Кіріспе

Джозеф Стивенс Бакминстер (26 мамыр 1784 – 9 маусым 1812) – Массачусетс штатындағы Бостон қаласындағы ықпалды унитариандық дін қызметкері және Америкаға Библияны неміс тіліндегі жоғары сын тұрғысынан қарауды әкелген жетекші тұлға.

Өмірбаян

Портсмут қаласында, Нью-Гэмпшир штатында, пастор Жозеф Бакминстердің отбасында дүниеге келген Бакминстер өте дарынды бала болды. Ол төрт жасында латын тілін және грек тіліндегі Жаңа өсиетті үйренді, 13 жасында Гарвард колледжіне қабылданды және 1800 жылы 16 жасында бакалавр және магистр дәрежелерін алды. Бітіргеннен кейін екі жыл Филлипс Эксетер академиясында оқытушы болып жұмыс істеді. 1805 жылы Бостон қаласындағы Браттл-стрит шіркеуіне пастор болып тағайындалды және тез арада шешендік уағыздарымен, діни білімімен және әдеби еңбектерімен көзге түсіп, министрдің әдебиетке ден қоятын адам ретіндегі беделін қалыптастырды. 1806-1807 жылдары Еуропаға саяхат жасап, 3000 томдық кітап жинады, ол Бостон Афинаеумының кітапханасының негізіне айналды. Бакминстер 1809 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Ол Антология клубының ең белгілі мүшесі және "Ай сайынғы антология" журналының алғашқы редакторы болды. 1811 жылы Гарвардта Декстер лекторы болып тағайындалды, онда ол Киелі кітаптар кафедрасын басқарды. Бакминстер 1812 жылдың 9 маусымында Бостонда қайтыс болды.

Ықпал

Бакминстердің замандастарына тигізген ықпалы айқын болды. Ол неміс библиялық ғалымдарының дамытып келе жатқан "Жаңа сын" әдісін меңгергендіктен, Киелі кітапты ғылыми тұрғыдан зерттеуге кірісті, оның мәтінін ежелгі дәуірдің басқа да мәтіндеріне қатысты қолданылатын сондай-ақ мұқият зерттеуге тартты. Бұл тәсіл Уильям Эллери Ченнингке зор әсер етіп, оның 1819 жылғы "Балтимор уағызының" алғашқы бөлімін құрауға себеп болды, ол пастор Джаред Спарксқа арналған еді. Бакминстер сондай-ақ жас Эдвард Эверетті заңгерлік мансаптан гөрі дін қызметкері болуға көндірді.