Темпл Кубок: Америка бейсболының алғашқы чемпионаты
Temple Cup
ТЕМПЛ қадасы: 1894-1897 ж. Американ бейсболының чемпионаты. National League командалары арасындағы бәсеке, жүлде – $800 тұратын күміс қада. Бейсбол тарихы.
American baseball postseason series
the Henley Royal Regatta event
Temple Cup – 1894 жылдан 1897 жылға дейін американдық кәсіби бейсболдың үздік жеті ойындан тұратын постсезондық чемпионат сериясының жеңімпазына берілетін кубок. Бұл жарысқа қатысқан командалар тек 1876 жылы құрылған Кәсіби бейсбол клубтарының Ұлттық лигасынан болды. 1891 жылғы маусымнан кейін Америка Ассоциациясы таратылғаннан кейін ол кезде тек бір ғана негізгі лига болды, ал серия Ұлттық лиганың бірінші және екінші орындағы командалары арасында өтті. Temple Cup үшін өткізілген серия "Әлем чемпионаттары сериясы" деп те белгілі болды. Шамамен күмістен жасалған бұл кубок 800 долларға бағаланды (1893 жылғы 800 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) және сол кездегі Питтсбург Пираттарының иелерінің бірі болған көмір, цитрус және ағаш өнеркәсібіндегі бай адам Уильям Чейс Темпл (1862–1917) тарапынан сыйға тартылды. Temple Cup қазір Ұлттық бейсбол даңқы мен мұражайының қорында сақталуда.
The Temple Cup was a cup awarded to the winner of an annual best of seven postseason championship series for American professional baseball from 1894 to 1897. Competing teams were exclusively from the National League, which had been founded in 1876 as the National League of Professional Baseball Clubs. There was only one major league at the time, following the folding of the American Association after the 1891 season, and the series was played between the first and second place teams of the surviving National League. The series played for the Temple Cup was also known as the "World's Championship Series". The approximately silver cup cost $800 (800.0 in 1893 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) and was donated by coal, citrus, and lumber baron William Chase Temple (1862–1917), a part owner of the Pittsburgh Pirates at the time. The Temple Cup is now in the collection of the National Baseball Hall of Fame and Museum.
Тарих
1880 жылдары Ұлттық лига мен Америкалық ассоциация жеңімпаздары арасында маусымнан кейінгі ойындар өткізілді, бірақ 1891 жылғы маусымнан кейін Ұлттық лига Ассоциацияны өз ішіне қосып алып, 12 командадан тұратын лигаға айналды. 1892 жылы Ұлттық лига маусымды екіге бөліп өткізіп, содан кейін плей-офф сериясын ұйымдастырды, бірақ кейін екіге бөлінген маусымнан бас тартты. 1893 жылы Питтсбург Пайретс Бостон Бинитерс-тен кейін екінші орынды иеленді. Пайретс президенті Уильям Чейз Темпл өз командасына чемпиондық атаққа ие болу үшін плей-офф сериясын өткізуге мүмкіндік беру керек деп ойлады. Осыған байланысты Темпл 800 долларлық кубок жасатып, оны лигаға сыйға берді. Ұлттық хоккей лигасының ұзақ жылдар бойы сақталатын Стэнли кубогы және Темпл кубогының бейсболдағы алдағысы – Дауврей кубогы (1887–1893 жылдары табысталған) сияқты, әр бейсбол маусымының жеңімпаз командасы мен қаласына берілетін бір ғана Темпл кубогы болды. Егер команда үш рет жеңіске жетсе, ол кубокқа толыққанды ие болатын. Темпл кубогы сериясынан түскен табыс жеңімпазға 65%, жеңілгенге 35% бөлінетін еді, бірақ алғашқы серияның ойыншылары ақшаны тең бөлісуге келісті. Алайда, 1894 жылғы сериядан кейін Нью-Йорк Джайентс Балтимор Ориолс ойыншыларынан ақшасын алып қойып, кубокқа деген сенімді жоғалтты және Темплді ашумен Пиратсты сатуға итермеледі. Балтимор Ориолс барлық Темпл кубогы серияларында ойнап, соңғы екеуінде жеңіске жетіп, кубокқа толыққанды ие болуға ең жақын келді. Ұлттық лигаға бірнеше басқа күшті Америкалық ассоциация франшизаларымен бірге көшіп келгеннен кейін, күшті және жауыжкер Балтимор командалары ескі ассоциациядан жеңіске жеткен тәжірибесін жалғастырып, үш рет Ұлттық лиганың жеңімпазы атанды (1894–1896) және 1896 және 1897 жылдары Темпл кубогын жеңіп алды. Команданың иесі/менеджері Нед Ханлон (1857–1937), Балтиморлық және спорттың алғашқы кезеңдеріндегі ең талантты бейсболшылардың бірі, "Ви Вилли" Килер (1872–1923), Уилберт Робинсон (1863–1934) және Джон МакГроу (1873–1934) сияқты талантты ойыншылармен команданы басқарды. Ойыншылардың ынтасыздығы серияны құртты, олардың бейжайлығы жанкүйерлерге тарады, кейінірек Temple Cup ойындарына аз адам қатысты. Серияға қызығушылық тез жоғалды, себебі ол жасанды көрінді, екінші орын алған команда төрт серияның үшеуін жеңді. Соңғы Темпл кубогы сериясы 1897 жылы өтті, бірақ бұл идея 1900 жылы Хроника Телеграф кубогымен қайта жаңғыртылды. Темпл кубогы сериясы аяқталғаннан кейін Ұлттық лига кубокты Темплге қайтарды, оның Пайретс командасы кубоктың бар болған кезінде ешқашан алтыншы орыннан жоғары көтерілген жоқ. Темпл кубогын жеңіп алған Ориолс командасының ойыншысы Джон МакГроу кейіннен басқа франшизамен, сондай-ақ Балтимор Ориолс ретінде танымал болды, ол 1901 жылы құрылғанда Америка лигасының сегіз бастапқы франшизасының бірі және екі маусымнан кейін Нью-Йоркке көшіп келгенге дейін Ориолс атын алып жүретін үшінші франшиза. 1903 жылы Ұлттық лига мен Америка лигасы арасындағы "бейбітшілік шарты" нәтижесінде әрқайсысы екіншісін тең дәрежеде мойындады. Лигалар ойыншылар келісімшарттары бойынша бірлескен саясатты қабылдады және заманауи лигааралық Әлемдік серияның бастамасы ретінде чемпиондары арасында маусымнан кейінгі серияны бастады. 1939 жылы "The Sporting News" газеті Темпл кубогын іздеп тауып, оны Флорида штатының Винтер Парк қаласында Темплдің қызының қолында тапты. Сол жылы Нью-Йорктегі дүниежүзілік көрмеде көптеген спорттық кубоктар көрсетілді. 1951 жылы Темплдің қызы кубокты Ұлттық бейсбол даңқы залы мен мұражайына сыйға берді, ол бүгін Нью-Йорктің Куперстаун қаласында сақталып тұр.
In the 1880s, there had been postseason play between the winners of the National League and the American Association, but following the 1891 season, the National League absorbed the Association, becoming a 12 team league. In 1892, the National League played split season followed by a postseason championship series, but then abandoned split season. In 1893, the Pittsburgh Pirates finished second to the Boston Beaneaters. The Pirates' president, William Chase Temple, felt that his team should have the option of having a playoff series to claim the title. As a result, Temple had an $800 trophy minted and he donated it to the league. Much like the long running Stanley Cup of the National Hockey League and the Temple Cup's baseball predecessor, the Dauvray Cup (awarded 1887–1893), there was only one actual Temple Cup to be passed along to each baseball season's winning team and city. If any team had won three titles, that team would have gained permanent possession of the Cup. Revenue from the Temple Cup series was to be split 65% to 35% between the winner and the loser, but the players of the first series agreed to split the money evenly. However, after that 1894 series, the New York Giants cheated some Baltimore Orioles players out of their money, tainting the Cup and prompting Temple to sell the Pirates in disgust. The Baltimore Orioles appeared in every Temple Cup series, winning the last two and thus coming the closest to gaining permanent possession of the trophy. Having moved over to the National League with several other strong American Association franchises, the powerful, scrappy Baltimore teams continued their winning ways from the old Association, capturing three National League pennants in a row (1894–1896) and winning the Temple Cup in 1896 and 1897. Owner/manager Ned Hanlon (1857–1937), a Baltimorean and one of the most talented baseball men of the sport's early era, ran the team with talented players like "Wee Willie" Keeler (1872–1923), Wilbert Robinson (1863–1934), and John McGraw (1873–1934). Lack of enthusiasm on the part of the players doomed the series; their apathy spread to the fans, few of whom attended Temple Cup games in later years. Interest in the series faded quickly, as it seemed artificial, with the second place team winning three of the four series. The last Temple Cup series was played in 1897, although the concept was revived in 1900 with the Chronicle Telegraph Cup. After the Temple Cup series ended, the National League returned the trophy to Temple, whose Pirates team never finished higher than sixth place in the standings during the Cup's existence. John McGraw of the Temple Cup winning Orioles was later player/manager/owner with another franchise also known as the Baltimore Orioles, one of the eight original franchises of the American League upon its founding in 1901 and the third franchise to carry the Orioles name, prior to relocating to New York City after two seasons. In 1903, a "peace pact" between the National League and American League resulted in each recognizing the other as equal in stature. The leagues accepted a joint policy on player contracts, and initiated a postseason series between their champions, beginning the modern interleague World Series. In 1939, The Sporting News tracked down the Temple Cup, finding it in the possession of Temple's daughter in Winter Park, Florida. That year, the Cup was included in a large display of sports trophies at the New York World's Fair. In 1951, Temple's daughter donated the Cup to the National Baseball Hall of Fame and Museum, where it remains today in Cooperstown, New York.
Temple Cup сериясының нәтижелері
Жеңімпаз команда қалың әріппен көрсетілген. Әр команданың тұрақты маусымдағы көрсеткіші жақшада берілген. Маусым Бірінші орын алған команда Серия (ойындар) Екінші орын алған команда Сілтеме Балтимор Ориольс (89–39) 0–4 Нью-Йорк Гигантс (88–44) Балтимор Ориольс (87–43) 1–4 Кливленд Спайдерс (84–46) Балтимор Ориольс (90–39) 4–0 Кливленд Спайдерс (80–48) Бостон Бинитерс (93–39) 1–4 Балтимор Ориольс (90–40)
Winning team is denoted in bold font. The regular season record of each team is noted in parentheses. Season First place team Series (games) Second place team Ref. Baltimore Orioles (89–39) 0–4 New York Giants (88–44) Baltimore Orioles (87–43) 1–4 Cleveland Spiders (84–46) Baltimore Orioles (90–39) 4–0 Cleveland Spiders (80–48) Boston Beaneaters (93–39) 1–4 Baltimore Orioles (90–40)