Кіріспе

Францискандық тәж (немесе Серафикалық Розарий) – бұл жеті ондықтан тұратын розарий, ол Марияның жеті қуанышын еске алу үшін арналған, атап айтқанда: Жариялану, Қонаққа бару, Исаның тууы, Ғалымдардың құлшылығы, Ғибадатханада табылу, Исаның қайта тірілуі және соңында, Мәриямның көтерілуі мен Марияның тәж киюі. Мәриямның жеті қуанышына деген құлшылық түрлі формалар мен қауымдастықтарда кездеседі. Бұл әсіресе францискандар, цистерциандар және Францияның қасиетті Жаннасының Annunciades қауымдарында кең таралған. Әртүрлі папалар осы құлшылыққа көптеген кешірімдер берген, осылайша Католик шіркеуіндегі ең көп кешірімді құлшылыққа айналдырған. Осы құлшылыққа байланысты кешірім алу үшін францискандық розарийді баталаудың немесе тіпті дән пайдаланудың қажеті жоқ еді. Кіші монахтар арасында осы құлшылықты насихаттау Бонавентура, Сполетолық Керубин, Иоанн Капистран, Темешварлық Пелбарт және Сиеналық Бернардино сияқтыларға жатқызылады. Бернардиноның жеті қуаныш туралы ой жүгірткен кезде Мәриямнан аян көргені де айтылады. Чарльз Саммонстың сөзіне сүйенсек: "Францискандық тәж бізге доминикандық розарийде [дәстүрлі розарийде] кездеспейтін, мысалы, Ғалымдардың құлшылығы сияқты, кейбір құпиялар туралы ой жүгірту мүмкіндігін береді".

Дұғалар тәртібі

Әрбір құпияны қысқаша талдағаннан кейін, бір "Пәдуіша" және он "Ассалаумағалейкум" дұғалары тізбектеп оқылады. Жетінші құпиядан соң, Мария жетіде екі жыл өмір сүрген деген дәстүрді құрметтеу үшін, жалпы саны жетпіс екіге жеткізу мақсатында тағы екі "Ассалаумағалейкум" дұғасы оқылады.