Генри Уоллоп: Англиялық мемлекет қайраткерінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Сэр Генри Уоллоп (шамамен 1540 – 14 сәуір 1599) – ағылшын мемлекет қайраткері.

Өмірбаян

Генри Уоллоп – Хампширдегі Фарли Уоллоптың сэр Оливер Уоллоптың (1566 жылы қайтыс болған) үлкен ұлы. Оның інісі Уильям Уоллоп Саутгемптон қаласының үш рет мэрі болды. Ұлы болғандықтан, ол әкесінің және әйелінің әкесі, сэр Джон Уоллоптың мүліктерін мұраға алды. 1569 жылы ол рыцарь атағын алды және 1572 жылы Саутгемптоннан парламент депутаты болып сайланды. Ирландиямен байланысы 1579 жылы, ол сол елдің қазынашысының орынбасары болып тағайындалғанда басталды. Бұл лауазым өте қиын және ризасыз болды, және Уоллоп оны ықылассыз қабылдаған сияқты. Дегенмен, сэр Генри Дублинге жетіп, көп ұзамай Джеральд Фицджеральдтың, 15-ші графтың, көтерілісінен туған қиындықтарға батып кетті. Ол өзінің сөзімен айтқанда, "Ирландия соғыстары туралы үйде әңгімелеу, оларда болудан оңай" екенін түсінді. 1582 жылдың шілдесінде ол Дублин архиепископы Адам Лофтуспен бірге Ирландияның Лорд-Жоғарғы соттары болып тағайындалды. Олар келесі екі жыл бойы Ирландия үкіметіне жауапты болды және екеуі де Кашельдің Рим-католик архиепискобы Дермот О’Хурлиді тұтқындауға, азаптауға және өлім жазасына кесуге белсенді қатысты. Одан кейін олардың орнын сэр Джон Перрот басты. Сэр Генри қазынашының орынбасары лауазымын сақтап, Эннискортиде жерді жалға алып, ағылшындардың колониясын құрып, Мадейрамен сауда жасады. Ирландия кеңесінің мүшесі ретінде ол Перротпен келіспеді. 1589 жылдан 1595 жылға дейін ол Англияда болды, 1591 жылы Фарли Уоллопта патшайымды күтіп қабылдады. Ирландияға оралғаннан кейін, ол Тирон графы Хью О’Ниллмен бейбіт келісімге келу үшін Дундалкқа жіберілді, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Көптеген өтініштерден кейін, оған қазынашылықтан кетуге рұқсат берілді, бірақ ол Ирландиядан кетуге дайындалып жатқанда қайтыс болды. Уоллоптың үлкен ұлы, сэр Генри Уоллоп (1568–1642), Ирландияда әкесінің орынбасары болды және жалғыз ұлын, Роберт Уоллопты (1601–1667) қалдырды. Шамамен 40 жыл парламент депутаты болған және Англия азамат соғысы кезінде парламенттік партияны қолдаған Роберт Чарльз I-нің судьяларының бірі болды, бірақ ол өлім жазасына қол қоймады. Ол Ұлттық Достастық кезінде белсенді болды, барлық мемлекеттік кеңестердің құрамына кірді. Жаңару кезінде ол мүлкінен айырылып, түрмеге қамалды және 1667 жылдың 19 қарашасында Лондон мұнарасында қайтыс болды. Роберттің ұлы Генри (1673 жылы қайтыс болған) Джон Уоллоптың, 1-ші Портсмут графының атасы болды.

Henry Wallop was the eldest son of Sir Oliver Wallop (d. 1566) of Farleigh Wallop in Hampshire. His younger brother William Wallop was thrice mayor of Southampton. Due to primogeniture, he inherited the estates of his father and of his uncle, Sir John Wallop. He was knighted in 1569 and was chosen member of parliament for Southampton in 1572. His connection with Ireland, began in 1579, when he was appointed vice treasurer of that country. This position was a very thankless and difficult one and Wallop appears to have undertaken it unwillingly. However, Sir Henry reached Dublin and was soon immersed in the troubles caused by the rebellion of Gerald FitzGerald, 15th Earl of Desmond, finding, in his own words, it was "easier to talk at home of Irish wars than to be in them". In July 1582, he and Adam Loftus, archbishop of Dublin, were appointed Lord Justices for Ireland. They were responsible for the government of Ireland for the following two years and both took a leading part in the arrest, torture, and execution of Dermot O'Hurley, the Roman Catholic Archbishop of Cashel. Soon afterwards, they were succeeded by Sir John Perrot. Sir Henry continued to fill the office of vice treasurer, and at Enniscorthy, where he had secured a lease of lands, he set up a colony of Englishmen and opened up a trade with Madeira. As a member of the Irish council, he quarrelled with Perrot. From 1589 to 1595, he was in England, entertaining the queen at Farleigh Wallop in 1591. Having returned to Ireland, he was sent to Dundalk to attempt to make peace with Hugh O'Neill, earl of Tyrone, but this proved a vain errand. At length, after many entreaties, he was allowed to resign the treasurership, but before he could arrange to leave Ireland he died. Wallop's eldest son, Sir Henry Wallop (1568–1642), who acted as his father's deputy in Ireland, left an only son, Robert Wallop (1601–1667). A member of parliament for nearly 40 years, and a supporter of the parliamentary party during the English Civil War, Robert was one of the judges of Charles I, although he did not sign the death warrant. He was active under the Commonwealth, being a member of nearly all the councils of state. At the Restoration, he was deprived of his estates and imprisoned, dying in the Tower of London on 19 November 1667. Robert's son Henry (d. 1673) was the grandfather of John Wallop, 1st Earl of Portsmouth.