Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық эпидемиолог (1855–1921)
American epidemiologist (1855–1921)
Уильям Томпсон Седжвик (29 желтоқсан 1855 – 25 қаңтар 1921) – педагог, эпидемиолог, бактериолог және АҚШ-тағы халық денсаулығын қалыптастырудағы маңызды тұлға. Өмірі бойы көптеген ғылыми және кәсіби ұйымдардың президенті болды, оның ішінде 1915 жылы Америкалық Халық Денсаулығы Сақтау Ассоциациясының президенті болды. 1913 жылы MIT-Гарвард Халық Денсаулығы Мектебінің үш негізін қалаушысының бірі болды.
William Thompson Sedgwick (December 29, 1855 – January 25, 1921) was a teacher, epidemiologist, bacteriologist, and a key figure in shaping public health in the United States. He was president of many scientific and professional organizations during his lifetime, including president of the American Public Health Association in 1915. He was one of three founders of the joint MIT Harvard School of Public Health in 1913.
Ерте өмір және білім
Уильям Т. Седжвик 1855 жылғы 29 желтоқсанда Коннектикут штатының Батыс Хартфорд қаласында дүниеге келген. Ол Уильям Седжвик пен Энн Томпсон Седжвиктің ұлы. 1877 жылы ол Йель университетінің Шеффилд ғылыми мектебінен бакалавр дәрежесін алды. Ол Йель медицина мектебінде екі жыл оқыды, сонымен қатар физиологиялық химиядан (1878–1879) оқытушы болып жұмыс істеді. Ол Йельді тастап, Джонс Хопкинс университетінде физиологияны оқуға түсті. Ол биологияға қызығушылық танытып, оқу бағытын өзгертіп, 1881 жылы биология ғылымдарының докторы ғылымын қорғады. Ол Хопкинсте екі жыл биология саласындағы ғылыми қызметкер болып қалды.
William T. Sedgwick was born on December 29, 1855, in West Hartford, Connecticut. He was the son of William Sedgwick and Anne Thompson Sedgwick. In 1877, he received his undergraduate degree from the Sheffield Scientific School at Yale University. He studied for two years at the Yale School of Medicine, where he was also an instructor in physiological chemistry (1878–1879). He left Yale to take up studies at Johns Hopkins University in physiology. He became interested in biology and changed his course of study graduating with a PhD in biology in 1881. He remained at Hopkins for two years as an associate in biology.
Массачусетс технология институты
1883 жылы Седжвик МТИ-нің оқытушы құрамына тағайындалды. 1884 жылы доцент, ал 1891 жылы профессор атағын алды. Ол МТИ-дегі биология кафедрасының меңгерушісі болды. 1888 жылы Седжвик азаматтық инженерлік мамандығының студенттеріне бактериологиядан лекция оқуға кірісті. Оның шәкірттері 1890 жылдардан бастап және 20 ғасырдың басына дейін инженерлік салаға халық денсаулығының қағидаларын енгізген жақтастары мен сарапшылары болды. 1902 жылы ол "Санитарлық ғылым мен халық денсаулығының принциптері" атты маңызды еңбегін жариялады, ол МТИ-де оқыған курстарынан дайындалған лекцияларының жинағы және оның осы саладағы тәжірибесінің қорытындысы болды.
In 1883, Sedgwick was appointed to the faculty at MIT. He was promoted to associate professor in 1884 and to full professor in 1891. He became head of what ultimately became known as the Department of Biology at MIT. In 1888, Sedgwick began giving lectures in bacteriology to students in the civil engineering curriculum. His students became the spokesmen and practitioners who brought the principles of public health into the practice of engineering beginning in the 1890s and lasting well into the 20th century. In 1902, he published the groundbreaking book Principles of Sanitary Science and the Public Health, which was a compilation of his lectures from the courses he taught at MIT and a distillation of his experience working in the field.
Гарвард-МИТ қоғамдық денсаулық сақтау қызметкерлері мектебі
Седжвиктің МТИ-дегі курстары және ондағы азаматтық инженерлік студенттерге тигізген әсері қоғамдық денсаулық саласындағы алғашқы оқулар деп есептелуі мүмкін. Дегенмен, ол және оның екі әріптесі одан да формалды академиялық құрылым қажет деп ойлады. 1913 жылы Джордж С. Уиппл және Милтон Дж. Розенаумен бірлесіп, Гарвард-МТИ Қоғамдық денсаулық сақтау офицерлері мектебін құрды. Бұл қоғамдық денсаулық мамандарын даярлауға арналған алғашқы ресми академиялық бағдарлама болды. Бірлескен бағдарлама 1922 жылға дейін жалғасты, содан кейін Гарвард университеті Гарвард Қоғамдық денсаулық мектебін ашуға шешім қабылдады.
Sedgwick’s courses at MIT and his influence on civil engineering students there can be considered the first instructions in the field of public health. However, he and two colleagues felt that a more formal academic structure was needed. In 1913, he joined with George C. Whipple and Milton J. Rosenau to establish the Harvard MIT School for Public Health Officers. This was the first formal academic program designed to train public health professionals. The joint program lasted until 1922 when Harvard University decided to launch the Harvard School of Public Health.
Лоренс эксперименттік станциясы
1888 жылдан бастап Седжвик Массачусетс штатының Денсаулық сақтау кеңесінде кеңесші биолог ретінде тағайындалды. Ол Лоренс эксперименттік станциясында бактериологиялық зерттеулерге жетекшілік етті және ең қабілетті инженерлік студенттерін, оның ішінде Джордж В. Фуллер мен Аллен Хейзенді сол жерге жұмысқа жіберді. Седжвик Рафтр санау жасушасы бүгінге дейін қолданылып келеді. Лоренс эксперименттік станциясының жылдық есептері Седжвиктің эпидемиолог ретіндегі рөлін ерекше атап көрсетті. «Эпидемиология саласында Седжвик тікелей және жеке қатысумен үлкен рөл атқарды, және ол, шындығында, алғашқы американдық ғылыми эпидемиолог болды».
Beginning in 1888, Sedgwick was appointed as consulting biologist to the Massachusetts State Board of Health. He directed bacteriological research at the Lawrence Experiment Station and sent his brightest engineering students to work there—including George W. Fuller and Allen Hazen. The Sedgwick Rafter counting cell is still in use today. The Lawrence Experiment Station annual reports highlighted Sedgwick’s role as an epidemiologist. “In epidemiology, Sedgwick played a more direct and personal role and he was, indeed, the first scientific American epidemiologist.”
Су сапасы және Джерси Ситидегі сынақтар
XIX ғасырдың соңында Нью-Джерси штатының Джерси қаласындағы сумен жабдықтау ағынды сулармен ластанған, нәтижесінде қалтырау тымыржық қызбасынан қаза тапқандардың саны көп болды. 1899 жылы қала Рокавей өзенінде жаңа сумен жабдықтау жүйесін салу үшін жеке компаниямен келісімшарт жасасты, бұл жүйеге бөгет, суқойма және 37 километрлік құбыр желісі кірді. Жоба 1904 жылдың 23 мамырында аяқталды, бірақ келісімшартта талап қойылмағандықтан су тазартылмады. Қала, келісімшарт шарттары орындалмады деп мәлімдеп, Нью-Джерси Канцлерлік сотына сотқа шағым түсірді. Джерси қаласының шенеуніктері қалаға жеткізілетін судың "таза және салауатты" емес екеніне шағымданып айтты. Седжвик екі сотта да талапкерлердің сарапшысы ретінде куәлік берді. Бірінші сотта ол қалаға жеткізілетін судың суқойманың жоғары жағындағы ағынды сулардан бактериялармен ластанғанын айтты. Екінші сотта Седжвик Джон Л. Лиалдың суқоймадағы суды кальций гипохлоритімен – сол кездегі әк хлориді деп аталған затпен – тазалау туралы ұсынысына қарсы күшті пікір білдірді. Оның ойынша, су бөлігінде кәріз жүйесін салу және кәріз суларын тазарту станциясын құру артық болар еді. Ол сондай-ақ хлорлаудың органикалық заттарды, майда бөлшектерді және басқа да қоқыстарды жоймайтынын, бұл су тұтынушыларының иммунитетін әлсіретуі мүмкін екенін мәлімдеді. Алайда, арнайы сарапшы Уильям Дж. Маги хлорлау жүйесінің қауіпсіз, тиімді және сенімді екенін анықтады және ол Джерси қаласын "таза және салауатты" сумен қамтамасыз ете алатынына толық сенім білдірді.
At the end of the 19th century, the water supply for Jersey City, New Jersey was contaminated with sewage and the death toll from typhoid fever was high. In 1899, the city contracted with a private company for the construction of a new water supply on the Rockaway River, which included a dam, reservoir and 23 mile pipeline. The project was completed on May 23, 1904; however, no treatment was provided to the water supply, because the contract did not require it. The city, claiming that the contract provisions were not fulfilled, filed a lawsuit in the Chancery Court of New Jersey. Jersey City officials complained that the water served to the city was not "pure and wholesome." Sedgwick testified as an expert witness for the plaintiffs in both trials. In the first trial, he testified that the water that was supplied to the city was contaminated with bacteria from sewage discharges in the watershed above the reservoir. In the second trial, Sedgwick disagreed strongly with the proposal by John L. Leal to treat the water from the reservoir with calcium hypochlorite, which was called chloride of lime at that time. Instead, he believed that the construction of sewers in the watershed and a sewage disposal plant would be the preferable course of action. He also testified that chlorination did not remove organic matter, particulates and other filth, which could weaken the vital resistance of water consumers. However, the chlorination system was found to be safe, effective and reliable by the Special Master, William J. Magie, and was judged capable of supplying Jersey City with water that was "pure and wholesome."
Жеке өмір
Седжвик өмірінің соңына дейін Жаңа Англияда өтті. Ол 1881 жылғы 29 желтоқсанда Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласынан Мэри Катрин Райсқа үйленді. Олардың балалары болған жоқ. Седжвик көпшілікке пайда келтіретін көптеген мәселені қолдады және көптеген қайырымдылық ұйымдарға уақытын жұмсады, оның ішінде 1897 жылдан бастап Лоуэлл институтының кураторы қызметін атқарды. Дегенмен, ол әйелдердің сайлау құқығына және екі жыныстың теңдігіне қарсы болды. Седжвик «Нью-Йорк Таймс» газетіндегі мақаласында өз пікірін ашық білдірді. Ол әйелдердің сайлау құқығы мен феминизм «адамның бойын нашарлатып, уақытты мың жыл кері қайтарады» деп сенді.
Sedgwick lived his entire life in New England. He married Mary Katrine Rice of New Haven, Connecticut, on December 29, 1881. They had no children. Sedgwick was a supporter of many causes that furthered the betterment of the public, and he volunteered his time for numerous charitable institutions, including his position of curator of the Lowell Institute beginning in 1897. However, he opposed women’s suffrage and anything that smacked of equality of the sexes. In a long article in The New York Times, Sedgwick stated his views plainly. He believed that women’s suffrage and feminism " would mean a degeneration and degradation of human fibre which would turn back the hands of time a thousand years."
Жарияланымдар
Седжвик көптеген мақалалар мен жазбаларды жариялаған өнімді жазушы болды.
Sedgwick was a prolific writer who published several hundred papers and other writings.
Құрмет пен марапаттар
1904 жылы ол Жаңа Англия сумен жабдықтау қауымдастығының құрметті мүшесі аталды. 1901 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды және 1905 жылы осы ұйымның вице-президенті болды. Оның құрметіне Батыс Хартфордтағы орта мектепке оның аты берілді. 1909 жылы Йель университеті оған құрметті ғылым докторы (Sc. D.) дәрежесін берді, ал Цинциннати университеті 1920 жылы оған құрметті заң ғылымы докторы (LL. D.) дәрежесін берді. Америкалық қоғамдық денсаулық сақтау қауымдастығы 1929 жылы оның құрметіне, қоғамдық денсаулық сақтау саласындағы білімді және тәжірибені дамытудағы ерекше еңбегі үшін Седжвик ескерткіш медалін тағайындады. Бұл АҚДҚ-ның ең жоғары наградасы болып саналады.
In 1904, he was made an honorary member of the New England Water Works Association. He was elected as a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 1901 and became vice president of that organization in 1905. A middle school has been named in his honor in West Hartford, CT. In 1909, Yale University conferred upon him the honorary degree of Sc. D. and the University of Cincinnati gave him an honorary LL. D. in 1920. The American Public Health Association established the Sedgwick Memorial Medal in 1929 in his honor, for distinguished service and advancement of public health knowledge and practice. It is considered the APHA's highest honor.
Таңдалған жарияланымдар
Седжвик, Уильям Т. (1890). «Фильтрация деректері: I. Құм арқылы үздіксіз сүзу арқылы ауыз судан бактерияларды жою бойынша кейбір соңғы тәжірибелер». Массачусетс технология институтының технологиялық тоқсандық журналында. Бостон: МИТ 69–75. Седжвик, Уильям Т. (1891). «Сумен жабдықтаумен байланысты тиф қызуы». Массачусетс штатының денсаулық сақтау кеңесінің жиырма екінші жылдық есебінде. Бостон: Массачусетс штаты, 525–43. Седжвик, Уильям Т. (1892). «Құммен сүзу арқылы ауыз суды тазарту: оның теориясы, практикасы және нәтижелері; Американың қажеттіліктері мен еуропалық тәжірибеге ерекше назар аудара отырып». Жаңа Англия су шаруашылығы қауымдастығының журналы 7:2 (1892 жылғы желтоқсан): 103–30. Седжвик, Уильям Т. (1893). «Лоуэлл және Лоуренс қалаларында ластанған сумен жабдықтауға байланысты тиф қызуының соңғы эпидемиялары туралы: Мерримак аңғарының басқа қалалары мен кенттерінде, әсіресе Ньюберипортта тиф қызуына қатысты байқаулар». Массачусетс штатының денсаулық сақтау кеңесінің жиырма төртінші жылдық есебінде. Бостон: Массачусетс штаты, 667–704. Седжвик, Уильям Т. (1902). Санитарлық ғылым және қоғамдық денсаулық принциптері: жұқпалы аурулардың себептерін және алдын алу шараларын анықтауға ерекше назар аудара отырып. Нью-Йорк: Макмиллан. Седжвик, Уильям Т. және Дж. Скотт МакНатт. (1910). «Миллс Рейнке құбылысы және Хазеннің теоремасы: қоғамдық сумен жабдықталуды тазартудан кейін тиф қызуынан басқа аурулардан өлім-жітімнің төмендеуі туралы». Жұқпалы аурулар журналы. 7:4 (1910 жылғы 24 тамыз): 489–564.
Sedgwick, William T. (1890). “The Data of Filtration: I. Some Recent Experiments on the Removal of Bacteria from Drinking Water by Continuous Filtration Through Sand.” In Technology Quarterly Massachusetts Institute of Technology. Boston:MIT 69 75. Sedgwick, William T. (1891). “Typhoid Fever in Its Relation to Water Supplies.” In State Board of Health of Massachusetts, Twenty Second Annual Report. Boston:State of Massachusetts, 525 43. Sedgwick, William T. (1892). “The Purification of Drinking Water by Sand Filtration: Its Theory, Practice, and Results; with Special Reference to American Needs and European Experience.” Journal New England Water Works Association 7:2 (December 1892): 103 30. Sedgwick, William T. (1893). “On Recent Epidemics of Typhoid Fever in the Cities of Lowell and Lawrence Due to Infected Water Supply: With Observations on Typhoid Fever in Other Cities and Towns of the Merrimack Valley, Especially Newburyport.” In State Board of Health of Massachusetts, Twenty Fourth Annual Report. Boston:State of Massachusetts, 667 704. Sedgwick, William T. (1902). Principles of Sanitary Science and the Public Health: With Special Reference to the Causation and Prevention of Infectious Diseases. New York:McMillan. Sedgwick, William T. and J. Scott MacNutt. (1910). “On the Mills Reincke Phenomenon and Hazen’s Theorem Concerning the Decrease in Mortality from Diseases Other Than Typhoid Fever Following the Purification of Public Water Supplies.” Journal of Infectious Diseases. 7:4 (August 24, 1910): 489 564.