Делавэр және Мэриленд штаттарындағы тарихи теміржол жолы

Кіріспе

Нью-Касл және Френчтаун автокөлік жолы мен теміржолы (NC&F) 1831 жылы ашылды, Делавэр штатындағы алғашқы теміржол және АҚШ-тағы ең алғашқы теміржолдардың бірі. Шамамен жолдың жартысы 1859 жылы қолданудан шығарылды; қалған бөлігі Пенсильвания теміржолының (PRR) Делмарва түбегіне кіретін бағытының бір бөлігіне айналды және қазіргі күні Норфолк Солтүстік теміржолы тарапынан пайдаланылуда. Портер, Делавэрден Френчтаун, Мэрилендке дейінгі қолданыстан шығарылған бөлігі, Нью-Касл және Френчтаун теміржолының құқық жолы 1976 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілді.

Тарих

1804 жылы Делавэр өзенін Чесапик шығанағына жалғастыратын Чесапик және Делавэр каналының құрылысы басталғанда, Нью-Каслдың саудагерлері мен басқа да кәсіпкерлері өздерінің мүдделеріне қауіп төнді деп санап, өз қалаларын шығанаққа қосатын темір жол салуды ұсынды. Нью-Касл және Френштаун тракты компаниясы Делавэр штатында 1809 жылдың 24 қаңтарында, ал Мэриленд штатында 1810 жылдың 6 қаңтарында тіркелді. Ол 1815 және 1816 жылдары ашылды, Нью-Каслдан батыс-оңтүстік-батыс бағытында Чесапик шығанағындағы Мэриленд штатының Олд Френчтаун Уорф портына дейін трактыны қамтамасыз етті. Кларк бұрышының шығысындағы жолдың ең шығыс бөлігі (3 мильден кем) 1812 жылы Нью-Касл тракты компаниясымен салынды, ол 1811 жылдың 30 қаңтарында тіркелген. 1828 жылы Мэриленд штатының Бас Ассамблеясы компанияға трактыны темір жолмен алмастыруға және оның атауын Нью-Касл және Френштаун тракты және теміржол компаниясы деп өзгертуге рұқсат берді. Делавэрдегі екі компания үшін де ұқсас заңдар қабылданды, Нью-Касл тракты компаниясы Нью-Касл тракты және теміржол компаниясы болып қайта аталды. Компаниялар 1830 жылдың 31 наурызында бірігіп, Нью-Касл және Френштаун тракты және теміржол компаниясын құрды – Нью-Касл атауында дефис болмады. Жаңа теміржол 1831 жылы ашылды, шамамен бір жыл бойы жылқылар пайдаланылды, содан кейін бу локомотивтеріне көшілді. Теміржол құрылысының бас инженері Джон Рендел-кіші болды. Чесапик және Делавэр каналы ақыры 1829 жылы ашылды, бұл теміржолға күшті бәсекелес айналды. Кейін Филадельфия, Уилмингтон және Балтимор теміржолы (PW&B) деп аталған тағы бір теміржол компаниясы 1830-шы жылдардың ортасында жақын маңдағы бағыт бойынша құрылыс жұмыстарын бастады. 1838 жылы Балтимор және Огайо теміржолы Балтимор мен Филадельфия арасындағы осы бағыт бойынша пойыз қатынасын бастады, бұл Нью-Каслдан, одан әлдеқайда кішкентай және маңызды емес, айналып өтті. 1839 жылдың 15 наурызында PW&B NC&F-ті сатып алып, оны балама бағыт ретінде пайдаланды. Нью-Касл және Уилмингтон теміржолы 1852 жылы жүйенің Нью-Касл бөлігіне қосылды, ал 1856 жылы Делавэр теміржолы ашылды, Портердегі Нью-Касл мен Френштауннан екі бағыттың арасында бөлінді. Сесил округінің теміржол төсегінің бөлігі 1848 жылы тасталып кетті, ал округ комиссарлары оны "жалпы көршілік жолына" айналдырды, деп Сесил Уиг газеті хабарлады. 1859 жылы теміржол Портерден батысқа қарай тоқтатылды; жолдың көп бөлігі әлі де тазаланған күйде. 1877 жылдың 28 наурызында Нью-Касл және Френштаун PW&B-ға біріктірілді, ол PRR жүйесінің бөлігі болды. 1891 жылы PW&B ескі Нью-Касл және Френштаун желісін, сондай-ақ Нью-Касл және Уилмингтонды Делавэр теміржолына сатты, ол PW&B-ге жалға берілді. Ескі трассаның шығыс жартысы 1968 жылы Penn Central, содан кейін 1976 жылы Conrail және соңғы уақытта Норфолк Саудрен (1999) компанияларына тиесілі болды, олар оны Делмарва түбегіне жету үшін пайдаланады.

When construction began in 1804 on the Chesapeake & Delaware Canal, which would connect the Delaware River to the Chesapeake Bay, merchants and other businessmen of New Castle, Delaware, perceived a threat to their interests and proposed a railroad to connect their own city to the bay. The New Castle and Frenchtown Turnpike Company was chartered in Delaware on January 24, 1809, and in Maryland on January 6, 1810. It opened in 1815 and 1816, providing a turnpike from New Castle in a west southwest direction to Old Frenchtown Wharf, Maryland, on Chesapeake Bay. The easternmost section of the road, east of Clark's Corner (under 3 miles), had been built in 1812 by the New Castle Turnpike Company, chartered January 30, 1811. In 1828, the Maryland General Assembly authorized the company to replace the turnpike with a railroad and change its name to the New Castle and French Town Turnpike and Rail Road Company. Similar laws did the same for the two companies in Delaware, renaming the New Castle Turnpike Company to the New Castle Turnpike and Railroad Company. The companies merged on March 31, 1830, to form the New Castle and Frenchtown Turnpike and Rail Road Company – with no dash in New Castle – and the new railroad opened in 1831, using horses for about a year before switching to steam locomotives. The chief engineer for the construction of the railroad was John Randel Jr. The Chesapeake & Delaware Canal finally opened in 1829, becoming a major competitor to the railroad. Another railroad company, later called the Philadelphia, Wilmington and Baltimore Railroad (PW&B), began construction along a nearby route in the mid 1830s. In 1838, the Baltimore and Ohio Railroad began operating trains along this route between Baltimore and Philadelphia, bypassing the much smaller and less significant New Castle. On March 15, 1839, the PW&B bought the NC&F, using it as an alternate route. The New Castle and Wilmington Rail Road was connected to the New Castle end of the system in 1852, and by 1856 the Delaware Railroad had opened, splitting from the New Castle and Frenchtown at Porter, about halfway between the two ends. The Cecil County portion of the track bed had been abandoned by 1848, and the County Commissioners turned it into "a common neighborhood road," the Cecil Whig reported. In 1859, the railroad was abandoned west of Porter; most of the right of way is still cleared. On March 28, 1877, the New Castle and Frenchtown was merged into the PW&B, which was part of the PRR system. In 1891, the PW&B sold the old New Castle and Frenchtown line, as well as the New Castle and Wilmington, to the Delaware Railroad, which was leased to the PW&B. The east half of the old alignment was acquired by Penn Central in 1968, then Conrail in 1976, and most recently Norfolk Southern (1999), which uses it to reach the Delmarva Peninsula.