Кіріспе
Корольдік әуе күштерінің шабуылдық басқаруы – 1968 жылдан 2007 жылға дейін Ұлыбританияның басым бөлігі бомбалаушы және истребитель авиациясын басқарған әскери құрылым. 2007 жылы ол Жеке құрам және оқу басқаруымен бірігіп, біртұтас Әуе басқаруын құрды. Соңғы кезде ол екі құрамадан тұрды – 1-топ RAF және 2-топ RAF. Соңғы Бас қолбасшы – Әуе маршалы сэр Джо Френч.
The Royal Air Force's Strike Command was the military formation which controlled the majority of the United Kingdom's bomber and fighter aircraft from 1968 until 2007 when it merged with Personnel and Training Command to form the single Air Command. It latterly consisted of two formations – No. 1 Group RAF and No. 2 Group RAF. The last Commander in Chief was Air Chief Marshal Sir Joe French.
Тарих
Шабуыл командалығы 1968 жылдың 30 сәуірінде Бомбалау командалығы мен Жауынгерлік командалықтың бірігуі арқылы құрылды, олар тиісінше №1 топ және №11 топқа айналды. 1969 жылдың 1 қаңтарында Сигналдар командалығы, ал 1969 жылдың 28 қарашасында Жағалау командалығы қосылды, олар №18 RAF тобы болды. Бұрынғы Жағалау командалығының құрамындағы топтар Солтүстік теңіз әуе аймағы және Оңтүстік теңіз әуе аймағына айналды. Әуе қолдауы командалығы (бұрынғы Көлік командалығы) 1972 жылдың 1 қыркүйегінде қосылды, одан кейін №46 RAF тобы болды.
НАТО-ның рөлі
1975 жылы бұл команда НАТО-ның, сондай-ақ Ұлыбритания Әуе күштерінің (UKAIR) Бас қолбасшысы қызметін бірдей атқарды. UKAIR Бельгиядағы Монста орналасқан НАТО-ның Еуропалық одақтас қолбасшылығының құрамында болды. Варшава шартымен соғыс жағдайында бұл команда Ұлыбританиядағы барлық Корольдік Әуе күштерінің бөлімшелеріне, сондай-ақ RAF Mildenhall базасында дислокацияланған АҚШ Әуе күштерінің үшінші әуе күштеріне және оларға бағынышты қанаттар мен эскадрильяларға басшылық ететін еді. АҚШ-тан қосымша күштер келіп түсуі, сондай-ақ басқа еуропалық майданға ауысатын бөлімшелер де UKAIR-дің бағынысында болар еді.
Суық соғыстан кейінгі кезең
RAF Германия 1993 жылғы 1 сәуірде No. 2 (Бомбалаушы) тобы ретінде таратылды. 2000 жылғы 1 сәуірден бастап құрылымы өзгертіліп, No. 1 тобы тактикалық жылдам әуе күштерімен, No. 2 тобы әуе көлігі, әуеде жанармай құю, барлау, RAF полкі және No. 32 (Корольдік) RAF эскадрильясымен қамтамасыз етілді. No. 3 тобына Nimrod ұзақ қашықтықтағы теңіздік патрульдеу ұшақтары, іздеу-құтқару тікұшақтары және бастапқыда Joint Force 2000, кейін Joint Force Harrier болып өзгерген бірлескен күштер кірді. Әскери-теңіз авиациясының бас офицері No. 3 топқа басшылық етуге көшті, алғашқы иеленушісі контр-адмирал Иэн Хендерсон болды. "Құрылымның ядросында әуе күштеріне жауапты штабтың операциялар жөніндегі бастығының орынбасарына бағынышты орталық әуе штабтары, ағымдағы операциялар, бірлескен оқулар және күштерді дамыту жатты". Уоддингтондағы Әуе соғыс орталығы және Уксбридждегі Әскери әуе қозғалысын ұйымдастыру орталығы да Шабуыл командасына қосылды. RAF-тің Процесс және Ұйымды қарау қорытындысы бойынша Шабуыл командасы мен Персонал және Оқу командасы бір командалық бас кеңседе орналасуы керек болды: кейіннен екі команда да Хай-Уайкомбте орналасуы шешілді және 2007 жылы Шабуыл командасы мен Персонал және Оқу командасы бірігіп, бір команда – Әуе командасы құрылды.