«Бауырлар» американдық комедиялық телесериалы

Кіріспе

Американдық комедиялық сериал

"Brothers" – американдық комедиялық сериал, ол алғаш рет 1984 жылдың 13 шілдесінен 1989 жылдың 5 мамырына дейін Showtime кабельдік арнасында көрсетілді, барлығы 115 бөлімнен тұрады. Оны Gary Nardino Productions, Paramount Pictures-тің екі бөлек бөлімшесімен бірлесіп шығарды: бастапқыда Paramount Video (1984–86) және кейін Paramount Television (1987–89). Сериал үш Уотерс бауырдың өміріне арналған.

Даму

Дэвид Ллойд, Грег Антоначчи және Гэри Нардино 1982 жылы «Ағалар» сериалын жасады және дамытты, ол эфирге шыққан форматта болды. «Мэри Тайлер Мур шоуы», «Такси» және сол кездегі жаңа NBC ситкомы «Шайырлар» сериалдары бойынша танымал болған теледраматург Ллойдқа осы сериалдың идеясын оның жұмыс берушілері, телепродюсерлер Эд Вайнбергер мен Стэн Дэниелс ұсынды. Жаңа, революциялық тақырыбы бар сценарийді дамытқысы келген Ллойд Вайнбергер мен Дэниелстің отбасылық қарым-қатынастарды зерттеу туралы идеясын қабылдады, оған үлкен және даулы өмірлік өзгеріс қосылды – туысының соңғы рет ашықтан айтуы және гомосексуализмін мойындауы. Ллойд идеяны толыққанды дамытып, жобаны құруға толық құқық алды. Содан кейін ол қазіргі Paramount Television президенті Нардиномен серіктестік құрды, ол тәуелсіз өндіріс компаниясын құруға тырысты (1983 жылдың шілдесінде Paramount-тан Gary Nardino Productions-ты құру үшін ол кетіп қалды), және жас актер, режиссер және продюсер Антоначчимен бірге заманауи және маңызды көзқараспен пилоттық сценарийді жазуға кірісті. Еркектікке қатты бағынған әлемде өмір сүретін, жақын үш ағайынның қарым-қатынасы, ең кіші ағасының ашық гей болу шешіміне қарсы тұруға мәжбүр болды, бұл «Ағалар» деп аталатын сценарийде тез арада іске асты. Жоба бастапқыда 1983 жылдың күзінде теледидар маусымына қабылданады деген үмітте NBC және ABC телеарналарына ұсынылды. NBC Ллойдтың «Такси» және «Шайырлар» сериалдарындағы жұмысы (екеуі де 1982-1983 жылдар аралығында NBC телеарнасында көрсетілді) және Вайнбергер мен Дэниелстің талап етуіне байланысты пилотты көруге келісті. Желі басшылары (сол кезде Брэндон Тартикофф басқарған) мазмұнның тартымдылығын байқады, бірақ гомосексуализмді қалай бейнелеу керектігіне алаңдады. NBC «Ағалар» сериалын 1983 жылдың күзінде пилоттық бағдарламалар тізіміне енгізді, бірақ ақырында оны қабылдамады, оның орнына Вайнбергердің «Мистер Смит» сериалын таңдады. Ллойд, Антоначчи және Нардино кейіннен «Ағалар» сериалын ABC телеарнасына ұсынды, бірақ олар оны гей тақырыбына байланысты бірден қабылдамады. Шығармашылық команда жобадан үмітін үзген жоқ, сондай-ақ оның үш басты кейіпкері де солай ойлады: Роберт Уолден (CBS-тің «Лу Грант» сериалындағы Джо Росси рөлі үшін Эмми сыйлығына ұсынылған), Пол Реджина және Брэндон Маггарт. Продюсерлер жаңа арна іздеп, оны іске қосуға тырысқан кезде даму тоқтатылды, соның салдарынан Реджина CBS-тің қысқа өмір сүрген «Zorro and Son» (1983) сериалында, ал Маггарт NBC-тің «Jennifer Slept Here» (1983-1984) сериалында рөл алды. Ақырында Ллойд пен компанияға Showtime ұсыныс жасады, ол сол кезде жаңа салаға – түпнұсқа кабельдік телесериалдар саласына сәтті кіріп келді. 1983 жылы арна тарихта алғаш рет тоқтатылған желілік сериалды қайта жаңғыртты, ол «The Paper Chase» (алғашқыда 1978-1979 жылдары CBS телеарнасында көрсетілді) сериалы болды. Showtime-ның миссиясы – стандартты желілік телеарна тарифінен тыс болатын түпнұсқа бағдарламаларды өндіру және сатып алу болды, және «Ағалар» сериалы осы қалыпқа өте жақсы сай келетінін байқады. Екі тарап актерларға желілік жұлдыздармен бірдей ақы төлейтін келісімге келді, сонымен қатар 26 эпизодты бірден тапсыруға келісті. Бақытымызға орай, Ллойдке екі жұлдызын қайтадан таңдауға тура келмеді, өйткені Реджина мен Маггарт сериалдары тоқтатылып кеткенін көрді, сондықтан оның бастапқы таңдауы қайтадан орындалды. 1984 жылдың жазында сериалдың премьерасымен Showtime енді тағы бір біріншілікке ие болды – кабельдік теледидардағы алғашқы оригиналдық комедиялық сериал. Роберт Уолден Showtime-да жұмыс істеген тәжірибесі туралы былай деді: «Аспазшылар аз, ал сценаристтер көбірек еркіндікке ие. Сондай-ақ, 30 миллион көрерменнің орнына 5 немесе 6 миллион көрерменге ойнаған дұрыс. Сіздер ортақ denominator-ға жетіп жатырсыз». Атақты HBO-дан айырмашылығы, олар алғашқы сериалдарды синдикация үшін дайындауға ниеттенген жоқ, Showtime базарды ойда ұстады. «Ағалар» сериалы кабельдік телеарна стандарты бойынша өте табысты болғандықтан, арна жетекшілері 1985 жылдың көктемінде екі жаңа қадам жасады: «Ағалар» сериалы тағы 50 серияға жаңартылды, сонымен қатар серия қарашада бір мезгілде эфирге шығады. Showtime сериалға екі маусымға сенім білдіруді екі маусымға жаңарту арқылы тарихқа айналдырды, бұл ешқашан телеарна желісі бірінші курстан кейін сериалға осындай кең эпизодтар тапсырысын берген емес. HBO өздерінің бәсекелесінің «Ағалар» сериалының ерте синдикациядан өту туралы шешімін сынға алды, олар өздерінің түпнұсқа сериалдарының ешқайсысында мұндай тәжірибеге ешқашан қатыспайтынын айтты. Олар HBO-да ай сайын ақы төлеп, сериалдарды көрудің орнына, жергілікті телеарнада тегін көруді ұсынған болса, бұл жазылымдар мен кіріске зиян келтіретінін айтты. Showtime кейіннен 1985 жылғы «Ағалар» сериалының синдикациялық көрсетілімін қайта қарастырып, одан кейін өз жазылымдастарына барлық бағдарламаларын 5 жылға дейін көруге мүмкіндік бергенін, ал олар 5 жылдан кейін синдикацияға түсетінін айтып, қарсы шара қолданды. Олардың қорғаныс шараларына сондай-ақ олардың сериалдарының түпнұсқа студиялары синдикациядағы күшті қайта көрсетулерден роялти алатыны және бұл нарық жоғары деңгейлі сценаристтер мен режиссерлерді тартатыны да кірді, осылай өндірістің сапасын қамтамасыз етеді. Showtime-ның айтуынша, сериалдарды синдикацияға дайындамау – бұл салыстырмалы түрде белгісіз немесе сынақтан өтпеген шығармашылық командаға тәуекел етумен тең. Премиум кабельдік телеарна сәтті түпнұсқа бағдарламалармен өзінің орнын тапқаннан кейін HBO Showtime-ның синдикацияға қатысты көзқарасын қабылдады, және екеуі де кабельдік сериалдарды эфирлік теледидарда бір мезгілде көрсетудің қауіпті емес екенін байқады. 1988 жылы Showtime тағы бір тарихи оқиға жасады, жас Fox Broadcasting Company компаниясымен «Ағалар» сериалының серігі, хитті «It's Garry Shandling's Show» сериалын жексенбі күндері көрсетуге келісім жасады, осылайша Fox-тың эфирлік телеарналар арасындағы беделін арттыруға көмектесті. «It's Garry Shandling's Show» сериалы Fox үшін өзінің миссиясын орындады, сонымен қатар Showtime-ға қызығушылықты арттырып, жазылымдардың санына оң әсер етті.

David Lloyd, Greg Antonacci and Gary Nardino respectively created and developed Brothers in 1982, with the same format as what made it to the air. Lloyd, a veteran TV writer known for his work on The Mary Tyler Moore Show, Taxi and the then new NBC sitcom Cheers, had the premise for this series suggested to him by his employers, TV producers Ed. Weinberger and Stan Daniels. Wishing to develop a new screenplay with a revolutionary theme, Lloyd took to Weinberger and Daniels' idea about exploring familial relationships with the presence of a major—and controversial—life change, that of a relative finally coming out and addressing his homosexuality. Lloyd fully developed the idea and assumed full credit for the creation of the project. He then partnered himself with current Paramount Television president Nardino, who was looking to form an independent production company (he would leave Paramount in July 1983 to form Gary Nardino Productions), and Antonacci, a young actor turned director and producer, to write a pilot script with a modern, relevant point of view. The relationship of three adult brothers, inseparable and living in a world strongly underscored by masculinity, who soon have to confront the youngest brother's decision to be openly gay, quickly came to fruition in the screenplay aptly titled Brothers. The project was originally shopped around to broadcast networks NBC and ABC, in hopes of being picked up for the 1983 fall television season. NBC agreed to screen the pilot due to Lloyd's work on Taxi and Cheers (both of which had aired on NBC during the 1982–1983 season), and due to the insistence of Weinberger and Daniels. Network executives (then headed by Brandon Tartikoff) saw the charm of the content, but were concerned about how homosexuality was going to be portrayed. NBC did put Brothers in the running of fall 1983 pilots, but ultimately passed on it, instead choosing a series from Weinberger, Mr. Smith, in its place. Lloyd, Antonacci and Nardino then offered Brothers to ABC, who instantly shot it down due to it dealing with gay themes. The creative team refused to give up hope on the project, and the same was said for its three leads, who from the beginning were Robert Walden (fresh off his Emmy Award nominated role of Joe Rossi on CBS' Lou Grant), Paul Regina and Brandon Maggart. As the producers tried to find a new outlet to pitch it to, development was put on hold, allowing Regina to co star in CBS' short lived Zorro and Son (1983), and Maggart to assume a role on NBC's Jennifer Slept Here (1983–1984). Eventually, Lloyd and company were approached by Showtime, who at the time had successfully begun to venture into the new field of original pay cable TV series. In 1983, the channel had been the first in history to revive a canceled network series for original cable broadcasts, with The Paper Chase (which originally ran on CBS in 1978–1979). Showtime's mission was to produce and pick up original programming that was outside the boundaries of standard network TV fare, and saw Brothers perfectly fitting that mold. Both parties struck a deal that had its cast paid at the same rate as network stars, with a full out 26 episode order from the start. Fortunately, Lloyd didn't have to scramble around to recast two of his stars, since Regina and Maggart both saw their series get canceled, so his original choices were back in place. With the series' premiere in the summer of 1984, Showtime now boasted one more first — the first original situation comedy on cable TV. Said Robert Walden of his experience working on Showtime, "There are fewer cooks in the kitchen, and the writers have more freedom. There's also something to be said for playing to 5 million or 6 million viewers instead of 30 million. You're reaching a higher common denominator." Unlike the policies set at rival HBO, who had no intention of preparing any of their first forays into original series for syndication, Showtime had the market in mind as soon as they picked up Brothers. Since Brothers had such a successful first season by pay cable standards, channel execs announced two unprecedented moves in the spring of 1985: not only would Brothers have a renewal for 50 more episodes, but the series would begin airing episodes simultaneously in broadcast syndication that November. Showtime giving the series such a large vote of confidence with two season renewal was so history making that never had a broadcast network given a series such an expansive episode order after its freshman year. HBO criticized their competitor's decision over the early syndication airing of Brothers, stating that they would never engage in such a practice with any of their original series. They felt it would destroy subscription rates and revenue if the public could watch one of their series for free on a local broadcast station, rather than pay monthly to view it on HBO. Showtime later recanted their 1985 syndication rollout for Brothers, and then fought back by saying that their subscribers had a five year head start on all their shows, which were all prepped for syndication and of which would enter it after those five years. Their defense also included the facts that the parent studios of their shows would continue to receive royalties from strong rerun performance in syndication, and that the latter market would attract higher profile writers and directors to ensure a more quality production. The alternative, as Showtime put it, would be not prepping series for syndication and thus taking a gamble on a relatively unknown or untested creative team. As premium cable found its way with successful original programming, HBO would follow suit in what Showtime realized all along concerning syndication, and both would find that concurrent airings of cable series on broadcast TV wasn't so risky. In 1988, Showtime made history once again when they struck a deal with the young Fox Broadcasting Company to begin airing their Brothers stablemate, the smash hit It's Garry Shandling's Show, on Sunday nights in order to raise Fox's profile among the broadcast networks. Not only did It's Garry Shandling's Show fulfill its mission for Fox, but it actually increased interest in Showtime, and subscription rates benefited.

Қысқаша мазмұны

Филадельфияның оңтүстігінде орналасқан Brothers ағалары Уотерс ағаларының өмірі мен қарым-қатынастарына негізделген; үлкен ағасы Лу (Брэндон Маггарт), біршама әдепсіз, бірақ жақсы мағыналы құрылыс бригадирі; ортаңғы ағасы Джо (Роберт Уолден), Филадельфияның орнын толтырушы және The Point After деп аталатын спорттық бардың иесі; және ең кіші ағасы Клифф (Пол Регина), спорттық журналистика мамандығы бойынша және кейіннен ашпоз. Премьера эпизодында Клифф үй ішіндегілерді таңғалдырады, ол өзінің үйлену тойы күні құрбандық үстелінен қашады. Үйленбей, Клиф отбасына өзінің гей екенін айтады. Пилоттық және келесі эпизодтар Джо мен Луның Клифтің ұзақ уақыт бойы сақталған құпиясы - оның шынайы жыныстық бейімділігімен келісуге тырысуына бағытталған, екеуі де өздерінің ерекше тәсілдерімен күреседі. Джо, әрине, ақылға қонымды және ашық адам болғандықтан, Клифтің гомосексуализм туралы кенеттен мәлімдеуі олардың қарым-қатынасының кез-келген аспектісін ұрлап жіберген жоқ. Лу өзінің кішкентай інісі "Клиффиді" сүйетінін және сыйлайтынын айтты, бірақ ол Клифтің сезімін тек бір кезең деп сендірді және оны гей болудан "емдеуге" көптеген күш салды. Клифтің екеуіне де қарым-қатынасы біршама бауырлас, сонымен қатар әке мен ұлға ұқсайды, өйткені Лу мен Джо Клифке қарағанда 20 жыл үлкен (олардың анасы Клиф сәби кезінде қайтыс болды, бірнеше жылдан кейін олардың әкесі еріп кетті; Лу мен Джо Клифті жастық шағының көп бөлігін өсірді). Ол өте тәуелсіз ойлы болды және бауырларымен әдеттегідей ерлі-зайыптылармен ойнасты, бірақ кейде оларға басшылық іздеді және Лу мен Джо оны тым қорғады. Клифф, шын жүректен, ақылды және қазір өзімен-өзі танысқаннан кейін, өмірді толығымен өткізуге бел буған, бір жынысты адамдар мәселесі мен талқылаулар туралы көптеген пікірлер білдірді; бірінші маусымда, өмірдегі шешімдері туралы жағдай немесе пікірталас туындаған сайын, Клифф өзінің шынайы болғанына қаншалықты мақтанатынын және сенімді екенін және ешкімнің ештеңе істей алмайтынын шын жүректен мәлімдеді. оның ішкі қалауларын өзгерте алмады. Сериал басталған кезде ол әлі колледжде спорттық журналистика мамандығы бойынша оқып, Джо үшін The Point After-те жартылай жұмыс істеді. Клифтің алғашқы некеге тұруға тырысуы сәтсіз аяқталып, ол Джомен бірге өзінің қаладағы сәнді пәтерінде жалға алуды жалға алды. Филип Чарльз Маккензи Клиффтің жаңа досы Дональд Малтбиді ойнады, ол табысты жазушы / журнал редакторы, Клифф оның ақыл-кеңесін және қолдауын іздеп, достыққа ұмтылды. Осы оқиға кезінде және одан кейін Дональд Клифтің ЛГБТ әлемінде өз жолын табуды үйренген кездегі ақыл-ойының дауысы болды. Бұл әрине, мүмкін емес достық еді, бірақ Дональдтың феялық, патшайым сияқты мінез-құлқы Клифтің еркектігіне қарсы ешқашан жолға шықпады, таңқаларлықтай. Дональдтың әйелдік әуесқойлығы Луны әрқашан ашуландырып, олардың арасында жұмсақ, бірақ күлкілі сүрінуге себеп болды. Алайда, Дональд өзінің өткір әзіл-сықағымен Луға әрдайым соңғы күлді. Ол үйдің төбесіндегі жайлы пәтерде тұратын, бұл да әңгімелер үшін әдеттегі жағдай. Клифф пен Дональд кейде жергілікті гей-клуб / бардағы "Кефет Spike" баратын. Басқа кейіпкерлер арасында Джоның күткеннен жылдам тәуелсіздікке қол жеткізген Джоның жасөспірім қызы Пенни (Хэлли Тодд) және қажет болған кезде Уотерс бауырлары арасында делдал болып әрекет ете отырып, олармен бірге зингерлермен сауда жасаған The Point After официанты Келли Холл (Робин Райкер) болды. Сериалдың барлық кезеңінде Лоудың ұзақ уақыт бойы әйелі Фло (Кэрол Локателл) қонақ ретінде көрінді, ол Лумен некеде қандай да бір дау-дамай болған кезде ғана пайда болды. Олар әдетте бір эпизодтың ішінде жұмыс істеді, бірақ олардың "қызыл және суық" мінез-құлқы шоудың негізгі жұмыс істейтін анекдоттарының бірі болды. Лу мен Флоның үш баласы болды - Бэки, Фло, Джуниор және Луэлла. Бұлардың барлығы бастапқыда аталған және ешқашан көрінбеген. Алайда, Баки екінші маусымнан бастап Джон Пуч ойнаған екі қонақтың алғашқысы болды. Семинария студенті Баки қызметтен демалыс алды және екінші маусымның "Әке, әке" деген эпизодында отбасына барып, төртінші маусымның "Шүкіршілік күні" эпизодында қайтадан пайда болды, күтпеген жерден қалаға келіп, барлығын таң қалдырды.

Set in south Philadelphia, Brothers centered on the lives and relationships of the Waters brothers; oldest brother Lou (Brandon Maggart), a somewhat uncouth, but well meaning construction foreman; middle brother Joe (Robert Walden), a retired placekicker for the Philadelphia Eagles and owner of a sports bar called The Point After; and the youngest brother, Cliff (Paul Regina), a sports journalism major and later, an aspiring chef. In the premiere episode, Cliff shocks his family when he runs away from the altar on his wedding day. Instead of getting married, Cliff reveals to his family that he is gay. The pilot and following episodes centered on the efforts of Joe and Lou coming to terms with Cliff's long held secret of his true sexual orientation, with both coping in their own unique way. Joe, who was definitely more sensible and open minded, didn't see Cliff's sudden declaration of homosexuality robbing any aspect of their relationship. Lou assured his baby brother "Cliffie" that he loved and respected him no matter what, but was convinced early on that what Cliff was feeling was just a phase, and came up with numerous efforts to "cure" him of being gay. Cliff's relationship with the both of them was part brotherly, but also that of fathers and son, since Lou and Joe had almost 20 years on Cliff (their mother died when Cliff was an infant, followed a few years later by their dad; Lou and Joe raised Cliff for the majority of his youth). He was very much independent minded, and kidded around with his brothers in the usual way siblings do, but at times looked to them for guidance and was very much overprotected by Lou and Joe. Cliff, earnest, bright and very much determined to lead a fulfilled life now that he truly found himself, took many a stand on same sex issues and discussions; throughout the first season, whenever a situation or argument ensued regarding his decisions in life, Cliff gave heartfelt statements on how proud and secure he was being his true self, and that nothing anyone could do could possibly change his inner desires. When the series began, he was still in college, majoring in sports journalism, while working part time for Joe at The Point After. Following Cliff's first failed attempt at marriage, he resumed splitting rent with Joe in his sleek uptown apartment. Philip Charles MacKenzie played Cliff's out and proud new friend Donald Maltby, a successful writer/magazine editor whom Cliff sought out friendship with for advice and support in the time leading up to his coming out. During and after the fact, Donald continued to be Cliff's voice of reason as he learned to navigate his way around the LGBT world. It was an otherwise unlikely friendship, but Donald's fey, queen like behavior versus the masculinity of Cliff never got in the way, surprisingly. Donald's womanly flamboyance always unnerved Lou, and caused some mild, but humorous friction between them. However, Donald always managed to get the last laugh on Lou with his sharp humor. He lived in a cozy loft apartment which was another common setting for the stories. Cliff and Donald sometimes frequented The Velvet Spike, a local gay club/bar. Other characters included Joe's teenage daughter Penny (Hallie Todd), who was becoming independent at a faster rate than Joe anticipated; and The Point After waitress, Kelly Hall (Robin Riker), who traded zingers with them all while acting as a mediator between the Waters brothers when necessary. Seen in sporadic guest appearances all through the series was Lou's long time wife Flo (Carol Locatell), who only showed up whenever she and Lou were having some sort of marriage dispute. These were usually worked out within the space of a single episode, but their "hot and cold" behavior became one of the show's key running gags. Lou and Flo had three kids—Bucky, Flo, Jr. and Louella—who were originally all referred to and never seen. Bucky, however, would make the first of two guest appearances beginning in the second season, as played by John Putch. A seminary student, Bucky went on sabbatical from the ministry and paid his family a visit in the season two episode "Father, Father", and appeared again in the fourth season Thanksgiving episode, unexpectedly dropping into town to surprise everyone.

Тақырыптар мен эволюция

Бастапқыда, «Brothers» сериалының сюжеттері тек қана гей тақырыптарымен толы болды, Клифф пен Дональдтың кездесулері, сондай-ақ гетеросексуалды кейіпкерлердің мұндай оқиғаларға қатысуы көрсетілді. Бұл, шоудың екі жыныстың қарым-қатынас әдеттері мен мәдениеті арасындағы шекараны жою қабілетін көрсетті. Актуальды гей тақырыптарының мысалдары: Клиффтың ер адамдармен бейресми жақын қарым-қатынастары және ол әлі де білуге ниеттенген нәрселер; Лу мен Дональдтың Клиффке шабуыл жасаған екі гомофобқа көмектесуден бас тартқан жергілікті полиция қызметкерлеріне ену әрекеттері; Дональдтың Джоны бұрынғы командаласын өзі гей екеніне сендіріп, оның жақында ашық айтқан командаласымен жақын қарым-қатынас орнатуға үйретуі; және екінші маусымда Клиффтың сүйкімді, әулетті Винстон Марш III (қонақ жұлдызы Джон Фьюри) табалағанда, ол оған өзінің жеке басын қабылдауға көмектесті. Уинстон оны Клиффтың барлық отбасының алдында өткен шарада құмарлықпен сүйді. Екі жыныстың оң және теріс стереотиптері көбінесе болдырмалды, егер олар пайда болса, комедия есебінен олардың маңызды, кейіпкерлерге негізделген диалогтан бұрмалануын болдырмау үшін оларға ерекше мән берілмеді. Оқиғаларда гейлерге басымдық берілгенімен, олар тек гейлердің көзқарасынан бейнеленбеді; жыныстық қатынасты зерттейтін оқиғалардағы барлық кейіпкерлердің пікірлері эпизодтан эпизодқа дейін назар аударды, кейде тіпті бір эпизод ішінде ауысып отырды. Нәтижесінде, бұл сериал осы тұрғыдан ақылды және күрделі деп танылды. Алайда, алғашқы екі маусымнан кейін сценарийшілер гомосексуалдық/гетеросексуалдық мәселелерге бейтарап оқиғаларды пайдалану арқылы гей тақырыбына толы оқиғаларды азайта бастады. Осы оқиға орын алған кезде, қосымша кейіпкерлер өздерінің ұзақ мерзімді қарым-қатынастарына енді, олар эпизодтағы басты тақырып жыныстық қатынас емес, стандартты ситком стилінде бейнеленді. Сонымен қатар, «Brothers» – Showtime арнасының түпнұсқа сериалы болғандықтан, бірінші және екінші маусымдарда күшті тілдің кеңінен қолданылуына рұқсат етілді. Үшінші маусымда Paramount Television сериалының қайталап көрсетуге дайындығын ескере отырып, сценарийлер де тазартылды, себебі дөрекі диалогты (Джоның жиі айқайлайтын «ибіліс ұлы» және «қатыгез» сөздері) түзету синдикация мен кіріске зиян келтіруі мүмкін екенінен қаушады.

Originally, the storylines on Brothers were permeated with exclusively gay themes, as Cliff and Donald's dating exploits were featured, along with the heterosexual characters' involvement in such stories. This sprung forth the show's knack for providing a blurred line of differences between the mating habits and culture of both sexualities. Examples of topical gay stories included Cliff's casual intimate encounters with men and the points he still wanted to learn; Lou and Donald's efforts to infiltrate crooked local police officers who refused to help Cliff, when he was attacked by two homophobic men; Donald's coaching Joe into accurately convincing a former teammate that he was gay, in order to form a closer bond with the recently outed teammate; and in the second season, when Cliff landed a boyfriend in well to do Winston March III (guest star John Furey), who helped him become even more comfortable in his identity. Winston initiated a passionate kiss with him, at a function he hosted, in front of Cliff's entire family. Stereotypes of both sexualities, both positive and negative, were for the most part avoided, and if they appeared, were not emphasized at the expense of comedy so they would not detract from the meaningful, character driven dialogue. While a steep gay slant in the stories was present, they were not depicted only from the gay point of view; all characters' points of view in stories which explored sexuality shared the spotlight from episode to episode, sometimes shifting back and forth within a single episode. The series, as a result, was recognized as being clever and complex in this regard. However, after the first two seasons, the writers started to downplay the wall to wall gay stories in favor of ones that were neutral to homosexual/heterosexual overtones. Just as this took place, additional characters started entering their own long term relationships, which were depicted in a more standard sitcom fashion without sexuality being the key topic in an episode. Also, with Brothers being a Showtime original series, the allowance of strong language was taken advantage of heavily during the first and second seasons. By season three, with Paramount Television serious about the show's future in reruns, the scripts were cleaned up as well over the concern that the constant editing of coarse dialogue (Joe's habitual exclaiming of "son of a bitch" and "fuck" and "shit" peppered in accordingly) would be bad for syndication and revenues.

Кейінгі маусымдар

Үшінші маусымның басында Джо Сэм (Мэри Энн Паскаль) есімді сұлу қызбен таныса бастады, ол өте материалистік жылжымайтын мүлік агенті, олардың қарым-қатынасының физикалық аспектісімен қанағаттанбай, сонымен қатар бұрынғы кәсіби спортшының банктік шотының пайдасын көруге тырысады. Олардың жұптасу биі кезінде Сэм "The Point After" -де тұрақты меценат болды, кейде ол Келлимен барлық нәрседе бәсекелесіп отырады. Пэнни тез жетіліп, жұмсақ, кінәсіз мектеп оқушысынан панк шашы бар жабайы, жан-жақты партиялық қызға айналды. Ол колледждегі екінші жылында жергілікті би залы Girls, Girls, Girls & Beer-те биші болып жұмыс істей бастады. Кез-келген адамның досы бар, бірақ Джо да солай, Сэммен де, олар бір сәтке қайтадан қосылып, бір сәтке тоқтап қалады. Сэм ойынға шықпаса, Джо басқалармен кездеседі. Төртінші маусымның премьерасында Джоның алты ай бойы бірге болған қызы ретінде, қызба, мәдениетті Энн Мари Вагнер (жұлдыз Джудит Мари Берган) пайда болды. Джо мен Энни эпизод барысында үйленуге шешім қабылдады, бірақ қызғаныш Сэмнің көп араласуынан кейін және Дональдтың (ресторанның рәсімін басқарған) көңілсіз рәсімінен кейін екеуі оны тоқтатты. Бірнеше эпизодтан кейін Джо Энни мен Сэм екеуімен де кездесуге кіріседі, бірақ өзін кінәлі сезінді; ол Энниге оны ойнағанын хабарлауға барғанда, ол өзінің де алдаушы болғанын айтты, сондықтан екеуі өзара жолдарын бөлісті, ашық қарым-қатынасты көтермелеген Сэмді Джоның жалғыз романтикалық назары ретінде қалдырды. Уақыт өте келе Джо мен Сэм ақша мен мәртебеден басқа да ортақ нәрселері бар екенін біліп, махаббаттары өркендей бастады. Келли мен Сэм тіпті араларындағы қақтығысты бір жағына қойып, Пенни мен Дональдпен бірге "қыздар клубы" дегенді құра бастады. Осы арада колледжді төртінші маусымның басында бітірген Клифф жергілікті газетте журналистік мансабын бастау алдында тұрды, ол кенеттен тамақ пісіруге бейімделгенін және тамақ дайындау мектебінде оқитынын жариялады. Джо, Лу және әсіресе Дональд оны газетте жұмыс істеу ұсынысынан бас тартқаны үшін құтқаруға тырысты, бірақ ақырында Клиффтің әсерлі қызанақ соусын татып көргеннен кейін сақ болуды желге тастауға шешім қабылдады. Сол жылы көптеген жас жігіттермен тез арада танысып, жас юпи Пэнни Лу компаниясының құрылысшы қызметкері Джим Грантқа (Томми Хинкли) ғашық болады. Джим өте бай отбасынан шыққан, бірақ жұмысшы өмірін жақсы көретін, сондықтан ол шынымен бақытты болу үшін отбасының миллиондық кәсіпорнын басқару мүмкіндігінен бас тартты. Олардың махаббаты бір маусымға созылды. Бұл уақытта Луның кіші баласы, спорттық жасөспірімдер ғажайып Луэлла (Иардли Смит) тұрақты болды. Төртінші маусымның финалында "The Point After" жергілікті Филадельфиялық тамақ басылымы үш жұлдызды мейрамханаға көтерілді, ал Джо тез арада басқа бір жоғары санаттағы мейрамхана иесінен өзінің орнын үлкен сатып алу туралы ұсыныс алды. Дональдс-тағы үш жұлдызды жаңалықтарды атап өту кезінде Джоға берілген ұсынысқа барлығы таң қалды, ал Келли жұмысынан айырылып қалуы туралы алаңдаушылығын білдірді. "The Point After" фильмінде актерлік құрамның есте қаларлық сәттерін баяндаған бірнеше флешбектерден кейін Джо оны сатуды бекіткен қағаздарды жыртып тастады, ал эпизод аяқталған кезде топтың тұтас болатыны болжалды. Алайда, бесінші маусым 1988 жылдың маусым айында басталғанда Келли енді жоқ еді (Робин Райкер Хасли сериядан кетті). Сол кезде Джо әлі де бірге жүрген Сэм оның жүкті екенін айтты. Жо жаңалықты жақсы қабылдамады, себебі жаңа әке болу оның ойына кірмеген. Сэм абортқа қарсы болды, сондықтан Джоға ультиматум қойды. Ол не жаңа отбасы құруға ниет білдірді, не әйел баланы жалғыз тәрбиелеуге қалдырды. Джо Сэмді қолдап, екеуі Лас-Вегасқа барып, үйленуге асықты. Кейінгі бірнеше айда оған көптеген өзгерістер жасау керек болды, бірақ 1988 жылдың 2 желтоқсанында олардың қызы Каролин дүниеге келгенде, Джо оны құшақтауға дайын болды. Лу, Клифф пен Пенни Каролинаның ата-анасына бірдеңе болғанда, оның қамқоршысы болуды бөлісті. Baby Caroline (оның есімі атқарушы продюсер Гэри Нардиноның қызының атымен аталған) оның тууындағы эпизодта ұл мен қыз егіздер Чарльз және Кэтрин Хакер ойнады, бірақ сериалдың қалған бөлігінде Кэтрин жалғыз ойнады. Джо мен Сэм некелік өмірге бейімделіп, Уотерс отбасына жаңа кіргізуге дайындалып жатқанда, Клифф өзінің аспаздық мектепте оқып жүріп, The Point After менеджері болып тағайындалғандығын білді. Сонымен қатар ол бірте-бірте өзінің тамақтану бизнесін нөлден баста...

At the start of the third season, Joe began dating a voluptuous beauty named Sam (Mary Ann Pascal), a very materialistic real estate agent who was not only content with the physical aspect of their relationship, but also out to reap the benefits of an ex pro athlete's bank account. During their mating dance, Sam became another regular patron at The Point After, where at times she found herself in competition with Kelly over practically everything. Penny, who had rapidly matured from a gentle, innocent high school senior to a wild, vivacious party girl with a punk hairdo, began working as a dancer at Girls, Girls, Girls & Beer, a local dance hall, during her sophomore year in college. Everyone else on the scene had mates that came and went, and Joe was no exception with Sam, as they were on again, off again for a while; while Sam chose not to play the field, Joe dated others. In the fourth season premiere, perky, cultured Ann Marie Wagner (guest star Judith Marie Bergan) showed up, as a girlfriend of Joe's who had been with him for six months. Joe and Annie decided to get married during the course of the episode, but after much meddling from a jealous Sam, and a discouraging ceremony speech from Donald (who presided over the restaurant ceremony), the two called it off. A few episodes later, Joe went into overdrive dating both Annie and Sam, but felt guilty; when he went to break the news to Annie that he had been playing her, she revealed that she had been cheating too, so the two parted ways mutually, leaving Sam, who encouraged an open relationship, as Joe's only romantic focus. In time, Joe and Sam discovered that they had a whole lot more in common beyond money and status, and love blossomed. Kelly and Sam even learned to put their feuding aside, forming sort of a "girls' club" together with Penny and Donald. Meanwhile, Cliff, who graduated from college early in the fourth season, was on the verge on launching his journalism career with a local newspaper when he had an epiphany –that he suddenly had the affinity for cooking—and announced to everyone that he was enrolling in culinary school. Joe, Lou, and especially Donald tried to save him for turning down the offer to work at the paper, but in the end, decided to throw caution to the wind after tasting Cliff's impressive tomato sauce. Later that year, after dating many young men on the fast track, aspiring yuppie Penny fell for none other than Jim Grant (Tommy Hinkley), a construction worker from Lou's company. Jim was actually from a very wealthy family, but loved the laborer's life better, resulting in his turning down the opportunity to helm his family's million dollar enterprise in order to be truly happy. Their romance lasted a single season. It was also at this time that the youngest of Lou's kids, athletic teenage prodigy Louella (Yeardley Smith), became a regular. The fourth season finale saw The Point After get upgraded to a three star establishment by a local Philadelphia food publication, and Joe quickly received an offer by another top restaurateur for a huge buyout of his place. During the celebration of the three star news at Donald's, everyone was shocked at the offer given to Joe, and Kelly expressed her worry over losing her job. After a series of flashbacks chronicling memorable moments the cast had at The Point After, Joe ripped up the papers granting its sale, and it was assumed as the episode came to an end that the gang would remain intact. However, as the fifth season began in June 1988, Kelly was no longer around (Robin Riker Hasley had left the series). At this time, Sam, whom Joe had still been going steady with, revealed she was pregnant. Joe didn't take the news too well at first, since new fatherhood wasn't exactly in his game plan. Sam was dead set against abortion, and ended up giving Joe an ultimatum — either he opened up his mind to having a new family, or she left him to raise the child alone. Joe chose to stand by Sam, and the two rushed off to Las Vegas to tie the knot. Through the next few months he had many adjustments to make, but when their daughter, whom they named Caroline, was born in the December 2, 1988 episode, Joe was more than ready to embrace her. Lou, Cliff and Penny all shared the designation of being Caroline's guardian, in case anything ever happened to her parents. Baby Caroline (who was named after executive producer Gary Nardino's daughter) was played in her birth episode by boy and girl twins Charles and Cathryn Hacker, but for the remainder of the series, was played by Cathryn alone. As Joe and Sam were busy adjusting to married life, as well as preparing to bring in the newest addition to the Waters family, Cliff found himself getting promoted to manager of The Point After while continuing in culinary school. On the side, he was gradually building his own catering business from scratch, at times joining his services in with the restaurant's catering in order to turn over larger profits. Penny found a new love interest in Mike Chandler (Timothy Williams), a suitor that Joe had an extremely hard time having around. Mike happened to be the lawyer hired by Penny's mother, Joe's ex wife Janey (who was played in a 1985 guest appearance by Rebecca Balding, Walden's former Lou Grant co star) to retrieve part of Joe's pro football salary that she had yet to receive as a part of her divorce settlement with him. During their legal dealings, Penny moved out of Janey's house when her mother remarried on a whim, and got her own studio apartment. She graduated from college the following spring, and was hired as a junior writer for a big time advertising firm. Other developments included Donald's close brush with a career in Hollywood, when he was hired to meet with a veteran movie actress in hopes of writing her biography. After getting lost in all of Tinseltown's glitz and glamour, Donald decided on his own will that Philly was where he truly belonged, and hired a "stringer" writer to collaborate on the biography project so he could return home. In November 1988, Lou was promoted to project designer in the offices of the large corporation that now owned Santini Construction. He was bribed into taking the promotion to keep quiet about an increase in accidents happening down at the job sites, as a result of inferior conditions and materials the new company provided. Upon finding this out, Lou was faced with a moral dilemma, and ended up quitting after 28 years on the job. He worked many odd jobs to compensate for his loss of income, before Donald proposed a business deal in which he found homeowners who needed private renovating done by a craftsman of Lou's expertise. A local mansion renovation job put Lou on the map, allowing him to buy out Donald's share in the partnership so he could become a stand alone private contractor. Also, after his own steady succession of casual intimate encounters and regular boyfriends, Cliff's valiant search for Mr. Right continued, with a lot of help and advice from his family and friends.

Ерекше оқиғалар

Бірнеше арнайы эпизодта Джоның бұрынғы командаластарының бірінің қатысуымен, ол өзінің гей екенін ашып, содан кейін ВИЧ-қа шалдыққандығын мойындауға мәжбүр болды. Бабба Дин (қонақ жұлдыз Джеймс Эйвери) бірінші маусымдағы бір эпизодта Джоға өзінің гей екенін және оған ұзақ уақыт бойы ғашық болғанын айтқан еді. Екінші маусымда пайда болғанда, вирусты жұқтырудан қорқып, Бабба Дональдтың өткізген кешінде ВИЧ жұқтырғанын жариялады. Ол кезде көптеген американдықтар ВИЧ және СПИД туралы көп білмегендіктен, бұл эпизодта Джо досының жағдайын жақсырақ түсіну үшін, сондай-ақ ВИЧ және СПИД туралы халыққа білім беру және осы ауруға шалдыққандар туралы мифтерді жою үшін ВИЧ және СПИД туралы білуге мүмкіндік алды. Осы санаттағы тағы бір эпизод екінші маусымда болды, онда Клифф Коннидің (қонақ жұлдыз Венди Джо Спербер) өзіне үйленуге келісімін берген бұрынғы сүйіктісі, оны пилоттық эпизодта алтарьда қалдырған (бірақ ол пилотта көрінбеді), бір жыл бойы депрессияда болғаннан кейін күтпеген сапармен келгенін және салдарынан көп салмақ жинағанын білді. Клифф онымен байланыс орнатудан тартынды, бірақ баршаның ынтасымен олар бетпе-бет кездесіп, көптеген өрескел сезімдерді талқылады. Көне актриса Билли Берд екі бөлімді эпизодтың тақырыбы болды. Берд үшінші маусымның екінші бөлімінде "Кімнің "Алтын жылдары" бар?" (1986 жылдың 17 және 24 қыркүйегінде көрсетілді) Дональдтың тәтесі Вильгельмина рөлінде пайда болды, ол туыстары зейнеткерлер үйіне жатқызған кезде Филадельфияға қашып кетеді. Вильгельмина Лумен достық қарым-қатынас орнатып, оны үйге қайтарудан сақтап қалуға көндіреді; олар отбасы мен достарына қайда кеткендерін хабарламай, қашып кетеді. Эпизодтың екінші бөлімінде Луға қатысты тұтқындау ордері шығарылды. Дәл бір жылдан кейін төртінші маусымда Вильгельмина "Лас-Вегас серенадасының" екі бөлімінде (1987 жылдың 11 және 18 қыркүйегінде көрсетілді) қайтадан пайда болды, бірақ Дональдқа жіберілген VHS таспасы арқылы. Бұл оның бейне өсиеті екені анықталды, ол күлін бірге әкелді. Вильгельмина өлім алдында Лас-Вегасқа барлық шығындар төленген сапарды ұйымдастырды, онда Келлиден басқа барлық актерлер қатысты (Робин Райкер осы эпизодтан бастап уақытша демалысқа шықты). Дональд пен топ Вильгельминаның тапсырмасымен Вегаста болған кезде оның күлін Голден Наггет қонақ үйі мен казиноның ауласына шашып тастады. Сапар көбінесе соңғы курортта түсірілді және Пол Анка мен Джерри Льюис эпизодқа қатысты. Бесінші маусымның "Л.А. Малтби" (1988 жылдың қыркүйегінде көрсетілді) эпизодында Дональд өмірінің ең үздік жұмыс ұсынысы үшін Голливудқа сапар шегеді, бұл Филип Чарльз МакКензидің қатысуымен "Ағалар" сериалының спин-оффына жасалған әрекет деп есептелді, ол Дональдтың жаңа сәнді өмірі мен Батыс жағалауындағы мансабына бағышталған. Голливудтық сюжет сол эпизодта аяқталды, Дональд Филадельфияға оралуды таңдады, сондықтан мұндай маңызды кейіпкерді "Ағалар" сериалынан алып тастау шоуға зиян тигізер еді, ол сол жылы көптеген өзгерістерге ұшырады (жоғарыда оқыңыз). Бірнеше айдан кейін сериалдың өндірісі бес маусымнан кейін аяқталатыны туралы хабарланды, сондықтан шоудың басты рөлдерін ойнауға алмастыру комик фольгасын немесе "контраст" түріндегі кейіпкерді жалдаудың қажеті болмады, тіпті "Ағалар" сериалының тағы 20 эпизоды үшін де.

A couple of special episodes dealt with one of Joe's former teammates coming out, then feeling forced to admit that he was HIV positive. Bubba Dean (guest star James Avery) actually revealed to Joe in a first season episode that he was gay and had been holding a long time torch for him. Then in a second season appearance, out of his fear of potentially spreading the virus, Bubba drops the news of his HIV infection at a party thrown by Donald. Since HIV and AIDS were not widely known to most Americans at the time, this episode had Joe learning about HIV and AIDS to better understand what his friend was going through so that he could offer support, as well as educating the public about HIV and AIDS and dispelling the myths about those who had contracted it and how it could be contracted. Another episode in this category occurred in the second season, when Cliff learned that Connie (guest star Wendie Jo Sperber), his former fiancée whom he stood up at the altar in the pilot episode (although she was not seen in the pilot), was paying him a surprise visit after having spent a year being depressed — and gaining a lot of weight as the result of it. Cliff hesitated in making contact with her, but due to everyone's prompting they finally met face to face, and had a lot of hard feelings to address. Veteran actress Billie Bird was the subject of a couple of two parter episodes. Bird first appeared in the third season two parter "Whose 'Golden Years' Is It Anyway?" (aired September 17 and 24, 1986), as Donald's Aunt Wilhelmina, who escapes to Philadelphia, and her nephew, when her family places her in a nursing home. Wilhelmina strikes up a friendship with Lou and ends up convincing him to keep her from being carted off back to the home; they promptly end up on the run without letting their family and friends know of their whereabouts. In the second part of this episode, an arrest warrant is brought out for Lou. Exactly a year later in season four, Wilhelmina shows up again in the two parter "Las Vegas Serenade" (aired September 11 and 18, 1987), albeit through a VHS tape sent to Donald. It turned out to be her video will, which arrived with an urn of her ashes. Wilhelmina, in advance right before her death, set up an all expenses paid trip to Las Vegas which the entire cast embarked on, with the exception of Kelly (Robin Riker began her temporary leave of absence with this episode). Donald and the gang were instructed by Wilhelmina to spread her ashes into the courtyard of the Golden Nugget Hotel & Casino while in Vegas. The trip was shot on location, mostly at the latter resort, and featured cameo appearances by Paul Anka and Jerry Lewis. The fifth season episode "L. A. Maltby" (aired September 1988), in which Donald travels out to Hollywood for the job offer of a lifetime, was perceived to be an attempt at a Brothers spin off starring Philip Charles MacKenzie, centering on Donald's new glitz filled life and career on the West Coast. Since the Hollywood storyline concluded in the same episode, with Donald choosing to return to Philadelphia, it is presumed that removing such an integral character from Brothers would have hurt the show, which was already undergoing many changes that year (read above). Since it was announced several months later that production on the series would end after five seasons, it can also be figured that hiring a replacement comic foil, or "contrast" type character to play off the show's leads, wouldn't have been worth casting, even for almost 20 more episodes of Brothers.

Жоспарлау

1984 жылдың шілдесінде тұңғыш рет көрсетілгеннен кейін, “Бауырлар” сериалы сол жылдың желтоқсанында 14 эпизодтан тұратын алғашқы маусымын аяқтады, ал қазір танымал болған “Бауырлардың Рождестволық арнайы эпизоды” (қонақ жұлдызы Энди Гарсия) маусымның финалы болды. 1985 жылдың мамырынан бастап 1987 жылғы маусым аяқталғанға дейін Showtime әдетте “Бауырлар” сериалының жаңа эпизодарын мамырдан желтоқсанға дейінгі кесте бойынша көрсететін, кез келген кабельдік арна үшін бұл қалыпты жағдай. Екінші, үшінші және төртінші маусымдардың әрқайсысы 25 эпизодтан тұрды, ал соңғы бесінші маусымда басқа американдық сериалдар қолданған стандартты 25 эпизод болды. Бесінші маусымның тұсаукесері 1988 жылы маусымға ықпалдастырылды және эпизодтар бір жыл бойына таратылды, әр айда бір немесе екі жаңа эпизод көрсетілді. Осы маусымда жаңа эпизодтардың қарқыны төмендеді, ең алдымен 1988 жылғы Американың Жазушылар Гильдиясының ереуілі өндірісті маусымның бір бөлігінде тоқтатты. Ереуіл аяқталғаннан кейін Showtime 1989 жылы “Бауырлар” сериалын аяқтайтынын жариялады; эпизодтар үздіксіз көрсетіле берді, себебі Showtime бес жылдық көрсетілімді нақты аяқтағысы келді, сонымен қатар көрермендерге сериалмен қоштасуға мүмкіндік бергісі келді. Бесінші маусымның 25-ші эпизоды “Тағдыр жолы” 1989 жылдың 5 мамырында көрсетілді және ол “Бауырлар” сериалының ресми финалы болды. Содан кейін, бірнеше аптадан кейін 1 маусымда үшінші маусымда түсірілген “Жоғалған эпизод” – “Мен есімде, бірақ ұнамайды” көрсетілді. Эпизодта Робин Райкерді қоса алғанда, үшінші маусымның тұрақты актерлері болды, бірақ Мэри Энн Паскаль болған жоқ, және ол Лу мен Дональдтың ең ауыр дау-жанжалына арналды. Басқалары екеуінің неге ашуланғанын түсінуге тырысқанда, Лу мен Дональдтың алғашқы үш маусымдағы қарым-қатынасының монтаждалған фрагменттері көрсетілді. Showtime бұл жоғалған эпизодтың шоудың маңызды элементтерінің біріне – Лу мен Дональд арасындағы байланысқа құрмет көрсету ретінде де қызмет еткенін болжады. Showtime 1989 жылдың соңына дейін өз кестесінде “Бауырлар” сериалының қайталамаларын көрсетуін жалғастырды. Сериалдың бастапқы көрсетілім кезеңінің көп бөлігінде “Бауырлар” сериалы Showtime арнасында сәрсенбі күндері кешкі 8/7-де көрсетілді, ал ағымдағы маусымның эпизодтары апта ішінде әртүрлі кешкі уақытта қайталанды.

After premiering in July 1984, Brothers completed the run of its first season of 14 episodes in December of that year, with the now popular Brothers Christmas Special (featuring guest star Andy García) serving as the season finale. Beginning in May 1985 and through the end of the 1987 season, Showtime usually ran new episodes of Brothers on a May to December season schedule, a common free form timetable for any cable network. Each of the second through fourth seasons consisted of a 25 episode order with the final fifth season having the standard 25 episodes that other American series utilized. The fifth season had its premiere moved up to June in 1988, and had its episodes spread out over the course of a year, with one or two new episodes airing each month. The pace of new episodes eased down during this season, first and foremost because of the 1988 Writers Guild of America Strike putting a halt to production during a portion of the season. After the strike ended, Showtime announced that Brothers was ending its run in 1989; episodes continued to air intermittently, since Showtime wanted a clear cut five year run while giving viewers enough to a chance to bid farewell to the series. The 25th episode of the fifth season, "The Road Yet Taken", was finally reached on May 5, 1989, and was the official series finale of Brothers. Then, a few weeks later on June 1, a "lost episode" produced during season three entitled "I Remember But I Don't Like It" aired. The episode featured most of the season three regulars, including Robin Riker but sans Mary Ann Pascal, and focused on Lou and Donald's most severe disagreement yet. As the others tried to figure out why the two were so angry at each other, a clip montage of Lou and Donald's relationship through the first three seasons was featured. Showtime presumably felt that this lost episode also served as a tribute to one of the show's key elements—the association between Lou and Donald. Showtime continued to air Brothers repeats on its schedule through late 1989. For the majority of its original run, Brothers had aired Wednesday nights at 8/7c on Showtime, with episodes from its current season being repeated in various late night slots during the week on the premium cable network's schedule.

Ашылу реті және көрсетілімі

The Brothers атаулы тақырыбы Маркус Барон, Джо Даймонд және Глория Ниссенсон жазған, Барон орындаған вокалмен жазылған джаздық синтезделген шығарма болды. Тақырыптық эпизодтың басталуында Филадельфияның сыртқы көріністері бірінен соң бірі көрсетіліп, шоудың атауы бірден бір әріппен жазылады. Атаудың формациясы жартылай дөңгелек қисық бойынша орнатылған. Бұл кезде Барон басқа екі жігітпен сөйлесіп, олармен бірге әнді орындауға дайындалады. Олар көрермендерге әнді үйлесімді етіп жатқандар жалданған әншілер емес, өздері екен деген ойды туғызу үшін Уотерс ағайындылары болып көрінуі керек. Одан кейін шоп-до-вахтар хоры диалог пен әннің негізгі бөлігі арасындағы көпір ретінде қызмет етеді. Ашылу титрлері Уолден, Реджина және Маггарттың балалық және жас ересектер кезеңіндегі нақты фотосуреттердің көркем монтажынан тұрады (егерде жас Лудың бірінші фотосуреті Брэндон Маггарттың ұлы Гарет Маггарттың нәресте кезінде болған болса да). Сондай-ақ, жас Пол Регинаның 16 мм фильмдік кадрлары көрсетілді, ол фильмнің жолағында "Клиф, 4 жаста" деп аталды. Бұл монтаж қазіргі уақытта Уотерс бауырларының топтық фотосуретіне айналды, ол өз кезегінде экранға берілген титрлерде олардың бірегей портреттерін көрсетті. Барлық актерлердің суреттері көк түстегі фонға түсірілді. Бір топтың фотосуреті анимациялық нұсқада көтеріліп, шоу түсірілімінің әртүрлі көріністеріндегі бауырластардың бірнеше фотосуреттері пайда болады. Пилоттық эпизодтан бастап үшінші маусымның соңына дейін Робин Райкер мен Хэлли Тодттың есімдері осы бөлімнің төменгі жағында тізімделген, ал суреттер аспанның аясына қарсы көтерілді. Ашылу сызығының соңғы бөлігі - бұл Уотерс бауырларының видеоға түсірілген көрінісі, олар шоудың тақырыптық әнін "Бейб" деп аталатын кондитерлік дүкеннің алдында аяқтады. Алғашқы екі маусымда "Дональд ролімен Филип Чарльз Маккензи" осы сахнада пайда болды, содан кейін эпизодтың түсірілімінен бұрын автор мен продюсердің титрлері пайда болды. Үшінші маусымда МакКензидің цифрлық кесіндісі бар компьютерлік көк фон "Бейбтің" сахнасына кесуден бұрын оның титрімен пайда болды. Төртінші маусымның премьерасынан бастап Робин Райкердің (қазір Робин Райкер Хасли деп аталады) және Хэлли Тодттың суреттері бірінші рет жылжымалы суреттер анимациясында көрсетілді, бірден бірден, соңғы сурет МакКензиге дейін, ол қазір дұрыс портретте пайда болады. Соңғы үш сурет Уолден, Реджина және Маггарт суреттеріне сәйкес көк түстегі фонға түсірілді. Сонымен қатар, осы сәттен бастап, автор мен продюсерлік титрлер енді ашылудың соңғы көрінісінде пайда болмады. Төртінші маусымның Рикер Хасли қатыспаған он бір эпизодында оның фотосуреті мен титрі кіріспеден алынып тасталды, тек Тодд пен МакКензи екінші жартысында пайда болды. Бұл қысқа өмір сүрген нұсқада Тодд пен МакКензидің қара көк түстегі фондары алынып тасталды, оның орнына олардың фотосуреттерінің табиғи ашық көк түстегі фондары пайда болды. Төртінші маусымда, жиырма бесінші эпизодта, Рикер Хасли шоуға оралды, сондай-ақ оның соңғы көрінісі, төртінші маусымда қолданылған кіріспе, он төртінші эпизодтар қайтып келді. Бесінші маусымда Рикер Хасли кеткеннен кейін Мэри Энн Паскальдың суреті қосылды, Тодд пен МакКензидің арасында. Соңғы үш суретке түсірілген суреттер жаңа (Тодд пен Маккензидің төртінші маусымдағы нұсқаларынан жаңартылған) және сұр / ашық көк / ақ түстерде табиғи астарлы суреттер болды. Олар бүкіл экранды толтырды, өйткені жылжымалы суреттер анимациясы жойылды. "Братья" фильмінде бір мезгілде үш түрлі қаріп қолданылған. Ашылу сызығында атау мен титрлер үшін қызғылт алтын түстес Collegiate қаріпі қолданылды; спорттық командалармен (сондай-ақ колледждер мен университеттермен) байланысты қаріп, ол шоудың еркектік бейнесі ретінде қолданылды. Бірінші және соңғы көрініс өндірісі титрлері алғашқы екі жарым маусымда Cooper Black қаріпінде, содан кейін үшінші маусымның ортасынан аяғына дейін сары түсті (төртінші маусымның басында қара көлеңке қосылды). Жабылу титрлері бүкіл серия бойында жұқа сары Helvetica-да пайда болды және ағымдағы эпизодтың көріністеріне топталып жазылды. Ашылу тақырыбының аспаптық қимасы, ең бастысы саксофон, жабылу үшін пайдаланылды. 1989 жылы көктемде синдикациядағы шоудың тұңғышынан кейін, алғашқы тақырыптық тізбек қысқартылды, сондықтан бірінші жартысында көрсетілген жалғыз визуалдар Филадельфия сахналарындағы атау құрамасы, Уолден, Реджина және Маггарттың жеке суреттері, сондай-ақ Уотерс бауырларының жылдам анимациялық топтық суреті болды. Тақырып өзі "Отбасымен танысамыз" деген жолдан басталып, "Маңызды жерде, көріністең артында, біз бауырлармыз" деген жолға дейін, жылдам анимациялық отбасылық сурет жеткенге дейін жалғасты. Соңғы үш актерлік титрлер мен аяқтау сахнасында ән "Өмір стресс пен күйзеліспен толы" деген жолдан басталып, өңделмеген күйінде соңына дейін жалғасты.

The Brothers title theme was a jazzy, synthesized piece written by Marcus Barone, Joe Diamond and Gloria Nissenson, with opening vocals performed by Barone. As the title sequence opens, videotaped exterior scenes of Philadelphia are shown one at a time as the show's title is spelled out, one letter at a time, across the screen. The title formation is set on a half circular curve. During this, lead singer Barone has a conversation with two other men in preparation for them to sing the theme song with him. Apparently, they are supposed to be posing as the Waters brothers, to give viewers the illusion that they, and not the hired singers, are the ones harmonizing the tune. Following this, a chorus of shoop do wahs serve as a bridge between the dialogue and the main part of the song. The opening credits featured an artistic montage of actual photos from Walden, Regina, and Maggart's childhood and young adult years (although the first photo of young Lou in the sequence was actually that of Brandon Maggart's son, Garett Maggart, when he was a baby). Also featured was 16mm film footage of young Paul Regina, labeled on a film strip in the sequence as "Cliff, age 4 yrs". This montage segued into a group photo of the Waters brothers in the current day, which in turn displayed singular portraits of them one at a time as their credits were given on screen. All cast member photos were set against a blue background. A time lapsed animation version of the group photo then lifts up to reveal multiple photos of the brothers in various scenes from the show's set. From the pilot episode through the end of season three, Robin Riker and Hallie Todd's names were listed at the bottom of this section, while the pictures floated against a sky background. The final part of the opening sequence is a videotaped scene of the Waters brothers, finishing their lip syncing of the show's theme song in front of a candy store named "Babe's". For the first two seasons, "and Philip Charles MacKenzie as Donald" appeared during this scene, followed by creator and producer credits before the sequence faded. During the entire third season, a computerized blue background with a digital cut out of MacKenzie appeared with his credit before cutting to the "Babe's" scene. Starting with the fourth season premiere, the photos of Robin Riker (now credited as Robin Riker Hasley) and Hallie Todd were featured for the first time over the floating pictures animation, flipping up one at a time, until the last photo is that of MacKenzie, who now appears in a proper portrait. The last three cast portraits were set in blue backgrounds to match those of Walden, Regina, and Maggart's. Also, from this point on, creator and producing credits no longer appeared in the opening's last scene. For the eleven episodes of season four that Riker Hasley did not appear in, her photo and credit were removed from the intro, with only Todd and MacKenzie showing up in the latter half. This short lived version of the intro had the dark blue backgrounds removed from Todd and MacKenzie, revealing the natural light blue backgrounds of their photos instead. For season four, episode twenty five, which was Riker Hasley's return to the show, as well as her last appearance, the intro that was used in season four, episodes one through fourteen returned. In season five, after Riker Hasley's departure, Mary Ann Pascal's photo was added into the sequence, between Todd and MacKenzie. The latter three cast photos in general were all new (with Todd's and MacKenzie's updated from the season four versions), and featured more natural backgrounds in gray/light blue/white tones. They filled the entire screen, as the floating pictures animation was eliminated. Three different credit fonts were utilized on Brothers simultaneously. The opening sequence used orange gold hued Collegiate font for the title and credits; a font famously associated with sports teams (as well as colleges and universities), it was used to represent the show's underlying image of masculinity—brotherhood, The Point After, sports and Joe's past NFL glory. First and final scene production credits were set in Cooper Black font, orange during the first two and a half seasons, then in yellow from the middle of season three until the end (black shadowing was added at the start of season four). Closing credits all through the run appeared in thin yellow Helvetica, and were carded in groups over scenes from the current episode. An instrumental cut of the opening theme, dominated by saxophone, was used for the closing. Upon the show's fall 1989 debut in syndication, the opening title sequence was truncated so that the only visuals featured in the first half were the title formation over the scenes of Philadelphia, the single photos of Walden, Regina and Maggart, and the time lapsed group photo of the Waters brothers. The theme itself began from the "Gonna meet the family " line, and ran up to "Where it counts, behind the scenes, we're brothers" line when the time lapsed family photo was reached. During the last three cast credits and ending scene, the song picked up from the "Life is full of stress and strife " line and ran through the end, unedited.

Музыкалық партитуралар

Шоудың барлық бес маусымының музыкасын Дэн Фолиарт пен Говард Перл жазды. Фолиарт "Үйді жақсарту" бағдарламасының тоғыз жылдық өмірі бойы (1991–99) музыкалық қойылымдарды жазды. 1994 жылы Робин Райкер "Үйді жақсарту" бағдарламасының туысқан жобасы – "Thunder Alley" сериалына қосылды, оның музыкасын Перл жазды.