Leonard), Ellington was educated at Clifton College. After attending the Royal Military Academy Woolwich, Ellington was commissioned into the Royal Field Artillery on 1 September 1897. He was promoted to lieutenant on 1 September 1900 and to captain on 27 April 1904. After attending the Royal Naval War College, Portsmouth in 1908, he was posted to the War Office on 24 August 1909 and became a staff officer there on 9 August 1910. He learned to fly in 1912 and was awarded Royal Aero Club certificate No. 305 on 1 October 1912. He went on to be secretary to the Air Committee in November 1912 and a staff officer in the Directorate of Military Aeronautics in May 1913 and was then transferred to the Reserve of the Royal Flying Corps on 17 December 1913.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Эллингтон Орталық ұшу мектебінде оқып жатты. 1914 жылдың 5 қазанында ол ұшқыштарға емес, Франциядағы Британ экспедициялық корпусы штаб-пәтерінде генерал-квартирмейстердің орынбасары болып тағайындалды. 1915 жылдың 6 наурызында ол подполковник шеніне көтеріліп, 2-ші кавалерия дивизиясының адъютанты және генерал-квартирмейстерінің көмекшісі болып бекітілді. Содан кейін, 1916 жылдың 5 ақпанынан бастап Императорлық Бас штаб бастығының бөлімінде қызмет етті. 1917 жылдың 20 қарашасында ол Соғыс министрлігінде генерал-майор Джон Салмонд басқаратын әскери авиация бас директорының орынбасары болды. 1918 жылдың 18 қаңтарында Эллингтон Джон Салмондты бастық директор ретінде алмастырды, және Корольдік әуе күштері құрылғанға дейін, 1918 жылғы сәуірге дейін осы лауазымды сақтап қалды. 1918 жылғы сәуірде ол генерал-майордың мерзімдік шеніне көтеріліп, техникалық жабдықты бақылау жөніндегі басқарушы болып тағайындалды, ал 1917 жылдың 1 маусымында Ресейдің 2-дәрежелі Санкт-Станислав орденімен марапатталды. 1919 жылдың 1 қаңтарында соғыстағы қызметтері үшін Бат орденінің серігі атағына ие болды.
When the First World War started, Ellington was under training at the Central Flying School. On 5 October 1914, he was sent, not to a flying post but to be the Deputy Assistant Quartermaster General at the headquarters of the British Expeditionary Force in France. On 6 March 1915 he was granted a brevet promotion to lieutenant colonel and posted as the assistant adjutant and quartermaster general of the 2nd Cavalry Division. then, from 5 February 1916 with the department of the Chief of the Imperial General Staff, On 20 November 1917 he was made the deputy director general of military aeronautics under Major General John Salmond at the War Office. Ellington succeeded John Salmond as director general on 18 January 1918, holding the post until it was disestablished with the creation of the Royal Air Force in April 1918. He was promoted to the temporary rank of major general and appointed acting Controller General of Equipment in April 1918, and awarded the Russian Order of Saint Stanislaus, 2nd Class on 1 June 1917. He was appointed a Companion of the Order of the Bath for services during the war on 1 January 1919.
Соғыс аралығы
1919 жылы сәуірде Эллингтонның лауазымы Жеткізу және зерттеулер бас директоры болып қайта бекітілді және 1919 жылғы 3 маусымда Британ империясы орденінің командирі дәрежесіне ие болды. 1919 жылғы тамызда Корольдік әуе күштеріне генерал-майор шенімен тұрақты қызметке қабылданды (кейін жақын арада әуе вице-маршалы болып қайта тағайындалды). 1920 жылғы туған күніне орай Бат орденінің кавалер-командоры атағын алған ол, 1922 жылғы наурыз айында RAF Орта Шығыс әуе күштерінің қолбасшысы болды. 1930 жылғы 27 ақпанда Корольдің жеке авиациялық көмекшісі болып тағайындалды және 1931 жылғы 26 қыркүйекте Әуе күштері штабының жеке құрам жөніндегі мүшесі болды, 1933 жылғы 1 қаңтарда әуе маршалы шеніне көтерілді. Эллингтон 1933 жылғы 22 мамырда Әуе күштері штабының бастығы болып тағайындалды. Ол Корольдік әуе күштері маршалы сэр Джон Салмондты алмастырды, ол ағасы – әуе маршалы сэр Джеффри Салмондтың кенеттен қайтыс болуынан кейін бұл лауазымды уақытша атқарып тұрған болатын. Әуе күштерін кеңейту мақсатында ол RAF-тің ішкі құрамаларын қайта ұйымдастырды, Ұлыбританияның әуе қорғанысы, Ішкі команда, RAF Cranwell (RAF Кадеттер колледжі) және RAF Halton (No 1 Техникалық оқу мектебі (оқушылар)) негізінде RAF Истребительдер командасы, RAF Бомбалаушылар командасы және RAF Оқу командасын құрды, сондай-ақ Жағалау аймағын RAF Жағалау командасы деп атады. Ол 1935 жылғы туған күніне орай Бат орденінің Ұлы кресімен марапатталды. 1936 жылғы қаңтарда король Георг V-нің қоштасу рәсіміне қатысты және 1937 жылғы 1 қаңтарда Корольдік әуе күштері маршалына көтерілгеннен кейін 1937 жылғы мамыр айында Георг VI-ның тәж кию рәсіміне қатысты. Әуе күштері штабының бастығы лауазымынан босатылғаннан кейін Эллингтон 1937 жылғы 1 қыркүйекте RAF бас инспекторы болды. 1938 жылы Эллингтон Австралияға сапар шегіп, Австралия Корольдік әуе күштерінің стандартын тексерді. Оның есебі RAAF-тың операциялық мүмкіндіктерін және қауіпсіздік стандарттарын қатты сынады. 1938 жылғы шілдеде есеп жарияланғаннан кейін Австралия үкіметі әуе вице-маршалы Ричард Уильямсты RAAF Әуе күштері штабының бастығы лауазымынан босатылған. 1939 жылғы шілдеде Эллингтонның бас инспектор лауазымына әуе маршалы сэр Чарльз Бернетт қосылды, ол 1940 жылы RAAF Әуе күштері штабының бастығы болады. Эллингтон 1940 жылғы 4 сәуірде, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін зейнетке шықты және 1967 жылғы 13 маусымда Лондонның Scio House ауруханасында жүрек тамырларының тамысуынан қайтыс болды.
Ellington's role was re designated as Director General of Supply and Research in April 1919 and, having been appointed a Commander of the Order of the British Empire on 3 June 1919, he was awarded a permanent commission in the Royal Air Force as a major general in August 1919 (shortly afterwards redesignated as an air vice marshal). Advanced to Knight Commander of the Order of the Bath in the 1920 Birthday Honours he became Air Officer Commanding RAF Middle East in March 1922. He was appointed Principal Air Aide de Camp to the King on 27 February 1930 and became Air Member for Personnel on 26 September 1931, receiving promotion to air chief marshal on 1 January 1933. Ellington was appointed Chief of the Air Staff on 22 May 1933. He succeeded Marshal of the Royal Air Force Sir John Salmond, who was acting in the role following the sudden death of his brother Air Chief Marshal Sir Geoffrey Salmond, who had only become Chief of the Air Staff in April. To facilitate expansion, he reorganized the Home RAF commands forming RAF Fighter Command, RAF Bomber Command and RAF Training Command from Air Defence of Great Britain, Inland Command, RAF Cranwell (RAF Cadet College), and RAF Halton (No 1 School of Technical Training (Apprentices)) and renaming Coastal Area as RAF Coastal Command. He was advanced to Knight Grand Cross of the Order of the Bath in the 1935 Birthday Honours. He attended the funeral of King George V in January 1936 and, having been promoted to marshal of the Royal Air Force on 1 January 1937, he attended the coronation of George VI in May 1937. Following completion of his term as Chief of the Air Staff, Ellington became Inspector General of the RAF on 1 September 1937. It was in his capacity as inspector general that in 1938 Ellington visited Australia to investigate standards in the Royal Australian Air Force. His report strongly criticised the RAAF's operational capability and safety standards. Following the publication of the report in July 1938, the Australian Government dismissed Air Vice Marshal Richard Williams from his post as RAAF Chief of the Air Staff. In July 1939 Ellington was augmented in his post as inspector general by Air Marshal Sir Charles Burnett, who would become the RAAF's Chief of the Air Staff in 1940. Ellington retired on 4 April 1940, shortly after the start of the Second World War. and died on 13 June 1967 from coronary thrombosis at Scio House Hospital in London.