Кастел әуе базасы: тарихы және азаматтық қолданысы

Кіріспе

Merced County, CA, АҚШ-тағы бұрынғы АҚШ Әуе күштері базасы, осы нысанның азаматтық қолданылуы және әуежай туралы ақпарат.

Castle Air Force Base (Castle AFB, 1941–1995) – Калифорния штатындағы, Атвотерден солтүстік-шығысқа қарай, Мерседтен солтүстік-батысқа қарай және Сакраментодан шамамен 185 км оңтүстікке қарай орналасқан, АҚШ Әуе күштерінің Стратегиялық Әуе командалығының бұрынғы базасы. Мерсед округінің орталық бөлігіндегі база 1995 жылы, Суық соғыс аяқталғаннан кейін және Стратегиялық Әуе командалығының (SAC) таратылуынан кейін Базаларды қайта құру және жабу комиссиясының шешімімен жабылды. Қазір ол Castle Airport Aviation and Development Center деп аталады.

Соғыстан кейінгі жылдар

Соғыс аяқталғаннан кейін 444-ші бомбалау тобы (өте ауыр) 1945 жылғы 15 қарашада Тиньянның Батыс өрісінен төрт эскадрильясымен (344-ші, 676-шы, 677-ші және 678-ші) соғыс кезеңіндегі B-29 ұшақтарымен келді. 444-ші топ Мерседтен шамамен алты ай бойы жұмыс істеді, ал 678-ші BS эскадрильясы 10-шы барлау эскадрильясы ретінде қайта аталды және оның ұшақтары RB-29 конфигурациясына өзгертілді. 1946 жылғы 6 мамырда Атуотерде үш B-29 эскадрильясы таратылды, ал 10-шы барлау эскадрильясы Аризона штатындағы Дэвис-Монтан әуе базасына көшіп, онда RB-29 ұшақтарын тапсырды. 444-ші топ 1947 жылғы 16 қарашада таратылды. 1945 жылдың жазында, көптеген басқа әуе базалар қызметін аяқтаған кезде, Мерсед әуе базасы кеңейтіліп, жаңадан пайдалануға берілген үлкен әуе танкерлерін орналастыруға дайындалды. Соғыс аяқталғаннан кейін Мерседте бірнеше әуе танкерлік эскадрильялар орналасты, сонымен қатар ол ұшқыштар мен әуе экипаждарын даярлау орталығы болып қала берді.

93d бомбалаушы қанаты

Мерсед әскери әуеайлағы 1946 жылдың 17 қаңтарында Касл алаңына айналды, ол бригадир генерал Фредерик Каслдың есімімен аталады. 1944 жылғы Рождество қарсаңында Касл өртеніп жатқан B-17 Ұшқыш бекінісін Еуропа үстінде басқарды, ал оның экипажы құтқарылды, содан кейін ұшақ жарылғанда қаза тапты; ол өлімнен кейін Құрмет медалімен марапатталды. 93-ші бомбалау тобы (өте ауыр) Мерседе 1946 жылдың 21 маусымында құрылды, бұл әуеайлақпен 50 жылға жуық қарым-қатынасты бастады. 93-ші – бұрынғы Сегізінші Әуе күштерінің B-24 Liberator тобы, ол Мерседе Boeing B-29 Superfortress жаттығулары үшін тағайындалды. 93-ші дивизия – САК-тың алғашқы он бомбалау тобының бірі. Алғашқы үш операциялық эскадрилья (328-ші, 329-шы және 330-шы) 444-ші БГ-ның жабдықтары мен ұшақтарын сіңіріп алды. 1946 жылдың 1 қазанында база «Колорадо-Спрингс ААФ бақылауындағы» «қараушы мәртебесі бойынша минималды операцияларға» енгізілді. Дегенмен, 93-ші бомбалау тобы белсенді болып қалды. Ол 509-шы құрама топпен бірге Розуэлл әскери әуеайлағында, Нью-Мексикода, сол кезде Стратегиялық әуе командалығының барлығы болды. База осы мәртебеде 1947 жылдың 1 мамырына дейін, ол қайтадан іске қосылғанға дейін қалды. 1947 жылдың 1 мамырында Касл-Филд Стратегиялық әуе командалығы аясында қайта іске қосылды. 1947 жылдың 28 шілдесінде 93-ші бомбалаушы қанаты (өте ауыр) құрылды және топтан жауапкершілікті өз мойнына алды. 1947–1948 жылдары Boeing B-29 Superfortresses ұшақтарын ұшырды, бірақ көп ұзамай B-29 ұшағының жаңартылған нұсқасы Boeing B-50 Superfortress ұшағын алды. 1948 жылы бүкіл қанат Окинавадағы Кадена АБ-ға орналасты, ол Алыстағы Шығысқа толық күшпен орналастырылған бірінші Стратегиялық Әуе командалығының бомба тобы болды. Касл-Филд 1948 жылдың 13 қаңтарында Касл әуе күштері базасы деп қайта аталды, бұл 1947 жылдың қыркүйегінде АҚШ Әуе күштері жеке әскери қызмет ретінде құрылғаннан кейін болды. 1949 жылдың 27 маусымында Әуе күштерінің резервіндегі 447-ші бомбалау тобы Касл қаласында белсенділенді және бұрынғы 93-ші бомбалаушы қанатының B-29 ұшақтарымен жабдықталды. 447-ші топ 1951 жылдың 16 маусымына дейін белсенді болды, ол кезде топ белсенділенді және ұшақтар мен персонал Қиыр Шығыс Әуе күштеріне Корея соғысы кезінде жауынгерлік шығындар үшін алмастыру ретінде жіберілді. Бірлік кеткеннен кейін 447-ші бөлім әрекетсіз қалды. Convair B-36 Peacemaker 1948 жылы САК тізіміне енді. Бұл ұшақ бұрынғы бомбалаушыларды шамалырақ етіп көрсетті, ал 93-ші, басқа да B-29 және B-50 бомбалау топтары «Орташа» деп қайта аталды. Тек B-36 тобы «ауыр» болды. Қанат 1950 жылы қазан айында әуеде жанармай құюды бастады, ол Корея соғысы кезінде Тынық мұхитын кесіп өткен алғашқы реактивті ұшақ болды. 1953 жылдан 1955 жылға дейін ұшақ Boeing KC-97 Stratofreighters ұшақтарын ұшырды. Барлық реактивті Boeing KC-135 танкерлері 1957 жылы іске қосылды. 93-ші бомбалаушы қанаты (Орташа) 1954 жылдың мамыр айында өзінің алғашқы Boeing B-47 ұшақтарын алды, бірақ оның жаңа Stratojet-ке қатысуы 1955 жылдың 29 маусымында қысқарды, өйткені қанатта бірінші өндіріс желісі Boeing B-52B Stratofortress болды, бұл жаңа ұшақты алған алғашқы САК бомба қанаты болды. Бұл қанат САК-тің негізгі B-52 ұшақ экипажының оқу ұйымы болды, 1956 жылдың ортасында KC-135 ұшақ экипажының әуеде жанармай құю миссиясы үшін оқу-жаттығу курстарын енгізді. Осы мақсатта ол 4017-ші ұрыс экипажының оқу эскадрильясын құрды, ол келесі бірнеше жыл бойы барлық B-52 экипажының оқуларын жүргізетін болды. B-52 ұшағының дайындығы бір эскадрилья үшін тым үлкен міндет болғанда, басқа үш эскадрилья ұшу оқу рөлін өз мойнына алды және 4017-ші 1956 жылы жердегі нұсқаулық үшін жауапкершілікті алды. 93-ші САК-тің негізгі B-52 оқу ұйымы болды және экипаждарды оқыту мақсатында 1956 жылға дейін кейбір B-47 ұшақтарын сақтады. Бұл B-47 және B-52 бір уақытта жұмыс істейтін САК-тағы бірнеше қанаттардың бірі болды. 1956 жылдың қарашасында бұл қанаты Солтүстік Америка мен Солтүстік полюске дейін тоқтамай ұшуды жүзеге асырды. Қанат компоненттерінің көпшілігі B-52 және KC-135 ұшақ экипаждарын оқыту үшін 1956 және 1995 жылдар аралығында қолданылса да, оның бір немесе бірнеше бөлімшелері кейде тактикалық операцияларға, соның ішінде тактикалық бомбалау мен әуеде жанармай құюға қатысты. 1968 жылдың сәуірінен 1974 жылдың сәуіріне дейін 93-ші бригада Оңтүстік-Шығыс Азиядағы САК-тің B-52 операциясын қолдау үшін арнайы B-52 алмастырушы оқу бөлімін жүргізді. Сонымен қатар, 328-ші және 329-шы бомбалау эскадрильялары Таиландтың У Тапао Корольдік тай теңіз флотының әуеайлағына орналастырылды, онда олар Вьетнам, Камбоджа және Лаос үстінде ұрыс миссиясын ұшырды. Бұл команда 1949 жылы, 1952 жылы және 1970 жылы САК бомбалау және навигациялық бәйгесін және Fairchild Trophy-ін жеңіп алды, ал 1970 жылы Omaha Trophy-ін САК-тің үздік қанаты ретінде жеңіп алды. 1990 жылдың тамызында қанат Оңтүстік-Батыс Азияға жөнелтілетін персонал мен жабдықтарды жүктеу үшін әуе портын (APOE) пайдаланды. Әуеде жанармай құюдан басқа, Каслдегі KC-135 танкерлері персонал мен жабдықтарды тасыды, ал B-52 ұшақтары Сауд Арабиясы сияқты әлемнің стратегиялық аймақтарына орналастырылды. B-52 ұшақтары Ирак Республикалық гвардиясын бомбалады және 1991 жылғы қаңтар-ақпан айларында Ирактың химиялық қару, ядролық және өнеркәсіптік объектілерін нысанаға алды. 1991 жылдың 1 қыркүйегінде 93-ші бомбалаушы тобының операциялық KC-135 бөлімі, 924-ші әуе жанармай құю эскадрильясы, және оның KC-135 ұшақ экипажының ресми оқу бөлімі, 329-шы ұрыс экипажының оқу эскадрильясы жойылды. Ол сондай-ақ объективті қанат ұйымын енгізді және 93-ші қанат (93 WG) деп қайта аталды. 1992 жылдың 1 маусымында Стратегиялық Әуе командалығының таратылуына және жаңа Әуе шайқасы командалығының (ACC) құрылуына байланысты 93-ші қанат САК-тан ACC-ге ауыстырылды және 93-ші бомбалаушы қанаты (93 BW) деп қайта аталды. Содан кейін, BRAC процесі аясындағы жалпыұлттық базалардың жабылуы АҚШ Әуе күштерінің көптеген орналасқан жерлерін, әсіресе бұрынғы САК орналасқан жерлерін нысанаға алды, соның ішінде Касл АФБ-ны. Касл АФБ-ның жабылуы расталғаннан кейін, 3 мамыр 1994 жылы 322-ші бомбалау эскадрильясы таратылды және қанат операциялық емес мәртебеге қойылды. Дегенмен, 93-ші бомбалаушы қанаты Касл АФБ-ның жабылуын қадағалауды жалғастырды. 93-ші бомбалаушы қанаты 1995 жылдың 30 қыркүйегінде Касл АФБ-ның жабылуымен таратылды, бірақ кейін 93-ші Әуе басқару қанаты (93 ACW) деп қайта аталды және 1996 жылдың 29 қаңтарында Джорджия штатындағы Робинс АФБ-да қайта іске қосылды.

Merced Army Air Field became Castle Field on 17 January 1946, named for Brigadier General Frederick Castle. On Christmas Eve 1944, Castle remained at the controls of his burning B 17 Flying Fortress over Europe while his crew bailed out, then was killed when the aircraft exploded; he was posthumously awarded the Medal of Honor. The 93d Bombardment Group (Very Heavy) was activated at Merced on 21 June 1946, starting a nearly 50 year relationship with the airfield. The 93rd was a former Eighth Air Force B 24 Liberator group which was assigned to Merced for Boeing B 29 Superfortress training. The 93rd was one of SAC's first ten bomb groups. There were three initial operational squadrons (328th, 329th, and 330th) which absorbed the equipment and aircraft of the inactivated 444th BG. On 1 October 1946, the base was put on "minimal operations on caretaker status," with control of the facility under the Colorado Springs AAF. The 93rd Bomb Group, however remained active. It, along with the 509th Composite Group at Roswell Army Air Field, New Mexico, was all there was of Strategic Air Command at that time. The base remained in this status until 1 May 1947 when it was reactivated. On 1 May 1947, Castle Field was reactivated under Strategic Air Command. On 28 July 1947, the 93rd Bombardment Wing, (Very Heavy) was established and took over responsibility from the group. During 1947–1948, it flew Boeing B 29 Superfortresses, but soon received the upgraded version of the B 29, the Boeing B 50 Superfortress. In 1948, the entire wing deployed to Kadena AB, Okinawa, becoming the first Strategic Air Command bomb group to deploy in full strength to the Far East. Castle Field was renamed Castle Air Force Base on 13 January 1948, this following the establishment of the USAF as a separate military service in September 1947. On 27 June 1949, the Air Force Reserve's 447th Bombardment Group was activated at Castle and equipped with the B 29s formerly of the 93d Bomb Wing. The 447th remained active until 16 June 1951 when the group was activated and the aircraft and personnel sent to Far East Air Forces as replacements for combat losses during the Korean War. With the unit's departure, the 447th was inactivated. The Convair B 36 Peacemaker entered SAC's inventory in 1948. The huge plane dwarfed earlier bombers and the 93rd, along with all other B 29 and B 50 bomb groups, was redesignated as "Medium." Only the B 36 groups were "Heavy." The wing began aerial refueling operations in October 1950, providing aerial refueling and navigational assistance for the July 1952 movement of the 31st Fighter Escort Wing from the United States to Japan, the first jet fighter crossing of the Pacific Ocean, during the Korean War. From 1953 to 1955, the wing flew Boeing KC 97 Stratofreighters. All jet Boeing KC 135 tankers came on line in 1957. The 93d Bombardment Wing (Medium) received its first Boeing B 47s in May 1954, but its involvement with the new Stratojet was curtailed on 29 June 1955 when the wing received the first production line Boeing B 52B Stratofortress, making it the first SAC bomb wing to receive the new aircraft. The wing became SAC's primary B 52 aircrew training organization, incorporating KC 135 aircrew training for the air refueling mission in mid 1956. For this purpose, it set up the 4017th Combat Crew Training Squadron which was supposed to handle all B 52 crew training for the next few years. When the mission of B 52 training became too great a task for just one squadron, the Wing's other three squadrons took over the flight training role and the 4017th assumed responsibility for ground instruction in 1956. The 93d was SAC's primary B 52 training organization and retained some of its B 47s until 1956 for crew training purposes. It was one of the few wings in SAC to concurrently operate both the B 47 and B 52. In November 1956, the wing made non stop B 52 flights of some around North America and to the North Pole. Although most of the wing's components were used for B 52 and KC 135 aircrew training between 1956 and 1995, one or more of its units sometimes participated in tactical operations, including tactical bombardment and aerial refueling. From April 1968 to April 1974, the 93rd operated a special B 52 replacement training unit to support SAC's B 52 operation in Southeast Asia. Also, the 328th and 329th Bomb Squadrons deployed to U Tapao Royal Thai Navy Airfield, Thailand where they flew combat missions over Vietnam, Cambodia, and Laos during the Vietnam War. The wing won the SAC Bombing and Navigation Competition and the Fairchild Trophy in 1949, 1952, and 1970, and the Omaha Trophy as the outstanding SAC wing in 1970. In August 1990, the wing operated an aerial port of embarkation (APOE) for personnel and equipment deploying to Southwest Asia during Desert Shield. In addition to aerial refueling, Castle based KC 135 tankers ferried personnel and equipment, while B 52s deployed to strategic locations worldwide, including Saudi Arabia. B 52s bombed the Iraqi Republican Guard and targeted Iraqi chemical weapons, nuclear, and industrial plants during Desert Storm, January–February 1991. On 1 September 1991, the 93rd Bombardment lost its operational KC 135 unit, the 924th Air Refueling Squadron, and its KC 135 aircrew formal training unit, the 329th Combat Crew Training Squadron. It also implemented the objective wing organization and was redesignated as the 93rd Wing (93 WG). On 1 June 1992, pursuant to the inactivation of Strategic Air Command and the establishment of the new Air Combat Command (ACC), the 93rd Wing was transferred from SAC, reassigned to ACC, and renamed the 93rd Bomb Wing (93 BW). Shortly afterwards, nationwide base closures under the BRAC process targeted numerous USAF installations, especially former SAC installations, to include Castle AFB. With BRAC closure of Castle AFB confirmed, the 322d Bomb Squadron was inactivated on 3 May 1994 and the wing was placed on non operational status. However, the 93rd Bomb Wing continued to supervise the closure of Castle AFB. The 93rd Bomb Wing was inactivated on 30 September 1995 with the closure of Castle AFB, but was subsequently redesignated as the 93d Air Control Wing (93 ACW) and reactivated at Robins AFB, Georgia on 29 January 1996.

Ерекше операциялар

Power Flite операциясы: Әлемді тоқтаусыз айналып ұшқан алғашқы реактивтік ұшақ (қаңтар 1957 ж.). Тоқтамай, жанармай құймастан Якота ӘАБ-дан, Жапониядан Вашингтонға дейінгі KC-135 рейсі (сәуір 1958 ж.).

Жабылу

Салқын соғыстың аяқталуы Әуе күштеріне көптеген өзгерістер әкелді, және Касл әуе базасы 1991 жылғы Қорғаныс базаларын жабу және қайта құру туралы заң бойынша (BRAC 91) II раундтағы база жабу комиссиясының қарауында жабылуға таңдалды. Осы кезде базаларды жабу туралы шешім қабылдауда жергілікті халықтың әуешілерін қаншалықты қолдағаны маңызды критерий болды. Өкінішке орай, жергілікті үй иелерінің бірлестігі Касл әуе базасы үшін жоспарланған жаңа тұрғын үй жобасын қабылдаудан бас тартқан еді. Бұл жаңалық BRAC комиссиясына жетіп, базаны жабу туралы шешім қабылдануына себеп болды. (деректік сілтеме қажет)

1992 жылдың 1 маусымында 93-ші бөлімше SAC-ке қарастырылудан босатылып, жаңа құрылған Әуе шабуылы қолбасшылығына (ACC) қайта бағытталды. Содан кейін ол 93-ші бомбалаушылық қанат деп қайта аталды, оның B-52G ұшақтарына "CA" ACC құйрық коды және көк түсті құйрық жолақтары қойылды. 322-ші бомбалаушылық эскадрилья 1994 жылдың 3 мамырында таратылды және қанат әрекетсіз жағдайға келтірілді. Алайда, 93-ші бөлімше Касл әуе базасының жабылуын бақылауды жалғастырды. 93-ші бомбалаушылық қанат 1995 жылдың 30 қыркүйегінде Касл әуе базасы жабылған кезде таратылды. Касл әуе мұражайы әлі де сол жерде сақталып тұр.

Азаматтық мақсатта

2008 жылдан бері жергілікті билік қолданыстан шыққан нысанды азаматтық коммерциялық мақсатта пайдалануға айналдыру жоспары белсенді саяси мәселеге айналды. Бұл нысан жоспарланып отырған Калифорния жоғары жылдамдықты теміржол жүйесінің орталық техникалық қызмет көрсету орталығы үшін басымды орын ретінде анықталды. Мерседтегі Калифорния университеті бұрынғы базада ғылыми-зерттеу алаңын сақтайды, ол Мерседтегі негізгі кампустың құрылысына дейін оның алғашқы нысаны болған. АҚШ-тың Федералдық жаза орындау мекемесі Атвотер бұрынғы Әуе күштері базасының аумағының бір бөлігінде орналасқан. 2011 жылы Google өздерінің жаңа жобасын – автопилот көлігін (кейін Waymo аталды) сынау үшін 60 акр (24 га) жерді жалға алды. Google бұрынғы Әуе күштері базасындағы ангарды да жалға алып, Project Loon жобасын сынауды жалғастырды. Project Loon – әуедегі Wi-Fi желісін құруға бағытталған бағдарлама, онда желдеткіштерге арналған ретрансляциялық жабдықтарды биікке көтеру үшін пайдаланылды. Бұрынғы база Google-дан осы екі жоба үшін бір жыл ішінде шамамен 456 000 доллар жалдау ақысын күткен. 2021 жылы Мерсед округі Каслде (суретте) орналасқан автомобильдік зерттеу және сынақ кешенін кеңейту жобасын 2,1 миллион долларға аяқтады. TRC—California деп аталатын бұл нысанға 3,5 километрлік сопақша сынақ жолы, 1,6 километрлік қалалық трасса және екі үлкен көлік динамикасы аймағы кіреді. 91 гектар аумақты алып жатқан бұл нысанға ірі автокөлік компанияларының қызығушылығы артып келеді. Округ алдағы жылдары сынақ сұранысының өсуіне байланысты кеңейту жалғасады деп күтеді. Көлік технологиясынан басқа, Касл тауар айналымының да маңызды орталығына айналды. 2022 жылдың ақпан айында округтік кеңес Patriot Rail компаниясымен Касл коммерциялық орталығында теміржол ауданын құру туралы келісімге келді. Бұл аудан 2022 жылдың мамыр айында жұмыс істеуге кірісті және Каслдың оңтүстік-шығыс бөлігіне жақын орналасқан. Теміржол ауданы Сан-Хоакин алқабындағы ауыл шаруашылығы өнімдерін өндірушілердің, өндірушілердің және басқа да кәсіпорындардың BNSF теміржол магистралі арқылы өнімдерін жылдам және тиімді жеткізуге және қабылдауға мүмкіндік береді. BNSF желісінен Каслға қазіргі уақытта теміржол желісі қосылған, ал Patriot Rail осы жерден теміржол жүк тасымалын жақсарту үшін қосымша инфрақұрылымды дамытуды жоспарлап отыр. Округ болашақта Каслдың одан да өсіп-дамуын күтеді. Нысанды кеңейту үшін және Каслдың мүмкіндіктерін, қауіпсіздігін арттыру мақсатында Мерсед округі 2022 жылы тұруға жарамсыз және пайдалануға болмайтын ескі жатақхана ғимараттарын бұзды, осылайша болашақ дамуға жол ашып, қоғамдық қауіпсіздікке қауіп төндіретін факторларды жойды. 2021 жылдың қазан айында Tesla, Inc. компаниясы Cybertruck көлігін осы нысанда сынап жатқаны байқалды.

As of 2008, local government plans to convert the dormant facility to civilian commercial use has become an active political issue. It has been identified as the preferred location for the central maintenance facility of the proposed California High Speed Rail system. The University of California, Merced maintains a research site on the former base, which was its first facility before construction of the main campus in Merced. United States Penitentiary, Atwater stands on a portion of the grounds of the former Air Force Base. In 2011, Google leased 60 acres (24 ha) in order to test the development of their new project, the self driving car, which has become Waymo. Google also leased a hangar at the former Air Force base in order to continue testing a new project, Project Loon. Project Loon was a program that creates an aerial Wi Fi network, using balloons to loft relay equipment to high altitude. The former Base was expecting Google to pay approximately $456,000 in rental fees for both of these projects over the course of one year. In 2021, Merced County completed a $2.1 million expansion project of the automotive research and testing complex located at Castle (pictured). Known as TRC—California, the site includes a 2.2 mile oval test track, a one mile city course and two large vehicle dynamics areas. The 225 acre site is already attracting a significant amount of business interest from major car companies. The County expects expansion to continue in the coming years as testing demand at the site increases. In addition to vehicle technology, Castle has also become a focal point for goods movement. In February 2022, the Board of Supervisors approved an agreement with Patriot Rail to establish a rail district at Castle Commerce Center. That district became operational in May 2022 and is located near the southeastern corner of Castle. The rail district will enhance the ability of agricultural producers, manufacturers and other enterprises from throughout the San Joaquin Valley to quickly and efficiently ship and receive products via the BNSF railroad mainline, which runs adjacent to the site. A rail spur from the BNSF lines currently connects to Castle, and Patriot Rail will soon develop additional infrastructure to facilitate enhanced rail freight service from the location. The County is expecting more growth at Castle in the future. In order to make more room at the site and improve Castle’s versatility and safety, Merced County demolished old dormitory buildings in 2022 that were uninhabitable and unusable, paving the way for future development while eliminating blight and hazards to public safety. Tesla, Inc. was spotted testing their Cybertruck at the site in October 2021.

Анықтамалар мен ескертулер

Эндикотт, Джуди Г. (1999) 1995 жылдың 1 қазанына дейінгі Әуе күштерінің әрекеттегі қанаттары; 1995 жылдың 1 қазанына дейінгі АҚШ Әуе күштерінің әрекеттегі ұшу, ғарыш және зымыран эскадрильялары. Максвелл Әуе базасы, Алабама: Әуе күштері тарихы кеңсесі. CD-ROM. Меннинг, Томас А. (2005), Әуе білім беру және оқу командасының тарихы, 1942–2002 жж. Тарих және зерттеу басқармасы, Бас штаб, АЭТК, Рэндольф Әуе базасы, Техас. Маурер, Маурер (1983). Екінші дүниежүзілік соғыстағы Әуе күштерінің жауынгерлік бөлімшелері. Максвелл Әуе базасы, Алабама: Әуе күштері тарихы кеңсесі. Мюллер, Роберт (1989). 1-том: 1982 жылдың 17 қыркүйегіндегі Америка Құрама Штаттарындағы Әуе күштерінің әрекеттегі базалары. USAF анықтамалық сериясы, Әуе күштері тарихы кеңсесі, АҚШ Әуе күштері, Вашингтон, Колумбия округі. Паттон, Виктор. "Google автокөлік жүргізушісіз көліктерге арналған Castle участасын жалға алуға дайын." Merced Sun Star [Merced] 24 қаңтар 2014 ж.: б.с. Басып шығарылған. Равенштейн, Чарльз А. (1984). Әуе күштерінің жауынгерлік қанаттарының тегі және құрмет тарихы, 1947–1977 жж. Максвелл Әуе базасы, Алабама: Әуе күштері тарихы кеңсесі. Роджерс, Брайан (2005). 1978 жылдан бергі АҚШ Әуе күштері бөлімшелерінің атаулары. Хинкли, Англия: Midland Publications. Шоу, Фредерик Дж. (2004), Әуе күштері базаларының орналасуы, Тарих мұрасы, Әуе күштері тарихы және мұражайлар бағдарламасы, АҚШ Әуе күштері, Вашингтон, Колумбия округі. Яугер, Дойн. "Бұрынғы Әуе күштерінің бірінші ұшағы Атвотерге қонды." Merced Sun Star 16 қазан 2013 ж.: б.с. Интернет. 2014 жылдың 5 наурызы.