Көркем суретшілер үшін модельдер

Кіріспе

Суретшіге позирлік ететін адам

Көркем модельдер шығармашылық процестің бір бөлігі ретінде, көбінесе жалаңаш күйінде суретшілерге позирлік етеді, бұл көркем туындыда адам денесінің бейнесін беруге мүмкіндік береді. Модельдеу кәсібі ретінде, бұл жиі қиын "дене жұмысын" – қажетті уақыт бойы позицияны ұстап тұруды, түрлі қызықты поздарда тұрудың "эстетикалық жұмысын" және әлеуметтік тұрғыдан екіұшты рөлді сақтаудың "эмоционалдық жұмысын" талап етеді. Жалаңаш модельдердің рөлі көркемдік практиканың қажетті бөлігі ретінде орнықты болғанымен, қоғамдық жалаңаштық әлі де құқық бұзушылық болып саналады және модельдер стигматизацияға немесе қанауға ұшырауы мүмкін. Суретшілер өз отбасы мүшелері мен достарына да позирлік ұсынуларын сұрауы мүмкін, әсіресе костюмді кейіпкерлер бейнеленген туындылар үшін. Көркем модельдер және олардың өнер туындыларын жасаудағы рөлі туралы көпшіліктің пікірі мифологияға, сән модельдеуін немесе эротикалық қойылымдармен шатастыруға, сондай-ақ бұқаралық ақпарат құралдарындағы көркем модельдердің бейнесіне негізделген. Жиі кездесетін түйін – модельдер, туынды үшін нысан болғаннан өзге, шабыт көзі немесе муза ретінде қарастырылады, оларсыз өнер тумайды. Тағы бір танымал әңгіме – әйел модельдің ер суретшінің сүйіктісі болуы, кейбіреулері оның әйеліне айналады. Сонымен қатар, суретшінің басқа адамды суреттеуге эмоционалды немесе эмпатиялық байланысы бар, ол басқа ешбір нысанмен мүмкін емес. "Тірі сабақ" деп аталатын сабақтар өнер колледждерінің оқу бағдарламасының маңызды бөлігіне айналды. Сабақта, адам денесін әртүрлі пішінде, жаста және ұлттық ерекшеліктерінде суреттеуді үйрену мақсатымен, позицияны ұстай алатын кез келген адам модель бола алады.

Үлгілердің рөлі

Суретшілер достары мен туыстарын модель ретінде пайдалануы мүмкін, бірақ көбінесе модельдер – біліктілігі мен тәжірибесі бар, ақы алатын мамандар. Олар көбінесе толық жұмыспен қамтылмайды, егер модельдік жұмыс табыс көзі болса, олар жұмысшы немесе тәуелсіз мердігер болуы керек. Ақы төленген модельдер әдетте жұмыстың анонимді және танылмаған нысандары болып табылады. Модельдерді көбінесе өнер мектептері немесе модельдің құнын бөлісу үшін жиналатын суретшілердің бейресми топтары жалдайды. Кәсіби суретшілер де модельдерді жеке түрде жалдайды. Иллюстрацияда коммерциялық мақсаттар эстетикалық мақсаттардан басым болғанымен, оның көркем жұмыстарында модельдер жиі қолданылады. Мысалы, Норман Роквелл өзінің коммерциялық және көркем туындылары үшін достары мен көршілерін модель ретінде пайдаланды. 20-шы ғасырдың екінші жартысында абстракцияның өнер әлемінде басым болуы, бейнелеуші суретшілерді қоспағанда, кәсіби суретшілердің модельдерге деген қажеттілігін азайтты. Дегенмен, өнер мектептерінде тірі табиғаттан сурет салу толық көркем білім алу үшін қажетті оқытудың маңызды бөлігі болып қала берді. АҚШ-тағы ұқсас ұйым, Калифорниядағы «Bay Area Models Guild» 1946 жылы Флоренс Визингер Аллен құрды. Австралия мен Швецияда да мұндай топтар бар. Бұл топтар ең төменгі жалақы мөлшері мен еңбек жағдайларын белгілеуге тырысуы мүмкін, бірақ модельдер ереуілге шығу үшін жеткілікті деңгейде ұйымдасқан жағдайлар сирек кездеседі.

Сыртқы келбеті/жасы/жынысы

Коммерциялық модельдеуден өзгеше, өнер мектебінің сыныптарында модельдеудің мақсаты – өнер студенттеріне әртүрлі дене бітімі, жынысы, жасы және ұлты бар адамдарды сурет салуды үйрету. Балалардың көбінесе сабақтарда жалаңаш модель болуына рұқсат етілмейді. Ең төменгі жас шегі әртүрлі болуы мүмкін, бірақ көбінесе 15-18 жас аралығында болады. Бұл жыныстық сипатта болмаса да, келісім беру жасына (яғни, осы жасқа немесе одан сәл кіші жасқа) байланысты болуы мүмкін. Кішкентай балалар модель болуға қолайлы емес, себебі олар ұзақ уақыт бойы қозғалмай тұруға шамалары жетпейді. Мэри Гордон осындай көптеген суреттерді, көркемдік құндылығына қарамастан, балаларды жыныстық тұрғыдан ұстану деп сипаттады. Манн бұл сынға жауап ретінде суреттердің спонтанды және табиғи болғанын, көрерменнің ойынша ғана жыныстық мағынаға ие екенін айтты. Көп танылмаған фотографтар өз балаларының ұқсас суреттері үшін балаларды зәбірлеуде күдіктелді, бірақ сотталған жоқ. Джок Стерджес натуристердің бүкіл отбасын суретке түсірген, бұл фотолаборатория қызметкері суреттер туралы хабарлағаннан кейін ФБР тергеуін бастауға себеп болды, алайда ешқандай айыптау қойылған жоқ. Қоғамдағы гендерлік рөлдер мен стереотиптер ер және әйел модельдердің тәжірибесінде әртүрліше көрінеді, сондай-ақ өнермен айналыспайтын адамдар біреудің жалаңаш модель екенін білгенде әртүрлі реакция жасайды. Дегенмен, ер және әйел модельдер екеуі де модельдік карьерасын өзге әлеуметтік байланыстарынан ажыратып ұстауға бейім, себебі себептері әртүрлі. Ерлердің жалаңаш бейнесіне қатысты көзқарастар, ерлер суретшілердің ер модельдермен жұмыс істеген кездегі гомосексуализм мәселесі және өнерде әйел бейнесіне басымдық беру ер модельдерге мүмкіндіктерді азайтуы мүмкін. 2018 жылы Бостонда құрылған ұйым, кейін Флоридаға көшіп, қазір онлайн кеңістікте белсенді түрде дамуда.

Модель ретінде жұмыс істеу

Жылаңаш түсу дене және жаны түрлі қиындықтарға толы, бірақ модельдер бұл еңбектің нәтижесін бағалайды және шығармашылық өнер саласындағы өз үлесіне риза болады.

Дене еңбегі

Поза жасағанда модель көбінесе мүлдем қозғалмауы керек және үзілістен кейін дәл сол поздан бастауы тиіс. Кейде поздар күтпеген мәселе тудыруы мүмкін, мысалы, қан ағынының бұзылуынан модель есінен тануы мүмкін. Алғаш рет позицияда тұру көбінесе уайымға себеп болса да, көптеген модельдер салыстырмалы түрде жоғары төлем үшін осы жұмысты жалғастырады. Модельдердің айтуынша, осы жұмыстың ең маңызды ерекшелігі – физикалық шыдамдылықты қажет етуі. Кескін салу үшін (сағаттап) және мүсін жасау үшін (күндерге дейін) ұзақ поздар жиі қажет болады. Ұзақ поздан кейін қайтадан дұрыс позданы табуға көмектесу үшін модель тұрағына бор немесе маскилеу лентасы жабыстырылады.

Эстетикалық жұмыс

Модельдеудің ең шығармашылық жағы – шексіз көптеген жаңа және қызықты поздарды ойлап табу мүмкіндігі. Әдеттегі қысқа позициялау сеансы бес екі минуттық эскиздік поздарды, содан кейін екі 5 минуттық, екі 10 минуттық және бес 25 минуттық поздарды бес минуттық үзілістермен талап етуі мүмкін. Кейде студенттер үшін бұл сынып қарама-қарсы жынысты адамды толығымен жалаңаш көрген алғашқы рет болуы мүмкін, бірақ олар оған тез үйреніп кетеді.

Модельдеу түрлері

Өнер сабақтарына модельдер көбінесе жалаңаш поза береді, бірақ көзге бөгет болмайтын шағын әшекейлер мен көзілдірік сияқты жеке заттарды киюге рұқсат етіледі. Жалаңаш модельдерді іздейтін жұмыс хабарламаларында бұл "жалаңашталған" немесе "киімсіз" деп айтылуы мүмкін. Тірі сурет салу үшін жалаңаш поза беретін модельдер "тірі модельдер" немесе "фигура модельдері" деп те аталады.

Академиялық модельдеу

Өнер мектептері жариялаған жұмыс сипаттамаларында көбінесе жалаңаш немесе киімді тұруға дайындық, сұралған уақытқа (бірнеше минуттан бір сағатқа дейін) позаны ұстау және оқытушының нұсқауларын орындау талаптары көрсетіледі. Бұл негізгі талаптар үлкен университеттерде де, шағын гуманитарлық колледждерде де орындалады. АҚШ-тың көптеген мемлекеттік университеттерінде, соның ішінде Нью-Йорк қалалық университеті, Аляска университеті, Калифорния университеті, Юта университеті, Батыс Орегон университеті және Батыс Вашингтон университетінде «Арт-модель» мамандығы адам ресурстары жүйесінде студенттерге қаржылық көмек ретінде берілетін уақытша жұмыс ретінде тіркеледі. Индиана университетінде де жағдай осыған ұқсас, бірақ Эскенази өнер, сәулет және дизайн мектебінің студенттері жалаңаш емес, тек киімді тұра алады, ал басқа факультеттердің студенттері жалаңаш тұруы мүмкін. Басқа оқу орындарында студенттер мүдделер қақтығысын болдырмау үшін модель бола алмайды, тіпті олар өнер студенттері болмаса да. Инабаттылықты сақтау және фигуралық зерттеулердің маңыздылығын көрсету үшін қатаң мінез-құлық ережелері сақталады. Кейбір мектептерде нұсқаулар тізімі бар, ал басқаларында модельдердің, студенттердің және оқытушылардың сыныпта және сыртындағы өзара әрекеттесуіне қатысты саясатты сипаттайтын кең көлемді нұсқаулықтар бар, оның ішінде сексуалдық қысым көрсету мәселелеріне ерекше назар аударылады. Колумб өнер және дизайн колледжінің нұсқаулықтарында студенттерге модельдермен кез келген романтикалық қарым-қатынасқа түсуге тыйым салынған және кез келген қарым-қатынасты ықтимал қақтығыстарды болдырмау үшін хабарлау керек екені нақты айтылған. Жалаңаш модель тұратын орынға кіру және оны көру қатаң бақыланады. Киім ауыстыру сырлы түрде жүзеге асырылады, ал модель поза бермей тұрғанда халат киеді. Кез келген адамға (оның ішінде оқытушыға) модельге тиісуге жалпы алғанда тыйым салынған. Кез келген тексеру модельдің рұқсатымен ғана жасалады. Кейбір оқу орындарында модельмен тікелей сөйлесуге оқытушыға ғана рұқсат беріледі. Тәжірибелі модельдер сексуалдық сипаттағы кез келген позадан аулақ болады. Сент-Олаф колледжінің нұсқаулықтарында студенттерге модельдің сыртқы түріне пікір білдіруге тыйым салынған. Фотосуретке түсіруге жалпы алғанда тыйым салынған.

Job descriptions posted by art schools list requirements that are generally limited to being willing to pose nude or clothed, able to hold poses for the requested time (from minutes to a hour), and to follow cues from the instructor. These basic requirements hold true at both large universities and small liberal arts colleges. At many public universities in the United States, including the City University of New York, the University of Alaska, the University of California, the University of Utah, Western Oregon University and Western Washington University Art Model is listed in the human resources system as would any part time temporary job for students seeking financial aid. It is similar at Indiana University, however, current students at the Eskenazi School of Art, Architecture + Design may not pose nude, but only clothed, while students in other departments may be nude. At other institutions students cannot be models, even if they are not art students, to avoid any possibility of conflict of interest. Strict rules of conduct are observed to maintain decorum and emphasize the serious intent of figure studies. Some schools have lists of guidelines, while others have extensive manuals that describe policies regarding both in class and outside interaction by models, students, and faculty; with special consideration for issues of sexual harassment. The Columbus College of Art and Design guidelines specifically state that students are discouraged from forming any amorous relationship with models, and must report any existing relationship to avoid possible conflicts. Admission to and visibility of the area where a nude model is posing is tightly controlled. Disrobing is done discreetly, and the model wears a robe when not posing. It is generally prohibited for anyone (including the instructor) to touch a model. Very close examinations are only made with the permission of the model. Some institutions allow only the instructor to speak directly with a model. Experienced models avoid any sexually suggestive poses. Guidelines at St. Olaf College discourages students making comments on a model's appearance. Photography is generally forbidden.

Жеке суретшілер үшін модельдік қызмет

Академиялық емес жағдайларда модельдер заң шегінде және өздерінің ыңғайлылықтарына қарай суретшілердің сұраған түрінде сурет салуға келісе алады, мұнда басқа модельдермен, суретшімен немесе көрермендермен физикалық байланысқа түсуді қажет ететін жұмыстар да болуы мүмкін. Мысалы, француз суретшісі Ив Клейн модельдердің денелеріне бояу жағып, содан кейін оларды кенепке басып немесе сүйреп, оны перформанс өнері де, бояу техникасы да ретінде қолданған. 2010 жылы Заманауи өнер мұражайында Марина Абрамовичтің ретроспективасы көрсетілді, онда 1977 жылы суретші мен серігі жасаған жұмысты қайталайтын, тар есікте тұрған екі жалаңаш модель (ер және әйел) болды, көрермендер сол есік арқылы өтетін. Жеке студияда жеке суретшілер үшін жұмыс істейтін модельдер, модельдік өнердің маңызды еңбек ретінде танылуын сақтау үшін, көбінесе өнер мектебінің нормаларын сақтауға тырысады. Дегенмен, қатаң ережелер енді жоқ, сондықтан уақыт өте келе жұмыс қарым-қатынасы көбірек бейресми болып дамуы мүмкін. Бұл басқа бөлмеде киім ауыстырмау немесе үзіліс кезінде халат кимеу сияқты нәрселерді қамтуы мүмкін. Сонымен қатар, егер суретші модельмен жұмыс істеп, әңгімелесуге дайын болса, үн-түнсіздік қажет емес. Суретші мен модельдің бірлесіп жұмыс істейтін, әріптес сезімімен қарым-қатынас орнатуы мүмкін. Алайда, жеке студияда, суретшінің тапсырысы немесе мерзімі болған жағдайда, уақытылы келу және ұзақ, қиын позаларды ұстау, сондай-ақ жалақы мөлшеріне қатысты қатаң талаптар болуы мүмкін. Дегенмен, жеке студиялар ірі қалалардың сыртында сирек кездеседі. 2021 жылы қайтыс болғаннан кейін, Клоуздың деменцияның бір түлімен ауырғаны белгілі болды, бұл оның мінез-құлқының себебі болуы мүмкін.

Отбасы мүшелері, жұбайлар және өмірлік серіктестер

Тарих бойы суретшілер өздерінің туындыларын жасау кезінде отбасы мүшелерін модель ретінде, жалаңаш және басқа да түрде пайдаланған. Голландияның Алтын ғасыр суретшісі Ян де Брей портреттік тарихқа маманданған, ол тарихи тұлғалардың "портреттерін" жасауда замандас тұлғаларды модель ретінде қолданды, оның ішінде өзі мен отбасы мүшелерін, мысалы, Клеопатраның тойының (1652 және 1669) екі нұсқасында. Роза Бере 53 жыл бойы Огюст Роденнің серігі болды және оның бірнеше портреттік мүсіндерінің нысаны болды, бірақ ол Роденнің әйелі өмірінің соңғы жылында ғана аталды. Клод Монеттің бірінші әйелі Камиль Донсьё Пьер Огюст Ренуар мен Эдуард Мане суреттеріне де модель болды. Сезанның серігі және кейіннен әйелі Хортенс Фике өнер тарихында көбінесе еске алынбайды. Люциан Фрейд өзінің 14 баласының көптерін суретке түсірді, кейде жалаңаш; ең көп дау тудырған 1963 жылы 14 жасар қызы Энни Фрейдтің суреті болды. Дегенмен, ол қазір әкесіне модель болғанын позитивті тәжірибе деп еске алады. Ер адам фотографтар мен олардың әйелдерінің модель ретіндегі қарым-қатынасы Артур Оллманның "Модельді әйел" кітабында зерттелген. Кітапта Барон Адольф де Мейер (оның әйелі Ольга де Мейер), Альфред Стиглиц (оның әйелі Джорджия О'Кифф), Эдвард Уэстон және модель Чаррис Уилсон, Гарри Каллахан, Эммет Говин, Ли Фридландер, Масахиса Фукасе, Сейичи Фуруя және Николас Никсон туралы мәліметтер келтірілген.

Киіммен модельдеу

Сурет салу сабақтары мен тарихи тақырыптағы туындыларды жасайтын суретшілер көбінесе киім киген немесе костюмді модельдерді қажет етеді, олар жұмыс аяқталғанға дейін белгілі бір позда тұруы мүмкін. Бұл академиялық сурет салу әдістерін үйрететін оқу орындарында киімді модельдерге сұраныс тудырады. Кейбір модельдер қызықты немесе әртүрлі костюмдері бар екенін баяндай отырып, өз қызметтерін жарнамалайды. Киім-кешек қоғамдық орындарда, мысалы, Доктор Скетчидің Анти-арт мектебі сияқты жерлерде міндетті, бірақ дәстүрлі жағдайларда да кездеседі, мысалы, Бей Ареа Модельдер Гильдиясы ұйымдастыратын қайырымдылық марафондарында. Қазіргі портреттер көбінесе фотосуреттерден салынады, бірақ суретшілер тұлғаны жақсырақ түсіру үшін бастапқыда және соңында бірнеше сағат тікелей модельден сурет салуды артық көреді. Кейде суретші портретті өзіне ұнамайтын немесе келбетін бұрмалағандықтан қабылдамай, оны жоюы мүмкін.

Фотография

Фотографияның бейнелеу өнерінің бір саласы ретіндегі мәртебесіне қатысты пікір қақтығыстары болды, бұл кейбір модельдердің сурет салу немесе кескін салу үшін жалаңаш түсуге фотосуретке түскендей дайын болмауында көрінеді. Оның танымал болуының нәтижесі болғанымен, модель бұл өнер туындысының құнының артуынан үлес алмайды.

Онлайн модельдеу

COVID-19 пандемиясы кезінде өмір суреті сабақтары онлайн платформаларда, ең көп кездесетіні Zoom-да пайда бола бастады. Виртуалды кеңістікке көшу жаңа, жаһандық қауымдастықтарды құрды және суретшілерге өз үйлерінен сеанстарға қатысу мүмкіндігін арттырды. Қашықтан өткізілетін сеанстар камераның бейне сапасын нашарлатуы және тікелей байланыс жоқтығы сияқты кейбір қиындықтарға тап болғанымен, модельдер мен суретшілер ретінде қатысуға ниетті және мүмкіндігі бар адамдардың саны көбейді. Үндістанның Мемлекеттік өнер және қолөнер колледжінде сабақтарда поздау арқылы табыс табатын модельдердің онлайн мүмкіндігі жоқ, бірақ олар суретшілерден түскен қайырымдылықтармен қолдау көрсетілді.

Жылаңаштық және дене бейнесін

Соңғы жылдары дене бейнесі, сексуалдану және өнер модельдеуі сияқты әлеуметтік мәселелер арасында байланыс орнатылды. Кейбір адамдар тірі үлгіден сурет салуға кеңінен қатысуды, тіпті жасөсперім шағында, идеалданған денелердің әлеуметтік желілердегі бейнелеріне қарсы шынайы жалаңаш адамдарды көру тәжірибесін беруді ұсынады. Өмірлік сурет салудың әлеуметтік пайдасы 1970 жылдары Род-Айленд дизайн мектебінің директоры болған Дэвид Б. Манцелла тарапынан айтылған. Ата-аналардың келісімімен жастар сыныптарында жалаңаш үлгілер пайда болды. Модельдер көбінесе денелерін қабылдауды модельдік мансаптың бір артықшылығы деп санайды. Көбінесе жас әйелдер үлгі ретінде таңдалатын болса да, Шотландияның Глазго қаласы сияқты өнер өркен жайған қалаларда ерлер мен егде жастағы үлгілер де шақырылады.

Басқа көзқарастар

Жоғарыда айтылғандардың бәрі суреттемелік және жалаңаш сурет салудың құндылығына қатысты орташа көзқарасқа негізделген. Консервативті немесе либералды бағыттағы мектептер мен студиялар да бар. Христиандық білім беру ұйымдарындағы көптеген өнер бағдарламалары жалаңаштықты кез келген нысанда өз нанымына қайшы деп санайды және осы себепті өнер сабақтарына тек киімді модельдерді ғана жалдайды. АҚШ-тағы протестанттық евангелист колледждерінің ешқайсысы өнер және графикалық дизайн бағдарламаларында жалаңаш модельдерді пайдаланатыны анықталған жоқ, оны ұятсыздыққа ұласатын амал деп есептеді; алайда, Австралиядағы ұқсас оқу орындарында тірі сурет салу сабақтары өтіледі. Луизиана штаты университетінде діни немесе консервативті студенттердің жалаңаш сурет салуға қарсылығы сирек кездеседі, бірақ профессорлық-оқытушылық құрам адам денесін салу – өнердің жалпы дамуы және киім астындағы құрылымды түсіну үшін қажетті жаттығу деп санайды. LSU-дегі модельдер – толық уақытты студенттер, олар басқа студенттерден немесе суретшілерден модель болу туралы білім алады. Басқа да оқу орындары фигуралық зерттеулердің болмауы ұсынылатын өнер білімінің толықтығына күмән тудырады деп санайды. Кейбіреулер адам денесінің сұлулығын бағалауды христиандық біліммен үйлестіруге болады деп есептейді. Гордон колледжі жалаңаш фигуралық зерттеулерді толыққанды классикалық өнер білімінің маңызды бөлігі деп санады және суға түсуге арналған киімдер немесе ашық киімдер киген модельдерді пайдалануды жарнама мен сексуалдық құмарлықты тудыратын жағдай ретінде қарастырады. Джеймс Элкинс классикалық «бейтарап» фигуралық зерттеуге балама ретінде жалаңаштықтың эротикалық мағынадан ешқашан бос емес екенін, ал олай емес деп елестету – қиял деп мәлімдейді. Тіпті классикалық эстетиканың жақтаушысы Кеннет Кларк та «биологиялық құштарлықтардың» ең таза жалаңаштықта да болмайтынын мойындады және олардың жұмыстан өмір күші алынбаса, болмауы керек екенін айтты.

Тарих

Өнер үлгілерінің рөлі әртүрлі дәуірлерде өзгерді, себебі өнер мен қоғамдағы адам бейнесінің мәні мен маңызы өзгерді. Жылаңаш модельдер, жылаңаш өнер және жалпы алғанда, жалаңаштық кейде қоғамдық наразылыққа ұшырады, кем дегенде қоғамның кейбір топтары үшін. 20 ғасырдың барысында модельдер көбірек танылу мен мәртебеге ие болды, соның ішінде еңбек одақтарының кейбір функцияларын атқаратын алғашқы ұйымдарды құрды, осылайша кәсіби мамандыққа айналды. 1910 жылдары Нью-Йорктегі 15 мүсіннің үлгісі немесе шабыты болған Одри Мунсон сияқты тұлғалар танымалдылыққа ие болуы мүмкін болды. Квентин Крисп 1942 жылы модель ретінде отыз жылдық мансабын бастады. Осы дәуірдегі кейбір модельдердің есімдері белгілі, мысалы, әдемі Фрине көптеген суреттер мен мүсіндерге модель болған. Орта ғасырларда жалаңаш суреттер Батыс өнерінен дерлік жоғалып кетті, бұл негізінен ерте христиандардың көзқарасымен байланысты, бірақ Кеннет Кларктың атақты айырмашылығы бойынша, "жалаңаш" бейнелер кейбір сюжеттер үшін, әсіресе Соңғы Сот үшін әлі де қажет болды. Бұл Ренессанс кезеңімен және классикалық антикалық дәуірдің қайта жаңғыруымен өзгерді, онда суретшілер ерлер шәкірттерін (гарзони) екі жыныстың бейнесі үшін модель ретінде пайдаланды, бұл олардың суреттерінен көрінеді. Леон Баттиста Альберти 1435 жылғы "De pictura" еңбегінде жалаңаш сурет салуды ұсынады; ғасыр соңына дейін бұл әдеттегідей, ол тек ер адамдардан сурет салуды білдіреді. Сурет: Суретші жанды әйелдің перспективалық суретін салып отыр. jpg|Draughtsman Making a Perspective Drawing of a Reclining Woman, Albrecht Dürer (шамамен 1600) суретші жанды әйелдің перспективалық суретін салып отыр.

Ерте заманауи

Мүмкін, өмірден суреттелген жалаңаш әйелдердің алғашқы бейнелері Альбрехт Дюрердің 1490 жылдардағы бірнеше суреттері мен гравюралары болуы мүмкін, олар итальяндық тәжірибеден озып кетті. Рафаэль мен оның сүйіктісі, модель Маргарита Лути (Ла Форнарина) арасындағы махаббат оқиғасы – «Батыс дәстүріндегі суретші мен модельдің архетиптік қарым-қатынасы». Діндық көріністерге донорлардың портреттерін қосатын дәстүр де болған. Корольдік суретшілердің бірнеше «Құдай ана мен бала» композицияларында ханшайымдар немесе басқа да сарай тұлғалары Құдай ананың үлгісі ретінде пайдаланылған деп есептеледі; олар кейде «жасырылған портреттер» деп аталады. Олардың ең танымал мысалы – Жан Фуке салған Франция королі VII Карлдың сүйіктісі Аньес Сорельдің (1450 жылы қайтыс болған) «сүт емізетін ана» (Virgo lactans немесе post lactans) ретінде бейнеленуі. Рафаэльдің қарым-қатынасы, әлдебір ерекше болған шығар, бірақ Бенвенуто Челлинидің автобиографиясында ол Рим мен Париждің екеуінде де қызметші қыздарды модель, сүйікті және үй қызы ретінде пайдаланғаны жазылған. Бірақ ол бір модельмен жол айырғанда, жаңасын табу қиынға соқты және оны тек поза беру үшін қайта жұмысқа алуға мәжбүр болды. Корольдік сурет және мүсін жасау академиясы 1759 жылдан бастап тек киімді әйел модельдерге ғана рұқсат берді. Виктория дәуірінің көзқарастары Англияда бекіділген кезде, тірі модельдермен жасалған зерттеулер бұрынғы ғасырға қарағанда шектеулі болды, олар ескі шеберлердің суреттерін көшіру және гипстен сурет салу арқылы өздерінің лайықты екенін дәлелдеген студенттердің озық сыныптарымен ғана шектелді. 1886 жылы Томас Экинс Пенсильвания көркемсурет академиясынан аралас сыныптағы ер адам модельдің белдемшесін шешкені үшін қуылды. Еуропалық өнер академиялары 19 ғасырдың соңына дейін әйелдерге жалаңаш сурет салуға рұқсат бермеді. Күні бүгінге дейін жалаңаш модельдерді жұмысқа алу шектеулі (жоқтама киген ер адам модельдер) немесе діни себептермен толығымен тыйым салынған мектептер бар. Постмодерн дәуірінде жалаңаш сурет өнер әлемінде қайтадан қабылдауға ие болды, бірақ бұл міндетті түрде өнер моделіне қатысты емес. Көптеген өнер мектептерінде фигуралы сурет салу пәні бар, бірақ ол көркемсурет мамандығы үшін міндетті емес. Питер Штайнхарттың айтуынша, сәнді галереяларда жалаңаш сурет көнеріп қалған. Кейбір танымал суретшілер модельдермен жұмыс істейді, бірақ көбінесе фотосуреттермен немесе өз қиялынан туған бейнелерді пайдаланады. Дегенмен, жеке өткізілетін ашық сурет салу сеанстары, тірі модельдермен, бұрынғыдай танымал.

Possibly the first images of nude women done from the life are a number of drawings and prints by Albrecht Dürer from the 1490s, which were ahead of Italian practice. The story of the love between Raphael and his mistress model Margarita Luti (La Fornarina) is "the archetypal artist model relationship of Western tradition". There was also a tradition of incorporating donor portraits as minor figures into religious narrative scenes, and several Virgin and Child compositions by court painters are thought to use princesses or other court figures as models for the Virgin Mary; these are sometimes called "disguised portraits". The most notorious of these is the portrayal as the Virgo lactans (or just post lactans) of Agnès Sorel (died 1450), the mistress of Charles VII of France, in a panel by Jean Fouquet. Raphael's relationship was probably somewhat untypical, although the Autobiography of Benvenuto Cellini records his use, in both Rome and Paris, of servant girls as model, mistress and maid. However, when he broke with one he had difficulty in finding another model, and was forced to rehire her just to pose. The Académie royale de peinture et de sculpture only allowed female models, clothed, from 1759,

When Victorian attitudes took hold in England, studies with a live model became more restrictive than they had been in the prior century, limited to advanced classes of students that had already proved their worthiness by copying old master paintings and drawing from plaster casts. In 1886, Thomas Eakins was famously dismissed from the Pennsylvania Academy of Fine Art for removing the loincloth from a male model in a mixed classroom. European arts academies did not allow women to study the nude at all until the end of the nineteenth century. Even today there remain some schools where the employment of nude models is limited (male models wearing jockstraps) or prohibited, usually for religious reasons. In the postmodern era, the nude has returned to gain some acceptance in the art world, but not necessarily the art model. Figure drawing is offered in most art schools, but may not be required for a fine art degree. Peter Steinhart says that in trendy galleries, the nude has become passé, Some established living artists work from models, but more work from photographs, or their imagination. Yet privately held open drawing sessions with a live model remain as popular as ever.

Фильмдер

Өнерпаз/модель стереотипін пайдаланған көптеген фильмдер болса да, олардың кейбіреулері жұмыс қарым-қатынасын дәл бейнелейді. "The Artist and the Model" (2012) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, әдемі испандық беженің келгені егде жастағы мүсіншіге жұмысын қайта бастауға түрткі болады, ол модель болуға дайын. "Camille Claudel" (1988) – Огюст Роден мен Камилла Клодельді студияларында модельдермен жұмыс істеп тұрғанда бейнелейді. "La Belle Noiseuse" (1991) – Қартайған суретші жас суретшінің оның қызына жаңа сурет үшін жалаңаш поза беруді ұсынғаннан кейін зейнеттен шығады. "Maze" (2000) – Фильм Турет синдромы бар Нью-Йорк суретшісі және мүсіншісі Лайл Мэйздің (Роб Морроу) модельден сурет салуымен басталады. Кейін оның досы Кэлли (Лора Линни) де Мэйзге модель болады. "The Prime of Miss Jean Brodie" (1969) – Мисс Бродидің жасөспірім студенттерінің бірі, Сэнди (Памела Франклин) сурет мұғалімі Ллойд мырзаға (Роберт Стивенс) жалаңаш поза береді. "Renoir" (2012) – Пьер Огюст Ренуардың соңғы моделі және оның ұлы Жан Ренуардың фильмдеріндегі алғашқы актриса Кэтрин Гесслингтің тарихын айтады.