Кіріспе

Ақын немесе ақын ( , ,; екі жазу түрі де – aqın немесе اقىن) – қазақ және қырғыз мәдениеттеріндегі импровизациялық ақын және әнші. Ақындар жыраулар мен манасшылардан өзгеше, олар ән орындаушылар немесе дастандарды айтушылар. Айтıs немесе айтыс деп аталатын ән сайыстарында ақындар ән сияқты декламация түрінде импровизация жасайды, көбінесе домбыраның (қазақтарда) немесе комуздың (қырғыздарда) қосылуымен. Кеңес одағына дейінгі Орталық Азиядағы көшпелі өмір салты мен көптеген ауыл тұрғындарының сауатсыздығы тұсында ақындар халықтың ой-сезімін білдіруде, әлеуметтік жамандықтарды әшкерелеуде және батырларды дәріптеуде маңызды рөл атқарды. Кеңес дәуірінде олардың репертуарына Ленинге мадақ әндері енді. Қазіргі ақындар өздерінің жаңадан жазған ән мәтіндері мен өлеңдерін де жариялай алады.

Қазақ ақындары

Қазақтың танымал тарихи ақындары: Жаңақ Қамбарулы (1760–1857), Махамбет Өтемісұлы (1804–1846), Сүйінбай Аронұлы (1815–1898), Шерныз Жарылғасов (1817–1881), Біржан Сал Қоңырбайұлы (1834–1897), Зиас Байжанов (1835–1929), Ақан Сері Коррамсаұлы (1843–1913), Жамбыл Жабаев (1846–1945), Ғазиз Фиресов (1930 жылға дейін), Кенен Әзірбаев (1884–1976), және Ақтан Керейұлы. Ақындар көбінесе толық импровизация жасайды, қоғамдағы кез келген құбылысқа немесе жалпыұлттық мерекелердегі жағдайға тікелей жауап береді. Мерекелерде ақындар сайысы жиі өткізіледі. Мұндай сайыста ақындар бір-бірін әйелдеп, қызықты әңгімелер айтысады немесе кез келген тақырыпты таңдайды. Кейде билік өкілдері мүліктік мәселелерге немесе саясаткерлерге қатысты айтысқа цензура салуға тырысады. Көшпелі өмір салты мен ақындар өнерінің жылдамдығы бұрынғыда шығармаларын жазып, сақтап қалуға мүмкіндік бермеді. Ақындардың көптеген шығармалары жоғалып кетті.

Қырғыз ақындары

Қырғыздың танымал ақындары: Қалығұл, Арстанбек, Солтонбай, Тоқтағұл Сатылғанов, Тоғалақ Молдо, Қылычты, Найманбай, Қалмырза, Ешманбет және Бекназар. Кейде манасшылар да ақындардың жекелеген әңгіме айтушылар тобы ретінде қарастырылады.